en pósturinn frá Alex kom í dag, og það eru ekki nema tíu dagar síðan hitt bréfið var sent af stað. Svona er að bíða óþreyjufullur, mér finnst vera orðið óralangt síðan ég frétti að póstur væri á leiðinni!
Nemendurnar mínar í 201 fara í próf á morgun og ég líka. Ekki í sama kúrsi náttla, heldur í lífjarðefnafræðinni. Sumir samnemendur mínir í LJE (kaninn talar bara í skammstöfunum, ekki seinna vænna að byrja að apa það upp eftir honum) eru nemendur mínar í 201 og eru því að fara í tvö próf sama daginn. I sure don´t envy them!!!
Jæja, jarðefnafræðin bíður. Heimadæmi, heimadæmi...
miðvikudagur, október 08, 2003
Pósturinn Páll...
... lætur bíða eftir sér. Ég er búin að bíða eftir pósti bæði frá pabba og Alex vinkonu í a.m.k. rúmar þrjár vikur. Skamm Palli!!
þriðjudagur, október 07, 2003
Mr. Darcy
Í gærkvöldi bættist enn við í aðdáendaklúbbi hans Colin Firth; við hér í E5 leigðum okkur nebbla Bridget Jones´s Diary sem undirrituð hafði enn ekki séð. Og viti menn, hann Mark er miklu meira æði í myndinni en í bókinni, aldrei grunaði mig að ég væri að lesa um svona svakalegt sjarmetroll eins og norsarinn segir. Einn svona, takk! Snee Hall er náttla beint á móti Myron Taylor Law School, spurning um að fara að kíkja yfir aðeins oftar ;)
sunnudagur, október 05, 2003
Hlynskóga-gengið
Ég gleymdi náttla að segja frá því að þrjár af fjórum íbúum Hlynskóga E5 eru hér, umkringdar karlmönnum á krúsi. Sú vinstra megin við mig á myndinni var eitthvað að reyna að fela sig bak við hann Martin; hún heitir Tulika og er indversk, hefur búið alls staðar þar sem hægt er að drepa niður fæti á plánetunni og stúderar tölvugrafík. Letitia, eða kætin eins og nafnið hennar þýðir, er sú með síða krudlaða hárið hægra megin við mig. Hún er frá Argentínu, er í master í lögfræði og finnst svo gaman að læra að hún ætlar að sækja um í doktor. Þessa dagana öfundum við hana allar mjög mikið því fall-breikið hennar er 10 dagar meðan við hinar fáum bara fjóra. Hún fer til NYC, við förum á skrifstofuna.
Botox og hulduhús
Er ekki kominn tími áa smá úppfærslu, ha? Mig dreymdi hana Alexöndru vinkonu í nótt; ég var á skrifstofunni minni að læra og allt í einu birtist hún í dyragættinni, kát og glöð. Þú mátt endilega koma oftar í heimsókn, Alex mín!!
Sem minnir mig á að það er ekki laust við að maður sakni vina og vandamanna heima, þó það fari nú lítið fyrir saknimannapósti í hólfunum þeirra. Það er svona að binda trúss sitt við doktors-vonnabí, við göngum hér inn í sjálfskipað Gúlag akademíunnar í nokkur ár og erum varla viðræðuhæf meðan á ósköpunum stendur. En hvað, þetta eru ekki nema 6 ár eða svo...
Já, klippingin. Það var ágætt. Ég hafði tekið jarðefnafræðina með trukki nóttina áður og ekki verið að hafa fyrir því að sofa mikið, enda hafa heimadæmi sem eru komin fram yfir síðasta skiladag eðlilega forgang fram yfir svefn. Því var ég nokkuð mygluð þegar ég mætti í skólann en reyndi að tjasla upp á sjálfið með fína flauelispilsinu og rauðu skónum og gylltum eyeliner. Sem gerði útslagið, lyfti baugunum undir augunum alveg upp í hæstu hæðir. Ég segi nú samt ekki að ég hafi verið eins og e-r glamúrdrottning í stólnum hjá henni Lynette, með bleikröndótta plasthettu á hausnum bundna undir hökunni... Enívei, hún vinnur hjá tvíburabræðrunum sem voru báðir þarna viðstaddir, að blása hárið á þreyttum amrískum úthverfahúsmæðrum og spjalla við þær og alla sem nenntu að hlusta um nýjustu fegrunaraðgerðirnar og innanríkispólitík Bush. Þeir verða víst næstum fertugir núna alveg á næstunni og sögðu viðstöddum frá því að þeir hefðu í sameiningu ákveðið að afpanta ferðina sem þeir höfðu ætlað að gefa sjálfum sér í ammælisgjöf og fara í staðinn í "age management treatment", i.e. lýtaaðgerð; tjasla aðeins upp í hrukkurnar á enninu og kringum augum áður en þær koma. Hva, segir íslenska verðandi ljóskan með bleikinguna í hárstrýjunum utan yfir bleikröndóttu plasthettunni, ætliði að fá ykkur Botox?? OH my God NO! *hneyxl* og þeir ranghvolfa augunum og hrista hausinn í takt; það endist bara í MESTA lagi þrjá mánuði!!
Eyddi gærdeginum í a) einkakennslu á einn af nemendunum í kúrsinum "mínum" (þessum skemmtilega eðlisfræðimettaða kúrsi sem ég er aðstoðarkennari í... moi??) sem heldur að helsta hlutverk TíEi-a sé að gefa nemendum svör við öllum heimadæmum áður en þeim er skilað inn, og b) heimadæmin í líf-jarðefnafræðinni, sem ég átti að skila á fimmtudaginn. Þetta var nú óttalegt pís off keik þegar til kom og m.a.s. alveg bara mjög gaman!! Nú, ég þorði ekki annað en að koma lausnunum heim til TíEi-sins, sem er nú reyndar labbfélagi minn, svo ég settist upp í bílinn sem ég er með í láni þessa dagana og brunaði af stað. Ég kann nákvæmlega tvær leiðir hér í Íþöku og nágrenni; leiðina í mollið og leiðina til Meghan (TíEiinn). Sénsinn að ég hitti átómatískt á þá réttu var sem sagt 50:50 og viti menn, ég valdi vitlausa leið. Var allt í einu komin í Grafarvog þegar ég ætlaði í Hafnarfjörðinn!! Sneri við og leitaði uppi réttu leiðina. Bíllinn á heima í sama húsi og Meghan, er í eigu meðleigjanda hennar sem er í Argentínu um þessar mundir. Ekki hjálpaði það mikið, greinilegt að bílar eru skynlausar skepnur sem ekki geta munað hvar þeir eiga í bílskúr höfði að halla. Skemmst frá því að segja að ég keyrði götuna fram og til baka 3var án þess að finna húsið þó ég hefði komið þangað tvisvar áður, fór heim í fússi og fletti upp korti á Netinu, fór út aftur og fann þá húsið eftir að hafa bara keyrt framhjá tvisvar!! Já, það er óhætt að segja að líf mitt sé stútfullt af spennandi atburðum.
Sem minnir mig á að það er ekki laust við að maður sakni vina og vandamanna heima, þó það fari nú lítið fyrir saknimannapósti í hólfunum þeirra. Það er svona að binda trúss sitt við doktors-vonnabí, við göngum hér inn í sjálfskipað Gúlag akademíunnar í nokkur ár og erum varla viðræðuhæf meðan á ósköpunum stendur. En hvað, þetta eru ekki nema 6 ár eða svo...
Já, klippingin. Það var ágætt. Ég hafði tekið jarðefnafræðina með trukki nóttina áður og ekki verið að hafa fyrir því að sofa mikið, enda hafa heimadæmi sem eru komin fram yfir síðasta skiladag eðlilega forgang fram yfir svefn. Því var ég nokkuð mygluð þegar ég mætti í skólann en reyndi að tjasla upp á sjálfið með fína flauelispilsinu og rauðu skónum og gylltum eyeliner. Sem gerði útslagið, lyfti baugunum undir augunum alveg upp í hæstu hæðir. Ég segi nú samt ekki að ég hafi verið eins og e-r glamúrdrottning í stólnum hjá henni Lynette, með bleikröndótta plasthettu á hausnum bundna undir hökunni... Enívei, hún vinnur hjá tvíburabræðrunum sem voru báðir þarna viðstaddir, að blása hárið á þreyttum amrískum úthverfahúsmæðrum og spjalla við þær og alla sem nenntu að hlusta um nýjustu fegrunaraðgerðirnar og innanríkispólitík Bush. Þeir verða víst næstum fertugir núna alveg á næstunni og sögðu viðstöddum frá því að þeir hefðu í sameiningu ákveðið að afpanta ferðina sem þeir höfðu ætlað að gefa sjálfum sér í ammælisgjöf og fara í staðinn í "age management treatment", i.e. lýtaaðgerð; tjasla aðeins upp í hrukkurnar á enninu og kringum augum áður en þær koma. Hva, segir íslenska verðandi ljóskan með bleikinguna í hárstrýjunum utan yfir bleikröndóttu plasthettunni, ætliði að fá ykkur Botox?? OH my God NO! *hneyxl* og þeir ranghvolfa augunum og hrista hausinn í takt; það endist bara í MESTA lagi þrjá mánuði!!
Eyddi gærdeginum í a) einkakennslu á einn af nemendunum í kúrsinum "mínum" (þessum skemmtilega eðlisfræðimettaða kúrsi sem ég er aðstoðarkennari í... moi??) sem heldur að helsta hlutverk TíEi-a sé að gefa nemendum svör við öllum heimadæmum áður en þeim er skilað inn, og b) heimadæmin í líf-jarðefnafræðinni, sem ég átti að skila á fimmtudaginn. Þetta var nú óttalegt pís off keik þegar til kom og m.a.s. alveg bara mjög gaman!! Nú, ég þorði ekki annað en að koma lausnunum heim til TíEi-sins, sem er nú reyndar labbfélagi minn, svo ég settist upp í bílinn sem ég er með í láni þessa dagana og brunaði af stað. Ég kann nákvæmlega tvær leiðir hér í Íþöku og nágrenni; leiðina í mollið og leiðina til Meghan (TíEiinn). Sénsinn að ég hitti átómatískt á þá réttu var sem sagt 50:50 og viti menn, ég valdi vitlausa leið. Var allt í einu komin í Grafarvog þegar ég ætlaði í Hafnarfjörðinn!! Sneri við og leitaði uppi réttu leiðina. Bíllinn á heima í sama húsi og Meghan, er í eigu meðleigjanda hennar sem er í Argentínu um þessar mundir. Ekki hjálpaði það mikið, greinilegt að bílar eru skynlausar skepnur sem ekki geta munað hvar þeir eiga í bílskúr höfði að halla. Skemmst frá því að segja að ég keyrði götuna fram og til baka 3var án þess að finna húsið þó ég hefði komið þangað tvisvar áður, fór heim í fússi og fletti upp korti á Netinu, fór út aftur og fann þá húsið eftir að hafa bara keyrt framhjá tvisvar!! Já, það er óhætt að segja að líf mitt sé stútfullt af spennandi atburðum.
föstudagur, október 03, 2003
Bremsufar...
Vá, talandi um að skíta á sig! Prófið í gærkveldi var nú bara kómískt, eða ég í þessu prófi. Mér fannst ég bara vera að taka próf í öðrum kúrsi en þeim sem ég hef verið að sækja tíma í, sat bara og skrifaði ritgerðir í prófbókina um af hverju ég teldi mig vera að fá e-ð bull út úr dæmunum, og fannst þetta bara svo sorglegt að það fór hringinn og varð óstjórnlega fyndið! Svo beið TAinn okkar við útganginn og lét okkur fá snyrtilega útprentaða lausn á prófinu; það er skemmst frá því að segja að þegar ég kom upp á skrifstofu til Meghan spurði ég hvort það væri til líkkista í húsinu :) Hrmff!!! enívei, ég held ég sé nú farin að skilja aðalatriðin í efninu, mig vantar hins vegar sárlega æfingu í að reikna. Æfa æfa æfa.
Er á leið í klippingu og litun, með tvenn heimadæmi due í gær á bakinu. Tek bara Skottu með mér og teikna línurit undir hárpurrkubelgnum. Það eru víst tvíburabræður sem báðir eru hommar sem eiga stofuna sem ég ere að fara á, eftir ráðleggingar frá Meghan. Gæti orðið gaman!!!
Er á leið í klippingu og litun, með tvenn heimadæmi due í gær á bakinu. Tek bara Skottu með mér og teikna línurit undir hárpurrkubelgnum. Það eru víst tvíburabræður sem báðir eru hommar sem eiga stofuna sem ég ere að fara á, eftir ráðleggingar frá Meghan. Gæti orðið gaman!!!
miðvikudagur, október 01, 2003
Sökka feitt
Djö... sökkar helvíts sólúsjonmanjúalinn feitt. Einhvers staðar stendur í honum að "we have worked every solution to ensure that it includes all of the steps necessary so you can follow the logical argument and algebra". Hver er þessi "you" eiginlega?? Ekki ég, það er alveg klárt mál; ég sit yfir þessu og bara fæ svo hjálp-ég-er-að-fljúga-út-úr-rússíbanan(-an-??)um-fíling yfir þessum stiklum á stóru. Úff. Kannski mér gengi betur ef ég færi ekki á bloggsíðuna mína á tíu mínútna fresti.... ehemm....
Eymd í öðru...
... eða kvaðratrótin af eymd... e fyrir eymd... á hvað stefnir eymdin? Þegar t (fram að prófi) stefnir á núll stefnir eymdin á óendanlegt...
þriðjudagur, september 30, 2003
Var það konsert eða kvöldljóð fyrir dömuna?
Fór í eymd minni (stærðfræðiprófið á fimmtudaginn...) á búðarölt á College Avenue í dag, þ.e.a.s. á þessum 50 m spotta þar sem eru einhverjar búðir. Ein þeirra (ehemm... hin, ef frá eru taldar matvörubúðir og búðir sem selja bara Cornell-lógó prentað á ótrúlegustu hluti) er svona plötubúð með hálftóma rekka. Ég þangað. Fann lítið, nema þá helst snilldarverkið Surfer Rosa með Pixies, en var of nísk til að tíma að kaupa eitthvað sem þóttist vera á útsölu án þess að vera það. Rölti yfir í klassíska rekkann og sá að hagur minn sem strympu færi þar mjög vænkandi, þar sem ég rak augun í tvær versjónir af blásturshljóðfæra-konsertum gamla popparans Mozarts. Ég sá neflilega amadeus sem barn og hef síðan þá verið svakalega heilluð af e-u klarinettu-verki eftir hann... og viti menn, klarinettu-undrið var tíundað aftan á disknum svo ég keypti hann (þann ódýrari, needless to say) og sprangaði heim á skrifstofu að fara yfir heimaverkefni og njóta vindanna í Vín á meðan.
Það kom nú hins vegar fljótlega í ljós að eitthvað hafði skolast til í minningunni, og eftir að vera búin að þaulhlusta á allan klarinett-konsertinn í bak og fyrir án þess að heyra einn kunnuglegan tón rann upp fyrir mér ljós: Ég var að leita að kvöldljóðinu hans Mósa "for winds" en ekki konsert. Huff. Erfitt líf. Hitt má þó konsertinn eiga að hann fer mjög vel í eyrum og léttir biðina eftir kvöldljóðinu verulega, svo ég vorkenni sjálfri mér afar takmarkað, ef nokkuð, út af þessu misminni mínu.
Það kom nú hins vegar fljótlega í ljós að eitthvað hafði skolast til í minningunni, og eftir að vera búin að þaulhlusta á allan klarinett-konsertinn í bak og fyrir án þess að heyra einn kunnuglegan tón rann upp fyrir mér ljós: Ég var að leita að kvöldljóðinu hans Mósa "for winds" en ekki konsert. Huff. Erfitt líf. Hitt má þó konsertinn eiga að hann fer mjög vel í eyrum og léttir biðina eftir kvöldljóðinu verulega, svo ég vorkenni sjálfri mér afar takmarkað, ef nokkuð, út af þessu misminni mínu.
Myndir í boði Martin
Hér gefur að líta nokkrar myndir sem hann Martin, bekkjarfélagi Letitiu hinnar argentínsku, tók á siglingu á Lake Cayuga núna á föstudaginn var. Martin fór líka til Niagarafossa með Letitiu og mér og tók e-n slatta af myndum þar líka. Ef vel er að gáð má sjá undirritaðri bregða fyrir á nokkrum myndanna, nú og Letitiu líka, og Martin, og Tuliku meðleigjanda mínum, og Helga Ingólfi Íslending. Jamm og já.
mánudagur, september 29, 2003
Allt nema silfurskottur...
Við gætum opnað dýragarð hér í Hlynskógi E5. Nýjasta tegundin sem bættist í hópinn er pínulítil, nánast gegnsæ og gefin fyrir stærðfræði. Hún er með fálmara og skott og sást fyrst á rölti yfir lausnaheftið í stærðfræðinni minni. Henni var umsvifalaust snarað ofan í tóma plastdollu og sett plast yfir. Nú skulu sönnunargögnin geymd!
Fyrr í dag fann ég flugu með lítinn, eldrauðan haus hálfdrukknaða í appelsínusafanum mínum. Flugur eru nú sök sér svo ég drekkti henni bara, en litla bjallan sem vogaði sér að vera á rölti yfir eldhúsborðið á meðan fékk aðeins óvægnari dauðdaga. Hún var kramin í sundur. Hún var lítil og svarbrún með fálmara og litlar rauðbrúnar doppur á bakinu, kunnugleg sjón hér í íbúðinni undanfarnar tvær vikur eða svo. Alveg síðan meindýraeyðirinn kom í sína fyrstu heimsókn. Þangað til vorum það bara við stöllurnar, af sapiens-tegundinni.
Þessar fálmkenndu elskur hafa fundist víða um íbúðina, aðallega þó í eldhúsinu. Nokkrar hafa lagt undir sig land í svefnherbergjum, örfáar hafa sést inni á baðherberginu, ákveðinn hluti þeirra virðist fíla sig best rétt við eldavélina og a.m.k. ein var staðin að verki í könnunarleiðangri ofan í hnífaparaskúffu. Engar hafa þó hætt sér enn sem komið er inn í skordýragildrurnar sem komið var fyrir um allt eldhúsið eftir hávær mótmæli og miklar kvartanir frá okkur sapiens-íbúum hér, og þessi eina sem ég bókstaflega neyddi inn í gildruna spásseraði um á eitrinu langalengi meðan ég hélt henni í gíslingu þar inni; svo þegar ég þurfti að fara til dyra notaði hún tækifærið og skaust út aftur. Sérlega góð virkni. Mestur hasarinn er þó án efa í baunapokunum hennar Deepti, bjöllurnar bora sér leið gegnum plastið og í þurrkuðu baunakrásirnar, gata þær allar og bora sér svo leið inn í næsta poka. Angi af þessari iðju í mínum skáp birtist mér um daginn í formi drukknaðrar bjöllu í seríósinu mínu. Sérstaklega sjarmerandi byrjun á degi, ég verð nú bara að segja það. Nú bíðum við spenntar: Hvenær skyldu silfurskotturnar byrja að streyma upp úr niðurföllunum? Og kakkalakkarnir að hoppa á okkur í svefni???
Fyrr í dag fann ég flugu með lítinn, eldrauðan haus hálfdrukknaða í appelsínusafanum mínum. Flugur eru nú sök sér svo ég drekkti henni bara, en litla bjallan sem vogaði sér að vera á rölti yfir eldhúsborðið á meðan fékk aðeins óvægnari dauðdaga. Hún var kramin í sundur. Hún var lítil og svarbrún með fálmara og litlar rauðbrúnar doppur á bakinu, kunnugleg sjón hér í íbúðinni undanfarnar tvær vikur eða svo. Alveg síðan meindýraeyðirinn kom í sína fyrstu heimsókn. Þangað til vorum það bara við stöllurnar, af sapiens-tegundinni.
Þessar fálmkenndu elskur hafa fundist víða um íbúðina, aðallega þó í eldhúsinu. Nokkrar hafa lagt undir sig land í svefnherbergjum, örfáar hafa sést inni á baðherberginu, ákveðinn hluti þeirra virðist fíla sig best rétt við eldavélina og a.m.k. ein var staðin að verki í könnunarleiðangri ofan í hnífaparaskúffu. Engar hafa þó hætt sér enn sem komið er inn í skordýragildrurnar sem komið var fyrir um allt eldhúsið eftir hávær mótmæli og miklar kvartanir frá okkur sapiens-íbúum hér, og þessi eina sem ég bókstaflega neyddi inn í gildruna spásseraði um á eitrinu langalengi meðan ég hélt henni í gíslingu þar inni; svo þegar ég þurfti að fara til dyra notaði hún tækifærið og skaust út aftur. Sérlega góð virkni. Mestur hasarinn er þó án efa í baunapokunum hennar Deepti, bjöllurnar bora sér leið gegnum plastið og í þurrkuðu baunakrásirnar, gata þær allar og bora sér svo leið inn í næsta poka. Angi af þessari iðju í mínum skáp birtist mér um daginn í formi drukknaðrar bjöllu í seríósinu mínu. Sérstaklega sjarmerandi byrjun á degi, ég verð nú bara að segja það. Nú bíðum við spenntar: Hvenær skyldu silfurskotturnar byrja að streyma upp úr niðurföllunum? Og kakkalakkarnir að hoppa á okkur í svefni???
sunnudagur, september 28, 2003
Þrumuveðrið
Í gær var alveg svakalegt þrumuveður. Nú er ég náttla orðin svo sjóuð í amrísku veðri að eitt stykki þrumuveður er ekkert til að kippa sér upp yfir, en þetta var bara alveg mega. Í svona sirka klukkutíma lýstist allur himinninn reglubundið upp af svaka eldingum, og þruman sem fylgdi einni þeirra var svo svakaleg að gluggarnir í stofunni bunguðust inn og maður fann þrýstibylgjuna á mallanum sínum og hann Nad sem var í heimsókn hoppaði upp úr stólnum og æpti: "Æ dónt vonna dæ!!".
laugardagur, september 27, 2003
Þráðlaus í Hlynskógum E5
Guð blessi tæknina, ég segi nú ekki meira þennan daginn. Þó trúleysingi sé.
