fimmtudagur, mars 02, 2006
mánudagur, febrúar 27, 2006
föstudagur, febrúar 24, 2006
Snow!!
Even if Ithaca is pretty grey these days, Vermont has allegedly been getting dumped with snow in those last few days. That's why Shan and I decided to dump everything we're doing and go skiing in Vermont over the weekend. Habblaha. Live well and prosper.
miðvikudagur, febrúar 22, 2006
Another useless test
 | You scored as Bomb. Your death will be by bombing. You will probably be an innocent bystander, not doing anything wrong and not a person who was targeted at, just in the wrong place at the wrong time.
How Will You Die?? created with QuizFarm.com |
Well, I'm glad that I most likely will not be eaten and that I most likely will not drown. A cut throat doesn't sound too charming either.
þriðjudagur, febrúar 21, 2006
Birthday blog for my sheep-loyal readers
Why can't we have birthday more than once a year?? The treatment I got yesterday, which in case you didn't know was my birthday, was extraordinary.
First of all, I got my co-habitator's approval of sleeping in, which means I showed up at work around noon. This was after I had brunch from the nearby bagel shop, brought to me by said co-habitator. At work I got plenty of happy birthday wishes and eager to make them all come true, I left work before putting in my due 8 hours. Shame on me! A huge flower bouquet was waiting for me in the car as Shan came to pick me up and the three of us took off to Syracuse and the Dinosaur BBQ without further delay. After dinner in our favorite Christian biker joint (which was full to the brim last night, as presumably always) we then raced the clock back to Ithaca and Madeline's, where my favorite molten chocolate cake is to be had.
Sehr schön, ja. And thanks for all the good wishes,
your oldfart Herdis
First of all, I got my co-habitator's approval of sleeping in, which means I showed up at work around noon. This was after I had brunch from the nearby bagel shop, brought to me by said co-habitator. At work I got plenty of happy birthday wishes and eager to make them all come true, I left work before putting in my due 8 hours. Shame on me! A huge flower bouquet was waiting for me in the car as Shan came to pick me up and the three of us took off to Syracuse and the Dinosaur BBQ without further delay. After dinner in our favorite Christian biker joint (which was full to the brim last night, as presumably always) we then raced the clock back to Ithaca and Madeline's, where my favorite molten chocolate cake is to be had.
Sehr schön, ja. And thanks for all the good wishes,
your oldfart Herdis
miðvikudagur, febrúar 15, 2006
My first times and my last time
Ran my first road race the other day. Much to my surprise I came in nr. 535 out of 729 runners, not too bad altogether. At least I got to the post-race chili pots before about 200 other people did!
Later that day I raced my left ski down a bumpy hill for the first time. Just a few seconds later I went looking for my right ski in the woods for the first time too. That time will also be the last time I go skiing without having any leashes to keep my skis attached to my foot. I will not run the risk of having them successfully decide to take off on their own again.
Later that day I raced my left ski down a bumpy hill for the first time. Just a few seconds later I went looking for my right ski in the woods for the first time too. That time will also be the last time I go skiing without having any leashes to keep my skis attached to my foot. I will not run the risk of having them successfully decide to take off on their own again.
Johari - Nohari
Try this:
my positive side
NB: I changed the URL so that the Icelandic letters shouldn't be an issue anymore.
added on Feb. 16th:
and try this too (if you're brave):
my negative side
my positive side
NB: I changed the URL so that the Icelandic letters shouldn't be an issue anymore.
added on Feb. 16th:
and try this too (if you're brave):
my negative side
miðvikudagur, febrúar 08, 2006
Deluxe Firechief and his friends
All hail to Eyja for making my day (or night, as it is well past midnight here). I'm so relieved to see that little children aren't the only ones who can enjoy wearing Ladybug or Deluxe Firechief or Tall Green Turtle rainboots. Now I'm hoping that Mr. Taxman will have some monies for me... plísplísplís...
sunnudagur, febrúar 05, 2006
In a similar vein: The bishop of Iceland made a controversial statement about the civil rights of gays a few weeks ago. Should we allow our concern for the bishop's feelings to outlaw any kind of discussion about gay people's rights to religious marriage?
As far as I know, gays having any kind of civil rights will offend fundamentalist Christians, be they in Iceland or elsewhere. If these people came forward with vandalism against reporters who write on gay rights or artists who include gay people in their artwork, would we Icelanders be willing to succumb to the violence and make gay people and their lives a taboo in order not to offend a particular religion?
Peaceful demonstrations and dialogue are not religious bullying. Death threats and acts of violence are. By giving in to religious bullying we are only asking for an escalation of the problem. I think that this is the road down which we are headed if we go with the claims that publishing these cartoons was wrong. In a society with free speech, you have to accept the fact that at some point you are going to get offended. You might not like everything that you see and hear, but you do not have the right to prevent people from expressing their believes and ideas. If one group comes forward and bullies the rest of society into following their particular rules, we won't have to wait long until another one does so, and then another and another. Where will multiculturalism be then?
As far as I know, gays having any kind of civil rights will offend fundamentalist Christians, be they in Iceland or elsewhere. If these people came forward with vandalism against reporters who write on gay rights or artists who include gay people in their artwork, would we Icelanders be willing to succumb to the violence and make gay people and their lives a taboo in order not to offend a particular religion?
Peaceful demonstrations and dialogue are not religious bullying. Death threats and acts of violence are. By giving in to religious bullying we are only asking for an escalation of the problem. I think that this is the road down which we are headed if we go with the claims that publishing these cartoons was wrong. In a society with free speech, you have to accept the fact that at some point you are going to get offended. You might not like everything that you see and hear, but you do not have the right to prevent people from expressing their believes and ideas. If one group comes forward and bullies the rest of society into following their particular rules, we won't have to wait long until another one does so, and then another and another. Where will multiculturalism be then?
laugardagur, febrúar 04, 2006
Respect or bullyism?
Now I didn't really get up to speed on the prophet-cartoon issue until yesterday. That's what working on a Ph.D. (and spending all your time on weather.com, hoping and praying and begging and almost crying for snow) does to you. But I'm glad I finally did get up to speed on this, because it's a most interesting issue. And a somewhat frightening too.
I just read a lengthy discussion on my friend Stína's blog about the cartoons. Before I knew the word of it, I had posted a blog-size comment on her last post. Assuming that Stína won't sue me for copyright infringements, I'm reproducing (most of) the comment here:
"I am totally commited to the idea of respecting other people's beliefs and values, and I have to assume that the people around me are willing to do the same. I do not accept that fear for one's life for speaking one's mind is an unavoidable cost of living in such a society. I'm not talking about libel here. I'm talking about the right to utter your mind without having to fear for a mob to take your life.
Why did the editor of the "scum"-newspaper Jyllandsposten (btw, why did the "scum" ever enter the discussion here? You need an Order of Merit to be allowed to open your mouth in public?) post the cartoons in the first place? Bea says (and I can't get a link to the comment) it was to provoke. Wikipedia says it was in response to reports from a writer who couldn't get an artist to decorate a children book about the prophet. Now, why would a whole dozen of artists refuse an offer to decorate a book like that? For fear they might be killed by (am I allowed to call them?) extremists, for having depicted Mohammad. If this is correct, that Danish cartoon artists fear taking on an assignment to decorate a childrens' book for fear of being killed, then there is something seriously wrong.
Let's look at this from another angle. Let's think about... birth control. Is it right to have old, white, heterosexual right-wing Christian males decide for all the women in the United States, and further afield for that matter, whether they be educated about birth control use? We're talking about not offending someone's religious beliefs here. The Christian right believes that using birth control is a sin and is doing frighteningly well in imposing its view on women not only in the US, but also in African countries that need UN (i.e., US) assistance to deal with HIV. Treating African HIV spread with abstinence, because the funding agency has the power to impose its religious beliefs over the recipients of the aid? Give me a break here!
In my mind, the issue of the Danish cartoons and of birth control in the US and Africa are different sides of the same coin. Call it freedom of speech, call it freedom of religion, call it the freedom to maintain your convictions and dignity and not being bullied into giving them up."
In addition, I would like to put a link here to zombietime's collection of depictions of Mohammed through history. Looks like Jyllandsposten wasn't the first to publish drawings of the prophet at all. Scroll all the way down the page for some modern low-profile cartoons of Mohammed, but first make sure you read the intro at the top of the page.
I just read a lengthy discussion on my friend Stína's blog about the cartoons. Before I knew the word of it, I had posted a blog-size comment on her last post. Assuming that Stína won't sue me for copyright infringements, I'm reproducing (most of) the comment here:
"I am totally commited to the idea of respecting other people's beliefs and values, and I have to assume that the people around me are willing to do the same. I do not accept that fear for one's life for speaking one's mind is an unavoidable cost of living in such a society. I'm not talking about libel here. I'm talking about the right to utter your mind without having to fear for a mob to take your life.
Why did the editor of the "scum"-newspaper Jyllandsposten (btw, why did the "scum" ever enter the discussion here? You need an Order of Merit to be allowed to open your mouth in public?) post the cartoons in the first place? Bea says (and I can't get a link to the comment) it was to provoke. Wikipedia says it was in response to reports from a writer who couldn't get an artist to decorate a children book about the prophet. Now, why would a whole dozen of artists refuse an offer to decorate a book like that? For fear they might be killed by (am I allowed to call them?) extremists, for having depicted Mohammad. If this is correct, that Danish cartoon artists fear taking on an assignment to decorate a childrens' book for fear of being killed, then there is something seriously wrong.
Let's look at this from another angle. Let's think about... birth control. Is it right to have old, white, heterosexual right-wing Christian males decide for all the women in the United States, and further afield for that matter, whether they be educated about birth control use? We're talking about not offending someone's religious beliefs here. The Christian right believes that using birth control is a sin and is doing frighteningly well in imposing its view on women not only in the US, but also in African countries that need UN (i.e., US) assistance to deal with HIV. Treating African HIV spread with abstinence, because the funding agency has the power to impose its religious beliefs over the recipients of the aid? Give me a break here!
In my mind, the issue of the Danish cartoons and of birth control in the US and Africa are different sides of the same coin. Call it freedom of speech, call it freedom of religion, call it the freedom to maintain your convictions and dignity and not being bullied into giving them up."
In addition, I would like to put a link here to zombietime's collection of depictions of Mohammed through history. Looks like Jyllandsposten wasn't the first to publish drawings of the prophet at all. Scroll all the way down the page for some modern low-profile cartoons of Mohammed, but first make sure you read the intro at the top of the page.
föstudagur, febrúar 03, 2006
mánudagur, janúar 30, 2006
More cheese
Following up on the conversation about my last post: Gräddost. Or, as Bryan puts it:
"Don't tell me it's not worth fightin' for
I can't help it - there's nothin' I want more
Ya know it's true
Everything I do - I do it for you
There's no love - like your love
And no other - could give more love
There's nowhere - unless you're there
All the time - all the way"
Amen.
"Don't tell me it's not worth fightin' for
I can't help it - there's nothin' I want more
Ya know it's true
Everything I do - I do it for you
There's no love - like your love
And no other - could give more love
There's nowhere - unless you're there
All the time - all the way"
Amen.
sunnudagur, janúar 29, 2006
Red and cheese and 24
Now what could be better to round off a season of 24 than a glass of red and Brauðostur on the side?
We at Seneca Winter Resort have during the last week been obsessed with Jack Bauer, his imbecile cutie-pie daughter Kim, the radiating George Mason and the rest of the gang trying to a) start WWIII and b) stop WWIII. Today alone, we watched 6 shows. We're insane.
We at Seneca Winter Resort have during the last week been obsessed with Jack Bauer, his imbecile cutie-pie daughter Kim, the radiating George Mason and the rest of the gang trying to a) start WWIII and b) stop WWIII. Today alone, we watched 6 shows. We're insane.
fimmtudagur, janúar 26, 2006
Bragging rights
I'm a bit late in telling you, but last Monday I earned serious bragging rights. A small bird in Iceland alerted me to the fact and it's about time you got to know. Here goes. For the time being the item giving me the bragging rights is at the very top of the page. Latecomers to this post might have to scroll down a little bit as other prophets earn their bragging rights in the future.
þriðjudagur, janúar 24, 2006
In the absence of anything interesting to say,
I'm sharing this with you:
Shamlessly stolen from kristiv.
Ten Top Trivia Tips about Herdis2002!
- In a pinch, the skin from a shark can be used as herdis2002!
- People used to believe that dressing their male children as herdis2002 would protect them from evil spirits.
- Baskin Robbins once made herdis2002 flavoured ice cream.
- A rhinoceros horn is made from compacted herdis2002.
- Neil Armstrong first stepped on herdis2002 with his left foot!
- Herdis2002 is black with white stripes, not white with black stripes!
- If you don't get out of bed on the same side you got in, you will have herdis2002 for the rest of the day.
- Herdis2002 has four noses.
- It can take herdis2002 several days to move just through one tree.
- Herdis2002 can turn her stomach inside out.
Shamlessly stolen from kristiv.
miðvikudagur, janúar 18, 2006
Tagged - again
Four jobs I´ve had in my life:
Snowmobile guide (skikkelig harry!)
Tourist guide on innumerable Golden Circles and Blue Lagoon trips
TA for a bizarre assortment of classes at Cornell
Some ennui in a fish factory in Ísafjörður when I was 14
Four movies I could watch over and over (and have!):
Oklahoma (ehemm... I think I already did enough of that)
The black fingernail - a severly overlooked "Carry On" gem
Kill Bill, both parts
Finding Nemo
Four places you have lived:
Reykjavík
Garðabær (thoroughly not recommended)
Longyearbyen (thoroughly recommended - for those who are harry at heart)
La Paz
Four TV shows you love to watch:
(*are there four TV shows out there??)
Sex and the City
Frontline on NPR - only available to me on the laptop but still darn good
Any science show, such as The Elegant Universe
Any and all British crime series
Four places you have been on vacation:
Burlington, VT
Montreal, QC
Portland, OR
Na Pali Coast, HI (ok, so I took some watersamples there, but it was still a vacation...)
Four websites I visit daily:
mbl.is
Stína
Erna
The Aerospace Engineer
Four of my favourite foods:
dried mango
tex-mex chicken soup
whole-wheat pasta with pretty much anything (except for minced beef, holy Jesus!)
chocolate (and don't try to tell me it isn't food, ok?)
Four places I would rather be right now:
On the pink couch
Skiing, maybe at Jackson Hole
I wouldn't mind taking all my papers and stuff to a rustic little cabin in the middle of nowhere (i.e. backcountry, choked in snow) and sit there reading and drinking hot chocolate
In Reykjavík listening to my sister Lára's stories from New Zealand
Four bloggers I am tagging:
Lára (you need to get your blog going again, sister!)
The Aerospace Engineer (idem)
Erna (such a wonderfully rapid response last time, thanks!)
Gönzó
Snowmobile guide (skikkelig harry!)
Tourist guide on innumerable Golden Circles and Blue Lagoon trips
TA for a bizarre assortment of classes at Cornell
Some ennui in a fish factory in Ísafjörður when I was 14
Four movies I could watch over and over (and have!):
Oklahoma (ehemm... I think I already did enough of that)
The black fingernail - a severly overlooked "Carry On" gem
Kill Bill, both parts
Finding Nemo
Four places you have lived:
Reykjavík
Garðabær (thoroughly not recommended)
Longyearbyen (thoroughly recommended - for those who are harry at heart)
La Paz
Four TV shows you love to watch:
(*are there four TV shows out there??)
Sex and the City
Frontline on NPR - only available to me on the laptop but still darn good
Any science show, such as The Elegant Universe
Any and all British crime series
Four places you have been on vacation:
Burlington, VT
Montreal, QC
Portland, OR
Na Pali Coast, HI (ok, so I took some watersamples there, but it was still a vacation...)
Four websites I visit daily:
mbl.is
Stína
Erna
The Aerospace Engineer
Four of my favourite foods:
dried mango
tex-mex chicken soup
whole-wheat pasta with pretty much anything (except for minced beef, holy Jesus!)
chocolate (and don't try to tell me it isn't food, ok?)
Four places I would rather be right now:
On the pink couch
Skiing, maybe at Jackson Hole
I wouldn't mind taking all my papers and stuff to a rustic little cabin in the middle of nowhere (i.e. backcountry, choked in snow) and sit there reading and drinking hot chocolate
In Reykjavík listening to my sister Lára's stories from New Zealand
Four bloggers I am tagging:
Lára (you need to get your blog going again, sister!)
The Aerospace Engineer (idem)
Erna (such a wonderfully rapid response last time, thanks!)
Gönzó
Gem of the week
is here. Keep in mind though, when you click on the link, that mine is a geologist's blog.
Word of the week
comes from Þórdís' site: Smérkúkur. Segi það og skrifa, smérkúkur. Múahahahahahahaha, this has kept me sniggering and/or in fits of laughter since I read the post. Loosely translated... well, I'm not sure I'm up to the task here. Stína, Erna, anyone, any suggestions?
Glæsilegt!!