Við stöllurnar hér í Hlynskógum E5 erum neflilega búnar að fá okkur Internettenginu heim í stofu, og til að þurfa nú alveg áreiðanlega ekki að taka tillit til hvor annarrar fengum við okkur þráðlausa græju, svo nú getum við verið allar samtímis á Netinu. Mjög hentugt, þá getum við bara hist á Messenger í staðinn fyrir að sitja allar saman í eldhúsinu :)
Hafði það annars af að ná mér í e-a óværu í gær og er búin að vera eins og hálfgerður eymingi í dag. Sat í sófanum með tortillaflögur (lífrænt ræktaðar, en ekki hvað) og ostadýfu og horfði á stærðfræðibókina mína og skildi ómögulega hvernig kvaðratrótin af tveimur í öðru gat verið tveir. Afrak dagsins á sviði stærðfræðinnar eftir því. Sem er frekar slæmt því fyrsta hlutaprófið er á fimmtudaginn. Það var nú samt ágætlega gaman í gær, Hlynskógar-félagslífsspírurnar höfðu skipulagt hópferð á siglingu á vatninu (Lake Cayuga, eða Kjúgaleik eins og sumir hér bera það fram) og við stöllurnar í E5 létum okkur ekki vanta (nema Deepti sem þurfti e-ð að skólast). Agalega fínt veður var og við fengum okkur einn lítinn Corona með læm og blönduðum geði við nágrannana og nutum þessa sýnishorns af náttúruparadís sem vatnið er. Voða krúttlegt allt saman.
Við stöllurnar hér í Hlynskógum E5 erum neflilega búnar að fá okkur Internettenginu heim í stofu, og til að þurfa nú alveg áreiðanlega ekki að taka tillit til hvor annarrar fengum við okkur þráðlausa græju, svo nú getum við verið allar samtímis á Netinu. Mjög hentugt, þá getum við bara hist á Messenger í staðinn fyrir að sitja allar saman í eldhúsinu :)
Hafði það annars af að ná mér í e-a óværu í gær og er búin að vera eins og hálfgerður eymingi í dag. Sat í sófanum með tortillaflögur (lífrænt ræktaðar, en ekki hvað) og ostadýfu og horfði á stærðfræðibókina mína og skildi ómögulega hvernig kvaðratrótin af tveimur í öðru gat verið tveir. Afrak dagsins á sviði stærðfræðinnar eftir því. Sem er frekar slæmt því fyrsta hlutaprófið er á fimmtudaginn. Það var nú samt ágætlega gaman í gær, Hlynskógar-félagslífsspírurnar höfðu skipulagt hópferð á siglingu á vatninu (Lake Cayuga, eða Kjúgaleik eins og sumir hér bera það fram) og við stöllurnar í E5 létum okkur ekki vanta (nema Deepti sem þurfti e-ð að skólast). Agalega fínt veður var og við fengum okkur einn lítinn Corona með læm og blönduðum geði við nágrannana og nutum þessa sýnishorns af náttúruparadís sem vatnið er. Voða krúttlegt allt saman.
föstudagur, september 26, 2003
Er líf eftir leggjuna?
Úps... ég sé það núna að ég er einum degi á eftir og búin að vera það í viku. Ég hélt það væri 25. í dag... og þá er bara kominn 26. Panikk!!!
Gærkvöldið var sérstaklega skemmtilegt. Ég fór heim kl. 6 (ha? bara snemma??) og ætlaði að kíkja í heimsókn til hans Helga sem á svona fansí flug-kort af Íslandi, þið vitið, svona græju sem fer með mann í sýndarflug yfir landið, voða flott. Ég ætla nebblað fá að nota það í erindinu mínu um Ísland sem ég held fyrir Hlynskógar-samfélagið um miðjan október... svo verður horft á Dancer in the Dark á eftir (kannski við ættum að hafa útsaumskvöld áður, sauma íslenskan aftursting eða e-ð í vasaklúta svo grátkórinn yfir DITD hafi e-ð þjóðlegt að snýta sér í). Eníveis, heimsóknin fór fyrir lítið því eftir kvöldmat (upphitað 3ja daga gamalt kjúllasatay) og smá 101 Reykjavík (sem ég fékk lánaða á íslenska bókasafninu hér við Cornell, algjör lifesaver) ætlaði ég bara að fá mér smá leggju, leggju sem entist í 13 klukkustundir eða þar til ég vaknaði kl 8:15 í morgun, búin að missa af stærðfræði og alles. Ég dreg þá ályktun af lengd leggjunnar að ég hafi verið orðin svoldið þreytt sem kannski er ekki svo skrýtið miðað við það að ég hafði sofið samtals í 12 tíma undangengnar 3 nætur.
En það er ekki eins og það séu e-ir æsandi karlmenn að halda fyrir manni vöku, a.m.k. finnst mér Vilhjálmur hvíti, höfundur jarðefnafræðidoddans míns og kennari í kúrsinum, ekki neitt sérstaklega æsandi. En ég verð víst að læra fyrir kúrsinn... og það sama gildir um stærðfræðina og líf-jarðefnafræðina... og inngangskúrsinn sem ég er aðstoðarkennari í... ég verð víst að geta hjálpað krökkunum. Ég er nú ekki neinn snilli á eðlisfræðifrontinum, ekki enn a.m.k. ;) en sum þeirra hafa þvílíkar ranghugmyndir og ná að misskilja allar spurningar þannig að mig langar bara næstum að gefa þeim kredit fyrir hugmyndaauðgi, sem ákv. mótvægi við skilning á námsefninu. Kannski eiga þau eftir að breyta gangi jarðvísinda með þessari gáfu sinni!! Held ég hætti hér, áður en ég fer að hljóma of patróníserandi.
Nú, og amríska bankakerfið lætur ekki að sér hæða. Meira um sérstaklega skapraunandi afskipti mín af bankarisanum Fleet hér síðar.
Gærkvöldið var sérstaklega skemmtilegt. Ég fór heim kl. 6 (ha? bara snemma??) og ætlaði að kíkja í heimsókn til hans Helga sem á svona fansí flug-kort af Íslandi, þið vitið, svona græju sem fer með mann í sýndarflug yfir landið, voða flott. Ég ætla nebblað fá að nota það í erindinu mínu um Ísland sem ég held fyrir Hlynskógar-samfélagið um miðjan október... svo verður horft á Dancer in the Dark á eftir (kannski við ættum að hafa útsaumskvöld áður, sauma íslenskan aftursting eða e-ð í vasaklúta svo grátkórinn yfir DITD hafi e-ð þjóðlegt að snýta sér í). Eníveis, heimsóknin fór fyrir lítið því eftir kvöldmat (upphitað 3ja daga gamalt kjúllasatay) og smá 101 Reykjavík (sem ég fékk lánaða á íslenska bókasafninu hér við Cornell, algjör lifesaver) ætlaði ég bara að fá mér smá leggju, leggju sem entist í 13 klukkustundir eða þar til ég vaknaði kl 8:15 í morgun, búin að missa af stærðfræði og alles. Ég dreg þá ályktun af lengd leggjunnar að ég hafi verið orðin svoldið þreytt sem kannski er ekki svo skrýtið miðað við það að ég hafði sofið samtals í 12 tíma undangengnar 3 nætur.
En það er ekki eins og það séu e-ir æsandi karlmenn að halda fyrir manni vöku, a.m.k. finnst mér Vilhjálmur hvíti, höfundur jarðefnafræðidoddans míns og kennari í kúrsinum, ekki neitt sérstaklega æsandi. En ég verð víst að læra fyrir kúrsinn... og það sama gildir um stærðfræðina og líf-jarðefnafræðina... og inngangskúrsinn sem ég er aðstoðarkennari í... ég verð víst að geta hjálpað krökkunum. Ég er nú ekki neinn snilli á eðlisfræðifrontinum, ekki enn a.m.k. ;) en sum þeirra hafa þvílíkar ranghugmyndir og ná að misskilja allar spurningar þannig að mig langar bara næstum að gefa þeim kredit fyrir hugmyndaauðgi, sem ákv. mótvægi við skilning á námsefninu. Kannski eiga þau eftir að breyta gangi jarðvísinda með þessari gáfu sinni!! Held ég hætti hér, áður en ég fer að hljóma of patróníserandi.
Nú, og amríska bankakerfið lætur ekki að sér hæða. Meira um sérstaklega skapraunandi afskipti mín af bankarisanum Fleet hér síðar.
föstudagur, september 19, 2003
Feministinn týndur!!
Í gær hafði uppáhaldsbarmmerkið mitt það af að týnast. Ég er miður mín. "Cogito ergo feminista sum", bleikir stafir á svörtum grunni; and it is no more. Skæl og snökt. Fyrir utan að vera megakúl þá svínvirkaði það alltaf til að koma af stað umræðu um femínisma og jafnrétti, og það er svo gaman!! Á enn merkið sem Siggi Pönk lét búa til um sanna karlmenn, en íslenskukunnátta Bandaríkjamanna stendur í vegi fyrir sambærilegri virkni. Skæl og snökt aftur.
fimmtudagur, september 18, 2003
Úti að skíta...
Djö... er ég úti að skíta í náminu þessa dagana. Á að skila heimadæmum í jarðefnafræði á eftir og er búin með 1/4, þessi fjórðungur tók mig ca. 3 tíma. Hinir 3/4 ættu skv. því að taka mig 9 tíma. Jibbí kóla. Auk þess voru skrifstofufélagar mínir að koma inn og standa æpandi yfir tölvunni vegna komu Isabellu hvirfilbyls. Argggg....
Þessi fyrsta færsla á alvöru íslensku byrjar sem sagt ekki vel. Mö.
Pollýanna dagsins: Fyrsti DVD-diskurinn er í höfn. Rattle and Hum með U2. Húrra!!! Ég man þegar ég var 14 ára og fór í Háskólabíó að berja goðin augum á hvíta tjaldinu, god, þvílík hamingja. Akkuru er ég ekki enn búin að sjá þá á sviði, læv!?!?!?
Þessi fyrsta færsla á alvöru íslensku byrjar sem sagt ekki vel. Mö.
Pollýanna dagsins: Fyrsti DVD-diskurinn er í höfn. Rattle and Hum með U2. Húrra!!! Ég man þegar ég var 14 ára og fór í Háskólabíó að berja goðin augum á hvíta tjaldinu, god, þvílík hamingja. Akkuru er ég ekki enn búin að sjá þá á sviði, læv!?!?!?
þriðjudagur, september 16, 2003
Hun a ammaeli...
og tho...
Ja, hvur andskotinn. Allar faerslurnar hafa sernumer, en thegar eg linka a faerslu fra 11. april 2002 fae eg siduna fyrir april 2002, ekki akkurat umraedda faerslu. Akkurru???
Thad er vist haegt!
Fyrir nokkru var mer bent a ad thad vaeri ekki haegt ad linka a einstakar faerslur a blogginum minum. Mer til mikils lettis er thetta ekki rett, thvi litli koflotti kassinn (t.d. thessi: #) lengst til vinstri undir hverri faerslu inniheldur linkinn. Haegriklikkid a kassann og veljid "copy shortcut", and you're all set!! Svo er thad bara spurning hvort einhverjum detti i hug ad linka a e-d af thessu bulli minu!!
mánudagur, september 15, 2003
Felagarnir og fossinn
Jaja, bradum koma faerslurnar a alvoru islensku. Er bara ekki enn svo taeknivaedd ad eg se buin ad koma Silfurskottu i samband vid Netid. Oh, hun er aedi!!
Eldri grad-nemarnir her byrjudu ad spaeja um nyju incoming grad nemana strax i vor/snemma i sumar. Brian (nei, hann er ekkert llikur manninum a myndinni!!) og Greg fundu blogginn minn og eru bunir ad vera ad fylgjast med sidan thad var akvedid ad eg kaemi hingad, og eins og gefur ad skilja eru their voda spaeldir ad eg skuli hafa svissad yfir i islensku. Hi hi!!
Niagara fossarnir eru rosa fallegir. Thad er bara allt i kringum tha sem er alveg revolting. Ekki arda af ospilltu landi er eftir i kringum ana og fossana, allt er undirlagt af spilavitum og hamborgarabullum og turistasjoppum og Sheraton-hotelum og alika vidbjodi. Thar af leidir ad mer leid nakvaemlega aldrei eins og eg vaeri ad horfa a e-d natturulegt fyrirbaeri, thetta var meira svona "theme park" upplifun. Enda er eg gjorspillt thegar um er ad raeda magn af natturuupplifunum; thyskur ferdafelagi minn, Martin, helt varla vatni yfir thessum "otomdu natturukroftum" sem honum fannst hann vera ad upplifa. Thad var samt svaka gaman ad fara i "Cave of the Winds" (hellarnir hrundu fyrir 78 arum en enginn hefur enn nennt ad endurskira ferdina...) og i Maid of the Mist (tho Jim Carrey hafi verid vids fjarri...). Nu, og Waterloo mollid var algjor snilld, eg var mjog maalrettet thar og nadi ad graeja mig upp af naestum ollu sem mig vantadi a innan vid tveimur timum; bakpoki med Silfurskottu-holfi, fullt af handklaedum, buxur, skyrta, sokkar, eldhusdot... eg var mjog godur representative fyrir Islendinga thegar eg kom aftur i rutuna, hladin pokum og pinklum.
Eldri grad-nemarnir her byrjudu ad spaeja um nyju incoming grad nemana strax i vor/snemma i sumar. Brian (nei, hann er ekkert llikur manninum a myndinni!!) og Greg fundu blogginn minn og eru bunir ad vera ad fylgjast med sidan thad var akvedid ad eg kaemi hingad, og eins og gefur ad skilja eru their voda spaeldir ad eg skuli hafa svissad yfir i islensku. Hi hi!!
Niagara fossarnir eru rosa fallegir. Thad er bara allt i kringum tha sem er alveg revolting. Ekki arda af ospilltu landi er eftir i kringum ana og fossana, allt er undirlagt af spilavitum og hamborgarabullum og turistasjoppum og Sheraton-hotelum og alika vidbjodi. Thar af leidir ad mer leid nakvaemlega aldrei eins og eg vaeri ad horfa a e-d natturulegt fyrirbaeri, thetta var meira svona "theme park" upplifun. Enda er eg gjorspillt thegar um er ad raeda magn af natturuupplifunum; thyskur ferdafelagi minn, Martin, helt varla vatni yfir thessum "otomdu natturukroftum" sem honum fannst hann vera ad upplifa. Thad var samt svaka gaman ad fara i "Cave of the Winds" (hellarnir hrundu fyrir 78 arum en enginn hefur enn nennt ad endurskira ferdina...) og i Maid of the Mist (tho Jim Carrey hafi verid vids fjarri...). Nu, og Waterloo mollid var algjor snilld, eg var mjog maalrettet thar og nadi ad graeja mig upp af naestum ollu sem mig vantadi a innan vid tveimur timum; bakpoki med Silfurskottu-holfi, fullt af handklaedum, buxur, skyrta, sokkar, eldhusdot... eg var mjog godur representative fyrir Islendinga thegar eg kom aftur i rutuna, hladin pokum og pinklum.
föstudagur, september 12, 2003
Living dangerously
Eg lifdi haettulega i gaerkvoldi og for a tonleika med listamanni sem eg thekki ekki haus eda spord a, vissi ekki einu sinni hvad madurinn heitir (oll nofn tynast i amriskum framburdi felaga minna her) og eda hvernig musik hann spilar. Svaka ahaetta!!
Umraeddur reyndist vera saxafonsnillingurinn Maceo Parker og hljomsveit hans. Eg do og for til himna, thetta var svo flott. Ogisslega gruuvi og kul. Allir blasturshljodfaeraleikararnir voru svona vel midaldra menn i hrikalega kul jakkafotum med bindi ad tjutta; gedveikt flottir. Verst ad eg var halfmedvitundarlaus af threytu, eg held i alvoru ad eg hafi sofnad standandi a e-m timapunkti. Svo voru tonleikarnir, tho godir vaeru, alltof langir. Bandid spiladi i thrja og halfan tima. Eg myndi nu sennilega ekki hafa neitt ad athuga vid thad ef eg hefdi verid med fullri raenu tharna inni, thad var bara ordid erfitt ad halda ser vakandi thratt fyrir allt fonkid!
Kraftaverk dagsins: Dellan min er komin. Lean and mean silfurskotta (hey, er thad ekki flott nafn a hana?!?!) (silfrud i stil vid uppahalds naglalakkid mitt!!) sem raular fyrir mig Best of Microsoft-songvapakkann og er bara algjort krutt. Eg er strax ordin mjog skotin.
Aetla ut i Little Thai House ad fa mer hadegismat.
Umraeddur reyndist vera saxafonsnillingurinn Maceo Parker og hljomsveit hans. Eg do og for til himna, thetta var svo flott. Ogisslega gruuvi og kul. Allir blasturshljodfaeraleikararnir voru svona vel midaldra menn i hrikalega kul jakkafotum med bindi ad tjutta; gedveikt flottir. Verst ad eg var halfmedvitundarlaus af threytu, eg held i alvoru ad eg hafi sofnad standandi a e-m timapunkti. Svo voru tonleikarnir, tho godir vaeru, alltof langir. Bandid spiladi i thrja og halfan tima. Eg myndi nu sennilega ekki hafa neitt ad athuga vid thad ef eg hefdi verid med fullri raenu tharna inni, thad var bara ordid erfitt ad halda ser vakandi thratt fyrir allt fonkid!
Kraftaverk dagsins: Dellan min er komin. Lean and mean silfurskotta (hey, er thad ekki flott nafn a hana?!?!) (silfrud i stil vid uppahalds naglalakkid mitt!!) sem raular fyrir mig Best of Microsoft-songvapakkann og er bara algjort krutt. Eg er strax ordin mjog skotin.
Aetla ut i Little Thai House ad fa mer hadegismat.
miðvikudagur, september 10, 2003
Gedbilun, eda bara mikid kaffi
Midvikudagar eru verstir. Ekki spurning. Eda, til ad vera Pollyanna, minnst bestir.
Maeti kl. 8 i nyja staerdfraedikursinn (eg dangreidadi mig i staerdfraedinni, Stae N i raunvisindadeild HI er ekki alveg eitthvad til ad byggja a svo eg tharf ad byrja naestum a byrjuninni aftur. Ef e-r jardfraedinemi heima les thetta; mark my words og skradu thig i e-n adeins stadbetri kurs). Sit svo a skrifstofunni minni (eda fer ut i solina og thykist lesa medan eg er i raun ad slast vid maura og flugur og horfa a alla saetu undergrad-strakana... tihi) og reyni ad gera e-d af viti til 14:30, thegar verklegt i lif-jardefnafraedinni byrjar. Thvi lykur kl ca. 17. Tha gefst andrymi til kl. 19:30, thegar aukafyrirlestur i jardefnafraedi hefst. "Kennarinn" er skelfing fra A til omega, eg aetla ad maela med ad skolinn radi Stefan Arnors og Sigga Reyni i hlutastarf til ad kenna thennan kurs. Nu, skelfingunni lykur kl. 20:30, tha faeri eg mig um set yfir i naestu stofu, set upp tholinmoda brosid mitt og gerist daematimakennari. Kenni krokkum ad reikna ut aldur grjots og massa jardarinnar, allt hlutir sem, ef eg er dugleg, mer tokst ad laera daginn adur. Jibbi kola. Loks klukkan ellefu ad kveldi ma eg fara heim. Maeti svo kl. 8 daginn eftir, i daematima i staerdfraedinni minni nyju...
Sjarmerandi, ekki satt? Nu, hins vegar er ekki eins og madur hafi ekki eitthvad ad lata sig hlakka til. T.d. fann eg loks bleika femininstabolinn minn i gaer (eg hafdi vist trodid honum oni kassann med slaedssyningarvelinni og steingleymt thvi) og thar sem eg fann hann thegar eg var ad koma inn med oll fotin min ilmandi ur thvotti tha get eg latid mig hlakka til naest thegar tharf ad thvo, thvi tha thvae eg bleika bolinn. Jibbi!!! Svo fae eg kannski fartolvuna mina bradum, eg hlakka sko aldeilis til ad fa hana eftir ad vera buin ad borga hana og vera buin ad borga hana i heilar thrjar vikur og. Og rusinan i pylsuendanum er nattla a laugardaginn, thegar eg fer med althjodaskrifstofunni her og henni Letitiu, argentinska samleigjanda minum, til Niagara-fossa. Eg aetla sko i Maid of the Mist og sja hvort Jim Carrey, alias Brusi almattugur, bregdi nokkurs stadar fyrir, og borga offjar fyrir ad fa ad ganga undir fossana, og svo verdur m.a.s. stoppad i outlet mall a leidinni heim, "for dinner and shopping". Lifi Amrigga!!!!!
Maeti kl. 8 i nyja staerdfraedikursinn (eg dangreidadi mig i staerdfraedinni, Stae N i raunvisindadeild HI er ekki alveg eitthvad til ad byggja a svo eg tharf ad byrja naestum a byrjuninni aftur. Ef e-r jardfraedinemi heima les thetta; mark my words og skradu thig i e-n adeins stadbetri kurs). Sit svo a skrifstofunni minni (eda fer ut i solina og thykist lesa medan eg er i raun ad slast vid maura og flugur og horfa a alla saetu undergrad-strakana... tihi) og reyni ad gera e-d af viti til 14:30, thegar verklegt i lif-jardefnafraedinni byrjar. Thvi lykur kl ca. 17. Tha gefst andrymi til kl. 19:30, thegar aukafyrirlestur i jardefnafraedi hefst. "Kennarinn" er skelfing fra A til omega, eg aetla ad maela med ad skolinn radi Stefan Arnors og Sigga Reyni i hlutastarf til ad kenna thennan kurs. Nu, skelfingunni lykur kl. 20:30, tha faeri eg mig um set yfir i naestu stofu, set upp tholinmoda brosid mitt og gerist daematimakennari. Kenni krokkum ad reikna ut aldur grjots og massa jardarinnar, allt hlutir sem, ef eg er dugleg, mer tokst ad laera daginn adur. Jibbi kola. Loks klukkan ellefu ad kveldi ma eg fara heim. Maeti svo kl. 8 daginn eftir, i daematima i staerdfraedinni minni nyju...
Sjarmerandi, ekki satt? Nu, hins vegar er ekki eins og madur hafi ekki eitthvad ad lata sig hlakka til. T.d. fann eg loks bleika femininstabolinn minn i gaer (eg hafdi vist trodid honum oni kassann med slaedssyningarvelinni og steingleymt thvi) og thar sem eg fann hann thegar eg var ad koma inn med oll fotin min ilmandi ur thvotti tha get eg latid mig hlakka til naest thegar tharf ad thvo, thvi tha thvae eg bleika bolinn. Jibbi!!! Svo fae eg kannski fartolvuna mina bradum, eg hlakka sko aldeilis til ad fa hana eftir ad vera buin ad borga hana og vera buin ad borga hana i heilar thrjar vikur og. Og rusinan i pylsuendanum er nattla a laugardaginn, thegar eg fer med althjodaskrifstofunni her og henni Letitiu, argentinska samleigjanda minum, til Niagara-fossa. Eg aetla sko i Maid of the Mist og sja hvort Jim Carrey, alias Brusi almattugur, bregdi nokkurs stadar fyrir, og borga offjar fyrir ad fa ad ganga undir fossana, og svo verdur m.a.s. stoppad i outlet mall a leidinni heim, "for dinner and shopping". Lifi Amrigga!!!!!
þriðjudagur, september 09, 2003
Uff...
Switzerland -
A neutral power for as long as most can remember,
it has avoided war for several centuries.
However, it is still considered highly advanced
and a global power.
Positives:
Judicial.
Neutrality.
World-Renouned.
Powerful without Force.
Makes Excellent Watches, Etc.
Negatives:
Target of Ridicule.
Constant Struggle to Avoid Conflict.
Target of Criminal Bank Accounts.
Which Country of the World are You?
brought to you by Quizilla
Jaha. Er serstaklega hrifin af "Makes Excellent Watches" og "Target of Criminal Bank Accounts". Gee, eg vaeri sko alveg til i ad komast yfir eins og einn af thessum glaepsamlegu bankareikningum theirra!! Og tho, styrkurinn minn her i Cornell er svo myndarlegur...
Ponkid
Mikid ogisslega er gaman ad lesa blogginn hans Sigga Ponk. Sumir thurfa sma but ur Bibliunni eda odrum vidurkenndum sannleika a hverjum degi til ad vekja sig til umhugsunar, hugarstrid ponkarans virkar best fyrir mig. Ertu nokkud a leidinni til Ithoku i Amriggureisunni thinni, Siggi?
mánudagur, september 08, 2003
Huggulegt...
I gaer keyrdi gomul kona a vegfaranda her rett hja Snee Hall og tok hann med ser, fastan undir bilnum sinum, ca. 20 m, thar til billinn hafnadi uppi a gangstett og stoppadi. Thad tok klukkutima ad losa gaurinn undan bilnum, med bada faeturna i mauki. I dag var varla talad um annad her en rettmaeti og naudsyn thess ad taka okuskirteinid af farlama gamalmennum. Er haegt ad vera a moti thvi??
sunnudagur, september 07, 2003
I gaer var party hja deildinni, eldri grad nemar budu okkur nyju grad-nemunum i grillveislu til ad bjoda okkur velkomin. Alveg hreint makalaust hvad vid erum mikid velkomin, thetta velkomin-bodastand hlytur ad vera ad setja gestgjafa um allan bae a hausinn.
Thannig ad eg akvad ad leggja mitt af morkum og koma, obedin, med eftirrett. For thvi ut i p&c supermarkad og fjarfesti i heilli gommu af banonum og hreinu sukkuladi. Folk i veislunni vissi ekki alveg hvad eg aetladi mer med thetta og horfdu a mig forvida medan eg risti bananana a hol og trod sukkuladimolum i tha. Svo var theim pakkad inn i alpappir (lifi Alcoa...) og radad a grillid, uns allt var ordid mjukt og heitt og jommi.
Thad er skemmst fra thvi ad segja ad retturinn vakti heiftarlega lukku og toldu veislugestir sig heppna ad hafa loks komist i kynni vid Islending og kulinariska leyndardoma heimalands hennar. Kannski thetta verdi ordid ad thjodarrett Ithoku adur en langt um lidur?
Annars er nu ekki hlaupid ad thvi ad komast i islenskt gummuladi her i Brandararikjunum, get eg imyndad mer. Eg var plotud til ad halda sma fyrirlestur um Island a studentagordunum minum, thetta a ad vera um midjan oktober svo eg verd ad plata einhvern heima a Froni til ad senda mer sma hardfisk og hraun!
Svo var eg ad finna ihaldid i Cornell. Allir ihaldsmenn hata og fyrirlita Ithoku og allt sem baerinn stendur fyrir, svo thad kom mer svoldid a ovart ad sja ad thad eru ihaldsmenn i skolanum; eg helt ad their hefdu vit a ad gera ser lifid ekki svo leitt ad flytja til eins sidasta vigis sosialismans i USA. Their gefa ut blad sem kemur ut a tveggja vikna fresti, thid aettud endilega ad kikja a thad her a netinu. Ungir ihaldsmenn virdast vera nakvaemlega eins heima a Froni og her i Ithoku, eina adferdin sem theim hugkvaemist til ad koma skodunum sinum a framfaeri er su ad kasta aur, skit og drullu yfir alla sem ekki eru jabraedur og -systur. Svo er skotid svo langt yfir markid, eins og t.d. her (i "lofraedu" um Ithoku), ad eg bara get ekki annad en hlegid:
"The entire place reeks. The cat-urine smell of organic food markets is narrowly overcome by the Pepe Le Pew green vapors floating from marijuana-drenched bandannas and sweat-stained tie-dyed shirts most Americans wouldn’t wear to work on their Harleys. The Ithaca Commons (pedestrian shopping district) is rather like an unwashed Chimpanzee cage at the zoo, except it has half the intelligence level, and no bars to restrain its vagrants."
Tha vitidi vid hverju thid eigid ad buast thegar thid komid i heimsokn!!
Thannig ad eg akvad ad leggja mitt af morkum og koma, obedin, med eftirrett. For thvi ut i p&c supermarkad og fjarfesti i heilli gommu af banonum og hreinu sukkuladi. Folk i veislunni vissi ekki alveg hvad eg aetladi mer med thetta og horfdu a mig forvida medan eg risti bananana a hol og trod sukkuladimolum i tha. Svo var theim pakkad inn i alpappir (lifi Alcoa...) og radad a grillid, uns allt var ordid mjukt og heitt og jommi.
Thad er skemmst fra thvi ad segja ad retturinn vakti heiftarlega lukku og toldu veislugestir sig heppna ad hafa loks komist i kynni vid Islending og kulinariska leyndardoma heimalands hennar. Kannski thetta verdi ordid ad thjodarrett Ithoku adur en langt um lidur?
Annars er nu ekki hlaupid ad thvi ad komast i islenskt gummuladi her i Brandararikjunum, get eg imyndad mer. Eg var plotud til ad halda sma fyrirlestur um Island a studentagordunum minum, thetta a ad vera um midjan oktober svo eg verd ad plata einhvern heima a Froni til ad senda mer sma hardfisk og hraun!
Svo var eg ad finna ihaldid i Cornell. Allir ihaldsmenn hata og fyrirlita Ithoku og allt sem baerinn stendur fyrir, svo thad kom mer svoldid a ovart ad sja ad thad eru ihaldsmenn i skolanum; eg helt ad their hefdu vit a ad gera ser lifid ekki svo leitt ad flytja til eins sidasta vigis sosialismans i USA. Their gefa ut blad sem kemur ut a tveggja vikna fresti, thid aettud endilega ad kikja a thad her a netinu. Ungir ihaldsmenn virdast vera nakvaemlega eins heima a Froni og her i Ithoku, eina adferdin sem theim hugkvaemist til ad koma skodunum sinum a framfaeri er su ad kasta aur, skit og drullu yfir alla sem ekki eru jabraedur og -systur. Svo er skotid svo langt yfir markid, eins og t.d. her (i "lofraedu" um Ithoku), ad eg bara get ekki annad en hlegid:
"The entire place reeks. The cat-urine smell of organic food markets is narrowly overcome by the Pepe Le Pew green vapors floating from marijuana-drenched bandannas and sweat-stained tie-dyed shirts most Americans wouldn’t wear to work on their Harleys. The Ithaca Commons (pedestrian shopping district) is rather like an unwashed Chimpanzee cage at the zoo, except it has half the intelligence level, and no bars to restrain its vagrants."
Tha vitidi vid hverju thid eigid ad buast thegar thid komid i heimsokn!!
mánudagur, september 01, 2003
Hvorki Thai Choice Satay-sosa, ne nokkur Satay sosa, fast i P&C stormarkadinum sem ser mer fyrir lifsnaudsynjum thessa dagana. Eg var thvi byrjud ad sja fram a frekar ospennandi tilveru svona kulinariskt sed, enda Satay-sosa eitt af thvi sem gefur lifinu gildi. I fyrradag leiddist mer eitthvad thofid yfir bokunum og bra mer thvi a budarolt a College Av., sem er i nakvaemlega einnar minutu gongufjarlaegd fra Snee Hall, heimili jardvisindanna her i Cornell. Sem eg er ad maela ut hillurnar i einni mini-matvorubudinni birtist bara heill rekki af Sherwood gummuladi og jardhnetu-satay-sosuflaskan bokstaflega hoppadi a mig! Eg nattla fjarfesti i gripnum, orvita af gledi, og thaut heim ad elda mer kjuklinga-satay. Thvilik hamingja, madur lifandi. Maeli med thessu fyrir alla, konur og kalla.
I gaer var otrulega gott vedur, sol og steikjandi hiti. Mer fannst otaekt ad morkna/visna/frjosa i hel inni a skrifstofunni minni (sem er buin svo hathroudum loftkaelingarbunadi ad eg verd alltaf ad vera i ullarpeysu thar inni, tho hitinn se 30 stig C utandyra) svo eg skrapp upp a thak med staerdfraedigreininguna og solgleraugun. Thar let eg fara vel um mig i kompanii vid thetta andans afrek sem matamatikin ku vera, og skodadi kampusinn fra sjonarhorni fuglsins fljugandi. Thetta var voda notalegt! Nu, svo for eg heim um eftirmiddaginn til ad borda is med nagronnunum i "Get To Know Your Neighbours Ice Cream Social", haldid a stettinni fyrir utan hja mer, og tha kom i ljos ad eg hafdi nad ad brenna a handleggjunum a thessum taepa klukkutima uppi a thaki svo ad handleggirnir a mer voru ordnir svona "glow in the dark"-daemi. Otrulegt.
For med Letitiu samleigjanda minum (fra Argentinu) og Nicolas kunningja hennar (lika fra Argentinu) i bio i gaer. Myndin var algjor snilld, er med Scott Campbell og Hope Davis, eftir sama leikstjora og gerdi Happiness og heitir The Secret Life of Dentists. Maeli med henni!
I gaer var otrulega gott vedur, sol og steikjandi hiti. Mer fannst otaekt ad morkna/visna/frjosa i hel inni a skrifstofunni minni (sem er buin svo hathroudum loftkaelingarbunadi ad eg verd alltaf ad vera i ullarpeysu thar inni, tho hitinn se 30 stig C utandyra) svo eg skrapp upp a thak med staerdfraedigreininguna og solgleraugun. Thar let eg fara vel um mig i kompanii vid thetta andans afrek sem matamatikin ku vera, og skodadi kampusinn fra sjonarhorni fuglsins fljugandi. Thetta var voda notalegt! Nu, svo for eg heim um eftirmiddaginn til ad borda is med nagronnunum i "Get To Know Your Neighbours Ice Cream Social", haldid a stettinni fyrir utan hja mer, og tha kom i ljos ad eg hafdi nad ad brenna a handleggjunum a thessum taepa klukkutima uppi a thaki svo ad handleggirnir a mer voru ordnir svona "glow in the dark"-daemi. Otrulegt.
For med Letitiu samleigjanda minum (fra Argentinu) og Nicolas kunningja hennar (lika fra Argentinu) i bio i gaer. Myndin var algjor snilld, er med Scott Campbell og Hope Davis, eftir sama leikstjora og gerdi Happiness og heitir The Secret Life of Dentists. Maeli med henni!
sunnudagur, ágúst 31, 2003
O, BBQ-id a fostudaginn var alls ekki svo slaemt eftir allt saman. Okeypis matur er nattla alltaf vel theginn, lidid tharna er bara fint, bjorinn godur og allt bara i guddi.
Drattadist a lappir i gaer upp ur hadegi og for nidri skola ad lesa. Komst ad thvi mer til lettis ad staerdfraedin er ekki alveg eins ognvekjandi og eg helt hun yrdi, lesturinn a Berlinsky-bokinni i sumar er ad skila ser. Eg er alveg buin ad sja thad ad til ad laera staerdfraedi og edlisfraedi tharf eg ad lesa efnid morgum sinnum og helst i eitthvert thessara skipta "a mannamali" (sett fram i texta, ekki formulum, fyrir hinn oskilgreinda "almenna lesanda") og lata lida svoldinn tima milli hvers skiptis sem eg reyni vid efnid. Tha er eins og heilinn nai ad adlagast efninu og venjist hugsanaganginum, sem er eins og thid vitid MJOG frabrugdinn dagligdags hugsanagangi. Ef eg fer of hratt i hlutina fer heilinn bara alveg i baklas og eg skil ekki neitt. Af hverju aetli thetta se svona? Oll onnur fog get eg laert/skilid eins og ad drekka vatn, tungumal og sogu og heimspeki og jardfraedi og m.a.s. efnafraedi; bara ekki staerdfraedi og edlisfraedi. Eg held eg se of "verbal learner" fyrir thessi tvo fog.
For i Islendingaparty i gaer. Er tha buin ad hitta absolutt ALLA Islendingana i Ithoku nema einn (eina).
Drattadist a lappir i gaer upp ur hadegi og for nidri skola ad lesa. Komst ad thvi mer til lettis ad staerdfraedin er ekki alveg eins ognvekjandi og eg helt hun yrdi, lesturinn a Berlinsky-bokinni i sumar er ad skila ser. Eg er alveg buin ad sja thad ad til ad laera staerdfraedi og edlisfraedi tharf eg ad lesa efnid morgum sinnum og helst i eitthvert thessara skipta "a mannamali" (sett fram i texta, ekki formulum, fyrir hinn oskilgreinda "almenna lesanda") og lata lida svoldinn tima milli hvers skiptis sem eg reyni vid efnid. Tha er eins og heilinn nai ad adlagast efninu og venjist hugsanaganginum, sem er eins og thid vitid MJOG frabrugdinn dagligdags hugsanagangi. Ef eg fer of hratt i hlutina fer heilinn bara alveg i baklas og eg skil ekki neitt. Af hverju aetli thetta se svona? Oll onnur fog get eg laert/skilid eins og ad drekka vatn, tungumal og sogu og heimspeki og jardfraedi og m.a.s. efnafraedi; bara ekki staerdfraedi og edlisfraedi. Eg held eg se of "verbal learner" fyrir thessi tvo fog.
For i Islendingaparty i gaer. Er tha buin ad hitta absolutt ALLA Islendingana i Ithoku nema einn (eina).
föstudagur, ágúst 29, 2003
Tha er fyrsta vikan ad verda buin og eg er ogisslega threytt. Aetti liklega ekkert ad vera ad skrifa thetta nuna, thvi thid haldid tha areidanlega ad allt se omurlegt. Sem thad er nattla ekki.
Malid er bara ad eg hef thad a tilfinningunni ad sumir her hafi svolitid einkennilegar hugmyndir um hvad eg se komin hingad til ad gera. Leidbeinandinn minn er i Frakklandi i rannsoknarleyfi svo eg get ekki "sorted things out" med honum. Hann er yfirmadur programms herna i sk. biogeochemistry (eg fyrirgef alveg ef thid hafid ekki graenan grun um hvad thad er, taepast ad eg viti thad sjalf) og stelpurnar tvaer sem eru i doktor hja honum sem "toku mig ad ser" halda thvi fram ad eg se skrad i thad programm. Mig rekur ekki minni til thess ad hafa nokkurn timann skrad mig i thad programm eda latid i ljosi eindregna osk um ad fa ad vera med i thvi, og eftir thvi sem eg best veit tha langar mig ekkert voda mikid ad vera i thvi. Allt of mikid eitthvad lifraent fyrir minn smekk.
Thetta vaeri ekkert svo voda haettulegt ef thad vaeri ekki enn annar "welcome-event" fyrir nyja studenta hja thessu programmi i kvold. Eg er DRULLUthreytt og nenni svo innilega ekki ad fara ad hitta naesta 30+ thatttakenda-"hi-how-are-you"-pakka i kvold, serstaklega ef eg verd kynnt sem nyr student i e-u programmi sem mig langar ekkert ad vera i. I ofanalag gleymdu allir ad lata mig vita af thessu fyrr en i hadeginu i dag, sem gerir hlutina i minum huga ekstra omurlega. Booo, mig langar bara ad liggja med lappirnar upp i loft i kvold og glapa a sjonvarpid (planid fyrir kvoldid var ad hitta samleigjendur mina i Movies at Maplewood (sofi f. framan sjonvarp i sameiginlega ryminu) og horfa a Chicago) og fara svo snemma ad sofa!
Fyndid thegar madur hefur engan annan ad kvabba i en blogginn sinn...
Malid er bara ad eg hef thad a tilfinningunni ad sumir her hafi svolitid einkennilegar hugmyndir um hvad eg se komin hingad til ad gera. Leidbeinandinn minn er i Frakklandi i rannsoknarleyfi svo eg get ekki "sorted things out" med honum. Hann er yfirmadur programms herna i sk. biogeochemistry (eg fyrirgef alveg ef thid hafid ekki graenan grun um hvad thad er, taepast ad eg viti thad sjalf) og stelpurnar tvaer sem eru i doktor hja honum sem "toku mig ad ser" halda thvi fram ad eg se skrad i thad programm. Mig rekur ekki minni til thess ad hafa nokkurn timann skrad mig i thad programm eda latid i ljosi eindregna osk um ad fa ad vera med i thvi, og eftir thvi sem eg best veit tha langar mig ekkert voda mikid ad vera i thvi. Allt of mikid eitthvad lifraent fyrir minn smekk.
Thetta vaeri ekkert svo voda haettulegt ef thad vaeri ekki enn annar "welcome-event" fyrir nyja studenta hja thessu programmi i kvold. Eg er DRULLUthreytt og nenni svo innilega ekki ad fara ad hitta naesta 30+ thatttakenda-"hi-how-are-you"-pakka i kvold, serstaklega ef eg verd kynnt sem nyr student i e-u programmi sem mig langar ekkert ad vera i. I ofanalag gleymdu allir ad lata mig vita af thessu fyrr en i hadeginu i dag, sem gerir hlutina i minum huga ekstra omurlega. Booo, mig langar bara ad liggja med lappirnar upp i loft i kvold og glapa a sjonvarpid (planid fyrir kvoldid var ad hitta samleigjendur mina i Movies at Maplewood (sofi f. framan sjonvarp i sameiginlega ryminu) og horfa a Chicago) og fara svo snemma ad sofa!
Fyndid thegar madur hefur engan annan ad kvabba i en blogginn sinn...
miðvikudagur, ágúst 27, 2003
Vedrid her er buid ad vera NAKVAEMLEGA eins i heila viku. Alveg magnad!
I gaerkvoldi var Welcome BBQ fyrir alla nyja ibua i Maplewood Park. Thad var voda gaman ad grilla og spjalla vid allt thetta folk sem byr tharna, alveg otrulega mikid af oliku folki fra ollum heimshornum. Hitti einn bekkjerfelaga minn, hann heitir Jacob og er fra Kaliforniu ef eg man rett og byr med manninum sinum, honum Alan, skahallt a moti mer. Agaett ad thurfa ekki ad fara langt ad leita ser hjalpar ef namsefnid er ad verda manni ofvida!
Timar byrja a morgun. Haleluja.
I gaerkvoldi var Welcome BBQ fyrir alla nyja ibua i Maplewood Park. Thad var voda gaman ad grilla og spjalla vid allt thetta folk sem byr tharna, alveg otrulega mikid af oliku folki fra ollum heimshornum. Hitti einn bekkjerfelaga minn, hann heitir Jacob og er fra Kaliforniu ef eg man rett og byr med manninum sinum, honum Alan, skahallt a moti mer. Agaett ad thurfa ekki ad fara langt ad leita ser hjalpar ef namsefnid er ad verda manni ofvida!
Timar byrja a morgun. Haleluja.
laugardagur, ágúst 23, 2003
For i fyrsta all-American matarbodid mitt i gaer. Thad voru grad studentar (lengra komnir masters- og doktorsnemar) her vid deildina mina sem heldu matarbod heima hja einni og budu mer med. Thad eru allir svo indaelir her ad lausfrysti Islendingurinn i mer verdur half skelkadur!!
Hun Carrie og Mike, madurinn hennar, bua i litlu husi med RISASTORUM gardi rett fyrir utan Ithoku. Eg nattla hjoladi thangad a nyja faknum og var voda kat thegar eg sa dadyr a beit a okrunum. Madur tharf sko ekkert a rifflinum ad halda her :) Svo var trodid i okkur svaka godum mat og blaberjakoku med is i eftirrett, svo eg var bara halffegin ad hafa gleymt hjolaluktunum heima og neydast til ad fa far heim. Maginn var svo uttrodinn ad eg hefdi varla meikad thad upp fyrstu brekkuna. Thad verdur liklega ekki erfitt ad standa vid aaetlanirnar um ad baeta a sig 20 kg a ari her ;)
Fretti svo ad Reykjanesid hafi leikid a reidiskjalfi i nott. Uss, eg fer ad fara i fylu ut i thetta land. Thad heldur i ser andanum medan eg er thar, svo um leid og eg er farin fer allt a fullt. Sannidi til, naesta eldgos byrjar rett bradum!!
Hun Carrie og Mike, madurinn hennar, bua i litlu husi med RISASTORUM gardi rett fyrir utan Ithoku. Eg nattla hjoladi thangad a nyja faknum og var voda kat thegar eg sa dadyr a beit a okrunum. Madur tharf sko ekkert a rifflinum ad halda her :) Svo var trodid i okkur svaka godum mat og blaberjakoku med is i eftirrett, svo eg var bara halffegin ad hafa gleymt hjolaluktunum heima og neydast til ad fa far heim. Maginn var svo uttrodinn ad eg hefdi varla meikad thad upp fyrstu brekkuna. Thad verdur liklega ekki erfitt ad standa vid aaetlanirnar um ad baeta a sig 20 kg a ari her ;)
Fretti svo ad Reykjanesid hafi leikid a reidiskjalfi i nott. Uss, eg fer ad fara i fylu ut i thetta land. Thad heldur i ser andanum medan eg er thar, svo um leid og eg er farin fer allt a fullt. Sannidi til, naesta eldgos byrjar rett bradum!!
föstudagur, ágúst 22, 2003
Tha er eg buin ad fa skrifstofu her, th.e.a.s. skrifbord a skrifstofu sem eg deili med tveimur odrum grad studentum. Svo er eg buin ad hitta professorinn sem eg a ad vera adstodarkennari hja (eda ti-eia (TA) fyrir), thad er indaelis naungi sem talar ofsalega mikid um hugdarefni sin, sem eru isostatic rebound (man ekki hvad thetta heitir a islensku) og oliujardfraedi. Spurning hvort oliujardfraedingur geti verid indaell... iii, ein eitthvad leidinleg!