Það er gaman að lifa þegar góðir hlutir gerast. Og ekki skemmir fyrir að hlutaðeigandi skuli loksins taka hintinu.
mánudagur, janúar 16, 2006
Sælir náttúruunnendur!
úr pósthólfinu mínu í dag:
"Náttúruvaktin beinir þeim tillmælum til allra náttúruunnenda að þeir fjölmenni við Ráðhús Reykjavíkur klukkan 14 á morgun, þriðjudag, þegar Ólafur F. Magnússon borgarfulltrúi leggur fram tillögu sína í borgarstjórn um verndun Þjórsárvera. Á sama tíma verður stuðningsstaða við Ráðhúsið til sýna tillögunni samstöðu og hvetja borgarfulltrúa til að virða þá ómetanlegu gersemi sem Þjórsárver eru með því að greiða tillögunni atkvæði sitt.
Nú er lag, möguleiki á að þrýsta á verndun Þjórsárvera og stækkun friðlandsins. Mætum og hvetjum stjórn borgarinnar til að nýta eignaraðild sína í Landsvirkjun til verndar Þjórsárverum og varðveita þannig þjóðargersemi, svæði sem á ekki sinn líka um veröld víða, um ókomna tíð.
Lifi Þjórsárver
Náttúruvaktin"
"Náttúruvaktin beinir þeim tillmælum til allra náttúruunnenda að þeir fjölmenni við Ráðhús Reykjavíkur klukkan 14 á morgun, þriðjudag, þegar Ólafur F. Magnússon borgarfulltrúi leggur fram tillögu sína í borgarstjórn um verndun Þjórsárvera. Á sama tíma verður stuðningsstaða við Ráðhúsið til sýna tillögunni samstöðu og hvetja borgarfulltrúa til að virða þá ómetanlegu gersemi sem Þjórsárver eru með því að greiða tillögunni atkvæði sitt.
Nú er lag, möguleiki á að þrýsta á verndun Þjórsárvera og stækkun friðlandsins. Mætum og hvetjum stjórn borgarinnar til að nýta eignaraðild sína í Landsvirkjun til verndar Þjórsárverum og varðveita þannig þjóðargersemi, svæði sem á ekki sinn líka um veröld víða, um ókomna tíð.
Lifi Þjórsárver
Náttúruvaktin"
föstudagur, janúar 13, 2006
Boatbuilding and other pastimes
Finally, finally (i.e. loksins, loksins!)! At the suggestion of my lovely cohabitator we are ganging up with some friend with the aim of - ratatata - building our own boat!! A sketch is shown here. Isn't it a splendid boat? Smár en knár, that's the motto here.
The annual Snee Graduate Research Symposium was held today. That's when we students get to put together a 10-minute talk about our research, or attempts at research, and present it to anyone who wants to listen. We also feed all those in attendance, and that's why I missed all the talks in the morning (I started making the soup I had volunteered to make at midnight, reasoning that putting it off until the morning and therefore having to wake up at 7 am was an absolute impossibility for me. Thus I didn't get much sleep until 5:30, when the soup was ready and I could jump out of bed to toss the pot into the fridge. Which meant that I slept like a baby until 10:30 am. I deeply apologize.) Anyways, I gave my talk and I hear that I did pretty well. Which of course makes me happy, because I think that it's fun. It may be nerve-wrecking, but it's also a lot of fun.
Looks like my Hawaii-fieldwork might get pushed back about a month. That's good.
The annual Snee Graduate Research Symposium was held today. That's when we students get to put together a 10-minute talk about our research, or attempts at research, and present it to anyone who wants to listen. We also feed all those in attendance, and that's why I missed all the talks in the morning (I started making the soup I had volunteered to make at midnight, reasoning that putting it off until the morning and therefore having to wake up at 7 am was an absolute impossibility for me. Thus I didn't get much sleep until 5:30, when the soup was ready and I could jump out of bed to toss the pot into the fridge. Which meant that I slept like a baby until 10:30 am. I deeply apologize.) Anyways, I gave my talk and I hear that I did pretty well. Which of course makes me happy, because I think that it's fun. It may be nerve-wrecking, but it's also a lot of fun.
Looks like my Hawaii-fieldwork might get pushed back about a month. That's good.
miðvikudagur, janúar 11, 2006
Ok, I couldn't contain myself:
Your Social Dysfunction: Schizotypal You display social deficits and oddities of thinking. Your perception and communication are similar to those of a schizophrenic. | ||||
| ||||
Take this quiz at QuizGalaxy.com Please note that we aren't, nor do we claim to be, psychologists. This quiz is for fun and entertainment only. Try not to freak out about your results. |
þriðjudagur, janúar 10, 2006
Yo man!
I can't believe it's been over a week - yes, over a WEEK - since I last posted anything to this site. I guess I could have posted the results of the test I took the other day (which social dysfunction are you) but they didn't exactly lend themselves to be published. My poor shrink, if he only knew...
As usually, I could be very busy but I'm withstanding the temptation. A grad student symposium is coming up this Friday and I'll be giving a talk. Not a single slide is ready, not even the title slide. Usually I'm pretty good at making title slides and sometimes I get them done as much as 3 days in advance. Alas, not this time. My next field season in Hawaii is also coming up and I haven't even bought the plane ticket yet. Let alone started acid-washing the sample bottles, since the bottles are still in the warehouse from where I have to buy them. Efforts are under way, though, to vacuum out the other sample bottles, so I haven't been completely idle. If, that is, sending an email and then browsing online scientific supplies stores counts as not being completely idle.
A major event happened in my home the other day. Shan, my lovely cohabitator, bought a guitar, just like he has wanted to do for years. It's a beautiful guitar. I have to say that our home has become significantly more cultural since the advent of the instrument and I'm enjoying every evening serenade I get.
Well, I'll save you more gibberish until next time. Lifið heil!
As usually, I could be very busy but I'm withstanding the temptation. A grad student symposium is coming up this Friday and I'll be giving a talk. Not a single slide is ready, not even the title slide. Usually I'm pretty good at making title slides and sometimes I get them done as much as 3 days in advance. Alas, not this time. My next field season in Hawaii is also coming up and I haven't even bought the plane ticket yet. Let alone started acid-washing the sample bottles, since the bottles are still in the warehouse from where I have to buy them. Efforts are under way, though, to vacuum out the other sample bottles, so I haven't been completely idle. If, that is, sending an email and then browsing online scientific supplies stores counts as not being completely idle.
A major event happened in my home the other day. Shan, my lovely cohabitator, bought a guitar, just like he has wanted to do for years. It's a beautiful guitar. I have to say that our home has become significantly more cultural since the advent of the instrument and I'm enjoying every evening serenade I get.
Well, I'll save you more gibberish until next time. Lifið heil!
mánudagur, janúar 02, 2006
Happy New Year!
What a fabulously fantastic vacation! Shan and I took off after Christmas and returned, tired and happy and sore-legged (at least me), on New Years Eve. Mad River Glen, Burlington, Lake Champlain, Montreal, Mont Tremblant. Fantastique.
miðvikudagur, desember 21, 2005
Christmas tree, oh, Christmas tree... wie treu sind deine Glocken
Our Christmas tree, named Barry after a late friend of Shan's family, has been decorated:
Wouldn't you agree that Barry is the most splendid Christmas tree north of the Rio Grande?
Wouldn't you agree that Barry is the most splendid Christmas tree north of the Rio Grande?
föstudagur, desember 16, 2005
Finally - no more finals
Jamms and jess kless, there will be no more finals this year. Aren't we all glad? Especially considering that there are only so many... so few days left of the year. I, for one, am.
But let's not talk to much about the finals. They are finally over and let's leave it at that.
Christmas is coming and this year it's coming with a vengeance. The other day, Shan and I and our friend Darren went Christmas tree shopping, looking for a small, well behaved conifer that would fit unobtrusively on the 1.5 square-foot table in our living room (in our apartment which is the size of a shoe-box, remember?). We drove away with a 10 foot (3ja metra) humongous tree that required the rearrangement of furniture in the livingroom (and we almost had to move in with the neighbours). The new family member (for the tree does remind me of some big, burly great granduncle I never had) now towers over the home and I have to say I like its presence a lot. Every time we come home these days it's like walking straight into a forest. That's good! I have to say that even if I didn't understand Shan's choice of tree one hundred percent at the time it was bought, I am most happy with his choice now.
The snow has arrived too and not a minute too early for my taste. The first few flakes fell around Thanksgiving, just in time to allow everyone travelling over that big travelling weekend to get caught somewhere on their way, either in a snow drift or behind an obnoxiously slow driver. That snow all melted away, though, and it wasn't until the morning of my flight to San Francisco that we got some more (which made me all but miss my flight out to the West Coast). By the time I got back to the East the snow was disappearing, but in the past week we have gotten about 5-10 inches more (that's 10-25 cm, for the Europeans in the crowd). This morning we then woke to a fanczy schmanzy Winter Wonderland and I nearly hopped my own height with joy. Because.... because.... because....
WE ARE GOING SKIING!!!!!!
Yay! (This is where all sensibility is thrown to the wind..). I got myself new skis early this summer, fantastic twin-tip Kahru telly-skis... and the über-fantastic Hammerhead-bindings (which Shan had the foresight to order for me - I can't think that far ahead) arrived last Monday and they have been mounted and we have the ski passes and YAY!!!! we are going skiing tomorrow!!! What more can a woman ask for?!?!?!
But let's not talk to much about the finals. They are finally over and let's leave it at that.
Christmas is coming and this year it's coming with a vengeance. The other day, Shan and I and our friend Darren went Christmas tree shopping, looking for a small, well behaved conifer that would fit unobtrusively on the 1.5 square-foot table in our living room (in our apartment which is the size of a shoe-box, remember?). We drove away with a 10 foot (3ja metra) humongous tree that required the rearrangement of furniture in the livingroom (and we almost had to move in with the neighbours). The new family member (for the tree does remind me of some big, burly great granduncle I never had) now towers over the home and I have to say I like its presence a lot. Every time we come home these days it's like walking straight into a forest. That's good! I have to say that even if I didn't understand Shan's choice of tree one hundred percent at the time it was bought, I am most happy with his choice now.
The snow has arrived too and not a minute too early for my taste. The first few flakes fell around Thanksgiving, just in time to allow everyone travelling over that big travelling weekend to get caught somewhere on their way, either in a snow drift or behind an obnoxiously slow driver. That snow all melted away, though, and it wasn't until the morning of my flight to San Francisco that we got some more (which made me all but miss my flight out to the West Coast). By the time I got back to the East the snow was disappearing, but in the past week we have gotten about 5-10 inches more (that's 10-25 cm, for the Europeans in the crowd). This morning we then woke to a fanczy schmanzy Winter Wonderland and I nearly hopped my own height with joy. Because.... because.... because....
WE ARE GOING SKIING!!!!!!
Yay! (This is where all sensibility is thrown to the wind..). I got myself new skis early this summer, fantastic twin-tip Kahru telly-skis... and the über-fantastic Hammerhead-bindings (which Shan had the foresight to order for me - I can't think that far ahead) arrived last Monday and they have been mounted and we have the ski passes and YAY!!!! we are going skiing tomorrow!!! What more can a woman ask for?!?!?!
þriðjudagur, desember 13, 2005
Klukk - fyrir langalöngu
1. Sjö hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey:
Fara aftur til Suðurskautslandsins
Eignast nokkra gríslinga
Fá mér doktorsgráðu
Fara til Papúa Nýju Gíneu og sjá Finisterre-fjöllin á Huonskaga
Sigla norður fyrir Ameríku gegnum Beringssund til Kyrrahafsins
Skrifa bók (bækur?)
Verða alveg rosalega góð að telemarka
2. Sjö hlutir sem ég get:
Endurtekið sömu sögurnar við mismunandi tækifæri alveg út í það óendanlega
Orðið alveg ofsalega pirruð út í virkjanasinna, hreintrúaða og nýfrjálshyggjusinna
Sagt ykkur hvar námuverkamennirnir í Longyearbyen spiluðu póker hérna í den
Múnað ísbjörn og komist upp með það
Montað mig af að hafa kunnað textana við öll helstu ABBA-lögin áður en ég byrjaði að læra ensku
Telemarkað
Talað á Karl-Blómkvist dulmáli
3. Sjö hlutir sem ég get ekki:
unnið jafnt og þétt
munað hverjum ég var búin að segja hvað
sparað peninga
komið hlutunum í verk nema þeir hafi átt að klárast í gær.
hreyft á mér eyrun, þaðan af síður nasavængina. Það er samt í vinnslu.
borðað smokkfisk
staðist freistinguna þegar Ópal-snafs er í boði
4. Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:
Húmor
Einlægni
Skapgóður
Barngóður
Finnst gaman að ferðast
Finnst gaman að læra erlend tungumál
Vill vinna að góðgerðarmálum
5. Sjö frægir sem heilla (ég fylgi fordæmi Eyju hér og nenni ekkert að vera að setja saman einhvern kjútíbjútí-lista):
Shan Modiuddin (hann verður áreiðanlega frægur einhvern daginn)
Bono (sem er víst búinn að keppa um athygli kærastunnar við hann Shan síðan sá síðarnefndi var 10 ára)
Edward Abbey
tjahh...
6. Sjö orð eða setningar sem ég segi oft:
Já Magnús, greinin er alveg að verða tilbúin
No, I haven't finished the grading yet
I'm tired
Ástin mín
Djöfulsins helvíts próf
Excuse me?
Ha?
7. Sjö hlutir sem ég sé einmitt núna:
haugar af vísindagreinum
frauðplastbakki með köldum kínverskum mat af Friðar-veitingahúsinu
þrír jarðfræðingar (í baksýnisspeglinum)
Einstein með pípu
myndir af afkvæmum vina minna
jökulurðir syðst á Kringilsárrana og Snæfell í baksýn
allar jarðfræðibækurnar sem ég á
Það eru allir löngu búnir með þetta, þannig að ég ætla ekki að klukka neinn. Og hana nú!
Fara aftur til Suðurskautslandsins
Eignast nokkra gríslinga
Fá mér doktorsgráðu
Fara til Papúa Nýju Gíneu og sjá Finisterre-fjöllin á Huonskaga
Sigla norður fyrir Ameríku gegnum Beringssund til Kyrrahafsins
Skrifa bók (bækur?)
Verða alveg rosalega góð að telemarka
2. Sjö hlutir sem ég get:
Endurtekið sömu sögurnar við mismunandi tækifæri alveg út í það óendanlega
Orðið alveg ofsalega pirruð út í virkjanasinna, hreintrúaða og nýfrjálshyggjusinna
Sagt ykkur hvar námuverkamennirnir í Longyearbyen spiluðu póker hérna í den
Múnað ísbjörn og komist upp með það
Montað mig af að hafa kunnað textana við öll helstu ABBA-lögin áður en ég byrjaði að læra ensku
Telemarkað
Talað á Karl-Blómkvist dulmáli
3. Sjö hlutir sem ég get ekki:
unnið jafnt og þétt
munað hverjum ég var búin að segja hvað
sparað peninga
komið hlutunum í verk nema þeir hafi átt að klárast í gær.
hreyft á mér eyrun, þaðan af síður nasavængina. Það er samt í vinnslu.
borðað smokkfisk
staðist freistinguna þegar Ópal-snafs er í boði
4. Sjö hlutir sem heilla mig við hitt kynið:
Húmor
Einlægni
Skapgóður
Barngóður
Finnst gaman að ferðast
Finnst gaman að læra erlend tungumál
Vill vinna að góðgerðarmálum
5. Sjö frægir sem heilla (ég fylgi fordæmi Eyju hér og nenni ekkert að vera að setja saman einhvern kjútíbjútí-lista):
Shan Modiuddin (hann verður áreiðanlega frægur einhvern daginn)
Bono (sem er víst búinn að keppa um athygli kærastunnar við hann Shan síðan sá síðarnefndi var 10 ára)
Edward Abbey
tjahh...
6. Sjö orð eða setningar sem ég segi oft:
Já Magnús, greinin er alveg að verða tilbúin
No, I haven't finished the grading yet
I'm tired
Ástin mín
Djöfulsins helvíts próf
Excuse me?
Ha?
7. Sjö hlutir sem ég sé einmitt núna:
haugar af vísindagreinum
frauðplastbakki með köldum kínverskum mat af Friðar-veitingahúsinu
þrír jarðfræðingar (í baksýnisspeglinum)
Einstein með pípu
myndir af afkvæmum vina minna
jökulurðir syðst á Kringilsárrana og Snæfell í baksýn
allar jarðfræðibækurnar sem ég á
Það eru allir löngu búnir með þetta, þannig að ég ætla ekki að klukka neinn. Og hana nú!
mánudagur, desember 12, 2005
Oh my god...
Settu nafnið þitt í kommentakerfið og.....
1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig
4. Ég segi þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig
5. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér
6. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á
7. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig
8. Ef þú lest þetta þá verðuru að setja þetta á bloggið þitt..
P.S. Hafið í huga að ég er í prófum og öll afþreying er því vel þegin. Já, bókstaflega nauðsynleg.