Eniveis, kursinn sem eg ti-eia er inngangskurs i jardfraedi og timar byrja a thridjudaginn. Vaaaaa!!!
Thrumuvedrid er ekki enn komid. Eg bid spennt...
Eniveis, kursinn sem eg ti-eia er inngangskurs i jardfraedi og timar byrja a thridjudaginn. Vaaaaa!!!
Thrumuvedrid er ekki enn komid. Eg bid spennt...
Thad er von a thrumuvedri nuna a eftir eda a.m.k. rigningu. Jibbi!!
Nu er eg sem sagt ad settla mig nidur i landi Sams fraenda, komin til Ithoku og a leid ad skra mig inn i amriskt samfelag. A eftir aetla eg ad stofna bankareikning, melda mig a althjodaskrifstofunni her, kikja a deildina mina og fylla ut e-r eydublod thar, o.s.frv.
Flaug til NYC a manudaginn og flaug lika gegnum immigration. Thad var varla ad gaurinn thar nennti ad lita upp til ad sja hvort eg vaeri areidanlega manneskjan i passanum! Farangurinn var mer ekki til mikils angurs, ekki eins og eg bjost vid, med fjora risaboggla sem samtals vogu 102 kg. Leigubilstjorinn bara krossadi sig thegar hann sa vagninn minn svigna undan dotinu, og Moddi fekk held eg lika sma afall yfir magninu sem thurfti ad bera upp i ibud. Eg var svo threytt tharna fyrsta kvoldid ad eg varla meikadi ad vera til, held eg hafi ekki verid merkilegur skemmtikraftur fyrir Ernu og Modda...
Nu, naesta dag svaf eg til halfeitt og helt svo ut i borgina, for a Ground Zero (magnad, mjog magnad) og i Chinatown\Little Italy og svo a kayak med Ernu og Adalene skolasystur hennar a sjalfri Hudson anni. Thad var svaka gaman, eg held eg neydist bara til ad skra mig i e-n kayakklubb her i Ithoku. Umkvoldid var svo buid ad hoa saman i hopferd a aedislegt veitingahus, Ruby Foo's, e-s stadar a Manhattan, thar fengum vid afar godan japanskan\asiskan mat.
A midvikudeginum leigdi eg svo bil og brunadi til Ithoku. Thar sem eg aetladi ad skila bilnum i Ithoku thurfti eg ad fara ut a LaGuardia-flugvollinn til ad saekja bilinn (ekki spyrja mig af hverju...), thad var aevintyri fyrir litlu sveitastulkuna ur Reykjavik ad keyra thadan inn a Manhattan ad saekja dotid sitt og svo ut af eyjunni inn i New Jersey. Thad svinadi enginn a mig og eg klessti ekki a neitt heldur svo allt gekk mun betur en eg hafdi thorad ad vona; thad svakalegasta sem gerdist (fyrir utan ad fara nokkrum sinnum ut a vitlausum exitum og keyra i sma hringi her og thar) var thegar eg stillti mer upp i bidrod fyrir aftan double-parkada bila i gotunni hja Ernu og Modda. Thar beid eg tholinmod eftir ad ljosid yrdi graent og spadi ekkert i ad thad taeki svoldid langan tima, thar til Moddi kom hlaupandi til min og utskyrdi fyrir mer ad eg vaeri i bidrod fyrir aftan kyrrstaeda bila. Ehemm....
Nu, i gaer skiladi eg svo bilnum og gekk til baka til Ithoku (mistok?? Einn og halfur timi a finu sandolunum minum skiladi ser i massivum fotasarum og miklum othaegindum...), aetladi sko ekki ad spandera i leigara thegar eg gaeti notid vedurblidunnar. Gonguturinn var svo sem agaetur, fyrir utan thessi 10 sar og risablodru... en thad allt saman skiladi ser i thvi ad um leid og eg kom nidri (virkilega "nidri", brekkan fra kampus og nidur i bae er algjort murder) Commons for eg inn i fyrstu hjolabudina sem eg sa og hjoladi ut, 531 dal fataekari, a Gary Fisher Marlin, med fram- og afturljosi og standara!!! Geri adrir betur.
Svo thegar allt er komid i gang, skolinn byrjadur og lifid komid i e-ar adeins fastari skordur, aetla eg ad bua til almennilegan blogg med linkum og doti. Thangad til, hafid thad gott!!
Nu er eg sem sagt ad settla mig nidur i landi Sams fraenda, komin til Ithoku og a leid ad skra mig inn i amriskt samfelag. A eftir aetla eg ad stofna bankareikning, melda mig a althjodaskrifstofunni her, kikja a deildina mina og fylla ut e-r eydublod thar, o.s.frv.
Flaug til NYC a manudaginn og flaug lika gegnum immigration. Thad var varla ad gaurinn thar nennti ad lita upp til ad sja hvort eg vaeri areidanlega manneskjan i passanum! Farangurinn var mer ekki til mikils angurs, ekki eins og eg bjost vid, med fjora risaboggla sem samtals vogu 102 kg. Leigubilstjorinn bara krossadi sig thegar hann sa vagninn minn svigna undan dotinu, og Moddi fekk held eg lika sma afall yfir magninu sem thurfti ad bera upp i ibud. Eg var svo threytt tharna fyrsta kvoldid ad eg varla meikadi ad vera til, held eg hafi ekki verid merkilegur skemmtikraftur fyrir Ernu og Modda...
Nu, naesta dag svaf eg til halfeitt og helt svo ut i borgina, for a Ground Zero (magnad, mjog magnad) og i Chinatown\Little Italy og svo a kayak med Ernu og Adalene skolasystur hennar a sjalfri Hudson anni. Thad var svaka gaman, eg held eg neydist bara til ad skra mig i e-n kayakklubb her i Ithoku. Umkvoldid var svo buid ad hoa saman i hopferd a aedislegt veitingahus, Ruby Foo's, e-s stadar a Manhattan, thar fengum vid afar godan japanskan\asiskan mat.
A midvikudeginum leigdi eg svo bil og brunadi til Ithoku. Thar sem eg aetladi ad skila bilnum i Ithoku thurfti eg ad fara ut a LaGuardia-flugvollinn til ad saekja bilinn (ekki spyrja mig af hverju...), thad var aevintyri fyrir litlu sveitastulkuna ur Reykjavik ad keyra thadan inn a Manhattan ad saekja dotid sitt og svo ut af eyjunni inn i New Jersey. Thad svinadi enginn a mig og eg klessti ekki a neitt heldur svo allt gekk mun betur en eg hafdi thorad ad vona; thad svakalegasta sem gerdist (fyrir utan ad fara nokkrum sinnum ut a vitlausum exitum og keyra i sma hringi her og thar) var thegar eg stillti mer upp i bidrod fyrir aftan double-parkada bila i gotunni hja Ernu og Modda. Thar beid eg tholinmod eftir ad ljosid yrdi graent og spadi ekkert i ad thad taeki svoldid langan tima, thar til Moddi kom hlaupandi til min og utskyrdi fyrir mer ad eg vaeri i bidrod fyrir aftan kyrrstaeda bila. Ehemm....
Nu, i gaer skiladi eg svo bilnum og gekk til baka til Ithoku (mistok?? Einn og halfur timi a finu sandolunum minum skiladi ser i massivum fotasarum og miklum othaegindum...), aetladi sko ekki ad spandera i leigara thegar eg gaeti notid vedurblidunnar. Gonguturinn var svo sem agaetur, fyrir utan thessi 10 sar og risablodru... en thad allt saman skiladi ser i thvi ad um leid og eg kom nidri (virkilega "nidri", brekkan fra kampus og nidur i bae er algjort murder) Commons for eg inn i fyrstu hjolabudina sem eg sa og hjoladi ut, 531 dal fataekari, a Gary Fisher Marlin, med fram- og afturljosi og standara!!! Geri adrir betur.
Svo thegar allt er komid i gang, skolinn byrjadur og lifid komid i e-ar adeins fastari skordur, aetla eg ad bua til almennilegan blogg med linkum og doti. Thangad til, hafid thad gott!!
mánudagur, ágúst 11, 2003
Detti mér allar dauðar...
Sem barn hataði ég tannlækna meira en allt annað samanlagt, þar með talið skrímslið sem bjó undir rúminu mínu. En ekki lengur, ekki eftir sörpræs-tannsaferð aldarinnar hér áðan.
Fór sem sagt til tannlæknisins áðan til að láta meta stöðuna svona rétt fyrir brottför. Hafði reyndar verið hjá henni á fimmtudaginn að láta gera akútt-viðgerð á einni sem brotnaði úti á Barða. Sú reyndist "bara" vera skemmd og það svo hressilega að hluti af tönninni hafði brotnað burtu. Kannski ekki skrýtið, því tannþráðurinn minn fer oftar til Kanaríeyja en í heimsókn milli tannanna (hei, er að stela þessu úr norskri tannlæknaauglýsingu, fuss...). Enívei, svo mæti ég í dag og var alveg í huganum búin að skrapa saman svona 100 (þús) kalli til að spandara í viðgerðir. En, viti menn, kókdrykkjan og lakkrísátið á Svalbarða í sumar hafa greinilega alveg verið að skila sér því ég er ekki með EINA EINUSTU skemmd lengur. Ekki eina. Geri aðrir betur.
Hins vegar læt ég þetta (nýfengna) tannheilbrigði mitt ekki hindra mig í því að láta rífa úr mér þessa tvo endajaxla sem eftir eru. Það verður gert í fyrramálið og sem áhugamanneskja um tannlæknisfræði og munnholsaðgerðir ætla ég sko ekki að láta mig vanta!!
Sem barn hataði ég tannlækna meira en allt annað samanlagt, þar með talið skrímslið sem bjó undir rúminu mínu. En ekki lengur, ekki eftir sörpræs-tannsaferð aldarinnar hér áðan.
Fór sem sagt til tannlæknisins áðan til að láta meta stöðuna svona rétt fyrir brottför. Hafði reyndar verið hjá henni á fimmtudaginn að láta gera akútt-viðgerð á einni sem brotnaði úti á Barða. Sú reyndist "bara" vera skemmd og það svo hressilega að hluti af tönninni hafði brotnað burtu. Kannski ekki skrýtið, því tannþráðurinn minn fer oftar til Kanaríeyja en í heimsókn milli tannanna (hei, er að stela þessu úr norskri tannlæknaauglýsingu, fuss...). Enívei, svo mæti ég í dag og var alveg í huganum búin að skrapa saman svona 100 (þús) kalli til að spandara í viðgerðir. En, viti menn, kókdrykkjan og lakkrísátið á Svalbarða í sumar hafa greinilega alveg verið að skila sér því ég er ekki með EINA EINUSTU skemmd lengur. Ekki eina. Geri aðrir betur.
Hins vegar læt ég þetta (nýfengna) tannheilbrigði mitt ekki hindra mig í því að láta rífa úr mér þessa tvo endajaxla sem eftir eru. Það verður gert í fyrramálið og sem áhugamanneskja um tannlæknisfræði og munnholsaðgerðir ætla ég sko ekki að láta mig vanta!!
sunnudagur, ágúst 10, 2003
Júlíus bróðir og Addý voru að setja upp nýja heimasíðu í nýju heimkynnunum sínum í Danmörku. Kíkið endilega á myndasíðuna, ég mæli sérstaklega með vídeóinu af Lilju og Tómasi að leik!
laugardagur, ágúst 09, 2003
Ég er nú meiri blogg-auminginn, svei mér þá. Enda margt annað að gera en að blogga þegar maður er að undirbúa flutning milli heimsálfa.
Hlakka alveg svaka til. Er að leita að stórum ferðatöskum og vinn jafnóðum að því að tæma allar kremtúpur á heimilinu og éta upp allan afgangsmat (það býður upp á ýmsar misgirnilegar samsetningar eins og t.d. haframjöl með kakómalti og mjólk í morgunmat og hvítlauksbrauð með osti og marmelaði í hádeginu...), klára blessaða helv. greinina mína og hnýta lausa enda hér og þar, selja húsgögnin (ehemm, húsgagnið, er ekki stóreignamanneskja á innbúsfrontinum) o.s.frv. Það er, þetta stendur allt til. Enn eru jú alveg heilir 9 dagar þar til ég flyt af landi brott og engin ástæða til að fara sér að neinu óðslega. Svo er jafnvel á dagskránni að skjótast inn í Veiðivötn í skottúr í vikunni og fara í lögboðna pílagrímsför inn að Kárahnjúkum og mótmæla. Sem sagt, nógur tími til stefnu og ekki farið að örla á minnsta votti af stressi...
Hlakka alveg svaka til. Er að leita að stórum ferðatöskum og vinn jafnóðum að því að tæma allar kremtúpur á heimilinu og éta upp allan afgangsmat (það býður upp á ýmsar misgirnilegar samsetningar eins og t.d. haframjöl með kakómalti og mjólk í morgunmat og hvítlauksbrauð með osti og marmelaði í hádeginu...), klára blessaða helv. greinina mína og hnýta lausa enda hér og þar, selja húsgögnin (ehemm, húsgagnið, er ekki stóreignamanneskja á innbúsfrontinum) o.s.frv. Það er, þetta stendur allt til. Enn eru jú alveg heilir 9 dagar þar til ég flyt af landi brott og engin ástæða til að fara sér að neinu óðslega. Svo er jafnvel á dagskránni að skjótast inn í Veiðivötn í skottúr í vikunni og fara í lögboðna pílagrímsför inn að Kárahnjúkum og mótmæla. Sem sagt, nógur tími til stefnu og ekki farið að örla á minnsta votti af stressi...
föstudagur, ágúst 01, 2003
Komin a klakann, svaka fint veður í dag. Passar vel að gerast blóðheit í góða veðrinu, ég trylltist alveg í örstuttu samtali við ameríska sendiráðið áðan:
"Nei, þú VERÐUR að koma í viðtal. Einmitt, koma með skjölin milli 8 og 10, svo mæta tíu til að panta tima í viðtal. Já, þú þarft þá bara að gera ráð fyrir að vera mestan hluta morgunsins hér. Nei, venjuleg passamynd dugar ekki, hún VERÐUR að vera 5x5 cm. Kva meinaru að það sé svo dýrt, þú bara ferð til ljósmyndara... segir hann að það kosti 5000 kall? Ja... sko, ljós bakgrunnur, þú verður að snúa alveg fram, og hausinn á þér verður að dekka 50% af yfirborði myndarinnar. Nei, við getum ekki tekið myndir á rafrænu formi...tja, þú getur reynt að koma með mynd prentaða út úr tölvunni og athugað hvort hún sé nógu góð..."
Sem sagt: Skila inn eyðublaði DS-2019, sem ég fyllti út f. löngu síðan, svo var það sent til BNA og fyllt út aftur af e-i konu þar og svo sent aftur hingað svo ég geti farið með það í sendiráðið . Fylla út og skila inn eyðublöðum DS-156 (þar sem ég m.a. staðfesti að ég hafi hvorki verið vændiskona, ólöglegur innflytjandi í BNA né þátttakandi í þjóðarmorði) og DS-158 (þar sem m.a. Markús Þór vinur minn gefur kost á sér til að staðfesta þær upplýsingar sem ég hef látið í té um sjálfa mig). Koma um leið með passamynd í Hinni Guðlegu Dimensjón 5x5 cm (eins og allir vita breytist ég í allt aðra manneskju á myndum sem eru ekki í Hinni Guðlegu Dímensjón), og sjálfa mig, svo sendiráðsstarfsmenn geti fengið að njóta samvista við mig heilan morgun.
Nú, og svo ætla ég að skila inn femínískri kvörtun: Eyðublað DS-157 þurfa og mega einungis karlmenn á aldrinum 16-45 fylla út og skila inn. Fíííí, eins og konur geti ekki rænt flugvélum líka!?!?!?!?!!!
"Nei, þú VERÐUR að koma í viðtal. Einmitt, koma með skjölin milli 8 og 10, svo mæta tíu til að panta tima í viðtal. Já, þú þarft þá bara að gera ráð fyrir að vera mestan hluta morgunsins hér. Nei, venjuleg passamynd dugar ekki, hún VERÐUR að vera 5x5 cm. Kva meinaru að það sé svo dýrt, þú bara ferð til ljósmyndara... segir hann að það kosti 5000 kall? Ja... sko, ljós bakgrunnur, þú verður að snúa alveg fram, og hausinn á þér verður að dekka 50% af yfirborði myndarinnar. Nei, við getum ekki tekið myndir á rafrænu formi...tja, þú getur reynt að koma með mynd prentaða út úr tölvunni og athugað hvort hún sé nógu góð..."
Sem sagt: Skila inn eyðublaði DS-2019, sem ég fyllti út f. löngu síðan, svo var það sent til BNA og fyllt út aftur af e-i konu þar og svo sent aftur hingað svo ég geti farið með það í sendiráðið . Fylla út og skila inn eyðublöðum DS-156 (þar sem ég m.a. staðfesti að ég hafi hvorki verið vændiskona, ólöglegur innflytjandi í BNA né þátttakandi í þjóðarmorði) og DS-158 (þar sem m.a. Markús Þór vinur minn gefur kost á sér til að staðfesta þær upplýsingar sem ég hef látið í té um sjálfa mig). Koma um leið með passamynd í Hinni Guðlegu Dimensjón 5x5 cm (eins og allir vita breytist ég í allt aðra manneskju á myndum sem eru ekki í Hinni Guðlegu Dímensjón), og sjálfa mig, svo sendiráðsstarfsmenn geti fengið að njóta samvista við mig heilan morgun.
Nú, og svo ætla ég að skila inn femínískri kvörtun: Eyðublað DS-157 þurfa og mega einungis karlmenn á aldrinum 16-45 fylla út og skila inn. Fíííí, eins og konur geti ekki rænt flugvélum líka!?!?!?!?!!!
miðvikudagur, júlí 30, 2003
Er i Oslo med Ingunni vinkonu, svaka gaman!!! Hun er ein af heppnari manneskjum sem eg thekki, "vann" stuttermabol (fekk ad kaupa hann a 740 norskar) i vor sem gefur henni rett til ad fljuga otakmarkad innanlands i Noregi i allt sumar. Viiiiiii!!!!!
Kem heim kl. halffjøgur i dag, svo endurfundirnir eru nær en ykkur langar til ad gruna.
Kem heim kl. halffjøgur i dag, svo endurfundirnir eru nær en ykkur langar til ad gruna.
mánudagur, júlí 28, 2003
fimmtudagur, júlí 24, 2003
Tølvur eru og verda askorun: Nuna er diskettan med i før, en eg kann ekki ad taka geisladrifid ut og setja floppidrifid i. Tutitutitu...
Bara eitt krus eftir, jibbi!!! Er ordin verulega threytt a turhestum og farin ad hlakka verulega til ad flytja til Brandararikjanna og fara ad nota heilabuid. I vetur a eg ad vera TA, th.e.a.s. teaching assistant, eda rettara sagt assisting teaching assistant. Flottir titlar, thad vantar ekki. Nu, svo verd eg liklega eitthvad ad vinna i greininni minni med Magnusi Tuma thessar tvær vikur sem eg verd a Froni i agust, thad er flott, tha getum vid kannski farid ad senda hana inn e-t til birtingar.
Annars hefur allt gengid vel, mamma og Kristjan skemmtu ser vel a krusi og thad var agætt ad vera "bara" gæd thegar thau voru a skipinu. Sidustu tvo tura hef eg svo verid leidangursstjori, thad hefur gengid fint, fyrir utan tha helst samvinnuna med skipstjoranum. Hann er ekki beinlinis skapbesti madur i heimi og eg var ordin langthreytt a mislyndinu og thvi ad thurfa ad lædast eins og køttur kringum heitan graut med alla hluti og vita aldrei hverju eg eda gædarnir attum von a, hrosi eda skømmum. Thad for thvi sem for ad eg neyddist til ad taka upp afskaplega thungt tal vid manninn, og hann var i svo mikilli fylu heilan tur ad hann yrti ekki a mig af fyrra bragdi nema til ad skammast! Thar fell eg af haum stalli, hafdi verid uppahaldsmanneskjan hans um bord fram ad thvi, en um leid og eg for ad gera sømu krøfur og hann, t.d. um ad hann hlustadi a mig thegar eg taladi vid hann og ad hann gripi ekki fram i fyrir mer etc. var eg sett af sakramentinu. Merkilegur andskoti. Sama er mer, a bara einn tur eftir. Iha!!!
Bara eitt krus eftir, jibbi!!! Er ordin verulega threytt a turhestum og farin ad hlakka verulega til ad flytja til Brandararikjanna og fara ad nota heilabuid. I vetur a eg ad vera TA, th.e.a.s. teaching assistant, eda rettara sagt assisting teaching assistant. Flottir titlar, thad vantar ekki. Nu, svo verd eg liklega eitthvad ad vinna i greininni minni med Magnusi Tuma thessar tvær vikur sem eg verd a Froni i agust, thad er flott, tha getum vid kannski farid ad senda hana inn e-t til birtingar.
Annars hefur allt gengid vel, mamma og Kristjan skemmtu ser vel a krusi og thad var agætt ad vera "bara" gæd thegar thau voru a skipinu. Sidustu tvo tura hef eg svo verid leidangursstjori, thad hefur gengid fint, fyrir utan tha helst samvinnuna med skipstjoranum. Hann er ekki beinlinis skapbesti madur i heimi og eg var ordin langthreytt a mislyndinu og thvi ad thurfa ad lædast eins og køttur kringum heitan graut med alla hluti og vita aldrei hverju eg eda gædarnir attum von a, hrosi eda skømmum. Thad for thvi sem for ad eg neyddist til ad taka upp afskaplega thungt tal vid manninn, og hann var i svo mikilli fylu heilan tur ad hann yrti ekki a mig af fyrra bragdi nema til ad skammast! Thar fell eg af haum stalli, hafdi verid uppahaldsmanneskjan hans um bord fram ad thvi, en um leid og eg for ad gera sømu krøfur og hann, t.d. um ad hann hlustadi a mig thegar eg taladi vid hann og ad hann gripi ekki fram i fyrir mer etc. var eg sett af sakramentinu. Merkilegur andskoti. Sama er mer, a bara einn tur eftir. Iha!!!
mánudagur, júlí 21, 2003
mánudagur, júlí 14, 2003
sunnudagur, júlí 13, 2003
Gleymi thvi almerkilegasta: Eg er komin med adressu i Amriggu!! Komst inn a studentagarda hja Cornell, fekk eitt herbergi i 4 manna ibud. Jibbi skvibbi!!!! Svo flyg eg ut thann 15. agust til NYC, kannski madur kiki a djammid med nybøkudum meistara Ernu thad kvøld??