1. Ég segi þér eitthvað handahófskennt um þig
2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig
3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig
4. Ég segi þér eitthvað sem meikar bara sens fyrir mig og þig
5. Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér
6. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á
7. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig
8. Ef þú lest þetta þá verðuru að setja þetta á bloggið þitt..
P.S. Hafið í huga að ég er í prófum og öll afþreying er því vel þegin. Já, bókstaflega nauðsynleg.
sunnudagur, desember 11, 2005
After the AGU
Well well, time for a little update. Since the last post I have spent gazillion hours in front of the computer screen, had a mild nervous breakdown over the printing of my poster, been rescued by Vala in Pasadena, traveled to San Francisco, met a whole bunch of Icelanders, presented, overdosed on science, eaten loads of Asian food, burnt my shirt and made it back to Ithaca. Not bad, huh?
So, the conference went well. My poster session was on Wednesday and I did get some nice feedback on my work. I really had fun presenting my poster, not because the science is so fantastic (which it isn't) but because I never get a chance to talk about it here at Cornell, where the absence of any kind of group meetings or student seminars in my field is absolute and unrelenting.
While in San Francisco I read The Lovely Bones by Alice Sebold. What a wonderful piece of literature. Recommended. And The Curious Incident of the Dog in the Nighttime, by Mark Haddon, which I bought in Atlanta on the way back to Ithaca, is very promising indeed.
But idle reading will be relegated to the back burner for the next few days. Finals are coming up. Finals spinals. I hate finals. Did I mention that I hate finals? Hate finals, as in HATE finals. I hate finals. I also hate classes, I hate homework, I hate prelims. If there were any justice in this world, these would be my final finals, final classes. But they won't be and that makes me feel like biting my head off.
So, the conference went well. My poster session was on Wednesday and I did get some nice feedback on my work. I really had fun presenting my poster, not because the science is so fantastic (which it isn't) but because I never get a chance to talk about it here at Cornell, where the absence of any kind of group meetings or student seminars in my field is absolute and unrelenting.
While in San Francisco I read The Lovely Bones by Alice Sebold. What a wonderful piece of literature. Recommended. And The Curious Incident of the Dog in the Nighttime, by Mark Haddon, which I bought in Atlanta on the way back to Ithaca, is very promising indeed.
But idle reading will be relegated to the back burner for the next few days. Finals are coming up. Finals spinals. I hate finals. Did I mention that I hate finals? Hate finals, as in HATE finals. I hate finals. I also hate classes, I hate homework, I hate prelims. If there were any justice in this world, these would be my final finals, final classes. But they won't be and that makes me feel like biting my head off.
mánudagur, nóvember 28, 2005
Thanksgiving and a conference
So, it's been a while. No blogging for almost a week, and the only reason I'm blogging right now is that my elevation model of the Big Island of Hawai'i is large enough that projecting it into new coordinates takes forever (16% done) and I have some breathing space in the meantime. Doing a semester's worth of research and image processing in a week and not even knowing if I'll be able to put together a poster for the AGU conference in San Francisco next week is certainly not recommendable (34% done).
Anyway. Stop the whining. (37% done) Thanksgiving was a resounding success in my quarters. Shan and I invited some people over to our house, including Shan's mom (who lives in Delaware and flew in from Philadelphia on Wednesday) (46% done), Markus and Doro (who just moved from Iceland to Red Hook, Duchess County, NY, a place even more god's forsaken than Hella and Hvolsvollur combined), Darren and Terry from the aerospace gang, Armann and Asa, (59% done) Jose (or Joey, a first year geology grad student from Puerto Rico who was seeing his first snow ever around that time), and the newest family in the group, Veronica, Ryan and their baby boy Brady (74% done) and his aunt (Ryan's sister) Cherry, who lives in Hollywood and regularly brushes shoulders with the rich and famous.
Note how I said "some" in the preceding paragraph, referring to the number of people we invited to our house. Now, keep in mind that our apartment is the size of a shoe box (and the kitchen is the size of a CD cover) and you'll realize that we were stretching the (90% done) limit of what our apartment can accomodate without exploding. The party wasn't supposed to exceed 8 people... but actually, I'm glad it did. We all had such a good time, everyone left totally stuffed and (I guess) very grateful for having such nice friends as me and Shan ;) The turkeys (yes, we made two) were delicious and the absolute winner of the evening, I have to say, was the pumpking mushroom soup that Shan cooked out of the collective memory of himself and his mom.
Uups, 100% done. Talk to you later, if only to tell you about the fantastic sage stuffing and the wonderful blackberry-infused gravy. It's good to have alliances in cold Iceland when cooking Thanksgiving dinner in the Empire State!
Anyway. Stop the whining. (37% done) Thanksgiving was a resounding success in my quarters. Shan and I invited some people over to our house, including Shan's mom (who lives in Delaware and flew in from Philadelphia on Wednesday) (46% done), Markus and Doro (who just moved from Iceland to Red Hook, Duchess County, NY, a place even more god's forsaken than Hella and Hvolsvollur combined), Darren and Terry from the aerospace gang, Armann and Asa, (59% done) Jose (or Joey, a first year geology grad student from Puerto Rico who was seeing his first snow ever around that time), and the newest family in the group, Veronica, Ryan and their baby boy Brady (74% done) and his aunt (Ryan's sister) Cherry, who lives in Hollywood and regularly brushes shoulders with the rich and famous.
Note how I said "some" in the preceding paragraph, referring to the number of people we invited to our house. Now, keep in mind that our apartment is the size of a shoe box (and the kitchen is the size of a CD cover) and you'll realize that we were stretching the (90% done) limit of what our apartment can accomodate without exploding. The party wasn't supposed to exceed 8 people... but actually, I'm glad it did. We all had such a good time, everyone left totally stuffed and (I guess) very grateful for having such nice friends as me and Shan ;) The turkeys (yes, we made two) were delicious and the absolute winner of the evening, I have to say, was the pumpking mushroom soup that Shan cooked out of the collective memory of himself and his mom.
Uups, 100% done. Talk to you later, if only to tell you about the fantastic sage stuffing and the wonderful blackberry-infused gravy. It's good to have alliances in cold Iceland when cooking Thanksgiving dinner in the Empire State!
sunnudagur, nóvember 20, 2005
Gladiator
 | You scored as Maximus. After his family was murdered by the evil emperor Commodus, the great Roman general Maximus went into hiding to avoid Commodus's assassins. He became a gladiator, hoping to dominate the colosseum in order to one day get the chance of killing Commodus. Maximus is valiant, courageous, and dedicated. He wants nothing more than the chance to avenge his family, but his temper often gets the better of him.
Which Action Hero Would You Be? v. 2.0 created with QuizFarm.com |
Does this mean I'm as hot as Russell Crowe??
laugardagur, nóvember 19, 2005
Celebrations
Well, there was more to yesterday's celebrations than a cinnamon bun.
You see, after work my darling co-habitator invited me for a romantic dinner at one of the town's nicest restaurants, The Willow. It was excellent, and the red wine was probably the best I've ever had. Since the restaurant didn't have any decadent chocolate dessert on offer, we went for an ice cream sundae at Ithaca's own Purity ice cream shop afterwards. It was getting late by that time so we just managed to get the sundaes before being kicked out by the staff, eager to go partying. Us two old farts took that as a sign that it was time to go home, and we rounded off the evening with a movie, slouching on the couch. An altogether seriously nice evening.
Tonight, Shan is headed for another night on the town. Our friend Alex is celebrating his thirtieth birthday in NYC and given the fun we all had when Eric celebrated his thirtieth a few weeks ago, I'm sure this will be a night to remember. I am staying in Ithaca, though, making up for some of the time that I spent away from my desk when I went to Iceland for grandma's funeral. Fun fun fun!
You see, after work my darling co-habitator invited me for a romantic dinner at one of the town's nicest restaurants, The Willow. It was excellent, and the red wine was probably the best I've ever had. Since the restaurant didn't have any decadent chocolate dessert on offer, we went for an ice cream sundae at Ithaca's own Purity ice cream shop afterwards. It was getting late by that time so we just managed to get the sundaes before being kicked out by the staff, eager to go partying. Us two old farts took that as a sign that it was time to go home, and we rounded off the evening with a movie, slouching on the couch. An altogether seriously nice evening.
Tonight, Shan is headed for another night on the town. Our friend Alex is celebrating his thirtieth birthday in NYC and given the fun we all had when Eric celebrated his thirtieth a few weeks ago, I'm sure this will be a night to remember. I am staying in Ithaca, though, making up for some of the time that I spent away from my desk when I went to Iceland for grandma's funeral. Fun fun fun!
föstudagur, nóvember 18, 2005
Yay!!
Now, of course I should be spending those precious minutes it takes to write this post on doing homework, which is due in exactly 70 minutes. But this is too important:
The paper on Helgafell, my first real paper, got accepted for publication. !!!!!!!!!.
I think I'll have to live up to my promises in a comment on a previous post and go to CTB and get a cinnamon bun to celebrate.
The paper on Helgafell, my first real paper, got accepted for publication. !!!!!!!!!.
I think I'll have to live up to my promises in a comment on a previous post and go to CTB and get a cinnamon bun to celebrate.
fimmtudagur, nóvember 17, 2005
Íslandsvinir á Grænuborg, dropadeild:
Af mbl.is:
„... Ber þar helst að nefna Quentin Tarantino sem skemmti sér vel hér á landi í tæpa viku. Fullyrti hann að þetta væri langskemmtilegasta hátíð sem hann hefur nokkru sinni heimsótt..."
Þetta finnst mér sko fyndið. Og þetta líka:
"Gaman er frá því að segja að allir erlendu gestir hátíðarinnar voru yfir sig hrifnir af landi og þjóð..."
Ég meina, hefur nokkurn tímann komið til Íslands sú manneskja sem ekki var yfir sig hrifin af landi og þjóð?
P.S. Takk fyrir ábendinguna, Hildigunnur. Dropadeild er miklu flottara ;)
„... Ber þar helst að nefna Quentin Tarantino sem skemmti sér vel hér á landi í tæpa viku. Fullyrti hann að þetta væri langskemmtilegasta hátíð sem hann hefur nokkru sinni heimsótt..."
Þetta finnst mér sko fyndið. Og þetta líka:
"Gaman er frá því að segja að allir erlendu gestir hátíðarinnar voru yfir sig hrifnir af landi og þjóð..."
Ég meina, hefur nokkurn tímann komið til Íslands sú manneskja sem ekki var yfir sig hrifin af landi og þjóð?
P.S. Takk fyrir ábendinguna, Hildigunnur. Dropadeild er miklu flottara ;)
föstudagur, nóvember 11, 2005
Done!
Yay! The revision of my paper had quite a difficult birth here in Magnus's office this afternoon, but it finally made it through. All greek symbols that aren't supposed to be there have been reverted to TNR, all the greek symbols that WERE supposed to be there but weren't have been reclaimed, all the figures that were too big and/or truncated have been fixed, everything has been uploaded, a pdf has been built for my approval (three times...) and now I have finally approved of it (after not approving of it two times and having to re-upload a bunch of crap).
This had to be an occasion to celebrate. If not with a kleina, soggy with cold coffee, as I have been doing until now, then for sure at dad and Sigga's house for dinner and then later to Oliver to see some long-lost friends. Yay!!!
This had to be an occasion to celebrate. If not with a kleina, soggy with cold coffee, as I have been doing until now, then for sure at dad and Sigga's house for dinner and then later to Oliver to see some long-lost friends. Yay!!!
Yesterday
My grandma's funeral yesterday was so beautiful. My long-time friend Hallveig sang and that's when I started crying so much that I became one unruly mess and needed to lean over to my mum to get a kleenex to wipe my face. The ceremony in the cemetary was beautiful too, but cold and snowy. The family had arranged for a wake to be held at a hotel in town, it was so good to see how everyone was on their best behaviour (my family, like every other family that I know of, people sometimes hold grudges) and it was really good to see all my relatives from my mother's side in one room, for the first time in many years. If only the occasion had been more joyful.
mánudagur, nóvember 07, 2005
Life in the hectic lane
Well, time for a little update. I am going to Iceland tomorrow on the evening flight from Boston, landing in Keflavík in the wee hours of Wednesday morning. Am looking forward to seeing my family and friends, I have to say.
Things have been kind of hectic here due to this sudden trip. Right now I am working hard to get as much work as possible out of the way before I leave, since I won't be able to do much while in Iceland. I do have a meeting with Magnús lined up on Friday, though, we're going to smooth out the last flaws in our revised paper and get it in to the publisher. I will be very glad when that is done. As in, VERY glad.
Shan and I spent hours in the mall yesterday getting Christmas presents for everyone in Iceland and Denmark. As usually, I totally lost it in the children's section and wanted to buy the entire store for my nephews and his. He had to drag me out, I'm afraid :) Am very glad that the X-mas shopping has now been taken care of (as opposed to it being done two days before X-mas as usually). Think I might make a habit out of this.
Also gained a new holiday this year, when I celebrated Halloween in my own home for the first time. One of my students, appaled to hear that I'd never carved a pumpkin, gave me a big one, with instructions and all! Shan and I carved it on Monday night, the result can be seen here.
Things have been kind of hectic here due to this sudden trip. Right now I am working hard to get as much work as possible out of the way before I leave, since I won't be able to do much while in Iceland. I do have a meeting with Magnús lined up on Friday, though, we're going to smooth out the last flaws in our revised paper and get it in to the publisher. I will be very glad when that is done. As in, VERY glad.
Shan and I spent hours in the mall yesterday getting Christmas presents for everyone in Iceland and Denmark. As usually, I totally lost it in the children's section and wanted to buy the entire store for my nephews and his. He had to drag me out, I'm afraid :) Am very glad that the X-mas shopping has now been taken care of (as opposed to it being done two days before X-mas as usually). Think I might make a habit out of this.
Also gained a new holiday this year, when I celebrated Halloween in my own home for the first time. One of my students, appaled to hear that I'd never carved a pumpkin, gave me a big one, with instructions and all! Shan and I carved it on Monday night, the result can be seen here.
mánudagur, október 31, 2005
Amma mín og heimferð
Hún Oddný amma mín dó á fimmtudaginn var. Hún var búin að vera veik lengi og búin að þjást mikið og ég vona að hún hafi verið fegin að fá að fara.
Jarðarförin verður í næstu viku og ég ætla að fara heim til að vera viðstödd. Nánari fréttir síðar.
Jarðarförin verður í næstu viku og ég ætla að fara heim til að vera viðstödd. Nánari fréttir síðar.
sunnudagur, október 23, 2005
Sjór
Nú er vinnuvikan aftur byrjuð og ekki seinna vænna. Mín bíður neflilega það stórskemmtilega viðfangsefni (ehemm...) að búa til sjó í dag. Nemendur mínir eru að fara að sulla í tilraunastofunni á morgun og til þess þurfa þeir gervi-sjó. Ætli ég láti ekki duga að búa til eins og 2-3 lítra, held það verði að duga.
Annars allt bara í edilon. Á föstudaginn var blásið til spontan matarveislu heima hjá okkur Shan og í gær keyrðum við aftur alla leið til Syracuse til að fá okkur Dinosaur BBQ og kaupa ný gleraugu fyrir Shan. Eins og sjá má snýst líf okkar þessa dagana um fátt annað en mat og vinnuna. Vinna sofa borða vinna sofa borða...
Annars allt bara í edilon. Á föstudaginn var blásið til spontan matarveislu heima hjá okkur Shan og í gær keyrðum við aftur alla leið til Syracuse til að fá okkur Dinosaur BBQ og kaupa ný gleraugu fyrir Shan. Eins og sjá má snýst líf okkar þessa dagana um fátt annað en mat og vinnuna. Vinna sofa borða vinna sofa borða...
þriðjudagur, október 18, 2005
As promised
Here it is, a picture from the good old days :) We're on the top of Mt. Bláhnjúkur, in Landmannalaugar, at the start of our hike to Þórsmörk.
Click on the picture to go to the flickr-site. Then click on the "next"-link under the small pictures to the right of the main picture to see, you guessed right, the next one! If you choose "view as slideshow", flickr shows my pictures in the wrong order. I'm not sure why, but I guess that has something to do with how I uploaded them. Anyway, the other method works just fine.
Click on the picture to go to the flickr-site. Then click on the "next"-link under the small pictures to the right of the main picture to see, you guessed right, the next one! If you choose "view as slideshow", flickr shows my pictures in the wrong order. I'm not sure why, but I guess that has something to do with how I uploaded them. Anyway, the other method works just fine.
föstudagur, október 14, 2005
Happy birthday!!
It's Shan's birthday. Yay, hurray! Many happy returns!
To celebrate, I'm posting a picture from the good old days when we were still different ages:
later: Make that "I'm going to post a picture from... once I've figured out how to do it in blogger. The idiot-proof generic method isn't working out for yours truly". Will go to some nice restaurant with my beloved one in the meantime.
To celebrate, I'm posting a picture from the good old days when we were still different ages:
later: Make that "I'm going to post a picture from... once I've figured out how to do it in blogger. The idiot-proof generic method isn't working out for yours truly". Will go to some nice restaurant with my beloved one in the meantime.