Sunnudagur i Longyearbyen, agalega fint vedur og bara næs ad lifa. For adan a skotsvædid ad æfa mig ad skjota, thad gekk bara vel og eg held svei mer tha ad eg geti drepid isbjørninn adur en hann nædi ad drepa mig. Thessi vitneskja veitir mer mikla øryggiskennd! Nu, svo for eg upp a Sjøundu-namu-fjallid med mømmu og Kristjan, vini hennar, thau komu hingad adfaranott laugardagsins og verda fram a føstudag. I gær var algjør bongoblida, 22 stiga hiti i solinni fyrir utan herbergid mitt; vid skodudum bæinn og sløppudum af i goda vedrinu. I dag skrøltum vid svo upp a adurnefnt fjall (i bil...) og forum svo a safnid ad turistast. Eg tyni mer alltaf i boksølunnni vid innganginn, i fyrra tok eg ut 2000 norskar gagngert til ad kaupa bøækur sidasta daginn her og i ar verda thusundkallarnir areidanlega fleiri.
Annars hef eg illan grun um ad eg verdi send ut a vøll i nott ad na i turista og ad eg thurfi ad annast tha i fyrramalid adur en skipid fer. Uff.
10.07.2003
Meira blogg blogg blogg meira meira meira blogg...
Fimmtudagskveld, og ég á að fara með liðið út á völl á eftir. Á eftir, það þýðir klukkan þrjú í nótt. Jibbí kóla, ég er sú eina af gædunum sem fer af skipinu núna og þ.a.l. fellur mér þetta stórskemmtilega verkefni í hlut. Hinir (eiginlega –ar, við erum bara stelpugædar í þessari ferð fyrir utan hann Jørn leiðangursstjóra, en hann er eiginlega einn af stelpunum :) gædarnir fá að sofa á sínu græna eyra til hálfátta, þá er afgangurinn af farþegunum ræstur og sendur af skipinu. Svo á ég frí yfir helgina, fer næst út með Nordstjernen á mánudaginn.
Og þá verður nú gaman! Helsta skýringin á því er sú að hún mamma mín ætlar að heiðra mig með nærveru sinni á því krúsi. Hún kemur hingað seint á föstudagskvöldið, svo finnum við upp á e-u skemmtilegu að bauka fram yfir helgina og förum svo á skipið á mánudaginn. Í þeirri ferð er ég “óbreyttur” gæd, ekkert leiðangursstjóravesen þar, sem betur fer því annars væri lítill tími til að sinna gestum. Það er bara óskandi að veðrið verði jafngott og það hefur verið undanfarna viku, spegilsléttur sjór og logn og sól.
Reyndar var hvorki spegilsléttur sjór, logn né sól í dag. Nei ó nei, það var hávaðarok í nótt og fyrri hluta dags, allt að 25 m/s, og við þurftum m.a.s. að blása af planið okkar að fara í land á þeim goðum líka stað Bellsund vegna veðurs. Í staðinn leituðum við skjóls í Trygghamna við Isfjorden (já, náiði bara í landabréfabókina og ekkert múður!!). Þar fórum við með farþegana í land í ausandi rigningu sem breyttist í rigningu og rok þegar á leið. Ferðin inn gekk fínt, ekkert mál að lenda sódíak-bátunum okkar á ströndinni með goluna í bakið. Það er mjög landgrunnt (??) þar sem við fórum í land og þegar hafði bætt í vindinn varð svoldið mál að komast með bátana frá landi. Vindurinn ýtti sódíökkunum jafnóðum upp að landi aftur áður en maður náði að koma þeim á flot og mótornum niður, svo við sem keyrðum urðum duldið mikið blaut í lappirnar af að teyma bátana nægilega langt út. Ef mótorinn er settur niður of snemma eyðileggst skrúfan og það er ekki mjög æskilegt. Allavega, þarna var loks smá aksjón á sódíak-frontinum og ansi hreint gaman að því!
07.07.2003
‘oiuytrewq234567890dayghmhn bbbbbbbbbbbv, v cxz< þ.e. mér svelgdist á morgunkaffinu, hóstaði munnfylli af því yfir tölvuna og lyklaborðið, stóð upp til að ná í tissjú og rak hnéð í. Ef það er ekki eitt í lífi gædsins þá er það sennilega eitthvað annað og stundum jafnvel bæði í einu. Welcome to another beautiful day in the Arctic.
Polar Star heitir skipið, hraustlegur finnskur ísbrjótur sem hefur marga fjöruna sopið (???) í Eystrasalti síðan hún var byggð á sjöunda áratugnum. Skipstjórinn okkar núna er ekki alveg jafnhraustlegur í anda og skipið er á líkama; í hvert sinn sem ísmoli nálgast á hafinu dregur hann niður í mótorunum og heldur niðri í sér andanum meðan við líðum með óttablandinni virðingu framhjá skelfi allra ísbrjóta, ísnum. Í fyrra var mér hent út úr brúnni hér fyrir að skipta mér of mikið af siglingamáta skipstjórans (ekki sá sami og er núna) svo ég hef haldið mig á mottunni og fjarri brúnni, af mætti frekar en vilja. Gestirnir voru vægast sagt undrandi yfir getuleysi ísbrjótsins sem þeir keyptu sér far með dýrum dómum og nokkrir nefndu kröfu um endurgreiðslu. Það er ekki í mínum verkahring að gagnrýna samstarfsfólk mitt opinberlega, við skulum frekar segja að ég dáist að leiðangursstjóranum okkar hér að vera ekki búinn að sleppa sér yfir roluganginum í kallinum í brúnni og jafnvel kasta honum fyrir borð.
Eitt af því besta við Polar Star er bókasafnið. Sem bókaormur læt ég það yfirleitt vera mitt fyrsta verk þegar ég kem um borð hér að skjótast upp í bókasafnið og athuga hvaða gotterí fyrri gestir hafa skilið eftir. Í þetta skiptið valdi ég bók eftir David nokkurn Berlinski, ferð um stærðfræðigreiningu eða ‘A tour of the calculus’. Allir kúrsar í skapandi skrifum í Amríggu hafa það greinilega að höfuðmarkmiði að kenna fólki að skrifa sem mest um sem minnst (hefð sem skv. minni bestu en frekar umfangslitlu vitund, hófst þegar Margaret Mitchell notaði 100 af 1000 bls. hverfandi hvelsins í að segja frá því hvernig hún Scarlett gerði sig klára fyrir garðveislu) og Berlinski hefur greinilega verið að fylgjast með. Hann er hins vegar flinkur að segja skemmtilega frá, reyndar svo flinkur að ég stend mig stundum að því að hlæja upphátt af gleði yfir frumlegustu og gómsætustu samlíkingunum hans. Áður en bókinni lýkur ætlar hann að vera búinn að útskýra öll undirstöðuatriði stærðfræðigreiningarinnar fyrir mér og það m.a.s. á mannamáli! Ég hef verið stærðfræði-wannabe lengur en mig langar að muna og hlakka því mikið til að fá dýpri innsýn í fræðin.
Dagurinn í dag er hins vegar raunverulega another beautiful day in the Arctic, 9°C stóð á hitamælinum kl. 7 í morgun og því nánast stuttbuxnaveður. Við erum að fara með farþegana í land á eftir, þar ætla ég að debútera fyrir sísonið sem Zódíakkdræver. Alltaf gaman að keyra gúmmíbát. Í gær fann Jörn leiðangursstjóri upp á því að bæta fyrir aumingjaskapinn í kafteininum (sem stoppaði hraustlegan ísbrjótinn ca. 800 m sunnan við 80°N því þessir 800 m voru huldir ÍS!!!) með því að bjóða upp á zodiak krús milli ísflekanna. Veðrið var himneskt, hafið spegilslétt, selir á ísnum, skrilljón sjófuglar á ferð og flugi. Allt var frekar spontant og allt í einu vorum við komin, 7 gædar og rúmlega 50 farþegar, í land á ísfleka. Íha, ég hef ekki staðið á ísfleka við 80°N síðan á Jónsmessunni 2000, þegar við skáluðum í kampavíni með gestunum okkar á gamla MS Brand og áttuðum okkur á því að enginn gædanna var með vopn af neinu tagi fyrr en allir farþegarnir voru komnir úr bátunum og út á ísinn!!
Annars hef eg illan grun um ad eg verdi send ut a vøll i nott ad na i turista og ad eg thurfi ad annast tha i fyrramalid adur en skipid fer. Uff.
10.07.2003
Meira blogg blogg blogg meira meira meira blogg...
Fimmtudagskveld, og ég á að fara með liðið út á völl á eftir. Á eftir, það þýðir klukkan þrjú í nótt. Jibbí kóla, ég er sú eina af gædunum sem fer af skipinu núna og þ.a.l. fellur mér þetta stórskemmtilega verkefni í hlut. Hinir (eiginlega –ar, við erum bara stelpugædar í þessari ferð fyrir utan hann Jørn leiðangursstjóra, en hann er eiginlega einn af stelpunum :) gædarnir fá að sofa á sínu græna eyra til hálfátta, þá er afgangurinn af farþegunum ræstur og sendur af skipinu. Svo á ég frí yfir helgina, fer næst út með Nordstjernen á mánudaginn.
Og þá verður nú gaman! Helsta skýringin á því er sú að hún mamma mín ætlar að heiðra mig með nærveru sinni á því krúsi. Hún kemur hingað seint á föstudagskvöldið, svo finnum við upp á e-u skemmtilegu að bauka fram yfir helgina og förum svo á skipið á mánudaginn. Í þeirri ferð er ég “óbreyttur” gæd, ekkert leiðangursstjóravesen þar, sem betur fer því annars væri lítill tími til að sinna gestum. Það er bara óskandi að veðrið verði jafngott og það hefur verið undanfarna viku, spegilsléttur sjór og logn og sól.
Reyndar var hvorki spegilsléttur sjór, logn né sól í dag. Nei ó nei, það var hávaðarok í nótt og fyrri hluta dags, allt að 25 m/s, og við þurftum m.a.s. að blása af planið okkar að fara í land á þeim goðum líka stað Bellsund vegna veðurs. Í staðinn leituðum við skjóls í Trygghamna við Isfjorden (já, náiði bara í landabréfabókina og ekkert múður!!). Þar fórum við með farþegana í land í ausandi rigningu sem breyttist í rigningu og rok þegar á leið. Ferðin inn gekk fínt, ekkert mál að lenda sódíak-bátunum okkar á ströndinni með goluna í bakið. Það er mjög landgrunnt (??) þar sem við fórum í land og þegar hafði bætt í vindinn varð svoldið mál að komast með bátana frá landi. Vindurinn ýtti sódíökkunum jafnóðum upp að landi aftur áður en maður náði að koma þeim á flot og mótornum niður, svo við sem keyrðum urðum duldið mikið blaut í lappirnar af að teyma bátana nægilega langt út. Ef mótorinn er settur niður of snemma eyðileggst skrúfan og það er ekki mjög æskilegt. Allavega, þarna var loks smá aksjón á sódíak-frontinum og ansi hreint gaman að því!
07.07.2003
‘oiuytrewq234567890dayghmhn bbbbbbbbbbbv, v cxz< þ.e. mér svelgdist á morgunkaffinu, hóstaði munnfylli af því yfir tölvuna og lyklaborðið, stóð upp til að ná í tissjú og rak hnéð í. Ef það er ekki eitt í lífi gædsins þá er það sennilega eitthvað annað og stundum jafnvel bæði í einu. Welcome to another beautiful day in the Arctic.
Polar Star heitir skipið, hraustlegur finnskur ísbrjótur sem hefur marga fjöruna sopið (???) í Eystrasalti síðan hún var byggð á sjöunda áratugnum. Skipstjórinn okkar núna er ekki alveg jafnhraustlegur í anda og skipið er á líkama; í hvert sinn sem ísmoli nálgast á hafinu dregur hann niður í mótorunum og heldur niðri í sér andanum meðan við líðum með óttablandinni virðingu framhjá skelfi allra ísbrjóta, ísnum. Í fyrra var mér hent út úr brúnni hér fyrir að skipta mér of mikið af siglingamáta skipstjórans (ekki sá sami og er núna) svo ég hef haldið mig á mottunni og fjarri brúnni, af mætti frekar en vilja. Gestirnir voru vægast sagt undrandi yfir getuleysi ísbrjótsins sem þeir keyptu sér far með dýrum dómum og nokkrir nefndu kröfu um endurgreiðslu. Það er ekki í mínum verkahring að gagnrýna samstarfsfólk mitt opinberlega, við skulum frekar segja að ég dáist að leiðangursstjóranum okkar hér að vera ekki búinn að sleppa sér yfir roluganginum í kallinum í brúnni og jafnvel kasta honum fyrir borð.
Eitt af því besta við Polar Star er bókasafnið. Sem bókaormur læt ég það yfirleitt vera mitt fyrsta verk þegar ég kem um borð hér að skjótast upp í bókasafnið og athuga hvaða gotterí fyrri gestir hafa skilið eftir. Í þetta skiptið valdi ég bók eftir David nokkurn Berlinski, ferð um stærðfræðigreiningu eða ‘A tour of the calculus’. Allir kúrsar í skapandi skrifum í Amríggu hafa það greinilega að höfuðmarkmiði að kenna fólki að skrifa sem mest um sem minnst (hefð sem skv. minni bestu en frekar umfangslitlu vitund, hófst þegar Margaret Mitchell notaði 100 af 1000 bls. hverfandi hvelsins í að segja frá því hvernig hún Scarlett gerði sig klára fyrir garðveislu) og Berlinski hefur greinilega verið að fylgjast með. Hann er hins vegar flinkur að segja skemmtilega frá, reyndar svo flinkur að ég stend mig stundum að því að hlæja upphátt af gleði yfir frumlegustu og gómsætustu samlíkingunum hans. Áður en bókinni lýkur ætlar hann að vera búinn að útskýra öll undirstöðuatriði stærðfræðigreiningarinnar fyrir mér og það m.a.s. á mannamáli! Ég hef verið stærðfræði-wannabe lengur en mig langar að muna og hlakka því mikið til að fá dýpri innsýn í fræðin.
Dagurinn í dag er hins vegar raunverulega another beautiful day in the Arctic, 9°C stóð á hitamælinum kl. 7 í morgun og því nánast stuttbuxnaveður. Við erum að fara með farþegana í land á eftir, þar ætla ég að debútera fyrir sísonið sem Zódíakkdræver. Alltaf gaman að keyra gúmmíbát. Í gær fann Jörn leiðangursstjóri upp á því að bæta fyrir aumingjaskapinn í kafteininum (sem stoppaði hraustlegan ísbrjótinn ca. 800 m sunnan við 80°N því þessir 800 m voru huldir ÍS!!!) með því að bjóða upp á zodiak krús milli ísflekanna. Veðrið var himneskt, hafið spegilslétt, selir á ísnum, skrilljón sjófuglar á ferð og flugi. Allt var frekar spontant og allt í einu vorum við komin, 7 gædar og rúmlega 50 farþegar, í land á ísfleka. Íha, ég hef ekki staðið á ísfleka við 80°N síðan á Jónsmessunni 2000, þegar við skáluðum í kampavíni með gestunum okkar á gamla MS Brand og áttuðum okkur á því að enginn gædanna var með vopn af neinu tagi fyrr en allir farþegarnir voru komnir úr bátunum og út á ísinn!!
föstudagur, júlí 04, 2003
Nuna hefdi eg att ad skrifa e-d a skipinu, med islensku lyklabordi og øllu, og seiva a floppydisk svo eg gæti bara klippt og limt inn i blogger. Skrifadi nokkur tølvubref thannig, sparar tima og fyrirhøfn. En thad var mikid ad gera a sidasta krusi, thvi nr. 4 a Nordurstjørnunni, og litill timi til ritstarfa. Raunar var svo mikid ad gera ad thegar skipid kom aftur til hafnar i Longyear fannst mer engan veginn eins og eg hefdi verid a tveggja og halfs solarhrings siglingu, meira eins og eg hefdi setid innilokud i skrifstofukompu allan timann og ekki farid fet. Er threytt eftir thvi, og med eitt af minum alræmdu hausverkjakøstum sem veldur thvi ad eg tharf ad vera med solgleraugu ef hausinn a ad haldast i heilu lagi, og ef eg sny høfdinu til hlidar lidur mer eins og andlitid hafi ordid eftir og se ad thrystast inn i hauskupuna. Skemmtilegt... Sam-gædar minir voru svo næs ad taka a sinar herdar vinnuna mina i dag, sem atti ad felast i ad sækja folk a flugvøllinn a eftir og fara med thad i tveggja tima bæjarferd. Eg hefdi daid. Ætla thess i stad ad lifa, a kafi oni sængurføtunum minum inni i gædaibud.
En thad er alls ekki tomt erfidi ad vera gæd. Marie samgæd minn og eg vorum ad utskyra hreindyr fyrir nokkrum itølskum turhestum, og eftir langa rædu um likamsbyggingu theirra og fæduval, veidar a hreindyrunum o.s.frv. heldum vid okkur vera bara nokkud godar i ad upplysa lidid um gang natturunnar a nordurhjara. Tha rettir einn Italinn upp hønd og segir: This reindeer you were talking about, is it a bird?
En thad er alls ekki tomt erfidi ad vera gæd. Marie samgæd minn og eg vorum ad utskyra hreindyr fyrir nokkrum itølskum turhestum, og eftir langa rædu um likamsbyggingu theirra og fæduval, veidar a hreindyrunum o.s.frv. heldum vid okkur vera bara nokkud godar i ad upplysa lidid um gang natturunnar a nordurhjara. Tha rettir einn Italinn upp hønd og segir: This reindeer you were talking about, is it a bird?
mánudagur, júní 30, 2003
fimmtudagur, júní 26, 2003
Aftur í smá landleyfi. Núna var sko gaman ad vera á krúsi, vid sáum fullt af selum, rostunga í tugatali vid ískantinn, nádum næstum 80 grádum nordur, rákumst á ísbjørn á svamli og sáum heila vødu af beluga whales (hvad ætli their heiti á íslensku??), nokkud sem ég hafdi aldrei séd fyrr!!
Svo gaman ad ég er hætt vid ad reyna ad koma heim viku fyrr. Thad verdur bara vesen ad reyna ad breyta flugmidanum og massa útgjøld líka. Sleppi thví, og kem thví heim 30. júlí. Verd hér í algleymi svalbardska sumarsins thangad til, í thessum litla bólstrada heimi sem madur tekur sér bústad í thegar madur gengur um bord. Fréttir? Mid-Austurlønd? Stríd gegn hrydjuverkum?? Ekki í mínum heimi, a.m.k. ekki í sumar :)
Svo gaman ad ég er hætt vid ad reyna ad koma heim viku fyrr. Thad verdur bara vesen ad reyna ad breyta flugmidanum og massa útgjøld líka. Sleppi thví, og kem thví heim 30. júlí. Verd hér í algleymi svalbardska sumarsins thangad til, í thessum litla bólstrada heimi sem madur tekur sér bústad í thegar madur gengur um bord. Fréttir? Mid-Austurlønd? Stríd gegn hrydjuverkum?? Ekki í mínum heimi, a.m.k. ekki í sumar :)
mánudagur, júní 23, 2003
Djø... var thetta gaman. Vid gerdum bara alle tiders cruise ur thessu, 111 farthegar thegar mest var og allt stappfullt af is i nordri. I stadinn fyrir ad drolla vid NV-hornid breytti eg aætluninni svo vid forum sudur ur i stadinn, eftir ad skoda iskantinn og sja feita rostunga a hafisnum. Bellsund heitir pleisid sem vid forum til, otrulega flottur floi thar sem vid forum tvisvar i land a einum degi, fyrst a sudurstrønd floans og svo a nordurstrøndinni.
Svo er svo gaman ad vera styran, otrulega gaman ad geta akvedid hvad skuli gera og hvert skuli farid. Svona svoldid eins og ad vera i rutubissnessinum aftur, thar sem bilstjorinn fer thangad sem eg segi honum ad fara. Miklu betra ad fa ad akveda leidina i samradi vid kafteininn en ad verda alltaf ad gera eins og einhver annar akvedur ad eg eigi ad gera.
Og gædarnir voru frabærir. Flest glæny i bransanum, og stodu sig eins og hetjur. Einn er halfur Islendingur, hann Bjarki, vid æfdum okkur svoldid a thvi astkæra ylhyra svo thad fari nu ekki alveg forgørdum. En turistarnir og "småprat" yfir kvøldmatnum er alltaf jafnóinteressant, nema thegar vidkomandi turistar eru eldri hjon fra N-Italiu. Mer finnst thetta løgbundna "mingl" okkar gædanna vid gestina yfir hadegis- og kvøldmatnum alveg sidasta sort, thad er lagmark ad folk sem vinnur 16 tima a dag fai ad eta i fridi og vera leidinlegt og asosial a medan ef thad vill!
Næsta krus byrjar eftir klukkutima, tharf ad thjota!!
Svo er svo gaman ad vera styran, otrulega gaman ad geta akvedid hvad skuli gera og hvert skuli farid. Svona svoldid eins og ad vera i rutubissnessinum aftur, thar sem bilstjorinn fer thangad sem eg segi honum ad fara. Miklu betra ad fa ad akveda leidina i samradi vid kafteininn en ad verda alltaf ad gera eins og einhver annar akvedur ad eg eigi ad gera.
Og gædarnir voru frabærir. Flest glæny i bransanum, og stodu sig eins og hetjur. Einn er halfur Islendingur, hann Bjarki, vid æfdum okkur svoldid a thvi astkæra ylhyra svo thad fari nu ekki alveg forgørdum. En turistarnir og "småprat" yfir kvøldmatnum er alltaf jafnóinteressant, nema thegar vidkomandi turistar eru eldri hjon fra N-Italiu. Mer finnst thetta løgbundna "mingl" okkar gædanna vid gestina yfir hadegis- og kvøldmatnum alveg sidasta sort, thad er lagmark ad folk sem vinnur 16 tima a dag fai ad eta i fridi og vera leidinlegt og asosial a medan ef thad vill!
Næsta krus byrjar eftir klukkutima, tharf ad thjota!!
miðvikudagur, júní 18, 2003
Er ad reyna ad endur-publisera blogginn minn med nyju lukki. Kannski full bjartsyn framkvæmdaaætlun, midad vid bandviddina sem Svalbardi statar af.
Er lika ad atta mig a thvi ad eg hefdi getad tekid margt gafulegra med mer hingad en naglalakk i thremur mismunandi litum og heilan brusa af asetoni. Er samt svoldid spennt fyrir thvi ad reyna ad halda sma pæjufronti, thvi silfradar taneglur hljota alltaf ad sla i gegn. Verst hvad tærnar undir nøglunum verda blaar, sokkalausar i sandølum... Thad snjoadi i dag medan vid vorum a skotsvædinu.
Annars er tilbod i gangi fyrir tha/thær sem langar i heimsokn til min i sumar. Thid thykist vera annadhvort brodir/systir eda kærasti/kærasta (ekki svo nøya a thessum sidustu og verstu ;) og faid krus a Nordstjernen a 1500 NOK (ef thid deilid kaetu med mer... hoho) eda a 3000 (ef eg vil ekki hafa ykkur i kaetunni minni ;). Fjandi godur pris, if you ask me. Flugid fra Kef er a svona 60-70 kall, svo ma areidanlega fixa odyra gistingu i bænum. Spaidi i thetta, thvi nu fer hver ad verda sidastur (og fyrstur reyndar lika...) ad skella ser i heimsokn til min a Svallis.
Er lika ad atta mig a thvi ad eg hefdi getad tekid margt gafulegra med mer hingad en naglalakk i thremur mismunandi litum og heilan brusa af asetoni. Er samt svoldid spennt fyrir thvi ad reyna ad halda sma pæjufronti, thvi silfradar taneglur hljota alltaf ad sla i gegn. Verst hvad tærnar undir nøglunum verda blaar, sokkalausar i sandølum... Thad snjoadi i dag medan vid vorum a skotsvædinu.
Annars er tilbod i gangi fyrir tha/thær sem langar i heimsokn til min i sumar. Thid thykist vera annadhvort brodir/systir eda kærasti/kærasta (ekki svo nøya a thessum sidustu og verstu ;) og faid krus a Nordstjernen a 1500 NOK (ef thid deilid kaetu med mer... hoho) eda a 3000 (ef eg vil ekki hafa ykkur i kaetunni minni ;). Fjandi godur pris, if you ask me. Flugid fra Kef er a svona 60-70 kall, svo ma areidanlega fixa odyra gistingu i bænum. Spaidi i thetta, thvi nu fer hver ad verda sidastur (og fyrstur reyndar lika...) ad skella ser i heimsokn til min a Svallis.
þriðjudagur, júní 17, 2003
Thad er eins gott ad ljosleidarinn komi bradum til Svalbarda - nettengingin her a skrifstofunni er svo hæg ad eg fæ bara Blogger LoFi-siduna upp. Bandarikjamenn ætla ad hjalpa Børdum ad fa ljosleidara, svo their (Kanarnir) geti nad i meiri gøgn ur gervitunglunum sem sveima her yfir okkur, og thad er bara hid besta mal finnst mer!
Kom a Bardann med Solheimaglott a andlitinu adfaranott manudagsins. Vedrid var alveg oadfinnanlegt, varla sky a himni yfir Spitsbergen-eyju og utsynid eftir thvi. Vid hlid mer i velinni satu tveir seilorar eins og eg, annar franskur og voda sætur med høkutopp sem eg dadradi miskunnarlaust vid alla leidina fra Tromsø. Hinn var svissneskur og a leid a sama skip og frakkinn. Merkilegur subkultur, thessi skipabransi.
Skipid kemur a morgun og vid leggjum i'ann a fimmtudaginn. Thad er ekki hægt ad segja ad sisonid fari rolega af stad, i fyrstu ferdinni eru 110 farthegar!!! Skipid verdur alveg a ystu thanmørkum, spurning hvort thad thurfi ad henda nokkrum fyrir bord :) Nei, 8 af thessum 110 fara af fusum og frjalsum vilja af i honum søgufræga Magdalenefjorden, til ad fara i langa skidaferd med Sudurskautsfaranum Liv Arnesen og manninum hennar, honum Einar Glestad. Vid sækjum thau svo e-d 10 døgum sidar e-s stadar allt annars stadar. I krusi tvø verda svo bara 35 farthegar, og allt staffid andar lettar.
Kom a Bardann med Solheimaglott a andlitinu adfaranott manudagsins. Vedrid var alveg oadfinnanlegt, varla sky a himni yfir Spitsbergen-eyju og utsynid eftir thvi. Vid hlid mer i velinni satu tveir seilorar eins og eg, annar franskur og voda sætur med høkutopp sem eg dadradi miskunnarlaust vid alla leidina fra Tromsø. Hinn var svissneskur og a leid a sama skip og frakkinn. Merkilegur subkultur, thessi skipabransi.
Skipid kemur a morgun og vid leggjum i'ann a fimmtudaginn. Thad er ekki hægt ad segja ad sisonid fari rolega af stad, i fyrstu ferdinni eru 110 farthegar!!! Skipid verdur alveg a ystu thanmørkum, spurning hvort thad thurfi ad henda nokkrum fyrir bord :) Nei, 8 af thessum 110 fara af fusum og frjalsum vilja af i honum søgufræga Magdalenefjorden, til ad fara i langa skidaferd med Sudurskautsfaranum Liv Arnesen og manninum hennar, honum Einar Glestad. Vid sækjum thau svo e-d 10 døgum sidar e-s stadar allt annars stadar. I krusi tvø verda svo bara 35 farthegar, og allt staffid andar lettar.
föstudagur, júní 13, 2003
föstudagur, maí 30, 2003
Það er búið að vera svo gaman í vinnunni í dag að það er ekki nokkru lagi líkt. Það hefur ekkert að gera með að í dag er síðasti dagurinn minn á launum hjá stofnuninni, heldur er stemmingin vegna þess að megnið af liðinu hér, þar á meðal ykkar einlæg, er að fara í vorferð Jöklarannsóknafélagsins upp á Vatnajökul. Og þær sem ekki eru að fara þangað eru á leið til útlanda og fóru í snyrtingu og mættu í vinnuna eftir hádegi með spánnýjar augnabrúnir og blik í augum. Gaaa, hvað sumarið gerir allt gaman!!
Annars er ekki eins og liðið hér og tölvan mín lúna séu eitthvað að fara að losna við mig. Ég er sko enn á fullu að skrifa greinina mína um Helgafellið, það er alveg merkilega mikið mál að skrifa svona vísindalegan pappír. Allt þarf að vera svo andsk... pottþétt, hvergi má votta fyrir glufu í röksemdafærslu og aldrei má gleyma að minnast á fyrri spámenn. Fyrir utan það að þyngdarmælingamódelið kom fyrst fyrir mínar sjónir í dag og efnagreiningar, sem gera á í Osló og Köben, verða ekki framkvæmdar fyrr en í haust. Svo á eftir að vinna úr þeim, koma gögnunum til mín, ég á eftir að finna tíma fyrir önnum til að líta á þær og fella þær saman við fyrri niðurstöður, svo þarf að fullskrifa greinina, senda hana meðhöfundum til yfirlesturs, svo senda hana inn á einhvern sjúrnal... bíða með öndina í hálsinum milli vonar og ótta hvort henni verði sparkað öfugri út af ritstjórninni og ef ekki, að hve miklu leyti þarf að endurvinna hana. Úff. Og jibbí kóla, þetta er jú líf vísindamanns.
En auðvitað ætla ég ekki að eyða sumrinu í að éta gras og skrifa um móberg. Nei ó nei, það er bara Svalbarði einu sinni enn. Í þetta skiptið á ég að vera aðalmanneskjan um borð á Nordstjernen í eina 6 eða 7 þriggja daga túra, expedition leader hvorki meira né minna. Fer svo einn eða tvo vikutúra sem gæd á Polarstar, sem ég fór á niður til Suðurskautslandsins um þarsíðustu áramót. Verð þarna fram í lok júlí, kem heim að klára að pakka föggum mínum og fer svo til Brandararíkja Norður-Ameríku í kringum 15. ágúst til að setjast þar að til næstu fimm ára. Já, er að fara í doktor í jarðefnafræði við Cornell-háskóla í Íþöku-bæ í New York-fylki. Staðurinn óvænt frábær: a) 20 stiga frost svo vikum skiptir á vetrum (já, það finnst mér ffffrrrrrrrrrrrááááááábært, stefni á að dusta rykið af ístólunum) og b) þrjú helstu hugðarefni bæjarbúa eru að fara út að borða, hlusta á tónleika og mótmæla. Skítt veri með þau fyrstu tvö, en það þriðja er mér vel að skapi :)
Ætli ég segi ykkur ekki lauslega frá Vatnajökulsferðinni þegar heim kemur. Þangað til: Ekki senda mér ímeil, og kos dokker!!
Annars er ekki eins og liðið hér og tölvan mín lúna séu eitthvað að fara að losna við mig. Ég er sko enn á fullu að skrifa greinina mína um Helgafellið, það er alveg merkilega mikið mál að skrifa svona vísindalegan pappír. Allt þarf að vera svo andsk... pottþétt, hvergi má votta fyrir glufu í röksemdafærslu og aldrei má gleyma að minnast á fyrri spámenn. Fyrir utan það að þyngdarmælingamódelið kom fyrst fyrir mínar sjónir í dag og efnagreiningar, sem gera á í Osló og Köben, verða ekki framkvæmdar fyrr en í haust. Svo á eftir að vinna úr þeim, koma gögnunum til mín, ég á eftir að finna tíma fyrir önnum til að líta á þær og fella þær saman við fyrri niðurstöður, svo þarf að fullskrifa greinina, senda hana meðhöfundum til yfirlesturs, svo senda hana inn á einhvern sjúrnal... bíða með öndina í hálsinum milli vonar og ótta hvort henni verði sparkað öfugri út af ritstjórninni og ef ekki, að hve miklu leyti þarf að endurvinna hana. Úff. Og jibbí kóla, þetta er jú líf vísindamanns.
En auðvitað ætla ég ekki að eyða sumrinu í að éta gras og skrifa um móberg. Nei ó nei, það er bara Svalbarði einu sinni enn. Í þetta skiptið á ég að vera aðalmanneskjan um borð á Nordstjernen í eina 6 eða 7 þriggja daga túra, expedition leader hvorki meira né minna. Fer svo einn eða tvo vikutúra sem gæd á Polarstar, sem ég fór á niður til Suðurskautslandsins um þarsíðustu áramót. Verð þarna fram í lok júlí, kem heim að klára að pakka föggum mínum og fer svo til Brandararíkja Norður-Ameríku í kringum 15. ágúst til að setjast þar að til næstu fimm ára. Já, er að fara í doktor í jarðefnafræði við Cornell-háskóla í Íþöku-bæ í New York-fylki. Staðurinn óvænt frábær: a) 20 stiga frost svo vikum skiptir á vetrum (já, það finnst mér ffffrrrrrrrrrrrááááááábært, stefni á að dusta rykið af ístólunum) og b) þrjú helstu hugðarefni bæjarbúa eru að fara út að borða, hlusta á tónleika og mótmæla. Skítt veri með þau fyrstu tvö, en það þriðja er mér vel að skapi :)
Ætli ég segi ykkur ekki lauslega frá Vatnajökulsferðinni þegar heim kemur. Þangað til: Ekki senda mér ímeil, og kos dokker!!
miðvikudagur, maí 28, 2003
Einhver var að senda mér frétt af mbl.is um fyrsta skemmtiferðaskip sumarsins. Hver skyldi það hafa verið??
mánudagur, maí 26, 2003
mánudagur, maí 12, 2003
The Dante's Inferno Test has banished you to the Sixth Level of Hell - The City of Dis!
Here is how you matched up against all the levels:
Take the Dante's Divine Comedy Inferno Test
Here is how you matched up against all the levels:
| Level | Score |
|---|---|
| Purgatory (Repenting Believers) | Very Low |
| Level 1 - Limbo (Virtuous Non-Believers) | High |
| Level 2 (Lustful) | Moderate |
| Level 3 (Gluttonous) | Moderate |
| Level 4 (Prodigal and Avaricious) | Very Low |
| Level 5 (Wrathful and Gloomy) | Low |
| Level 6 - The City of Dis (Heretics) | High |
| Level 7 (Violent) | High |
| Level 8- the Malebolge (Fraudulent, Malicious, Panderers) | High |
| Level 9 - Cocytus (Treacherous) | Low |
Take the Dante's Divine Comedy Inferno Test
þriðjudagur, apríl 08, 2003
fimmtudagur, mars 20, 2003
Jæja, þá er hann Bush vinur frelsisins farinn af stað í stríð. Hallelúja.
Í tilefni þessarar geðveiki og sigurs áróðursaflanna langar mig að setja inn hér klausu úr bók Avi Shlaim, The Iron Wall - Israel and the Arab World. Þetta er á síðu 140, í kafla um aðdraganda stríðsins við Egypta:
"He (Sharett, þáverandi forsætisráðherra Ísrael og eindreginn andstæðingur allra stríðsæsingaafla) knew that planning for the possibility of a preventive war, even as just one of the options, could generate the momentum for going to war."
Og hvað er að gerast? Bush ákvað fyrir ári síðan að ráðast inn og bjó til skriðþungann, með stöðugum heilaþvætti á borgurum heimsins, til að hrinda innrás í framkvæmd. Fyrir ári síðan töldu allir þetta hina mestu fásinnu, í dag lýsa "friðelskandi" þjóðir eins og Íslendingar sig hlynntar stríðsrekstri í trássi við alþjóðalög. Er til önnur pláneta að flytja lögheimili sitt til??
Í tilefni þessarar geðveiki og sigurs áróðursaflanna langar mig að setja inn hér klausu úr bók Avi Shlaim, The Iron Wall - Israel and the Arab World. Þetta er á síðu 140, í kafla um aðdraganda stríðsins við Egypta:
"He (Sharett, þáverandi forsætisráðherra Ísrael og eindreginn andstæðingur allra stríðsæsingaafla) knew that planning for the possibility of a preventive war, even as just one of the options, could generate the momentum for going to war."
Og hvað er að gerast? Bush ákvað fyrir ári síðan að ráðast inn og bjó til skriðþungann, með stöðugum heilaþvætti á borgurum heimsins, til að hrinda innrás í framkvæmd. Fyrir ári síðan töldu allir þetta hina mestu fásinnu, í dag lýsa "friðelskandi" þjóðir eins og Íslendingar sig hlynntar stríðsrekstri í trássi við alþjóðalög. Er til önnur pláneta að flytja lögheimili sitt til??
föstudagur, febrúar 21, 2003
Ég verð víst að skrifa e-ð hér svo blogginum verði ekki dílítað áður en ég næ að afrita e-ð af þeim sögulegu heimildum sem hér er að finna... og hætti svo allllveg... finnst ekki alveg jafnmikið púður í skrifum um strætóferðir í Reykjavík eins og í skrifum um vélsleðaferðir á Svabarða eða skipsferðum til Suðurskautslandsins.
Afmælisdagurinn minn var í gær, rækilega öðruvísi en í fyrra. Þá var ég á eyjunni Chiloé í Chile í hita og sól og splæsti á mig tvíréttuðu á sjávarréttaveitingahúsi í tilefni dagsins. Þessi máltíð setti mig ekki á hausinn, kostaði innan við 200 kall. Margfaldið með 20-30, þá er líklegur íslenskur prís kominn. Enívei, það var ekkert smá gaman að vera til í gær líka. Allt hófst á því að ég mætti á skikkanlegum tíma í vinnuna (ekki algengur atbur'ður í vetrarveðrum). Svo fór ég til leiseraugnlæknisins sem steikti nokkur mólekúl innan úr hornhimnunni á mér fyrir viku, hann sagði mér að ég væri komin með 100% sjón á hægri auga og stutt í að það sama yrði uppi á tengingnum á því vinstra. Jibbí kóla. Nú, svo hafði ég unnið disk vikunnar á Rás 2 daginn áður án þess að vita það og beið hann mín í póstinum í hádeginu. Eftir hádegið sá ég póst frá Washington-háskóla í Seattle um að ég hefði fengið inngöngu í doktorsnám þar; þær fréttir náttla alveg meikuðu daginn. Svo var kökukaffi í mínu boði í vinnunni (maður kemst ekki upp með neitt múður á afmælisdaginn sinn hér...), nú og svo var mér boðið í mat til stóra bróður og konunnar hans og tvíburanna þeirra. Jummijúmm.
Afmælisdagurinn minn var í gær, rækilega öðruvísi en í fyrra. Þá var ég á eyjunni Chiloé í Chile í hita og sól og splæsti á mig tvíréttuðu á sjávarréttaveitingahúsi í tilefni dagsins. Þessi máltíð setti mig ekki á hausinn, kostaði innan við 200 kall. Margfaldið með 20-30, þá er líklegur íslenskur prís kominn. Enívei, það var ekkert smá gaman að vera til í gær líka. Allt hófst á því að ég mætti á skikkanlegum tíma í vinnuna (ekki algengur atbur'ður í vetrarveðrum). Svo fór ég til leiseraugnlæknisins sem steikti nokkur mólekúl innan úr hornhimnunni á mér fyrir viku, hann sagði mér að ég væri komin með 100% sjón á hægri auga og stutt í að það sama yrði uppi á tengingnum á því vinstra. Jibbí kóla. Nú, svo hafði ég unnið disk vikunnar á Rás 2 daginn áður án þess að vita það og beið hann mín í póstinum í hádeginu. Eftir hádegið sá ég póst frá Washington-háskóla í Seattle um að ég hefði fengið inngöngu í doktorsnám þar; þær fréttir náttla alveg meikuðu daginn. Svo var kökukaffi í mínu boði í vinnunni (maður kemst ekki upp með neitt múður á afmælisdaginn sinn hér...), nú og svo var mér boðið í mat til stóra bróður og konunnar hans og tvíburanna þeirra. Jummijúmm.
miðvikudagur, janúar 22, 2003
Hei, svona er nú samfélagið skrýtið. Ef hrikalega normal manneskja eins og ég tek e-t care bear próf og svara eftir bestu samvisku er felldur yfir mér dómurinn: Trukkalessa!! Ja fuss. Öfgapæja eins og hún Erna Ýr er svo vandalismabangsi ef ég man rétt. Það er erfitt að vera til...
Samt alltaf jafngaman að mótmæla. Auðvitað fór ég á fundinn í Borgerleikhúsinu fyrir viku að mótmæla Kárahnjúkavitleysunni og daginn eftir stóð ég fyrir utan Ráðhúsið og öskraði mig hása. Verst að gifsið var fast utan um löppina á mér, annars hefði ég getað lamið náttúruspjallendurna í hausinn með því!
Samt alltaf jafngaman að mótmæla. Auðvitað fór ég á fundinn í Borgerleikhúsinu fyrir viku að mótmæla Kárahnjúkavitleysunni og daginn eftir stóð ég fyrir utan Ráðhúsið og öskraði mig hása. Verst að gifsið var fast utan um löppina á mér, annars hefði ég getað lamið náttúruspjallendurna í hausinn með því!
mánudagur, janúar 13, 2003
Which Dysfunctional Care Bear Are You?
brought to you by Quizilla
Já, hvur andskotinn. Hún quizilla er snillingur!
Úr dagbók löggunnar:
"Snemma á sunnudagsmorgun var tilkynnt um slagsmál í göngugötunni. Reyndist það ekki á rökum reist því þarna voru tveir drengir að gráta við öxlina hvor á öðrum en þeir voru í ástarsorg.
Snemma á sunnudagsmorgun var tilkynnt um innbrot í fyrirtæki í Holtunum. Þarna var spennt upp hurð og stolið eggjum, brauði, salati og fleiru matarkyns. Þetta fannst svo allt saman haganlega fyrir komið bak við ruslagám þarna hjá eins og til stæði að sækja þýfið seinna. "
Í boði Moggans
"Snemma á sunnudagsmorgun var tilkynnt um slagsmál í göngugötunni. Reyndist það ekki á rökum reist því þarna voru tveir drengir að gráta við öxlina hvor á öðrum en þeir voru í ástarsorg.
Snemma á sunnudagsmorgun var tilkynnt um innbrot í fyrirtæki í Holtunum. Þarna var spennt upp hurð og stolið eggjum, brauði, salati og fleiru matarkyns. Þetta fannst svo allt saman haganlega fyrir komið bak við ruslagám þarna hjá eins og til stæði að sækja þýfið seinna. "
Í boði Moggans
fimmtudagur, janúar 09, 2003
Nú hef ég sagt vondu ríkisreknu kaffi stríð á hendur. Þess vegna tek ég nú litlu útilegu-espressógræjuna mína (sem ég fékk frá Ernu gæru í útskriftargjöf - snilldarleg gjöf verð ég að segja!) með mér í vinnuna og fíra upp í prímusnum inni á skrifstofu þegar þorstinn sverfur að. Ég hefði bara átt að vera byrjuð á þessu fyrir löngu!
þriðjudagur, janúar 07, 2003
miðvikudagur, janúar 01, 2003
Gleðilegt ár, öllsömul!!
Gasalega var nú gaman að áramótunum. Matarboð hjá bróður mínum og mágkonu (sem er átta mánuði gengin með tvíbura og ég HLAKKA SVO TIL að verða föðursystir!!), svo innlit til stjúpbróður míns og kærustunnar hans, svo rólegheit í Breiðholtinu með Helgu Báru vinkonu og skyldmennum hennar. Agalega næs!!
Nýársdagur hefur ekki verið alveg eins gleðilegur; ég hringdi í móður mína til að óska henni gleðilegs árs og það samtal endaði, eins og of oft vill verða með okkur tvær, á leiðinlegum nótum. Ég var alveg svakalega dán og leið en Stína vinkona kom og þá náði ég að fókusa aðeins út úr leiðindunum. Gott að eiga góða vini!!
Nú, svo hringdi ég heim í þennan blessaða meðmælanda minn. Jújú, bréfið löngu tilbúið í tölvunni. Arg! Það má vel vera að það sé í öllum tilvikum langbest að senda umsóknirnar með hraðpósti en ég bara hef ekki efni á því. Nóg að þurfa að senda þrjár svoleiðis, þar af tvær vegna seinagangs í meðmælendum.
Gasalega var nú gaman að áramótunum. Matarboð hjá bróður mínum og mágkonu (sem er átta mánuði gengin með tvíbura og ég HLAKKA SVO TIL að verða föðursystir!!), svo innlit til stjúpbróður míns og kærustunnar hans, svo rólegheit í Breiðholtinu með Helgu Báru vinkonu og skyldmennum hennar. Agalega næs!!
Nýársdagur hefur ekki verið alveg eins gleðilegur; ég hringdi í móður mína til að óska henni gleðilegs árs og það samtal endaði, eins og of oft vill verða með okkur tvær, á leiðinlegum nótum. Ég var alveg svakalega dán og leið en Stína vinkona kom og þá náði ég að fókusa aðeins út úr leiðindunum. Gott að eiga góða vini!!