þriðjudagur, október 11, 2005
Helgin
var agalega fín. Allir nemendur (nema framhaldsnemendur) voru í haustfríi (sem lýkur í fyrramálið) og við Shan tókum lífinu með ró. Reyndar unnum við bæði á laugardaginn en sunnudagurinn fór allur í leti og ómennsku. Ekki einasta sváfum við út heldur fórum við í bíltúr til smábæjarins Watkins Glen þar sem við fengum okkur göngutúr í gilinu sem bærinn er kenndur við. Eftir á vorum við orðin eitthvað svöng og ákváðum að skutlast til Skaneatles-bæjar (þar sem hr. og frú Clinton finnst víst gaman að spássera um á frídögum) en við komumst aldrei svo langt; Stonecat Café varð á vegi okkar og við fórum þangað inn og enduðum í heljarinnar kvöldverði og kósílegheitum.
Í gær var afkastasemin ekki minni, við unnum samtals í 3 klukkustundir og fórum svo í verslunarleiðangur til gettóborgarinnar Syracuse, þar sem eina lifandi fólkið sem maður sér er a) lögga, b) í Carousel Mall eða c) mótorhjólagæi/-gella á Dinosaur BBQ. Ég styrkti lókal efnahaginn í Gap og H&M og eftir á tókst okkur að villast í mið-gettóinu í leit að BBQ-pleisinu. Langi ykkur í alminnilegt BBQ skuliði ekkert vera að hafa fyrir því að fara e-ð suðureftir til Jesúshopparanna, bara skella sér á Dinosaur í gettóinu.
Í gær var afkastasemin ekki minni, við unnum samtals í 3 klukkustundir og fórum svo í verslunarleiðangur til gettóborgarinnar Syracuse, þar sem eina lifandi fólkið sem maður sér er a) lögga, b) í Carousel Mall eða c) mótorhjólagæi/-gella á Dinosaur BBQ. Ég styrkti lókal efnahaginn í Gap og H&M og eftir á tókst okkur að villast í mið-gettóinu í leit að BBQ-pleisinu. Langi ykkur í alminnilegt BBQ skuliði ekkert vera að hafa fyrir því að fara e-ð suðureftir til Jesúshopparanna, bara skella sér á Dinosaur í gettóinu.
föstudagur, október 07, 2005
Nýtt kommentakerfi
Eins og glöggir lesendur (i.e. glöggi lesandinn) taka eftir þá eru nú tveir möguleikar í boði fyrir komment á þessum eðalbloggi. Ég er orðin svo gríðarlega leið á að bíða endalaust eftir að þessi blessaða klinkfamilía (hvað svo sem það nú er) hlaðist inn í tölvuna mína þegar ég opna blogginn minn að ég ætla að henda henni út. Ég samt tími ekki að gera það alveg strax því gömlu kommentin frá ykkur ylja mér nú enn um hjartarætur. Þið hins vegar eigið alveg endilega að setja nýju kommentin inn á nýja kerfið (i.e., blogger-kerfið, ekki haloscan).
Mange tak
Mange tak
Letibloggari
Hier wird nicht viel gebloggt. No, this is a lazy blogsite.
Þetta er nú búin að vera skrautleg vika síðan á föstudaginn var. Maplewood-ríjúníon (jamms, ég er orðin svo gömul í hettunni hér í Amríku að ég er farin að taka þátt í ríjúníonum) stóð yfir frá föstudagseftirmiðdegi fram á sunnudag. Þátttakendur voru 2/4 íbúa E5 veturinn 2003-2004 (Leticiu var sárt saknað), i.e. Deepti og undirrituð, og sú þriðja af okkur fjórum, Tulika, var líka í bænum og setti mark sitt á samkunduna mestallan tímann, jafnvel þegar hún sjálf var hvergi nærri. Við Deepti skemmtum okkur á endanum vel saman, Tulika skemmti sér vel við að elta e-n mann á röndum og þögla vinkonan þeirra beggja vissi ekki hvað hún átti af sér að gera - þetta var nokkuð taugatrekkjandi meðan á stóð og næstum því bráðfyndið í retróspekt, en ég held ég mæti ekki á svona samkundu aftur á næstunni.
Nú, svo kom í vikunni kona sem grad stúdentarnir hér við Cornell buðu hingað sem árlegum gestafyrirlesara. Þessi kona er mikil þungavigtarmanneskja í fornloftslags- og fornhaffræðum og nokkuð umdeild og ég var alveg hoppandi ánægð með að fá hana hingað í heimsókn. Til stóð að lesa e-ar greinar eftir hana og keppinautana áður en hún kæmi en það hafðist náttúrulega ekki... en fyrirlestrarnir sem hún hélt voru spennandi og ég sat alveg á sætisbrúninni af spenningi að heyra meira. Hlakka mikið til að lesa næstu greinina hennar sem hún ætlar að fara að skrifa núna á næstu dögum, hún sagði okkur neflilega frá nýjustu uppgötvununum sínum og þær voru sko ekki lítið spennandi.
Nú er svo haustfríið að byrja og því náttúrulega við hæfi fyrir sólina, sem er búin að skína látlaust á okkur hér í Íþöku síðan í maí, að láta í minni pokann fyrir rigningunni. Ég er bara ánægð með það, enda búin að fá nóg af sól og hitasvækju fyrir næstu 3 árin.
Þetta er nú búin að vera skrautleg vika síðan á föstudaginn var. Maplewood-ríjúníon (jamms, ég er orðin svo gömul í hettunni hér í Amríku að ég er farin að taka þátt í ríjúníonum) stóð yfir frá föstudagseftirmiðdegi fram á sunnudag. Þátttakendur voru 2/4 íbúa E5 veturinn 2003-2004 (Leticiu var sárt saknað), i.e. Deepti og undirrituð, og sú þriðja af okkur fjórum, Tulika, var líka í bænum og setti mark sitt á samkunduna mestallan tímann, jafnvel þegar hún sjálf var hvergi nærri. Við Deepti skemmtum okkur á endanum vel saman, Tulika skemmti sér vel við að elta e-n mann á röndum og þögla vinkonan þeirra beggja vissi ekki hvað hún átti af sér að gera - þetta var nokkuð taugatrekkjandi meðan á stóð og næstum því bráðfyndið í retróspekt, en ég held ég mæti ekki á svona samkundu aftur á næstunni.
Nú, svo kom í vikunni kona sem grad stúdentarnir hér við Cornell buðu hingað sem árlegum gestafyrirlesara. Þessi kona er mikil þungavigtarmanneskja í fornloftslags- og fornhaffræðum og nokkuð umdeild og ég var alveg hoppandi ánægð með að fá hana hingað í heimsókn. Til stóð að lesa e-ar greinar eftir hana og keppinautana áður en hún kæmi en það hafðist náttúrulega ekki... en fyrirlestrarnir sem hún hélt voru spennandi og ég sat alveg á sætisbrúninni af spenningi að heyra meira. Hlakka mikið til að lesa næstu greinina hennar sem hún ætlar að fara að skrifa núna á næstu dögum, hún sagði okkur neflilega frá nýjustu uppgötvununum sínum og þær voru sko ekki lítið spennandi.
Nú er svo haustfríið að byrja og því náttúrulega við hæfi fyrir sólina, sem er búin að skína látlaust á okkur hér í Íþöku síðan í maí, að láta í minni pokann fyrir rigningunni. Ég er bara ánægð með það, enda búin að fá nóg af sól og hitasvækju fyrir næstu 3 árin.
mánudagur, október 03, 2005
Konur - leggjum niður störf
Ég var að finna þetta í pósthólfinu mínu. Ef einhver ykkar er til í að taka með aukapott fyrir mig þá væri það vel þegið:
"Jafnrétti núna! Nú gefst kjörið tækifæri til að taka þátt í að skapa kvennasögu Íslands og láta til sín taka í baráttunni fyrir jafnrétti því hinn 24. október næstkomandi verður kvennafrídagurinn endurvakinn en þá eru liðin 30 ár frá kvennafríinu 1975.
Konur eru hvattar til að leggja niður störf klukkan 14:08 en þá hafa þær unnið fyrir launum sínum, ef litið er til munar á atvinnutekjum karla og kvenna sem eru 64,15% af launum karla. Samkvæmt þessu eru konur búnar að vinna fyrir sínum launum, eftir fimm tíma og átta mínútur (miðað er við vinnudag kl. 9-17).
Kröfuganga verður farin frá Skólavörðuholti, niður Skólavörðustíg og að Ingólfstorgi. Mæting á Skólavörðuholti kl. 15. Yfirskrift göngunnar er ,,Konur höfum hátt" og eru konur hvattar til að taka með sér eldhúsáhöld, svo sem potta og járnsleifar eða ásláttarhljóðfæri til að framkalla hávaða. Hugmyndin er sú að konur hafa verið hljóðar of lengi og nú er kominn tími til að við látum í okkur heyra og krefjumst jafnréttis núna! Til að kröfugangan verði litrík og áhrifamikil, er fólk eindregið hvatt til að mæta með kröfuspjöld, fána og hvaðeina. Á Ingólfstorgi verður baráttufundur kl. 16, þar sem haldnar verða stuttar barátturæður og flutt menningardagskrá.
Markmið kvennafrísins er það sama og fyrir 30 árum, að sýna fram á verðmæti vinnuframlags kvenna fyrir íslenskt efnahagslíf. Hvergi í heiminum er atvinnuþátttaka kvenna jafnmikil og hér á landi. Þau samtök sem eiga aðild að því að undirbúa viðburði til að minnast merkisviðburða í sögu íslenskra kvenna á þessu ári eru: Femínistafélag Íslands, Kvenfélagasamband Íslands, Kvennakirkjan, Kvenréttindafélag Íslands, Kvennasögusafn Íslands, Rannsóknastofa í kvenna- og kynjafræðum við Háskóla Íslands, Samtök kvenna af erlendum uppruna á Íslandi, Samtök um kvennaathvarf, Stígamót og UNIFEM á Íslandi. Kvennafundurinn á Þingvöllum 19. júní var afrakstur þessa samstarfs. Heildarsamtök launamanna koma einnig að undirbúningi kvennafrídagsins 24. október. Þau eru: ASÍ, BHM, BSRB og KÍ.
Femínistafélag Íslands"
"Jafnrétti núna! Nú gefst kjörið tækifæri til að taka þátt í að skapa kvennasögu Íslands og láta til sín taka í baráttunni fyrir jafnrétti því hinn 24. október næstkomandi verður kvennafrídagurinn endurvakinn en þá eru liðin 30 ár frá kvennafríinu 1975.
Konur eru hvattar til að leggja niður störf klukkan 14:08 en þá hafa þær unnið fyrir launum sínum, ef litið er til munar á atvinnutekjum karla og kvenna sem eru 64,15% af launum karla. Samkvæmt þessu eru konur búnar að vinna fyrir sínum launum, eftir fimm tíma og átta mínútur (miðað er við vinnudag kl. 9-17).
Kröfuganga verður farin frá Skólavörðuholti, niður Skólavörðustíg og að Ingólfstorgi. Mæting á Skólavörðuholti kl. 15. Yfirskrift göngunnar er ,,Konur höfum hátt" og eru konur hvattar til að taka með sér eldhúsáhöld, svo sem potta og járnsleifar eða ásláttarhljóðfæri til að framkalla hávaða. Hugmyndin er sú að konur hafa verið hljóðar of lengi og nú er kominn tími til að við látum í okkur heyra og krefjumst jafnréttis núna! Til að kröfugangan verði litrík og áhrifamikil, er fólk eindregið hvatt til að mæta með kröfuspjöld, fána og hvaðeina. Á Ingólfstorgi verður baráttufundur kl. 16, þar sem haldnar verða stuttar barátturæður og flutt menningardagskrá.
Markmið kvennafrísins er það sama og fyrir 30 árum, að sýna fram á verðmæti vinnuframlags kvenna fyrir íslenskt efnahagslíf. Hvergi í heiminum er atvinnuþátttaka kvenna jafnmikil og hér á landi. Þau samtök sem eiga aðild að því að undirbúa viðburði til að minnast merkisviðburða í sögu íslenskra kvenna á þessu ári eru: Femínistafélag Íslands, Kvenfélagasamband Íslands, Kvennakirkjan, Kvenréttindafélag Íslands, Kvennasögusafn Íslands, Rannsóknastofa í kvenna- og kynjafræðum við Háskóla Íslands, Samtök kvenna af erlendum uppruna á Íslandi, Samtök um kvennaathvarf, Stígamót og UNIFEM á Íslandi. Kvennafundurinn á Þingvöllum 19. júní var afrakstur þessa samstarfs. Heildarsamtök launamanna koma einnig að undirbúningi kvennafrídagsins 24. október. Þau eru: ASÍ, BHM, BSRB og KÍ.
Femínistafélag Íslands"
föstudagur, september 23, 2005
miðvikudagur, september 21, 2005
Kolefni og leiðindi
Jeremías minn hvað ég get verið leiðinleg á stundum... tók út síðasta póst. Og ekki orð um það meir.
Skemmtilegra (alla vega fyrir mig) að segja frá því að núna í eftirmiðdaginn fór ég á fyrirlestur um geislakolefnisklukkuna, þ.e. aldursgreiningar með geislavirku kolefni. Svo sem eldgamalt lummutoppik fyrir flesta jarðfræðinga - oder nicht. Undanfarin ár hefur vísindafólk neflilega verið að sjá alls konar óreglu í kerfinu og mikil vinna hefur farið í að reyna að komast að því hvað er í gangi. Er helmingunartíminn rangur? Stoppar klukkan stundum? Hvað er eiginleg málið með styrk jarðsegulsviðsins? Og svo framvegis. Þetta var alveg merkilega spennandi fyrirlestur og gaman að heyra svona tíðindi beint frá fólkinu sem er að búa þau til.
Skemmtilegra (alla vega fyrir mig) að segja frá því að núna í eftirmiðdaginn fór ég á fyrirlestur um geislakolefnisklukkuna, þ.e. aldursgreiningar með geislavirku kolefni. Svo sem eldgamalt lummutoppik fyrir flesta jarðfræðinga - oder nicht. Undanfarin ár hefur vísindafólk neflilega verið að sjá alls konar óreglu í kerfinu og mikil vinna hefur farið í að reyna að komast að því hvað er í gangi. Er helmingunartíminn rangur? Stoppar klukkan stundum? Hvað er eiginleg málið með styrk jarðsegulsviðsins? Og svo framvegis. Þetta var alveg merkilega spennandi fyrirlestur og gaman að heyra svona tíðindi beint frá fólkinu sem er að búa þau til.
Hjésús!
Haldiði ekki að mér hafi verið að áskotnast DVD-diskur frá almannatengsladeild Mormóna-kirkjunnar í Saltvatnsborg. Ég er alveg agalega ánægð með þetta og hlakka heil reiðinnar ósköp til að horfa á diskinn. Við Shan verðum bara að muna að verða okkur úti um nitroglýserín-töflur áður en við stingum disknum í tækið, annars gæti farið illa.
Kláraði Under the Banner of Heaven um daginn. Viðbjóður skviðbjóður (ofsatrúarfólkið) og mikið undrast ég að bráðgáfað fólk skuli hafa keypt og kaupi enn þessa speki hans Joe Smiths (mainstream Mormónarnir). En það er nú svosum bara ég, sem trúi ekki á neitt sem dýrkað verður í kirkju og undir instrúksum annars fólks.
Kláraði Under the Banner of Heaven um daginn. Viðbjóður skviðbjóður (ofsatrúarfólkið) og mikið undrast ég að bráðgáfað fólk skuli hafa keypt og kaupi enn þessa speki hans Joe Smiths (mainstream Mormónarnir). En það er nú svosum bara ég, sem trúi ekki á neitt sem dýrkað verður í kirkju og undir instrúksum annars fólks.
sunnudagur, september 18, 2005
Glacial surge
A tremendously cool series of pictures was just brought to my attention. Go to UNIS and click the link for Paulabreen (Paula's Glacier).
föstudagur, september 16, 2005
Nostalgia by numbers
Stolen from Stína:
1. Go into your LJ’s /blogs archive.
2. Find your 23rd post (or closest to).
3. Find the fifth sentence (or closest to).
4. Post the text of the sentence in your blog along with these instructions.
In hurricanes past, this is it:
"It was simply a great trek, the scenery wonderful and the weather too, but it was quite hard."*
Now, this could apply to any number of treks that I've done. In an ideal world, it would apply to every single trek that I've done and, more importantly, that I will ever do. The "quite hard" parts of treks are usually those who become most pleasant in retrospect... as was indeed the case for that particular trek. Aaahhh, the joys of bushwacking on steep hills. Aaahhhh, the joys of descending endless and impossibly steep gravel slopes. I'd go back to Cerro Castillo any time.
*(In terms of sampling techniques (I just came from statistics class), this one seems to give an amazingly good estimate of the mean!)
1. Go into your LJ’s /blogs archive.
2. Find your 23rd post (or closest to).
3. Find the fifth sentence (or closest to).
4. Post the text of the sentence in your blog along with these instructions.
In hurricanes past, this is it:
"It was simply a great trek, the scenery wonderful and the weather too, but it was quite hard."*
Now, this could apply to any number of treks that I've done. In an ideal world, it would apply to every single trek that I've done and, more importantly, that I will ever do. The "quite hard" parts of treks are usually those who become most pleasant in retrospect... as was indeed the case for that particular trek. Aaahhh, the joys of bushwacking on steep hills. Aaahhhh, the joys of descending endless and impossibly steep gravel slopes. I'd go back to Cerro Castillo any time.
*(In terms of sampling techniques (I just came from statistics class), this one seems to give an amazingly good estimate of the mean!)
miðvikudagur, september 14, 2005
There's no such thing as a free lunch...
... but what about a free dinner?
Hentist inn á búrrító-búlluna Viva rétt fyrir lokun í gærkvöldi, aðframkomin af hungri eftir langan dag í vinnunni. Þegar ég ætlaði að borga var mér sagt að ég væri "all set". Ég hváði því nr. eitt, ég heyri varla hálfa heyrn og nr. tvö, af því ég bara skildi ekki hvað konan átti við. "It's on me", segir hún. Ég bara, já halló, eru allar þjónustustelpur í Íþöku lesbíur oder was?? "Awesome," segi ég og spyr, so, how much? Nei, þetta var víst fúlasta alvara. Pleisið að splæsa á mig búrrító með grilluðum kjúkling af því ég er svo góður kúnni. Held ég verði að hætta að bölva þeim fyrir að búa ekki til (ghrafn, taktu nú eftir:) jafngóða búrrítóa og La Veracruzana í Northampton, MA. Segi bara í staðinn: Lifi Viva!!
Hentist inn á búrrító-búlluna Viva rétt fyrir lokun í gærkvöldi, aðframkomin af hungri eftir langan dag í vinnunni. Þegar ég ætlaði að borga var mér sagt að ég væri "all set". Ég hváði því nr. eitt, ég heyri varla hálfa heyrn og nr. tvö, af því ég bara skildi ekki hvað konan átti við. "It's on me", segir hún. Ég bara, já halló, eru allar þjónustustelpur í Íþöku lesbíur oder was?? "Awesome," segi ég og spyr, so, how much? Nei, þetta var víst fúlasta alvara. Pleisið að splæsa á mig búrrító með grilluðum kjúkling af því ég er svo góður kúnni. Held ég verði að hætta að bölva þeim fyrir að búa ekki til (ghrafn, taktu nú eftir:) jafngóða búrrítóa og La Veracruzana í Northampton, MA. Segi bara í staðinn: Lifi Viva!!
Sigur Rós í Toronto
Undirrituð býður til sölu tvo (geta orðið þrír) miða á Sigur Rósar-tónleika í Toronto á mánudaginn kemur. Skítbillegt, ca. 30 dollarar stykkið. Sjóið alveg magnað hef ég heyrt. Að ekki sé minnst á hvað ökuferðin upp eftir er víst stórskemmtileg. Allir að skella sér (nema ég af því ég þarf að kenna...). Sei sei já.
In memoriam
Nú er ég að verða búin með hann Eirík. Eiríkur var stríðsfákur mikill, ekinn tæpar 170 þúsund mílur og orðinn nokkuð aldurhniginn, þ.e. 18 ára gamall. Til að halda kappanum á götunni þurfti að leggja í viðgerðir upp á eina 900 dollara og reyndist það samdóma álit álitsbærra manna að ekki borgaði sig að leggja út í slíka fjárfestingu. Var kappanum því ekið nú í eftirmiðdaginn á partasölu í bænum sem keypti garminn af mér. Þar voru númeraplöturnar teknar af og mér heitið því að ekki yrði þessi elska nú tekin í sundur heldur yrði hann settur beint undir pressuna miklu. Blessaður kallinn.
Það er nú ekki alveg við hæfi að segja frá þessu en ég stórgræddi á þessum viðskiptum. Sjáiði til, ég fékk 18 dollara fyrir bílinn. Það hljómar nú ekki mikið, en ég keypti hann á einn dal og þannig græddi ég 17-falda kaupupphæðina! Eins og gefur að skilja bauð ég honum Shan mínum (sem var aðstoðarbílstjóri og almenn moralsk støtte á þessari erfiðu ferð) að koma í erfisdrykkju á kostnað hins látna. Splæst var í beyglur og allt sem við á að eta og nú sit ég hér við skrifborðið mitt og sporðrenni síðustu bitunum. Takk fyrir mig, Eiríkur!
Það er nú ekki alveg við hæfi að segja frá þessu en ég stórgræddi á þessum viðskiptum. Sjáiði til, ég fékk 18 dollara fyrir bílinn. Það hljómar nú ekki mikið, en ég keypti hann á einn dal og þannig græddi ég 17-falda kaupupphæðina! Eins og gefur að skilja bauð ég honum Shan mínum (sem var aðstoðarbílstjóri og almenn moralsk støtte á þessari erfiðu ferð) að koma í erfisdrykkju á kostnað hins látna. Splæst var í beyglur og allt sem við á að eta og nú sit ég hér við skrifborðið mitt og sporðrenni síðustu bitunum. Takk fyrir mig, Eiríkur!
laugardagur, september 10, 2005
I have been tagged
and am, according to Stina's wishes, to post five random things about myself:
1. I have never wanted to become a hair-dresser.
2. When we were children, my brother and I spent parts of two summers in a camp for children run by the Franciscan nuns in the small town of Stykkisholmur. Not that we were Catholics (or pious at all), I guess it was a way of allowing us kids to spend a part of our summers away from the city and all that a city stands for. I can still remember the place pretty well and I can't say I miss it. But occasionally being the altargirl at Sunday sermon was kind of nice, if only because the incense smelled good, it was fun to throw more water than strictly necessary at the annoying kids, and the priest usually gave us some goodies in his office afterwards (I know what you are all thinking here... but hey,, they can't all be like that!).
3. After my parents' divorce when I was 8 or 9 years old, I moved around like crazy. We'd typically live at a place for up to a year, then find some other place that was allegedly better. Sometimes the only difference would be on which side of the street the house was located. When the house had been stripped of everything, I would invariably put a little note somewhere, say in a crack between the floorboards, telling whomever would find it that I had lived there. I wonder if any of those were ever found... I mean, how well can a 10-year old hide things??
4. The moving-around legacy of my youth and teens has stayed with me. I've lived in Bolivia, Norway and the United States and I still get a little uneasy when thinking of settling somewhere (in a cute little house with a garden??). You could call me a nomad or a wandering spirit. Or maybe, an escapist?
5. For reasons I'm not going into in any detail here, I like the music of Salin hans Jons mins. This is a confession that could alienate some friends. To those, I say: Bear with me. It's been hard for me too ;)
If I got this game right, I should tag someone too. Hmmm... let's see. Erna, but I doubt she'll have time. Shan, maybe I can persuade him. Raggi (if he's not up in the mountains chasing a cairn ;)). Lara systir, because she's the funniest person alive. I think I'll let those four suffice.
1. I have never wanted to become a hair-dresser.
2. When we were children, my brother and I spent parts of two summers in a camp for children run by the Franciscan nuns in the small town of Stykkisholmur. Not that we were Catholics (or pious at all), I guess it was a way of allowing us kids to spend a part of our summers away from the city and all that a city stands for. I can still remember the place pretty well and I can't say I miss it. But occasionally being the altargirl at Sunday sermon was kind of nice, if only because the incense smelled good, it was fun to throw more water than strictly necessary at the annoying kids, and the priest usually gave us some goodies in his office afterwards (I know what you are all thinking here... but hey,, they can't all be like that!).
3. After my parents' divorce when I was 8 or 9 years old, I moved around like crazy. We'd typically live at a place for up to a year, then find some other place that was allegedly better. Sometimes the only difference would be on which side of the street the house was located. When the house had been stripped of everything, I would invariably put a little note somewhere, say in a crack between the floorboards, telling whomever would find it that I had lived there. I wonder if any of those were ever found... I mean, how well can a 10-year old hide things??
4. The moving-around legacy of my youth and teens has stayed with me. I've lived in Bolivia, Norway and the United States and I still get a little uneasy when thinking of settling somewhere (in a cute little house with a garden??). You could call me a nomad or a wandering spirit. Or maybe, an escapist?
5. For reasons I'm not going into in any detail here, I like the music of Salin hans Jons mins. This is a confession that could alienate some friends. To those, I say: Bear with me. It's been hard for me too ;)
If I got this game right, I should tag someone too. Hmmm... let's see. Erna, but I doubt she'll have time. Shan, maybe I can persuade him. Raggi (if he's not up in the mountains chasing a cairn ;)). Lara systir, because she's the funniest person alive. I think I'll let those four suffice.
föstudagur, september 09, 2005
Það hafðist
Eins og venjulega er undirrituð á síðustu stundu með allt saman. Mér tókst með naumindum að koma ágripinu um verkefnið mitt hér við Cornell inn á ráðstefnuna - en vegna tæknilegra örðugleika (les. seinagangs í fatti) náði Helgafellið ekki inn. Hann Hugh er að vinna í því, enda ótækt að missa af svona tækifæri til að halda erindi á ráðstefnu.
Meira síðar.
Meira síðar.
þriðjudagur, september 06, 2005
Nýr í bloggheimum
Það er kominn nýr linkur hér til hliðar - og af því þetta er aðalmaðurinn sem er farinn að blogga fær hann fyrsta sætið á listanum. Vona þér sé sama, Lára mín :)
Óhófið
Berist ykkur til eyrna fréttir þess efnis að ég hafi drepist úr lyfjamisnotkun getiði allavega huggað ykkur við að ég var bara á slímlosandi.
En svona í alvöru, hvað ætli maður (eða kona) þurfi eiginlega að taka mikið af guaifenesíni til að fá eitrunareinkenni? Eða, ef ég má umorða þetta, hvað þarf maður eiginlega að taka mikið af þessu sulli til að þetta virki??
En svona í alvöru, hvað ætli maður (eða kona) þurfi eiginlega að taka mikið af guaifenesíni til að fá eitrunareinkenni? Eða, ef ég má umorða þetta, hvað þarf maður eiginlega að taka mikið af þessu sulli til að þetta virki??
Gjéðbjélaða vikan
Skilafresturinn fyrir ágrip á haustráðstefnu bandarísku jarðeðlisfræðisamtakanna rennur út á fimmtudagskvöldið kemur. Ég, ever the optimist (eða þannig), ætla að skila inn TVEIMUR ágripum; öðru um verkefnið mitt hér og hinu um Helgafellið mitt gamla. So far hef ég klárað hvorugt ágripið og í raun varla byrjað á því fyrrnefnda.
Ofan á þetta bætast svo fastir liðir eins og venjulega, þ.e. tímasókn, heimaverkefni, skrifstofutímar fyrir nemendur og sörf á netinu og svona. Spurning um að finna tíma til að anda... eða til að skrifa ágripin. Og til hliðar við fasta liði og hjáverkin, stunda rannsóknirnar fyrir ágrip eitt. Kannski ágætt að vera byrjuð á þeim. Ég er neflilega búin að komast að því að það er mjög auðvelt að eyða heilu sumri í það eitt að greina an- og katjónir í 50 sýnum af vatni, án þess að einu sinni byrja að spá í hvað allar þessar tölur þýði. Ég held samt það sé ekki nóg að birta bara endalausar töflur í doktorsritgerðinni heldur verði maður að hafa reynt að finna út hvað allar þessar tölur þýða...
Perspektív (og gleðifréttir) vikunnar: Hann Shan er orðinn föðurbróðir glænýs og spengilegs lítils gæja í Eugene í Oregon. Til hamingju með það!
Ofan á þetta bætast svo fastir liðir eins og venjulega, þ.e. tímasókn, heimaverkefni, skrifstofutímar fyrir nemendur og sörf á netinu og svona. Spurning um að finna tíma til að anda... eða til að skrifa ágripin. Og til hliðar við fasta liði og hjáverkin, stunda rannsóknirnar fyrir ágrip eitt. Kannski ágætt að vera byrjuð á þeim. Ég er neflilega búin að komast að því að það er mjög auðvelt að eyða heilu sumri í það eitt að greina an- og katjónir í 50 sýnum af vatni, án þess að einu sinni byrja að spá í hvað allar þessar tölur þýði. Ég held samt það sé ekki nóg að birta bara endalausar töflur í doktorsritgerðinni heldur verði maður að hafa reynt að finna út hvað allar þessar tölur þýða...
Perspektív (og gleðifréttir) vikunnar: Hann Shan er orðinn föðurbróðir glænýs og spengilegs lítils gæja í Eugene í Oregon. Til hamingju með það!
laugardagur, september 03, 2005
Á þekjunni
Hvernig er hægt að opna iTunes-ið í tölvunni og setja Cranberries á og fatta þegar fimmta lagið er að verða búið að það er ekki kveikt á hátölurunum??
Bartý Partý
hér í Seneca Resorts í kvöld. Allir að mæta. Engin afsökun tekin gild, bara rífa sig upp af rassinum og mæta!
(Yfirlýstur tilgangur partýsins er að halda upp á þrítugsafmælið hans Terry vinar okkar, það gleymdist neflilega á sínum tíma öllum hlutaðeigandi til ævarandi skammar. Þar að auki ætla ég mér nú líka að skála fyrir karli föður mínum, það vill svo skemmtilega til að hann á afmæli á morgun. Mjög hentugt, og góð nýting á veislu :))
(Yfirlýstur tilgangur partýsins er að halda upp á þrítugsafmælið hans Terry vinar okkar, það gleymdist neflilega á sínum tíma öllum hlutaðeigandi til ævarandi skammar. Þar að auki ætla ég mér nú líka að skála fyrir karli föður mínum, það vill svo skemmtilega til að hann á afmæli á morgun. Mjög hentugt, og góð nýting á veislu :))
sunnudagur, ágúst 28, 2005
Á sunnudagsmorgni
Trúi þeir sem trúa vilja, en ég er búin að vera á fótum síðan hálfsjö í morgun.
Hann Shan er neflilega að keppa í hjólreiðum í Binghamton þessa stundina og þurfti að leggja af stað klukkan sex. Þegar enginn var til að hlýja mér lengur þýddi lítið að liggja í bælinu svo ég skreið framúr og náði að lesa fyrstu 20 síðurnar í 70 síðna doðrants-grein um efnaveðrun á Íslandi yfir morgunmatnum. Datt svo ofan í NYT sunnudagsblaðið (eða blöðin, sendingin inniheldur jú aðalblaðið, ein 5 eða 6 fylgiblöð og tvenn tímarit) en náði að rífa mig upp úr því og byrja að vinna. Sem var jú tilgangurinn með því að fara svona óguðlega snemma á fætur á sunnudagsmorgni.
En Adam var ekki lengi í Paradís. Rakst neflilega á græna tímaritið sem ég fann á flugvellinum í Portland meðan ég beið eftir Shan - Plenty. Stóðst ekki mátið að kíkja aðeins í það og mundi þá að ég hafði ætlað að gerast áskrifandi. Þá varð ég náttla að fara á Netið og ganga frá áskriftinni. Þegar því var lokið var ekki verjandi að loka Netinu nema segja ykkur frá blaðinu. Alveg stórsniðugt og sýnir að maður þarf hvorki að vera mussuhippi né stórskrýtinn til að vera umhverfisvænn.
Held ég fari út í skóg á eftir að hlaupa smá. Ég hef bara farið einu sinni áður út í skóg að hlaupa og það var svo ótrúlega gaman að ég held ég verði að halda því áfram. Iss, eins og mér hefur alltaf fundist leiðinlegt að hlaupa. Slæ þarna hugsanlega tvær í einu; losna kannski bæði við óbeitina á trjám og hlaupum. Sjáum til hvað setur.
Hann Shan er neflilega að keppa í hjólreiðum í Binghamton þessa stundina og þurfti að leggja af stað klukkan sex. Þegar enginn var til að hlýja mér lengur þýddi lítið að liggja í bælinu svo ég skreið framúr og náði að lesa fyrstu 20 síðurnar í 70 síðna doðrants-grein um efnaveðrun á Íslandi yfir morgunmatnum. Datt svo ofan í NYT sunnudagsblaðið (eða blöðin, sendingin inniheldur jú aðalblaðið, ein 5 eða 6 fylgiblöð og tvenn tímarit) en náði að rífa mig upp úr því og byrja að vinna. Sem var jú tilgangurinn með því að fara svona óguðlega snemma á fætur á sunnudagsmorgni.
En Adam var ekki lengi í Paradís. Rakst neflilega á græna tímaritið sem ég fann á flugvellinum í Portland meðan ég beið eftir Shan - Plenty. Stóðst ekki mátið að kíkja aðeins í það og mundi þá að ég hafði ætlað að gerast áskrifandi. Þá varð ég náttla að fara á Netið og ganga frá áskriftinni. Þegar því var lokið var ekki verjandi að loka Netinu nema segja ykkur frá blaðinu. Alveg stórsniðugt og sýnir að maður þarf hvorki að vera mussuhippi né stórskrýtinn til að vera umhverfisvænn.