Nú, svo hringdi ég heim í þennan blessaða meðmælanda minn. Jújú, bréfið löngu tilbúið í tölvunni. Arg! Það má vel vera að það sé í öllum tilvikum langbest að senda umsóknirnar með hraðpósti en ég bara hef ekki efni á því. Nóg að þurfa að senda þrjár svoleiðis, þar af tvær vegna seinagangs í meðmælendum.
mánudagur, desember 30, 2002
Já. Alveg rétt. Ég ætlaði að kvarta undan fólki í dag. Þannig er að umsóknarfresturinn í alveg voðalega spennandi háskóla úti í Amríggu rennur út á föstudaginn. Ég er löngu spöngu tilbúin með öll gögn, nema eitt einasta meðmælabréf sem meðmælandinn á eftir að skila til mín í innsigluðu umslagi. Bréfið þarf nebbla að fara til háskólans með öllum hinum umsóknargögnunum mínum. Ég er búin að senda þessum meðmælanda tvo tölvupósta að ýta á eftir bréfinu og reyndi svo að hringja í viðkomandi í dag, og ekki svarar. Hvenær fæ ég helv. bréfið?? Skilur manneskjan ekki að hún er búin að hafa rúma tvo mánuði til að græja þetta og að vegna seinagangsins þarf ég að borga tæpan 4000 kall í FedEx (Fed up and exhausted, muniði?) sendingu í stað þess að sleppa með 265 kall á póstinum?!? Það besta er að þessi skóli býður meðmælendum að skila meðmælum á Netinu en þessi meðmælandi vildi það ekki, því ef þetta væri á gamla góða pappírsforminu væri síður hætta á að þetta gleymdist!
Annað viðlíka keis er í uppsiglingu, nema hvað í þeim skóla er umsóknarfresturinn 15. janúar. Vonandi að sá meðmælandi (nei, þetta er ekki sama manneskjan í þessum tveimur tilfellum) verði aðeins sneggri að svara endalausum ítrekunum mínum. Annars er það bara enn ein FedEx sendingin. Eins gott ég fékk Fulbright-styrkinn, segi ég nú bara!
Annað viðlíka keis er í uppsiglingu, nema hvað í þeim skóla er umsóknarfresturinn 15. janúar. Vonandi að sá meðmælandi (nei, þetta er ekki sama manneskjan í þessum tveimur tilfellum) verði aðeins sneggri að svara endalausum ítrekunum mínum. Annars er það bara enn ein FedEx sendingin. Eins gott ég fékk Fulbright-styrkinn, segi ég nú bara!
sunnudagur, desember 29, 2002
Á bloggnum þeirra Ernu og Mödda er mikið rætt um femínisma þessa dagana. Þetta snertir mig ekki jafnmikið og ýmislegt annað óréttlæti heimsins, t.d. það hvernig Ingibjörgu Sólrúnu er bolað út úr borgarstjórastól (ÞAÐ er mál fyrir femínista), en engu að síður er allt í lagi að taka þátt í umræðunni:
Mega kallarnir gefa okkur konum nærföt í jólagjöf? Ég sé ekki að sú kona sem er ánægð með e-ar blúndur frá kallinum sínum sé lélegur femínisti. Í mínum huga koma blúndur femínisma næsta lítið við, hrífist konan á annað borð af þeim og finnist þær fallegar. Það að vera femínisti í mínum augum er að vera stolt af því að vera kona og krefjast þess að njóta virðingar og jafnréttis, og það er svo sannarlega hægt að gera þó kallinn gefi manni blúndur í jólagjöf. Auðvitað eru til karlrembur sem álíta að eina hlutverk eiginkvenna þeirra sé að vera sætar og vel tilhafðar, elda góðan mat og vera góðar í rúminu. Í blúndunærfötunum frá þeim. Út frá þessu skil ég punkt Ernu þar sem hún talar um að "besta gjöf sem hægt sé að gefa konu sé tækifæri til að finnast hún vera sexý, fyrir bóndann". Þessar konur gera líklega lítið fyrir femínismann og minna fyrir sjálfar sig sem þenkjandi verur. Enda, því miður, ekki hægt að ganga að því sem vísu að allar konur séu þenkjandi verur. Þaðan af síður allir karlmenn.
Hvaða fuss er þetta um e-ar nærjur í jólapakkanum? Hvaða hlutverki eru þær taldar gegna í þessu sambandi? Jú, að gera dömuna meira sexý. Og femínistarnir draga þá ályktun að konan viti ekkert verra en að þurfa að vera sexý fyrir kallinn sinn (þennan sveitta, loðna og andfúla sem krefst réttar síns tvisvar í viku??). Konan er svo miklu meira en bara kynvera, eins og Erna bendir réttilega á, og því er það argasta móðgun við hana að minna hana á það hlutverk. Ilmvatn? Silkiblússa? Og þar sem femínisminn krefst jafnréttis geri ég ráð fyrir að konur verði að hegða sér jafnvel og þær krefjast að karlarnir geri: Má konan gefa kallinum sínum nýja Armani rakspírann? Eða þennan þarna frá Dior, sem er svo geðveikt góður að hún kiknar alltaf í hnjáliðunum yfir lyktinni? Nei ó nei. Ekkert sem minnir á hlutverk mannsins sem kynveru. Ekki silkiboxers, og alls ekki g-streng. Óver mæ dedd!
Hvaða bull er þetta? Konur eru helmingur mannkyns og hafa jafnmargar og misjafnar skoðanir og þær eru margar. Sumar yrðu eflaust arfavitlausar ef þær drægju blúnduvirki með spöngum og græjum upp úr jólapakkanum frá kallinum. Aðrar alveg hæstánægðar. Aðrar einhvers staðar á milli. Mestu máli skiptir að kallinn viti, svo hann risíkeri ekki sambandsslitum. Þær sem fíla þetta, eða halda að þær fíli þetta, ættu kannski að skoða í hugskot sitt og athuga AF HVERJU þær eru svona ánægðar með sexý settið. Er það af því þeim finnst þær ekki hafa neinu merkilegri hlutverki að gegna í lífinu en að vera snotrar fyrir kallinn? Eða er það af því þær eru svo miklar kynverur að þær fá sitt kikk út úr því að vera í æsandi nærfötum upp á hvern einasta dag og eiga aldrei nógu mörg? Og þær sem finnst þetta fáránlegt, af hverju finnst þeim það? Af því einhver doktrína sem þær aðhyllast segir að þetta SÉ hallærilegt, sama hvað einstaklingnum finnst? Eða af því þeim finnst blúndur einfaldlega ljótar?
Sjálf álít ég mig femínista. Mikinn femínista. Ég hlusta ALDREI aftur á X-ið, þó ár og dagur séu liðin síðan auglýsingarnar hættu: "X-ið. Fyrir stelpur sem kyngja". Ég horfi aldrei á MTv og aðrar stöðvar þar sem mishæfileikaríkar og/eða -snauðar konur dilla sér berrassaðar í fanginu á köllunum, vitandi að það er svo til eina leiðin til að ná frama í heimi þar sem karlarnir eru yfirleitt allir of feitir og kappklæddir, í herfilega ljótum og óæsandi druslum. Cosmo og Glamour og viðlíka rusl les ég ekki, nema mig langi í þunglyndiskast. Samt finnst mér voða næs að eiga sæt nærföt og fer m.a.s. stundum í þau alveg af tilefnislausu. Enda ung og ólofuð stúlkan, og þarf ekki að klæða mig uppá fyrir þennan sveitta, loðna og andfúla tvisvar í viku. Bara fyrir sjálfa mig. Alveg eins og Stína sagði; sexí fyrir okkur sjálfar, í kommentunum á póstinn hjá Ernu. Það er ekki þversögn. Stundum langar okkur bara að vera svoldið sexý. Sama þótt enginn annar sjái :)
Mega kallarnir gefa okkur konum nærföt í jólagjöf? Ég sé ekki að sú kona sem er ánægð með e-ar blúndur frá kallinum sínum sé lélegur femínisti. Í mínum huga koma blúndur femínisma næsta lítið við, hrífist konan á annað borð af þeim og finnist þær fallegar. Það að vera femínisti í mínum augum er að vera stolt af því að vera kona og krefjast þess að njóta virðingar og jafnréttis, og það er svo sannarlega hægt að gera þó kallinn gefi manni blúndur í jólagjöf. Auðvitað eru til karlrembur sem álíta að eina hlutverk eiginkvenna þeirra sé að vera sætar og vel tilhafðar, elda góðan mat og vera góðar í rúminu. Í blúndunærfötunum frá þeim. Út frá þessu skil ég punkt Ernu þar sem hún talar um að "besta gjöf sem hægt sé að gefa konu sé tækifæri til að finnast hún vera sexý, fyrir bóndann". Þessar konur gera líklega lítið fyrir femínismann og minna fyrir sjálfar sig sem þenkjandi verur. Enda, því miður, ekki hægt að ganga að því sem vísu að allar konur séu þenkjandi verur. Þaðan af síður allir karlmenn.
Hvaða fuss er þetta um e-ar nærjur í jólapakkanum? Hvaða hlutverki eru þær taldar gegna í þessu sambandi? Jú, að gera dömuna meira sexý. Og femínistarnir draga þá ályktun að konan viti ekkert verra en að þurfa að vera sexý fyrir kallinn sinn (þennan sveitta, loðna og andfúla sem krefst réttar síns tvisvar í viku??). Konan er svo miklu meira en bara kynvera, eins og Erna bendir réttilega á, og því er það argasta móðgun við hana að minna hana á það hlutverk. Ilmvatn? Silkiblússa? Og þar sem femínisminn krefst jafnréttis geri ég ráð fyrir að konur verði að hegða sér jafnvel og þær krefjast að karlarnir geri: Má konan gefa kallinum sínum nýja Armani rakspírann? Eða þennan þarna frá Dior, sem er svo geðveikt góður að hún kiknar alltaf í hnjáliðunum yfir lyktinni? Nei ó nei. Ekkert sem minnir á hlutverk mannsins sem kynveru. Ekki silkiboxers, og alls ekki g-streng. Óver mæ dedd!
Hvaða bull er þetta? Konur eru helmingur mannkyns og hafa jafnmargar og misjafnar skoðanir og þær eru margar. Sumar yrðu eflaust arfavitlausar ef þær drægju blúnduvirki með spöngum og græjum upp úr jólapakkanum frá kallinum. Aðrar alveg hæstánægðar. Aðrar einhvers staðar á milli. Mestu máli skiptir að kallinn viti, svo hann risíkeri ekki sambandsslitum. Þær sem fíla þetta, eða halda að þær fíli þetta, ættu kannski að skoða í hugskot sitt og athuga AF HVERJU þær eru svona ánægðar með sexý settið. Er það af því þeim finnst þær ekki hafa neinu merkilegri hlutverki að gegna í lífinu en að vera snotrar fyrir kallinn? Eða er það af því þær eru svo miklar kynverur að þær fá sitt kikk út úr því að vera í æsandi nærfötum upp á hvern einasta dag og eiga aldrei nógu mörg? Og þær sem finnst þetta fáránlegt, af hverju finnst þeim það? Af því einhver doktrína sem þær aðhyllast segir að þetta SÉ hallærilegt, sama hvað einstaklingnum finnst? Eða af því þeim finnst blúndur einfaldlega ljótar?
Sjálf álít ég mig femínista. Mikinn femínista. Ég hlusta ALDREI aftur á X-ið, þó ár og dagur séu liðin síðan auglýsingarnar hættu: "X-ið. Fyrir stelpur sem kyngja". Ég horfi aldrei á MTv og aðrar stöðvar þar sem mishæfileikaríkar og/eða -snauðar konur dilla sér berrassaðar í fanginu á köllunum, vitandi að það er svo til eina leiðin til að ná frama í heimi þar sem karlarnir eru yfirleitt allir of feitir og kappklæddir, í herfilega ljótum og óæsandi druslum. Cosmo og Glamour og viðlíka rusl les ég ekki, nema mig langi í þunglyndiskast. Samt finnst mér voða næs að eiga sæt nærföt og fer m.a.s. stundum í þau alveg af tilefnislausu. Enda ung og ólofuð stúlkan, og þarf ekki að klæða mig uppá fyrir þennan sveitta, loðna og andfúla tvisvar í viku. Bara fyrir sjálfa mig. Alveg eins og Stína sagði; sexí fyrir okkur sjálfar, í kommentunum á póstinn hjá Ernu. Það er ekki þversögn. Stundum langar okkur bara að vera svoldið sexý. Sama þótt enginn annar sjái :)
föstudagur, desember 27, 2002
Jólin hafa bara verið ágæt. Alltaf gaman að þeim.
Margir fórna höndum yfir óförum mínum og dæsa yfir þessari tímasetningu minni; að ég hefði nú varla getað fundið verri tíma til að brjóta mig á. Ég er þessu alfarið ósammála, svona að fenginni reynslu. Í fyrsta lagi: Fólk er í jólafríi og því þarf ég ekki að fá óhóflegt samviskubit yfir að biðja ættingja að skutla mér hingað og þangað, koma að sækja mig í boðin og jafnvel kaupa með mér í matinn. Í öðru lagi eru jólaboð til hægri og vinstri, þar næ ég að hitta velflesta ættingjana og einnig vini og fæ því miklar samúðarbylgjur alls staðar að, í miklu meira magni en ella. Í þriðja lagi get ég sofið fram undir hádegi og setið uppi í sófa restina af deginum, hálfdottandi með maltesín, súkkulaði og bók í fanginu, og borið fyrir mig einhverju öðru en leti og skammdegi. Ynndælt.
Annars er það helst að frétta, fyrir utan útgöngubann í Betlehem og fleiri skemmtilegheit, að ég er komin í göngugips úr plasti sem er svo hart að ég gæti rotað naut með því (hvað eru hjúkkurnar uppi á endurkomu að bauka í frítímanum??) og verð í því fram í lok janúar. Það er aðeins minna um sig en þrýstiumbúðirnar sem ég var í, svo nú eygi ég von um að komast í önnur föt en víðustu buxurnar mínar og pils. Að auki sjást táslurnar mínar betur núna, svo ég get fylgst betur með því hvernig marið þróast. Í fyrradag voru tærnar blásvartar, í gær meira út í fjólublátt og núna er komin svoldil gulgræn slikja yfir herlegheitin. Hver þarf sjónvarp þegar tær sem skipta litum bjóðast, og engin hætta á að fá fúla innheimtumenn óvelkomna í heimsókn?
Margir fórna höndum yfir óförum mínum og dæsa yfir þessari tímasetningu minni; að ég hefði nú varla getað fundið verri tíma til að brjóta mig á. Ég er þessu alfarið ósammála, svona að fenginni reynslu. Í fyrsta lagi: Fólk er í jólafríi og því þarf ég ekki að fá óhóflegt samviskubit yfir að biðja ættingja að skutla mér hingað og þangað, koma að sækja mig í boðin og jafnvel kaupa með mér í matinn. Í öðru lagi eru jólaboð til hægri og vinstri, þar næ ég að hitta velflesta ættingjana og einnig vini og fæ því miklar samúðarbylgjur alls staðar að, í miklu meira magni en ella. Í þriðja lagi get ég sofið fram undir hádegi og setið uppi í sófa restina af deginum, hálfdottandi með maltesín, súkkulaði og bók í fanginu, og borið fyrir mig einhverju öðru en leti og skammdegi. Ynndælt.
Annars er það helst að frétta, fyrir utan útgöngubann í Betlehem og fleiri skemmtilegheit, að ég er komin í göngugips úr plasti sem er svo hart að ég gæti rotað naut með því (hvað eru hjúkkurnar uppi á endurkomu að bauka í frítímanum??) og verð í því fram í lok janúar. Það er aðeins minna um sig en þrýstiumbúðirnar sem ég var í, svo nú eygi ég von um að komast í önnur föt en víðustu buxurnar mínar og pils. Að auki sjást táslurnar mínar betur núna, svo ég get fylgst betur með því hvernig marið þróast. Í fyrradag voru tærnar blásvartar, í gær meira út í fjólublátt og núna er komin svoldil gulgræn slikja yfir herlegheitin. Hver þarf sjónvarp þegar tær sem skipta litum bjóðast, og engin hætta á að fá fúla innheimtumenn óvelkomna í heimsókn?
mánudagur, desember 23, 2002
Svei mér þá alla daga, ef ég er ekki einn misskildasti snillingur sögunnar.
Ég var að þrífa loftbitana inni í eldhúsi í gær, til að koma blauta þvottinum mínum einhvers staðar fyrir. Það gekk vel, drullan fauk af í flyksum, og þar kom að ég ákvað að skoða nú hvað þetta væri fínt hjá mér. Stíg ég því upp á koll og ætla að teygja mig upp í þær hæðir að ég geti séð dýrðina. Ó vei, kollurinn minn er ekki byggður eftir sænskum gæðastöðlum, er þ.a.l. valtur eins og sauðdrukkinn Íslendingur og valt að sjálfsögðu undan mér. Ég lenti með hávaða og látum og einhverjum ópum á gólfinu, eftir að hafa rekið hægri fótinn alltof fast í setuna á stólnum sem stóð þarna við hliðina á. Þetta var svoldið vont, og þegar ég fór úr sokkunum sá ég að ristin á mér var afmynduð í meira lagi.
Umsvifalaust hringdi ég í björgunarsveitina, aka pabba og Siggu. Þau komu sem hendi væri veifað og transporteruðu mig upp á slysó. Þar beið ég með sífellt stærri rist og varð m.a. vitni að dópista læsa sig inni á klósetti og vera svo fjarlægður í lögreglufylgd þar sem hann reyndist vera vopnaður. Aksjón á slysó! Loks kom að mér, og eftir röntgen var það orðið deginum ljósara að fyrsta beinbrot mitt var í höfn. Ysta ristarbeinið tvíbrotið og næsta f. innan brotið á einum stað. Jibbí!!
Ég verð að segja að mér finnst þetta bráðfyndið. Í fyrsta lagi á ég eftir að kaupa svo að segja allar jólagjafirnar. Í öðru lagi var ég í þröngu gallabuxunum mínum og gat valið á milli þess að vera í þeim og láta klippa þær í sundur eða fá lánaðar gammosíur frá Þvottahúsi spítalanna, ætlaðar eldri korpúlent herrum sem í einstaka tilfellum þyrftu kannski að hafa bleyju sér til halds og trausts. Mér þykir vænt um Levi´s buxurnar mínar og þáði herramúnderinguna, tjúllað smart. Nú, í þriðja lagi á ég enn eftir að vinna smá feltvinnu í Helgafellinu og bið og vona að rúllustiginn upp fjallið verði tilbúinn áður en það fer að snjóa.
Ég var að þrífa loftbitana inni í eldhúsi í gær, til að koma blauta þvottinum mínum einhvers staðar fyrir. Það gekk vel, drullan fauk af í flyksum, og þar kom að ég ákvað að skoða nú hvað þetta væri fínt hjá mér. Stíg ég því upp á koll og ætla að teygja mig upp í þær hæðir að ég geti séð dýrðina. Ó vei, kollurinn minn er ekki byggður eftir sænskum gæðastöðlum, er þ.a.l. valtur eins og sauðdrukkinn Íslendingur og valt að sjálfsögðu undan mér. Ég lenti með hávaða og látum og einhverjum ópum á gólfinu, eftir að hafa rekið hægri fótinn alltof fast í setuna á stólnum sem stóð þarna við hliðina á. Þetta var svoldið vont, og þegar ég fór úr sokkunum sá ég að ristin á mér var afmynduð í meira lagi.
Umsvifalaust hringdi ég í björgunarsveitina, aka pabba og Siggu. Þau komu sem hendi væri veifað og transporteruðu mig upp á slysó. Þar beið ég með sífellt stærri rist og varð m.a. vitni að dópista læsa sig inni á klósetti og vera svo fjarlægður í lögreglufylgd þar sem hann reyndist vera vopnaður. Aksjón á slysó! Loks kom að mér, og eftir röntgen var það orðið deginum ljósara að fyrsta beinbrot mitt var í höfn. Ysta ristarbeinið tvíbrotið og næsta f. innan brotið á einum stað. Jibbí!!
Ég verð að segja að mér finnst þetta bráðfyndið. Í fyrsta lagi á ég eftir að kaupa svo að segja allar jólagjafirnar. Í öðru lagi var ég í þröngu gallabuxunum mínum og gat valið á milli þess að vera í þeim og láta klippa þær í sundur eða fá lánaðar gammosíur frá Þvottahúsi spítalanna, ætlaðar eldri korpúlent herrum sem í einstaka tilfellum þyrftu kannski að hafa bleyju sér til halds og trausts. Mér þykir vænt um Levi´s buxurnar mínar og þáði herramúnderinguna, tjúllað smart. Nú, í þriðja lagi á ég enn eftir að vinna smá feltvinnu í Helgafellinu og bið og vona að rúllustiginn upp fjallið verði tilbúinn áður en það fer að snjóa.
miðvikudagur, desember 18, 2002
mánudagur, desember 16, 2002
Which Ultimate Beautiful Woman are You?
brought to you by Quizilla
Hvað er Stína eiginlega að gera í vinnunni, fyrst hún má endalaust vera að því að taka þessi hallærislegu próf?!?!?
sunnudagur, desember 15, 2002
Svei mér þá ef jarðfræðin eru ekki farin að hafa slæm áhrif á heilabúið mitt.
Í gærkvöldi var ég að horfa á "Blue Hawaii" með kónginum Ella sprella hjá Fanneyju vinkonu minni. Kóngurinn dansaði af miklum móð í sandinum á ströndinni ásamt föngulegum yngismeyjum og tyggjandi brosmildum Hawaii-bangsum, og gerðist Elli m.a.s. svo kræfur að þeyta sandi yfir myndavélina; enda mikill rebel eins og allir vita. Þetta stuð hafði einhverra hluta engin áhrif á mig eða mína veru, þess í stað varð ég afar forvitin að sjá lífförin sem svona dansiball mundi mynda í sandinum. Sem þýðir: Ef ég bíð í nokkur milljón ár og kem svo aftur á hawaiisku ströndina þar sem tjúttið fór fram og sé þar fallega sandsteinskletta, hvernig get ég þá séð, út frá alls konar byggingareinkennum í sandinum (skálögun etc.), hvar nákvæmlega Elli og Co. voru að tjútta?
Þetta heitir á dönsku að vera "fagskadet", sagði Fanney mér.
Í gærkvöldi var ég að horfa á "Blue Hawaii" með kónginum Ella sprella hjá Fanneyju vinkonu minni. Kóngurinn dansaði af miklum móð í sandinum á ströndinni ásamt föngulegum yngismeyjum og tyggjandi brosmildum Hawaii-bangsum, og gerðist Elli m.a.s. svo kræfur að þeyta sandi yfir myndavélina; enda mikill rebel eins og allir vita. Þetta stuð hafði einhverra hluta engin áhrif á mig eða mína veru, þess í stað varð ég afar forvitin að sjá lífförin sem svona dansiball mundi mynda í sandinum. Sem þýðir: Ef ég bíð í nokkur milljón ár og kem svo aftur á hawaiisku ströndina þar sem tjúttið fór fram og sé þar fallega sandsteinskletta, hvernig get ég þá séð, út frá alls konar byggingareinkennum í sandinum (skálögun etc.), hvar nákvæmlega Elli og Co. voru að tjútta?
Þetta heitir á dönsku að vera "fagskadet", sagði Fanney mér.
fimmtudagur, desember 05, 2002
Today was in most respects a normal day. Not in every respect, though: The most popular thing to do here at my workplace in the hours around lunch was to watch the struggle of the rescue squads. They´d been summoned to rescue a roof the wind was about to tear with it. I waited breathlessly for someone to be blown off the roof, but miraculously that didn´t happen. And the roof survived.
Courtesy of Barry Lopez
From the chapter on migration in "Arctic Dreams":
"I came to think of the migrations as breath, as the land breathing. In spring a great inhalation of light and animals. The long-bated breath of summer. And an exhalation that propelled them all south in the fall."
"... all migration is not strictly north and south, ... animals are experimenters, pushing at the bounds of their familiar areas in response to changes in their environment. Nothing is ever quite fixed for them. One afternoon a man in Nome remarked that the bowhead migration through Bering Strait was "late this year." It was not really "late" of course, but only part of an arrangement that differs slightly from year to year. They are not on our schedules. Their appointments are not solely with us."
"Animals move more slowly than beta particles, and through a space bewildering larger than that encompassed by a cloud of electrons, but they urge us, if we allow them, toward a consideration of the same questions about the fundamental nature of life, about the relationships that bind forms of energy into recognizable patterns."
I wish I could forget everything in the book, because then I´d be able to devour it again for the first timeI
From the chapter on migration in "Arctic Dreams":
"I came to think of the migrations as breath, as the land breathing. In spring a great inhalation of light and animals. The long-bated breath of summer. And an exhalation that propelled them all south in the fall."
"... all migration is not strictly north and south, ... animals are experimenters, pushing at the bounds of their familiar areas in response to changes in their environment. Nothing is ever quite fixed for them. One afternoon a man in Nome remarked that the bowhead migration through Bering Strait was "late this year." It was not really "late" of course, but only part of an arrangement that differs slightly from year to year. They are not on our schedules. Their appointments are not solely with us."
"Animals move more slowly than beta particles, and through a space bewildering larger than that encompassed by a cloud of electrons, but they urge us, if we allow them, toward a consideration of the same questions about the fundamental nature of life, about the relationships that bind forms of energy into recognizable patterns."
I wish I could forget everything in the book, because then I´d be able to devour it again for the first timeI
mánudagur, desember 02, 2002
Alex visited today, as she sometimes does. She was working here full-time before she had little Líney Inga, and if it weren´t for her maternity leave she and I would be working together, with nothing but a thin wall separating us. Oh, that would be nice!!
She brought her Líney with her. That girl is a real charm troll, as we say in Iceland, smiling to everyone and not complaining at all if someone else holds her. I got to hold her and show her some of the mysteries of my computer screen (which, btw, has been fluorescent yellow-green all day, making me slightly nauseatic...), warned by her mom about the imminent possibility of her throwing up. I certainly did not think so, why would that gorgeous little baby girl throw up on me?!? So I babbled with her, rather absorbed in some feature of a map I was drawing, and the next time I look at her, which must have been no more than 30 seconds after I got her on my lap, she was sporting a whitish slimy trail of vomit down her cute red apron, with the trail extending down onto my cardigan and my soldier´s pants.
The thing that amazes me here is the sheer elegance of the scene. If I vomit, noone in a radius of a few hundred meters can help noticing it. When little Líney does the same noone notices, not even me, holding her on my lap. From now on I´m taking Líney as my role model.
She brought her Líney with her. That girl is a real charm troll, as we say in Iceland, smiling to everyone and not complaining at all if someone else holds her. I got to hold her and show her some of the mysteries of my computer screen (which, btw, has been fluorescent yellow-green all day, making me slightly nauseatic...), warned by her mom about the imminent possibility of her throwing up. I certainly did not think so, why would that gorgeous little baby girl throw up on me?!? So I babbled with her, rather absorbed in some feature of a map I was drawing, and the next time I look at her, which must have been no more than 30 seconds after I got her on my lap, she was sporting a whitish slimy trail of vomit down her cute red apron, with the trail extending down onto my cardigan and my soldier´s pants.
The thing that amazes me here is the sheer elegance of the scene. If I vomit, noone in a radius of a few hundred meters can help noticing it. When little Líney does the same noone notices, not even me, holding her on my lap. From now on I´m taking Líney as my role model.
föstudagur, nóvember 29, 2002
My computer screen is in a funny mood today. It has put on some yellow face, turning blue items into green ones and making my new brownish desktop background color (that matches perfectly with my new wallpaper, a beautiful India-style lichen from Helgafell) look more like baby pooh.
At least the change has made the computer silent. For the past two weeks or so it has emitted strange sounds that intermittently grow quite furious. Then I always fear the comp will explode and go out of the office, under the pretext of getting myself more coffee. My co-workers say it´s just the fan. An exploding fan is dangerous enough for me, I tell you.
At least the change has made the computer silent. For the past two weeks or so it has emitted strange sounds that intermittently grow quite furious. Then I always fear the comp will explode and go out of the office, under the pretext of getting myself more coffee. My co-workers say it´s just the fan. An exploding fan is dangerous enough for me, I tell you.
fimmtudagur, nóvember 28, 2002
Went to a wonderful fondue dinner party last night. The host was my Swiss-almost-turned-Icelandic friend Úrsúla. Her American boyfriend was there, then there were the Icelandic-Dutch couple Birna and Ino (I think I got his name right...) and their son Darri, three year old. He is a gorgeous kid. His name means "warrior" and he certainly lives up to his name, taking everything that remotely resembles a sword (gift wrappings rolled up etc.) into his hands and swinging it around. When he started attacking Úrsúla´s hanging plants we all cried with laughter. Well, they were almost dead anyway :)
Since it was such a multi-national party we couldn´t help discussing foreigners in Iceland. To our amazement we realized that foreigners living here have no means of keeping up-to-date on Icelandic news unless they speak good enough Icelandic. Sure, they can watch CNN and SKY and loads of other international news, but finding out what´s going on in Iceland is really a challenge. Úrsúla took an example of this guy working at deCODE genetics (where a load of foreigners work and the primary language spoken is English, as far as I know). A few weeks ago the company made more than a hundred employees redundant. Not being one of them, this guy barely knew why half of the people working next door to him had suddenly disappeared, but he would know exactly what the new regime in China was like or how often Arafat had been to the toilet in the last few days.
Now isn´t this strange? I would have thought that the ex-pat society here in Iceland was big enough to support at least a weekly resumé-newspaper in English about Icelandic internal matters. Correct me if I´m wrong...
Since it was such a multi-national party we couldn´t help discussing foreigners in Iceland. To our amazement we realized that foreigners living here have no means of keeping up-to-date on Icelandic news unless they speak good enough Icelandic. Sure, they can watch CNN and SKY and loads of other international news, but finding out what´s going on in Iceland is really a challenge. Úrsúla took an example of this guy working at deCODE genetics (where a load of foreigners work and the primary language spoken is English, as far as I know). A few weeks ago the company made more than a hundred employees redundant. Not being one of them, this guy barely knew why half of the people working next door to him had suddenly disappeared, but he would know exactly what the new regime in China was like or how often Arafat had been to the toilet in the last few days.
Now isn´t this strange? I would have thought that the ex-pat society here in Iceland was big enough to support at least a weekly resumé-newspaper in English about Icelandic internal matters. Correct me if I´m wrong...
þriðjudagur, nóvember 26, 2002
What do I do at work? Well, I´m trying to decipher a volcano that was formed in eruption under the last ice age glacier here in Iceland. It´s complicated. Which is why I looked up a quote from one of my college books:
"...the late Frank Schairer, once remarked that, to understand igneous rocks, a geologist must first learn "to think like a molten silicate.""
Change 'igneous rocks' to 'subglacial volcanoes' and 'molten silicate' to 'molten ice quenching magma, explosions and chaos' - and you´ll know what this task feels like. Challenging.
"...the late Frank Schairer, once remarked that, to understand igneous rocks, a geologist must first learn "to think like a molten silicate.""
Change 'igneous rocks' to 'subglacial volcanoes' and 'molten silicate' to 'molten ice quenching magma, explosions and chaos' - and you´ll know what this task feels like. Challenging.
Yesterday I spent digitizing maps. That included pushing the same mouse button 11310 times while moving it with utter precision over many twisted contour lines (ehemm... and pestering my pre Windows-generation colleagues for help. File names with no more than 8 letters?? MS-DOS? What?!?!) While doing so, I revisited a lot of dusty CD's found in my CD bag, f.ex. Suede´s Coming Up and the Cardigans´ Trampolene. Nick Cave´s latest proved too depressing for this work, I have to admit.
And now the map is all'a'digitized. Oooohhh, wonder what it will turn out like!!
And now the map is all'a'digitized. Oooohhh, wonder what it will turn out like!!
fimmtudagur, nóvember 21, 2002
sunnudagur, nóvember 17, 2002
Finished Vargas Llosa´s book "The Storyteller" when waking up today. What a brilliant piece of litterature.
At last fixed the link to life in the freezer. Look at those seal pups, and those big eyes they sport!
Now I´m blogging under strict orders from Stína. I´m at her place, just entered looking like the abominable snowman from the sleet and driving snow outside. *sob*, this weather sucks from the geological perspective.
Went to bed at 10 p.m. last night, completely dead. My friend Linda Rós was very shocked. "Hey, Herdís, how can you complain about your boyfried status if you don´t ever go out?!?!" Well, my state last night wouldn´t have attracted much positive attention from any male anyway, I told her. "Ok," she replied and reluctantly allowed me to go to bed. And gee am I glad I did. Slept 12 hours straight, and as if that wasn´t enough I added four more. Beautiful.
Have been having crazy dreams lately. It´s all been about murders and perils and immoral people. Maybe I should start sleeping more and making movie scripts from my dreams. Hmmm... might make me a millionaire :)
Tuesday´s night´s dream was about this guy who was trying to kill me with a box of Cheerios. I was on my way to take the GRE stand-by and then he went for me. I narrowly escaped from him and made it to the test center. He´d made it there before me and taken the last space available, so I wasn´t to be admitted. I freaked, screaming at the people there that he was a crook and had tried to kill me etc. They just shrugged, asking what all the fuss was about; saying that since I still was alive I could just shut up. Although the dream was pretty coherent it occasionally was interrupted by scenes from winterland; snowcovered wilderness and frozen-over rivers I had to cross.
The long sleep last night was eventful as well. This time the story was about a guy who´d tried to kill his wife. She was very oppressed , so in the dream I wondered whether she´d been subject to domestic violence for long. Anyway, the bastard got a day off from prison and went for a visit to another bastard friend of his to watch some video. The prison guards just couldn´t care less about keeping an eye on him, so before you could count to ten the would-be-killer had put on a bullet-proof vest and ran for his freedom. The guards fired after him but the bullets had no effect, and being too lazy to chase him on their car they just resumed the movie-watching. Sick mofos!! Once again finding myself screaming at the injustice and corruption of this world, I demanded of them they´d go chasing him, but they just laughed at me, saying that reopening the case would cost 300 million kronur. "So what," I shouted at them, "is this woman´s life not worth more than that?? What if he kills her, simply because those 300 million kronur for reopening his case couldn´t be paid!!" Going on like this, the dream dissolved.
Now do I have a talent for dreams or what??
Went to bed at 10 p.m. last night, completely dead. My friend Linda Rós was very shocked. "Hey, Herdís, how can you complain about your boyfried status if you don´t ever go out?!?!" Well, my state last night wouldn´t have attracted much positive attention from any male anyway, I told her. "Ok," she replied and reluctantly allowed me to go to bed. And gee am I glad I did. Slept 12 hours straight, and as if that wasn´t enough I added four more. Beautiful.
Have been having crazy dreams lately. It´s all been about murders and perils and immoral people. Maybe I should start sleeping more and making movie scripts from my dreams. Hmmm... might make me a millionaire :)
Tuesday´s night´s dream was about this guy who was trying to kill me with a box of Cheerios. I was on my way to take the GRE stand-by and then he went for me. I narrowly escaped from him and made it to the test center. He´d made it there before me and taken the last space available, so I wasn´t to be admitted. I freaked, screaming at the people there that he was a crook and had tried to kill me etc. They just shrugged, asking what all the fuss was about; saying that since I still was alive I could just shut up. Although the dream was pretty coherent it occasionally was interrupted by scenes from winterland; snowcovered wilderness and frozen-over rivers I had to cross.
The long sleep last night was eventful as well. This time the story was about a guy who´d tried to kill his wife. She was very oppressed , so in the dream I wondered whether she´d been subject to domestic violence for long. Anyway, the bastard got a day off from prison and went for a visit to another bastard friend of his to watch some video. The prison guards just couldn´t care less about keeping an eye on him, so before you could count to ten the would-be-killer had put on a bullet-proof vest and ran for his freedom. The guards fired after him but the bullets had no effect, and being too lazy to chase him on their car they just resumed the movie-watching. Sick mofos!! Once again finding myself screaming at the injustice and corruption of this world, I demanded of them they´d go chasing him, but they just laughed at me, saying that reopening the case would cost 300 million kronur. "So what," I shouted at them, "is this woman´s life not worth more than that?? What if he kills her, simply because those 300 million kronur for reopening his case couldn´t be paid!!" Going on like this, the dream dissolved.
Now do I have a talent for dreams or what??
fimmtudagur, nóvember 14, 2002
Just got an e-mail from my scooter-guide boss in Svalbard. They won´t hire me for next spring because some other company will be running their tours. Shit. What shall I do then? When not even filthy rich Norway can offer me a job?
Anyone got an idea about how to get positive replies to more job applications? All hints will be appreciated.
Anyone got an idea about how to get positive replies to more job applications? All hints will be appreciated.
miðvikudagur, nóvember 13, 2002
Am a great fan of the Peruvian writer Mario Vargas Llosa, especially after I figured my Spanish was quite good enough to read him in the original language (and after seeing how terribly handsome he is ;).
While I was travelling in S-America last winter I fought my way through ´Pantaleón y las visitadoras´ (available in Icelandic under the title "Pantaljón og sérþjónustan") and now I´m working my way through a book called ´El hablador´ (translates as ´The Storyteller´). It tells two stories at the same time; that of a Peruvian writer who stumbles across an exhibition of pictures of an Amazonian tribe in a gallery in Florence, and that of the same nomad tribe in the Amazon jungle, as told by their storyteller. I haven´t finished yet but it´s a fairly transparent plot; however the plot is really not the issue for me in this book but rather the magical descriptions of the Indians and their world view. Highly recommended!!
While I was travelling in S-America last winter I fought my way through ´Pantaleón y las visitadoras´ (available in Icelandic under the title "Pantaljón og sérþjónustan") and now I´m working my way through a book called ´El hablador´ (translates as ´The Storyteller´). It tells two stories at the same time; that of a Peruvian writer who stumbles across an exhibition of pictures of an Amazonian tribe in a gallery in Florence, and that of the same nomad tribe in the Amazon jungle, as told by their storyteller. I haven´t finished yet but it´s a fairly transparent plot; however the plot is really not the issue for me in this book but rather the magical descriptions of the Indians and their world view. Highly recommended!!
A turbo day!
Maður er manns gaman, says an old Icelandic proverb. I experienced a living proof of that today.
At work, I spend a lot of time outdoors, all alone, investigating my mountain just outside of town. I really like it and am starting to know every nook and cranny there. However, disciplined scientific work sometimes gives way, for a while, to musings about the ravens flying around, or a pretty flower in fading autumn colors, or the simple beauty of the rocks and the surroundings. When the wind is blowing really hard it´s also nice to bundle up on the leeside of a boulder somewhere and listen to the wailing concert of the high-voltage electricity lines running through the land. I´ve found weathered bones high up in the mountain, on a rock ledge so exposed that an alert and agile animal such as the mink or the arctic fox shouldn´t be there in the first place, let alone a significantly less agile creature such as me . Did they fall to their death? Or did they starve? (And how on Earth will I ever get away?!?) You see, when you look closely there are so many things to wonder at and about out there off the beaten, asphalted track.
Today was different, let me tell you. A girl from the U.S. accompanied me today; she´s here for a year studying Katla volcano and wanted to get out of town. She agreed to become my secretary for a day, taking care of the notebook. She also operated the altimeter, and understood all my ramblings and muttering and soliloquizing. Together we practically ran up the mountain, did one major log and two minor ones, took samples (so finally my office looks like there´s a geologist here, with rocks all over!) and, in general, just "rúlluðum þessu upp", as you say in good Icelandic. I´ve never done so much in just one day myself! I could use company like this every day.
Do I hear anyone volunteering??
Maður er manns gaman, says an old Icelandic proverb. I experienced a living proof of that today.
At work, I spend a lot of time outdoors, all alone, investigating my mountain just outside of town. I really like it and am starting to know every nook and cranny there. However, disciplined scientific work sometimes gives way, for a while, to musings about the ravens flying around, or a pretty flower in fading autumn colors, or the simple beauty of the rocks and the surroundings. When the wind is blowing really hard it´s also nice to bundle up on the leeside of a boulder somewhere and listen to the wailing concert of the high-voltage electricity lines running through the land. I´ve found weathered bones high up in the mountain, on a rock ledge so exposed that an alert and agile animal such as the mink or the arctic fox shouldn´t be there in the first place, let alone a significantly less agile creature such as me . Did they fall to their death? Or did they starve? (And how on Earth will I ever get away?!?) You see, when you look closely there are so many things to wonder at and about out there off the beaten, asphalted track.
Today was different, let me tell you. A girl from the U.S. accompanied me today; she´s here for a year studying Katla volcano and wanted to get out of town. She agreed to become my secretary for a day, taking care of the notebook. She also operated the altimeter, and understood all my ramblings and muttering and soliloquizing. Together we practically ran up the mountain, did one major log and two minor ones, took samples (so finally my office looks like there´s a geologist here, with rocks all over!) and, in general, just "rúlluðum þessu upp", as you say in good Icelandic. I´ve never done so much in just one day myself! I could use company like this every day.
Do I hear anyone volunteering??
You know I live alone, don´t you all?
A few weeks ago I bought a fern. I used to have parekeets (two different ones, at different times) but they both flew out the window. I´ve taken that as a hint that I shouldn´t get myself another one. Instead, I chose a plant that won´t go anywhere. It´s a beautiful fern, lush and big, and it´s surviving. That´s more than any fern I´ve had so far has done.
Every late afternoon/evening when I come home I greet my fern. "Hi, fernie, how´s it going?!" I ask. And my beautiful fern rests upon the livingroom table, not really knowing what to do about this attention.
I dread the day it eventually will answer me.
A few weeks ago I bought a fern. I used to have parekeets (two different ones, at different times) but they both flew out the window. I´ve taken that as a hint that I shouldn´t get myself another one. Instead, I chose a plant that won´t go anywhere. It´s a beautiful fern, lush and big, and it´s surviving. That´s more than any fern I´ve had so far has done.
Every late afternoon/evening when I come home I greet my fern. "Hi, fernie, how´s it going?!" I ask. And my beautiful fern rests upon the livingroom table, not really knowing what to do about this attention.
I dread the day it eventually will answer me.
mánudagur, nóvember 04, 2002
Hoho, life is beautiful again!!
Nr. 1: The terrible GRE is over, and I think I did quite ok. The analytical writing saw me in my element (in spite of the diarr?ea.. hoho, lucky me they didn´t check the spelling of this!!), the other parts were ok. At least I didn´t forget - FORGET for crying out loud - to mark the answer to ten - TEN - questions on the answer sheet as one girl did.
Nr. 2: I finally have a job. It´s a temporary one, and a very wet one for the time being, but it´s a job and I´m using my brain (well, trying to anyway, things are a bit mushy in there after years of vacation) and meeting other people on a daily basis - wonderful. Was beginning to feel myself sinking into the chasms of dark depressive moods, but am very sure it´ll be much better now.
Now the snow will just have to stay away for a while. Two more weeks, please. And I´ll put up with the rain if only the clouds promise to lift a bit. Went out for the first field day today; it started in this nice drizzling rain and good views of the mountain and ended with me fighting my way to the car in nearly horizontal rain, wet to the bone, cursing, hardly seeing the mountainside even as I was almost breaking my nose on it (some of my friends and acquaintances have noticed in me a slight tendency to exaggerate...). Fortunately saw a beautiful slump structure through the fog and driving rain and instantly got in a better mood. You know, nothing makes a geologist´s day like the sight of (to me, at least) pretty sedimentary structures and post-sedimentary deformation. And my absolute favorite? Anti-dunes. I just HAVE to find them somewhere!!
If you have problems understanding this jargon, try Erna´s site. Her´s will be further complicated for some of you by the fact that it´s all in Icelandic. I think it´s cute, even if I haven´t the faintest idea what she´s talking about.
Nr. 1: The terrible GRE is over, and I think I did quite ok. The analytical writing saw me in my element (in spite of the diarr?ea.. hoho, lucky me they didn´t check the spelling of this!!), the other parts were ok. At least I didn´t forget - FORGET for crying out loud - to mark the answer to ten - TEN - questions on the answer sheet as one girl did.
Nr. 2: I finally have a job. It´s a temporary one, and a very wet one for the time being, but it´s a job and I´m using my brain (well, trying to anyway, things are a bit mushy in there after years of vacation) and meeting other people on a daily basis - wonderful. Was beginning to feel myself sinking into the chasms of dark depressive moods, but am very sure it´ll be much better now.
Now the snow will just have to stay away for a while. Two more weeks, please. And I´ll put up with the rain if only the clouds promise to lift a bit. Went out for the first field day today; it started in this nice drizzling rain and good views of the mountain and ended with me fighting my way to the car in nearly horizontal rain, wet to the bone, cursing, hardly seeing the mountainside even as I was almost breaking my nose on it (some of my friends and acquaintances have noticed in me a slight tendency to exaggerate...). Fortunately saw a beautiful slump structure through the fog and driving rain and instantly got in a better mood. You know, nothing makes a geologist´s day like the sight of (to me, at least) pretty sedimentary structures and post-sedimentary deformation. And my absolute favorite? Anti-dunes. I just HAVE to find them somewhere!!
If you have problems understanding this jargon, try Erna´s site. Her´s will be further complicated for some of you by the fact that it´s all in Icelandic. I think it´s cute, even if I haven´t the faintest idea what she´s talking about.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