Held ég fari út í skóg á eftir að hlaupa smá. Ég hef bara farið einu sinni áður út í skóg að hlaupa og það var svo ótrúlega gaman að ég held ég verði að halda því áfram. Iss, eins og mér hefur alltaf fundist leiðinlegt að hlaupa. Slæ þarna hugsanlega tvær í einu; losna kannski bæði við óbeitina á trjám og hlaupum. Sjáum til hvað setur.
miðvikudagur, ágúst 24, 2005
Smá nöldur og Portland
Eitthvað gerast endurbætur á þessari bloggsíðu hægt. Ég er svo andlaus að ég hef ekki einu sinni haft nennu í mér til að setja inn link á flickr-síðuna mína með myndum úr sumarfríinu. Þetta er náttla alveg voðalegt.
Á morgun er dagurinn sem við öll hérna í Íþöku höfum beðið með öndina í hálsinum í allt sumar: Skólinn er að byrja. Undanfarna daga hefur bærinn fyllst af fólki; öndergraddarnir eru komnir aftur úr sumarfríinu og þeir nýju ráfa um bæinn með foreldra sína í eftirdragi, algjörlega týndir og þekkja hvorki haus né sporð á neinu. Þetta þýðir náttla fyrir okkur rótgrónu Íþökubúana að umferðin gengur hraðar en nokkru sinni, það er nóg af bílastæðum úti um allt og biðraðir hafa aldrei verið styttri. You catch my drift, I presume.
Sumarlokafríið okkar Shan var alveg með eindæmum vel heppnað. Flugvélin mín flaug svo nálægt Mt. Hood á leið inn til Portland að ég gat nánast séð múrmeldýrin njóta sólarlagsins hátt uppi í hlíðum fjallsins og weather.com hafði lofað mér sól og blíðu fram á sunnudag hið minnsta. Á laugardeginum keyrðum við sem leið lá meðfram Columbia-á til smábæjarnis Hood River, reyndum að birgja okkur af nauðsynjum fyrir útilegulífið (en gekk ekki vel, allt var uppselt!) og skröltum svo áleiðis að fjallinu. Eftir mikið japl, jaml og fuður og misgáfulegar ráðleggingar landvarða ákváðum við að reyna að fá pláss á Cloud Cap-tjaldstæðinu; það er í 6000 feta hæð og rétt við upphaf göngustígsins sem við ætluðum að ganga á daginn eftir. Þetta reyndist vera góð ákvörðun, það var nóg pláss, nógur tími og algjört overflød af náttúrufegurð.
Á laugardeginum komum við okkur snemma af stað og náðum upp í um 9000 feta hæð eftir 3ja tíma göngu. Þegar þangað var komið urðum við eiginlega að snúa við því hallinn undir fótum okkar var orðinn nokkuð mikill og við komin upp á gríðarlegan klaka-snjóskafl sem lá hálfa leiðina upp á topp, þar fyrir ofan voru bara þverhníptir klettar. Við vorum nokkuð ánægð með túrinn og sátum þarna í klukkutíma að maula nestið okkar og skoða eldfjöllin frægu í Washington-fylki (Mt. St. Helen's, Mt. Rainier, Mt. Adams) sem blöstu þarna við í öllu sínu veldi. Meðan á þessu útsýnisstoppi stóð háðum við þar að auki frækna baráttu við geitunga og býflugur sem virðast kunna bara vel við sig í 3000 metra hæð yfir sjávarmáli innan um grjót og drullu og ekki stingandi strá.
Á flugvellinum í Cincinnati, þar sem ég millilenti á leiðinni heim, keypti ég mér svo bók Jon Krakauers, Under the banner of heaven, til að forða mér frá sturlun af völdum leiðinda á síðasta spottanum heim (það verður eiginlega að taka það fram að við Shan flugum í sitthvoru lagi heim því við gátum ekki fengið tvo miða saman... annars hefði ég sko ekkert verið að sturlast úr leiðindum... það bara getur gerst ef eina lesefnið á margra klukkustunda langri flugferð er SkyMall...). Nú, það er skemmst frá því að segja að nú er ég hreinlega að sturlast af ógleði/viðbjóði... bðaaaa, meiri viðbjóðurinn sem fólk getur gert í nafni trúarinnar. Mæli eindregið með bókinni fyrir alla, konur og kalla (en ekki börn... allt of mikið af blóði og gori til þess).
Á morgun er dagurinn sem við öll hérna í Íþöku höfum beðið með öndina í hálsinum í allt sumar: Skólinn er að byrja. Undanfarna daga hefur bærinn fyllst af fólki; öndergraddarnir eru komnir aftur úr sumarfríinu og þeir nýju ráfa um bæinn með foreldra sína í eftirdragi, algjörlega týndir og þekkja hvorki haus né sporð á neinu. Þetta þýðir náttla fyrir okkur rótgrónu Íþökubúana að umferðin gengur hraðar en nokkru sinni, það er nóg af bílastæðum úti um allt og biðraðir hafa aldrei verið styttri. You catch my drift, I presume.
Sumarlokafríið okkar Shan var alveg með eindæmum vel heppnað. Flugvélin mín flaug svo nálægt Mt. Hood á leið inn til Portland að ég gat nánast séð múrmeldýrin njóta sólarlagsins hátt uppi í hlíðum fjallsins og weather.com hafði lofað mér sól og blíðu fram á sunnudag hið minnsta. Á laugardeginum keyrðum við sem leið lá meðfram Columbia-á til smábæjarnis Hood River, reyndum að birgja okkur af nauðsynjum fyrir útilegulífið (en gekk ekki vel, allt var uppselt!) og skröltum svo áleiðis að fjallinu. Eftir mikið japl, jaml og fuður og misgáfulegar ráðleggingar landvarða ákváðum við að reyna að fá pláss á Cloud Cap-tjaldstæðinu; það er í 6000 feta hæð og rétt við upphaf göngustígsins sem við ætluðum að ganga á daginn eftir. Þetta reyndist vera góð ákvörðun, það var nóg pláss, nógur tími og algjört overflød af náttúrufegurð.
Á laugardeginum komum við okkur snemma af stað og náðum upp í um 9000 feta hæð eftir 3ja tíma göngu. Þegar þangað var komið urðum við eiginlega að snúa við því hallinn undir fótum okkar var orðinn nokkuð mikill og við komin upp á gríðarlegan klaka-snjóskafl sem lá hálfa leiðina upp á topp, þar fyrir ofan voru bara þverhníptir klettar. Við vorum nokkuð ánægð með túrinn og sátum þarna í klukkutíma að maula nestið okkar og skoða eldfjöllin frægu í Washington-fylki (Mt. St. Helen's, Mt. Rainier, Mt. Adams) sem blöstu þarna við í öllu sínu veldi. Meðan á þessu útsýnisstoppi stóð háðum við þar að auki frækna baráttu við geitunga og býflugur sem virðast kunna bara vel við sig í 3000 metra hæð yfir sjávarmáli innan um grjót og drullu og ekki stingandi strá.
Á flugvellinum í Cincinnati, þar sem ég millilenti á leiðinni heim, keypti ég mér svo bók Jon Krakauers, Under the banner of heaven, til að forða mér frá sturlun af völdum leiðinda á síðasta spottanum heim (það verður eiginlega að taka það fram að við Shan flugum í sitthvoru lagi heim því við gátum ekki fengið tvo miða saman... annars hefði ég sko ekkert verið að sturlast úr leiðindum... það bara getur gerst ef eina lesefnið á margra klukkustunda langri flugferð er SkyMall...). Nú, það er skemmst frá því að segja að nú er ég hreinlega að sturlast af ógleði/viðbjóði... bðaaaa, meiri viðbjóðurinn sem fólk getur gert í nafni trúarinnar. Mæli eindregið með bókinni fyrir alla, konur og kalla (en ekki börn... allt of mikið af blóði og gori til þess).
miðvikudagur, ágúst 17, 2005
Ég segi eins og hún Stína:
Fréttir af dauða mínum eru stórlega ýktar.
Hef haft öðrum hnöppum en blogghnöppum að hneppa undanfarna viku. Núna er ég t.d. búin að lifa af alveg sérstaklega leiðinlegan/óinspírerandi dag á labbinu og ætla út í góða veðrið að bardúsa eitthvað.
Á morgun er það svo flug vestur yfir gjörvöll Bandaríkin og til Portland sem þar bíður. Jibbí skvibbí.
Hef haft öðrum hnöppum en blogghnöppum að hneppa undanfarna viku. Núna er ég t.d. búin að lifa af alveg sérstaklega leiðinlegan/óinspírerandi dag á labbinu og ætla út í góða veðrið að bardúsa eitthvað.
Á morgun er það svo flug vestur yfir gjörvöll Bandaríkin og til Portland sem þar bíður. Jibbí skvibbí.
þriðjudagur, ágúst 09, 2005
miðvikudagur, ágúst 03, 2005
Innskot - greinin mín
Vúpps, þá er greinin okkar um Helgafell komin inn á ritstjórnarskrifstofur aftur eftir ritrýni og verið er að taka ákvörðun um hvort það eigi að birta hana (væntanlega eftir lagfæringar og svoleiðis af hálfu okkar höfundanna) eða henda henni í hausinn á okkur sem óbirtingarhæfri.
Vonum það besta.
Vonum það besta.
Bloggleysi
Hér hefur ekki verið mikið bloggað að undanförnu og eitthvað gæti dregist að alminnilegt blogg birtist aftur. Ástæður: annir á tilraunastofunni og áhugi á að bæta eitthvað úr þessum síðugarmi mínum.
fimmtudagur, júlí 28, 2005
Kvart og kvein og smá bjartsýni í lokin
Það er eins með blogg og bænirnar*, maður bloggar bara þegar eitthvað bjátar á.
Jónaskiljan er að gera mig gráhærða. Ég held að ég hafi eytt meiri tíma með þessari maskínu en allir hinir nemarnir á labbinu til samans. Alltaf þegar ég tel mig vera búna að komast að rótum vandans (leki, óhreinindi etc.) þá skal eitthvað nýtt koma upp. Ef ég næ að klára að greina Hawaii-sýnin mín fyrir áramót tel ég mig góða.
Svo er það kísilgreiningin. Sull með alls konar vibbaleg efni og skeiðklukku til að vera með tímasetninguna á hreinu. Bíða svo í 12-24 tíma, greina svo. Og hvað gerðist?? Allt í hassi og ekki heil brú í niðurstöðunum þegar ég fór og greindi 22ja tíma gömlu blöndurnar mínar. Það þýðir aðrir 2 tímar í undirbúning og svo reyna aftur að greina, á morgun. Jibbí kóla. Heit ðiss.
Vonandi að helgin nái e-u af fýlunni úr mér. Við skötuhjúin ætlum að skella okkur í ofurbíltúr út á Þorskhöfða í Massachusetts og þaðan með bát til Nantucket-eyju. Það ku vera agalega fallegt þarna. Tilefnið er að vinur Shans, Erik, á hlut í húsi á eyjunni og við fáum að vera þar frítt. So far erum það við tvö, Erik og svo mamma hans sem ætlum að eyða helginni þarna. Gæti orðið gaman.
* = hér verð ég eiginlega að taka fram að ég gekk af trúnni fyrir langa löngu og hef ekki farið með bænir síðan ég komst til vits og ára.
Jónaskiljan er að gera mig gráhærða. Ég held að ég hafi eytt meiri tíma með þessari maskínu en allir hinir nemarnir á labbinu til samans. Alltaf þegar ég tel mig vera búna að komast að rótum vandans (leki, óhreinindi etc.) þá skal eitthvað nýtt koma upp. Ef ég næ að klára að greina Hawaii-sýnin mín fyrir áramót tel ég mig góða.
Svo er það kísilgreiningin. Sull með alls konar vibbaleg efni og skeiðklukku til að vera með tímasetninguna á hreinu. Bíða svo í 12-24 tíma, greina svo. Og hvað gerðist?? Allt í hassi og ekki heil brú í niðurstöðunum þegar ég fór og greindi 22ja tíma gömlu blöndurnar mínar. Það þýðir aðrir 2 tímar í undirbúning og svo reyna aftur að greina, á morgun. Jibbí kóla. Heit ðiss.
Vonandi að helgin nái e-u af fýlunni úr mér. Við skötuhjúin ætlum að skella okkur í ofurbíltúr út á Þorskhöfða í Massachusetts og þaðan með bát til Nantucket-eyju. Það ku vera agalega fallegt þarna. Tilefnið er að vinur Shans, Erik, á hlut í húsi á eyjunni og við fáum að vera þar frítt. So far erum það við tvö, Erik og svo mamma hans sem ætlum að eyða helginni þarna. Gæti orðið gaman.
* = hér verð ég eiginlega að taka fram að ég gekk af trúnni fyrir langa löngu og hef ekki farið með bænir síðan ég komst til vits og ára.
mánudagur, júlí 25, 2005
Kotasæla
Liðin helgi var mikil kotasæla. Heit og sveitt kotasæla, ekki síst af veðurfarsástæðum. Sumarið í Íþöku er ótrúlega heitt og ótrúlega sveitt. Farmers market og íste með myntubragði standa á svoleiðis dögum algjörlega fyrir sínu.
laugardagur, júlí 23, 2005
Ekki meira svona, takk.
Æi, hvað þetta er ótrúlega ömurlegt. Mikið ætla ég að vona að mennirnir sem gerðu þetta verði ekki bara reknir heldur líka leiddir fyrir rétt. Það er heldur óspennandi framtíð að fólk sem er kannski bara að pukrast með hassmola í öndergrándinu fari að vera skotið úr návígi.
 | You scored as Albus Dumbledore. Strong and powerful you admirably defend your world and your charges against those who would seek to harm them. However sometimes you can fail to do what you must because you care too much to cause suffering.
Your Harry Potter Alter Ego Is...? created with QuizFarm.com |
þriðjudagur, júlí 19, 2005
Þotuþreyta (og önnur)
Þá er sumarfríinu þetta árið bara lokið og við komin aftur heim til Íþöku eftir mikið fjör og sprell á Ísalandi. Sólin skein í heiði í þrjá daga samfleytt meðan Laugavegurinn var genginn, svo rigndi eins og hellt væri úr fötu, Ölstofan stóð fyrir sínu og að auki fengum við heil ótrúleg ósköp af edilonsfínum mat að borða. Ógissla gaman allt saman. Er bara svolítið þreytt í dag enda komum við ekki til Íþöku fyrr en um 5-leytið að morgni að íslenskum tíma. Segi bara takk fyrir okkur!!
sunnudagur, júlí 10, 2005
Doppótta treyjan og rakaðir leggir
Ég get ekki að því gert en mér finnst eitthvað hálfskringilegt að Dani sé að rústa öllum brekkunum í Tour de France, meðan að kappar frá BNA, Ítalíu og hvað-þau-nú-heita löndin með fjöllunum fá ekki rönd við reist. Þeim sem gengur best í brekkunum einn daginn fá að vera í doppóttri treyju daginn eftir (og þar með vera ókrýndur stílkóngur keppninnar). Frakkarnir alltaf smart. Annars býr Daninn víst í Ítalíu skv. persónunjósnum mínum á CNN, svo það er kannski ekkert svo skrýtið.
Glöggir lesendur hafa eflaust tekið eftir að færsla um íþróttir birtist ekki oft hér á þessum bloggi. Undantekning er gerð fyrir Tour de France og þessa dönsku anómalíu.
Að auki steingleymdi ég að segja ykkur frá því þegar túrinn kom hingað til Nancy. Jamms, alltaf tekst mér að vera á réttum stað á réttum tíma og það þó ég ætli mér það ekki. Enda skiptir túrinn mig afar litlu máli persónulega. Flestir Kanar sem ég þekki eru hins vegar að tapa sér af æsingi (enda svo sem ekki skrýtið) og ég fékk fyrirskipanir um að gjöra svo vel að fara á vettvang og horfa á þegar kapparnir komu inn í Nancy og eiginhandaráritun frá Lance.
Þar sem ég þekki hvorki haus né sporð á Nancy endaði ég nú ekki við markið eins og planið var heldur eina 200 metra aftan við það. Það gerði ekki mikið til, ég sá ágætlega hangandi í stálrimlum fyrir glugga nokkrum. Kapparnir komu inn í mikilli kássu og það var ekki séns að koma auga á Lance í þvögunni. Sama hvað ég leitaði þá var það eina sem ég sá rakaðir leggir. Ég hef aldrei á ævinni séð annað eins samansafn af rökuðum karlmannaleggjum og ég segi það satt, ég get alveg lifað án þess að sjá svona lagað aftur. Náði nú samt að sjá Lance þegar hann var færður í gulu treyjuna og dreif mig svo í burtu. Hef ekki enn náð mér almennilega og gleðst innilega í hvert sinn sem ég sé órakaðar kallalappir koma undan stuttbuxunum.
Glöggir lesendur hafa eflaust tekið eftir að færsla um íþróttir birtist ekki oft hér á þessum bloggi. Undantekning er gerð fyrir Tour de France og þessa dönsku anómalíu.
Að auki steingleymdi ég að segja ykkur frá því þegar túrinn kom hingað til Nancy. Jamms, alltaf tekst mér að vera á réttum stað á réttum tíma og það þó ég ætli mér það ekki. Enda skiptir túrinn mig afar litlu máli persónulega. Flestir Kanar sem ég þekki eru hins vegar að tapa sér af æsingi (enda svo sem ekki skrýtið) og ég fékk fyrirskipanir um að gjöra svo vel að fara á vettvang og horfa á þegar kapparnir komu inn í Nancy og eiginhandaráritun frá Lance.
Þar sem ég þekki hvorki haus né sporð á Nancy endaði ég nú ekki við markið eins og planið var heldur eina 200 metra aftan við það. Það gerði ekki mikið til, ég sá ágætlega hangandi í stálrimlum fyrir glugga nokkrum. Kapparnir komu inn í mikilli kássu og það var ekki séns að koma auga á Lance í þvögunni. Sama hvað ég leitaði þá var það eina sem ég sá rakaðir leggir. Ég hef aldrei á ævinni séð annað eins samansafn af rökuðum karlmannaleggjum og ég segi það satt, ég get alveg lifað án þess að sjá svona lagað aftur. Náði nú samt að sjá Lance þegar hann var færður í gulu treyjuna og dreif mig svo í burtu. Hef ekki enn náð mér almennilega og gleðst innilega í hvert sinn sem ég sé órakaðar kallalappir koma undan stuttbuxunum.
laugardagur, júlí 09, 2005
Shop 'till you drop
At the risk of being considered frivolous, in the aftermath of these senseless bombings in London, I'm going to talk about shopping.
Og núna á íslensku. Suma hluti er bara einfaldara að orða á ensgu.
Nancy er ekki stærsta borg í heimi en hún lumar á fleiri verslunum en tölu verður á komið. Alla vega fleiri verslunum en ég kemst yfir að skoða í lofttæmis-heimsókn minni hingað. Mér hefur nú samt tekist að villast inn í þó nokkrar og þá sérstaklega þær sem skarta risastórum auglýsingum um "soldes". Það var fyrsta nýja orðið mitt í frönsku í þetta skiptið, það þýðir "útsala" og er nú orðið eitt af uppáhaldsorðunum mínum. Einkum og sér í lagi þegar það sést í glugganum hjá H&M.
Keypti sitt af hverju smálegt þar. Keypti ekki grænu brauðristina með bleiku blómunum sem fékkst í lítilli búð rétt við Stanislas-torg. Keypti fleira smálegt í hræðilegri miðbæjarkringlu. Keypti ekkert á risa-götumarkaðinum sem fyllti miðborgina í dag, en það var bara af því 2ja evru skórnir sem mig langaði í voru ekki til í minni stærð. Eða réttara sagt, þá var enginn hægri fótur til í minni stærð. Það er oftast betra að hafa báða skóna jafnstóra, ef maður er á annan bóginn svo partíkúlar að þurfa skó á báða fætur. Svo væri ekki leiðinlegt að komast að því hvar sá hægri er.
Að öðru leyti er ekki laust við að mér sé farið að leiðast. Þíða, hræra, frysta. Þíða, hræra, frysta.
Og núna á íslensku. Suma hluti er bara einfaldara að orða á ensgu.
Nancy er ekki stærsta borg í heimi en hún lumar á fleiri verslunum en tölu verður á komið. Alla vega fleiri verslunum en ég kemst yfir að skoða í lofttæmis-heimsókn minni hingað. Mér hefur nú samt tekist að villast inn í þó nokkrar og þá sérstaklega þær sem skarta risastórum auglýsingum um "soldes". Það var fyrsta nýja orðið mitt í frönsku í þetta skiptið, það þýðir "útsala" og er nú orðið eitt af uppáhaldsorðunum mínum. Einkum og sér í lagi þegar það sést í glugganum hjá H&M.
Keypti sitt af hverju smálegt þar. Keypti ekki grænu brauðristina með bleiku blómunum sem fékkst í lítilli búð rétt við Stanislas-torg. Keypti fleira smálegt í hræðilegri miðbæjarkringlu. Keypti ekkert á risa-götumarkaðinum sem fyllti miðborgina í dag, en það var bara af því 2ja evru skórnir sem mig langaði í voru ekki til í minni stærð. Eða réttara sagt, þá var enginn hægri fótur til í minni stærð. Það er oftast betra að hafa báða skóna jafnstóra, ef maður er á annan bóginn svo partíkúlar að þurfa skó á báða fætur. Svo væri ekki leiðinlegt að komast að því hvar sá hægri er.
Að öðru leyti er ekki laust við að mér sé farið að leiðast. Þíða, hræra, frysta. Þíða, hræra, frysta.
fimmtudagur, júlí 07, 2005
miðvikudagur, júlí 06, 2005
Kalin
Það er með vissu stolti sem ég tilkynni að ég er með örsmá kalsár á handarbaki hægri handar. Ég var að hræra í etanól-köfnunarefnisblöndunni minni, sem var ca. -85°C, og smá lús skvettist á mig. Ef þetta hefði bara verið etanól eða köf eða blanda þá hefði þetta bara gufað upp á stundinni og í mesta lagi verið smá svona hressandi. Með tímanum safnast vatn (sem þéttist utan á tilraunaglasið þegar það er tekið úr blöndunni) í etanól-blönduna og smá moli af þessu frosna vatni hefur lent á hendinni. Ætli það hafi ekki legið á húðinni í svona ca. hálfa sekúndu áður en ég burstaði það af. Nóg til að fá pínulitlar rauðleitar doppur, varla kalsár nema í sjúkri ímyndun minni. Kalsár hafa neflilega verið réttur dagsins í dag.
Let me explain. Þessa dagana er ég að lesa um verstu ferð í öllum heiminum, og eins hrifin og ég er nú af alls konar geðveiki á köldum, óvistlegum og hættulegum stöðum þá verð ég að játa að ég er fegin að hafa ekki þurft að fara í þessa ferð sjálf. En þessir bresku sjéntilmenn rúlluðu djobbinu upp, fundu fingurna á sér frjósa meðan þeir reyndu að fíra upp í prímusnum og þíddu svo kalsárin á tánum meðan tevatnið var að sjóða. Þeir gerðu þetta allt í 60 stiga frosti um hávetur í heimskautamyrkri, auk þess að draga þrír saman 350 kg sleða yfir jökulsprungur og brotinn hafís, klifra upp og niður kletta og ísstál og bara gvöð veit hvað. Einn þeirra var meira að segja illilega nærsýnn og gleraugnalaus. Af bókinni að dæma voru þeir alltaf í trallilí skapi og rataðist aldrei blótsyrði á munn í allar vikurnar fimm sem ferðalagið tók. Þetta er geðveiki sem engum nema þegnum breska heimsveldisins hefði dottið í hug að leggja út í og sem engum nema Bretum hefði tekist að lifa af, á sjéntilmennskunni einni saman.
Thus, afbrigðileg hamingja mín yfir kali. Sem er ekki einu sinni kal, sama hvað ég reyni. Ætti ég kannski bara að stinga bífunum oní frostpollinn??
Let me explain. Þessa dagana er ég að lesa um verstu ferð í öllum heiminum, og eins hrifin og ég er nú af alls konar geðveiki á köldum, óvistlegum og hættulegum stöðum þá verð ég að játa að ég er fegin að hafa ekki þurft að fara í þessa ferð sjálf. En þessir bresku sjéntilmenn rúlluðu djobbinu upp, fundu fingurna á sér frjósa meðan þeir reyndu að fíra upp í prímusnum og þíddu svo kalsárin á tánum meðan tevatnið var að sjóða. Þeir gerðu þetta allt í 60 stiga frosti um hávetur í heimskautamyrkri, auk þess að draga þrír saman 350 kg sleða yfir jökulsprungur og brotinn hafís, klifra upp og niður kletta og ísstál og bara gvöð veit hvað. Einn þeirra var meira að segja illilega nærsýnn og gleraugnalaus. Af bókinni að dæma voru þeir alltaf í trallilí skapi og rataðist aldrei blótsyrði á munn í allar vikurnar fimm sem ferðalagið tók. Þetta er geðveiki sem engum nema þegnum breska heimsveldisins hefði dottið í hug að leggja út í og sem engum nema Bretum hefði tekist að lifa af, á sjéntilmennskunni einni saman.
Thus, afbrigðileg hamingja mín yfir kali. Sem er ekki einu sinni kal, sama hvað ég reyni. Ætti ég kannski bara að stinga bífunum oní frostpollinn??
þriðjudagur, júlí 05, 2005
Óskast gefins eða fyrir lítið:
Partý, fullt af fólki, einhver með gítar, hver syngur með sínu nefi.
Miði á U2-tónleikana í París 10. júlí. Baksviðspassi má fylgja með.
Skyggni gott til allgott á leiðinni Landmannalaugar-Hrafntinnusker miðvikudaginn 13. júlí næstkomandi.
Cheerios-pakki með Ph.D.-gráðu í jarðefnafræði frá Cornell innan í (má vera Cocoa Puffs).
30 feta ísstyrktur seglbátur og hytte á Svalbarða. Hytten má vera á Suðurskautslandsskaganum, en þá má gjarna almennilegur ísbrjótur fylgja með.
Bæta má við listann eftir þörfum.
Miði á U2-tónleikana í París 10. júlí. Baksviðspassi má fylgja með.
Skyggni gott til allgott á leiðinni Landmannalaugar-Hrafntinnusker miðvikudaginn 13. júlí næstkomandi.
Cheerios-pakki með Ph.D.-gráðu í jarðefnafræði frá Cornell innan í (má vera Cocoa Puffs).
30 feta ísstyrktur seglbátur og hytte á Svalbarða. Hytten má vera á Suðurskautslandsskaganum, en þá má gjarna almennilegur ísbrjótur fylgja með.
Bæta má við listann eftir þörfum.
mánudagur, júlí 04, 2005
Til áréttingar
Lesist með síðasta pósti:
"Heila eilífð" = "Heila andskotans fokkíngs eilífð"
Lifið heil.
"Heila eilífð" = "Heila andskotans fokkíngs eilífð"
Lifið heil.
Lu vaköm
Alveg er þetta nú stórskemmtilegt og hressandi. Þýða, hræra, frysta. Þýða, hræra, frysta. Þýða, hræra, frysta.
Svo koma svona snillingasýni eins og öll þau sem ég tók í lok mars. Það er bara bókstaflega ekkert í þeim, eða ef það er ekki bókstaflega ekkert í þeim þá er bara pínulítið, nógu lítið til þess að það tekur heila eilífð að kreista þessa hungurlús út. Lífið væri einfaldara ef engin væri hungurlúsin.
Svo koma svona snillingasýni eins og öll þau sem ég tók í lok mars. Það er bara bókstaflega ekkert í þeim, eða ef það er ekki bókstaflega ekkert í þeim þá er bara pínulítið, nógu lítið til þess að það tekur heila eilífð að kreista þessa hungurlús út. Lífið væri einfaldara ef engin væri hungurlúsin.
Meira um Frans
Það fyrsta sem ég tók eftir þegar út úr RER- og metróinu kom (á ljóshraða í TGV-lestinni á leið til S-Frakklands) var hvað allir bílarnir eru litlir. Mér leið eins og ég væri í Lególandi. Í Amríku telst til tíðinda að sjá lítinn bíl á vegum úti (frúarbíl, eins og þeir voru/eru kallaðir á Íslandi), hér í Frans telst til tíðinda að sjá stóran bíl á vegum úti. Greinilegt að hátt bensínverð skilar sér í eyðslugrennri bílum. Er alveg gasalega ánægð með það.
Annað: Frakkar halda enn í þann forna sið að hafa allt lokað á sunnudögum. Ógurlega kósí eitthvað.
Annað: Frakkar halda enn í þann forna sið að hafa allt lokað á sunnudögum. Ógurlega kósí eitthvað.
föstudagur, júlí 01, 2005
Fancy Nancy?
Er þá ekki kominn tími á að skoða borgina aðeins? Ég er núna búin að vera hér í tæpa þrjá sólarhringa og hef ekki séð annað en veginn milli íbúðarinnar sem ég fékk lánaða og rannsóknamiðstöðvarinnar þar sem ég vinn. Þetta náttla gengur ekki.
Ætlaði að vera enn duglegri og gera eitt sýni í viðbót. Held ég sleppi því. Klukkan er orðin sex og ég er orðin frekar steikt í höfðinu eftir tíu tíma á labbinu. Á þá skyndilega bara eftir að klára síðasta sýnið, ganga frá, pakka oní poka og labba út. Stanislas-torgið er næsti áfangastaður.
Ætlaði að vera enn duglegri og gera eitt sýni í viðbót. Held ég sleppi því. Klukkan er orðin sex og ég er orðin frekar steikt í höfðinu eftir tíu tíma á labbinu. Á þá skyndilega bara eftir að klára síðasta sýnið, ganga frá, pakka oní poka og labba út. Stanislas-torgið er næsti áfangastaður.
fimmtudagur, júní 30, 2005
Lifað í vakúmi
Eftir að hafa lesið óteljandi bækur um Nancy Drew sem krakki finnst mér svolítið skrýtið að vera í borg sem heitir Nancy.
Nú. Ég er orðin sloppklædd vísindakona hér í NA-Frakklandi og sem stendur er vatnið mitt úr Hapahapa'i-á á Kohala-skaga á Hawai'i-eyju að hvarfast við fosfórsýru í litlu kúlulaga tilraunaglasi. Þarna inni (í kúlunni) er algjört lofttæmi, fyrir utan koltvísýringinn sem verður til þegar vatnið blandast sýrunni... svo eru nokkrar tilfæringar að ná koltvísýringnum úr flöskunni og oní aðra án þess að missa neitt út í loftið. Involverar meðal annars frosið áfengi og fljótandi köfnunarefni. Ægilega gaman eitthvað.
Brúðkaupið var alveg ólýsanlega skemmtilegt. Vínekrur svo langt sem augað eygði og ef ekki vínekrur þá annaðhvort lavenderakrar eða kirsuberjatré. Eldgamalt uppgert hús og annað með sundlaug við hliðina á. Fornvinir mínir Linda Rós, Stefán Jóns, Markús og Dóró, að ekki sé minnst á gleði- og listafólkið vini þeirra. Brúðkaupið fór fram í ægifornri þorpskirkju, brúðkaupsveislan úti undir berum himni, fjórréttað að frönskum sið... need I say more? Tóm hamingja og ekkert annað!
Nú. Ég er orðin sloppklædd vísindakona hér í NA-Frakklandi og sem stendur er vatnið mitt úr Hapahapa'i-á á Kohala-skaga á Hawai'i-eyju að hvarfast við fosfórsýru í litlu kúlulaga tilraunaglasi. Þarna inni (í kúlunni) er algjört lofttæmi, fyrir utan koltvísýringinn sem verður til þegar vatnið blandast sýrunni... svo eru nokkrar tilfæringar að ná koltvísýringnum úr flöskunni og oní aðra án þess að missa neitt út í loftið. Involverar meðal annars frosið áfengi og fljótandi köfnunarefni. Ægilega gaman eitthvað.
Brúðkaupið var alveg ólýsanlega skemmtilegt. Vínekrur svo langt sem augað eygði og ef ekki vínekrur þá annaðhvort lavenderakrar eða kirsuberjatré. Eldgamalt uppgert hús og annað með sundlaug við hliðina á. Fornvinir mínir Linda Rós, Stefán Jóns, Markús og Dóró, að ekki sé minnst á gleði- og listafólkið vini þeirra. Brúðkaupið fór fram í ægifornri þorpskirkju, brúðkaupsveislan úti undir berum himni, fjórréttað að frönskum sið... need I say more? Tóm hamingja og ekkert annað!
föstudagur, júní 24, 2005
Alveg að fara
Þetta er allt að koma, bara smá hóstakjöltur eftir (þessar upplýsingar eru aðallega ætlaðar sérstöku áhugafólki um heilsufar mitt... sem hlýtur að vera fjölmargt... ehemm...).
Vindum okkur yfir í aðra sálma. Evrópureisan hefst á morgun og er ekki laust við að ég hlakki nú agnar ögn til. Eftir allt að því endalausar flug- og (óendanlega spennandi) lestarferðir ætti ég að hafna í S-Frakklandi, n.t.t. Avignon, á sunnudagskveldið, haldiði það sé nú! Svo bara brúðkaup og sprell og beint upp í næstu lest til þess að ná til Nancy á þriðjudagskvöld. Æi, það er erfitt að vera svona kosmópólítan *sigh*
En samt er það nú alltaf þetta sama gamla; átthagasakn og svona. Ekki að Íþaka sé beinlínis átthaginn. En samt. Nú, heimsókn til Íslands ætti að kippa þessu í liðinn, ik'?
Vindum okkur yfir í aðra sálma. Evrópureisan hefst á morgun og er ekki laust við að ég hlakki nú agnar ögn til. Eftir allt að því endalausar flug- og (óendanlega spennandi) lestarferðir ætti ég að hafna í S-Frakklandi, n.t.t. Avignon, á sunnudagskveldið, haldiði það sé nú! Svo bara brúðkaup og sprell og beint upp í næstu lest til þess að ná til Nancy á þriðjudagskvöld. Æi, það er erfitt að vera svona kosmópólítan *sigh*
En samt er það nú alltaf þetta sama gamla; átthagasakn og svona. Ekki að Íþaka sé beinlínis átthaginn. En samt. Nú, heimsókn til Íslands ætti að kippa þessu í liðinn, ik'?
þriðjudagur, júní 21, 2005
Veik í beinni
Alltaf huggulegt að vera með mat í nösunum. Hvað á það annars að þýða að vera eins og ræfill, gubbandi og með beinverki, á lengsta degi ársins??
'Once you start this,
you could have a 45-year-old man wanting to marry a 9-year-old boy. That could be O.K. in 20 years.' Svo segir B. S., baráttumaður gegn hjónaböndum samkynhneigðra, í NYT Magazine um daginn.
Einmitt. Athyglisvert. Hafið mig afsakaða meðan ég kasta upp.
Ég verð að viðurkenna að ég á dulítið bágt með alla þessa umræðu um hjónabönd samkynhneigðra hér í Bandaríkjunum. Í fyrsta lagi kúgast ég yfir sjáfbirgingshættinum í kristna öfgatrúarfólkinu sem eitt veit hvernig á að vera hamingjusamur í lífinu og sem finnst hjónaband eiga eingöngu að snúast um "procreation and family" (á þá ekki líka að banna fólki sem vill ekki eða getur ekki eignast börn að ganga í það heilaga?). Í öðru lagi skil ég ekki samkynhneigða, að einbeita sér að hjónabandi (í landi þar sem trúarofsinn vex frá degi til dags) meðan helstu borgaraleg réttindi þeirra eru enn fótum troðin. Hvernig væri að byrja á staðfestri sambúð og fá t.d. arf eftir maka sinn? Ég bara er ekki alveg að ná þessu. Veit líka sennilega of lítið um málefnið.
Ég veit það samt að jafnvel hér í frjálshyggjubænum Íþöku er alveg ótrúlega mikið af fólki sem ég myndi kalla kristið öfgatrúarfólk; sem finnst samkynhneigð viðbjóðsleg og sem trúir hvorki á þróunarkenninguna né jarðsögulegan tíma. Þetta er ekki fólkið sem vinnur á kassanum í WalMart eða ber út póstinn, nei, þetta fólk sem ég kannast við er ýmist í doktorsnámi í náttúruvísindum eða leiðbeinir doktorsnemum í náttúruvísindum. Hvernig er hægt að vera náttúruvísindamaður og trúa því um leið að niðurstöður vísinda séu guðlast?!?!
Þetta voru mín tvö pens. Sit á rassinum heima hálflasin og hef ekki farið úr húsi í dag. Hausinn fullur af hor og skrokkurinn fullur af beinverkjum. Heimahjúkrunin er víst líka í fullu starfi sem verkfræðinemi og þurfti að fara í skólann svo ég neyðist víst til að halda sjálfri mér kompaníi svona rétt yfir miðjan daginn. Ég les bara blöðin á meðan, hneykslast alveg í keng yfir blússandi afturhaldi landans og reyni svo við krossgáturnar til að ná mér niður á milli greina.
Einmitt. Athyglisvert. Hafið mig afsakaða meðan ég kasta upp.
Ég verð að viðurkenna að ég á dulítið bágt með alla þessa umræðu um hjónabönd samkynhneigðra hér í Bandaríkjunum. Í fyrsta lagi kúgast ég yfir sjáfbirgingshættinum í kristna öfgatrúarfólkinu sem eitt veit hvernig á að vera hamingjusamur í lífinu og sem finnst hjónaband eiga eingöngu að snúast um "procreation and family" (á þá ekki líka að banna fólki sem vill ekki eða getur ekki eignast börn að ganga í það heilaga?). Í öðru lagi skil ég ekki samkynhneigða, að einbeita sér að hjónabandi (í landi þar sem trúarofsinn vex frá degi til dags) meðan helstu borgaraleg réttindi þeirra eru enn fótum troðin. Hvernig væri að byrja á staðfestri sambúð og fá t.d. arf eftir maka sinn? Ég bara er ekki alveg að ná þessu. Veit líka sennilega of lítið um málefnið.
Ég veit það samt að jafnvel hér í frjálshyggjubænum Íþöku er alveg ótrúlega mikið af fólki sem ég myndi kalla kristið öfgatrúarfólk; sem finnst samkynhneigð viðbjóðsleg og sem trúir hvorki á þróunarkenninguna né jarðsögulegan tíma. Þetta er ekki fólkið sem vinnur á kassanum í WalMart eða ber út póstinn, nei, þetta fólk sem ég kannast við er ýmist í doktorsnámi í náttúruvísindum eða leiðbeinir doktorsnemum í náttúruvísindum. Hvernig er hægt að vera náttúruvísindamaður og trúa því um leið að niðurstöður vísinda séu guðlast?!?!
Þetta voru mín tvö pens. Sit á rassinum heima hálflasin og hef ekki farið úr húsi í dag. Hausinn fullur af hor og skrokkurinn fullur af beinverkjum. Heimahjúkrunin er víst líka í fullu starfi sem verkfræðinemi og þurfti að fara í skólann svo ég neyðist víst til að halda sjálfri mér kompaníi svona rétt yfir miðjan daginn. Ég les bara blöðin á meðan, hneykslast alveg í keng yfir blússandi afturhaldi landans og reyni svo við krossgáturnar til að ná mér niður á milli greina.
sunnudagur, júní 19, 2005
Af-væling
Jæja, best að bæta upp fyrir vælið í mér um daginn. Þreif fjallahjólið mitt hátt og lágt í gær, allt óþarfa drasl og glingur var rifið af og loks brunað niður brekkuna með gripinn í viðgerð. Keðjan var endanlega búin og vírarnir sem liggja í gírana aftaná farnir í sundur. Svo ætla ég að reyna að fá lánuð slétt dekk hjá vini hans Shan og drífa mig eitthvað út að hjóla.
Ferðin til Fransí og samsætugreininga nálgast óðfluga. Gekk kampusinn þveran um daginn til að fá lánaða bók um aðferðir við samsætugreiningar, það var rétt svo að ég loftaði bakpokanum þegar doðranturinn var kominn ofan í. Stórt brot, 1234 blaðsíður; hver er eiginlega meiningin með þessu?!?!. Þarf nú sem betur fer ekki að lesa allt...
Eftir allar þessar greiningar tekur svo við smá sumarfrí á kunnuglegum slóðum heima á Fróni. Stefnan sett á að labba Laugaveginn á mettíma í sól og sumaryl. Jibbí skvibbí! Vonandi bara að einhverjir vinir og kunningjar verði heima við, sumir verða neflilega langt í burtu að spóka sig á Rímíní...
Ferðin til Fransí og samsætugreininga nálgast óðfluga. Gekk kampusinn þveran um daginn til að fá lánaða bók um aðferðir við samsætugreiningar, það var rétt svo að ég loftaði bakpokanum þegar doðranturinn var kominn ofan í. Stórt brot, 1234 blaðsíður; hver er eiginlega meiningin með þessu?!?!. Þarf nú sem betur fer ekki að lesa allt...
Eftir allar þessar greiningar tekur svo við smá sumarfrí á kunnuglegum slóðum heima á Fróni. Stefnan sett á að labba Laugaveginn á mettíma í sól og sumaryl. Jibbí skvibbí! Vonandi bara að einhverjir vinir og kunningjar verði heima við, sumir verða neflilega langt í burtu að spóka sig á Rímíní...
fimmtudagur, júní 16, 2005
Ventilasjon
Ég er í vondu skapi. Málið er að kunningjakona mín hér í bæ var að kaupa sér nýtt hjól og þurfti að selja sitt gamla. Það er alveg forkunnarfínt hjól þó gamalt sé og ég fékk það lánað til að prófa. Gripurinn smellpassaði og ég sá fyrir mér sumar fullt af hjólaferðum og jafnvel þátttöku í stuttri þríþraut. En, ó vei, önnur hafði sýnt áhuga, því hana vantaði eitthvað til að skutlast á í bænum. Og hún verður út úr bænum í meira og minna allt sumar. Og hún keypti hjólið.
Og ég á ekki 1000 kall til að kaupa annað hjól.
Er ekki við hæfi að segja bara arg??
Og ég á ekki 1000 kall til að kaupa annað hjól.
Er ekki við hæfi að segja bara arg??
miðvikudagur, júní 15, 2005
Jarðskjálftar
Það er búið að vera mikið fjör á jarðskjálftamælunum hér í Snee Hall undanfarna daga. Mælarnir hér ná stórum skjálftum um allan heim en ekki smáum skjálftum nema þeir séu nálægt. Til dæmis held ég að litlir skjálftar á Íslandi og Nýja-Sjálandi birtist ekki hérna. Á vefsíðu hjá bandarísku jarðfræðistofnuninni sá ég svo að nokkrir litlir skjálftar hafa nýlega orðið á norðureyju Nýja-Sjálands, þar sem Lára systir býr þessa dagana. Ætli hún hafi fundið þá?? Það er svo klikkuð tilfinninga að finna jarðskjálfta!
Fransí
Þá er það komið á hreint, ég fer til Fransí eftir tíu daga. Í boði Cornell.
Aðaltilgangur ferðarinnar er að læra að greina kolefnissamsætur í vatni. Það ætla ég að gera í Nancy, hjá kunningja leiðbeinandans míns. Held ég verði að setjast niður og koma mér rækilega inn í allt áður en ég fer, svona svo ég verði nú deildinni hér og sjálfri mér ekki til skammar þarna úti í heimi. Alternatively má alltaf prófa að hella meira rauðvíni í glösin hjá þessum fransmönnum ef þeir fara að reyna að reka mig á gat. Aldrei að vita nema þeir verði bara sáttir við það.
Aukatilgangur ferðarinnar, og ekki sá leiðinlegasti, er að vera viðstödd brúðkaup fornvina minna Dóró og Markúsar. Þau ætla að gifta sig í S-Fransí eftir tæpar tvær vikur, svo ég bruna þangað strax eftir komuna til Parísar. Fer svo þaðan til Nancy. Agalega fínt.
Þessi plön urðu til í dag. Allt var hér á suðupunkti í smástund, bráserinn krassaði og ég blótaði heil lifandis ósköp og hélt ég hefði misst af feitum díl og fussaði og sveiaði -- en svo fór þetta allt vel að lokum. Meiri fréttir þegar þær berast.
Aðaltilgangur ferðarinnar er að læra að greina kolefnissamsætur í vatni. Það ætla ég að gera í Nancy, hjá kunningja leiðbeinandans míns. Held ég verði að setjast niður og koma mér rækilega inn í allt áður en ég fer, svona svo ég verði nú deildinni hér og sjálfri mér ekki til skammar þarna úti í heimi. Alternatively má alltaf prófa að hella meira rauðvíni í glösin hjá þessum fransmönnum ef þeir fara að reyna að reka mig á gat. Aldrei að vita nema þeir verði bara sáttir við það.
Aukatilgangur ferðarinnar, og ekki sá leiðinlegasti, er að vera viðstödd brúðkaup fornvina minna Dóró og Markúsar. Þau ætla að gifta sig í S-Fransí eftir tæpar tvær vikur, svo ég bruna þangað strax eftir komuna til Parísar. Fer svo þaðan til Nancy. Agalega fínt.
Þessi plön urðu til í dag. Allt var hér á suðupunkti í smástund, bráserinn krassaði og ég blótaði heil lifandis ósköp og hélt ég hefði misst af feitum díl og fussaði og sveiaði -- en svo fór þetta allt vel að lokum. Meiri fréttir þegar þær berast.
föstudagur, júní 10, 2005
Dela-ver
Um helgina ætla ég að kynna mér delana í Dela-veri. Hahaha, mikið ofsalega er ég nú fyndin.
Ferð til Delaware sem sagt á dagskránni um helgina. Þetta ku vera eitthvert jafnmest óspennandi fylki Bandaríkjanna og þess vegna náttla upplagt að skella sér. Fínt átlett moll á leiðinni og svona.
Erum orðin of sein á barinn. Meira síðar.
Ferð til Delaware sem sagt á dagskránni um helgina. Þetta ku vera eitthvert jafnmest óspennandi fylki Bandaríkjanna og þess vegna náttla upplagt að skella sér. Fínt átlett moll á leiðinni og svona.
Erum orðin of sein á barinn. Meira síðar.
fimmtudagur, júní 09, 2005
Verða að hætta?
Nei, á nú ekki von á því.
En mikið væri nú gott og heilbrigt ef þetta blessaða kompaní yrði skyldað til að fara eftir ströngustu leikreglum þegar nýtt umhverfismat liggur fyrir. Gott, því hver vill Reyðarfjörð fullan af mengun? Heilbrigt, því það á ekki að líða erlendum stórfyrirtækjum að segja framkvæmdavaldinu á Íslandi að sitja og standa eins og þeim hentar.
En mikið væri nú gott og heilbrigt ef þetta blessaða kompaní yrði skyldað til að fara eftir ströngustu leikreglum þegar nýtt umhverfismat liggur fyrir. Gott, því hver vill Reyðarfjörð fullan af mengun? Heilbrigt, því það á ekki að líða erlendum stórfyrirtækjum að segja framkvæmdavaldinu á Íslandi að sitja og standa eins og þeim hentar.
Cinnamon Bun
Haldiði ekki að ég hafi komist að því um daginn að bakaríið á horninu selur snúða! Mikið ógurlega varð ég glöð. Þeir kallast "cinnamon buns" á ensgunni og eru með vanillu-smjörkremi í staðinn fyrir brúnum og bleikum glassúr, en þeir eru með kanilsykri milli laga og líka alveg jafnþurrir í eftirmiðdaginn og alvöru snúðarnir heima. Það þarf náttla ekki að taka fram að ég er orðin reglulegur snúðakúnni í eftirmiðdagskaffinu.
miðvikudagur, júní 08, 2005
spennó spennó
Greinarræksnið okkar er komið til ritrýnendanna... mjö... hvernig ætli þetta fari??? Vonandi tekur það rýnendurnar ekki meira en tvo-þrjá mánuði að plægja sig í gegnum þetta...
þriðjudagur, júní 07, 2005
Alltaf jafnmikil læti
í hinu föðurlandinu mínu, Bólivíu. Ef það er ekki eitt þá er það annað. Komminn í mér heldur með mótmælendunum og það gerir réttlætissinninn í mér líka. Það er búið að arðræna almenning þarna nóg fyrir tíu eilífðir og löngu kominn tími á að hætta þessari vitleysu.
P.S. Af hverju hefur Mogginn ekki sagt frá þessu fyrr??
P.S. Af hverju hefur Mogginn ekki sagt frá þessu fyrr??
mánudagur, júní 06, 2005
Domestica
Heimilislegur dagur að kveldi kominn. Ráðist var í það stórvirki að endanlega flytja moi inn í íbúðina hans Shan, sem er þá náttla orðin íbúðin okkar, og koma mér og öllu mínu hafurtaski þar haganlega fyrir. Gríðarlegum hendingum og tilfærslum síðar eru allir kassarnir, nema einn, tómir og skápar og skúffur í jafnvel betra ásigkomulagi en áður en ég flutti inn (ekki að þetta síðasta sé nú beint mér að þakka...). Það er þungu fargi af heimilisfólkinu létt... svo ekki sé nú minnst á hvað það er gott að hafa ákveðið að engir frekari flutningar séu á dagskránni á næstunni. Jamms, bara vera hér. Agalega edilonsfínt.
sunnudagur, júní 05, 2005
Heimsfrægð fyrir Helgafell, Hafnarfirði
Skál!!!!!
Var rétt í þessu að senda fyrstu greinina mína inn til ritrýningar. Hið ógurlega vinsæla og víðlesna tímarit Journal of Volcanology and Geothermal Research varð fyrir valinu. Eftir rúmt ár verður svo þrekvirkið birt á pappír (ef gvöð og ritrýnendur lofa) og pílagrímaferðir til Helgafells í landi Hafnarfjarðar geta hafist.
Var rétt í þessu að senda fyrstu greinina mína inn til ritrýningar. Hið ógurlega vinsæla og víðlesna tímarit Journal of Volcanology and Geothermal Research varð fyrir valinu. Eftir rúmt ár verður svo þrekvirkið birt á pappír (ef gvöð og ritrýnendur lofa) og pílagrímaferðir til Helgafells í landi Hafnarfjarðar geta hafist.
föstudagur, júní 03, 2005
Her er eg, godan daginn
 | You scored as Existentialist. Existentialism emphasizes human capability. There is no greater power interfering with life and thus it is up to us to make things happen. Sometimes considered a negative and depressing world view, your optimism towards human accomplishment is immense. Mankind is condemned to be free and must accept the responsibility.
What is Your World View? (updated) created with QuizFarm.com |
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
