Allt klárt fyrir þrekraunina. Síðasti hálfur annar tíminn hefur farið í að klippa og líma. Afrakstur þess er mitt prívat og persónulega hálmstrá, blaðsnepill með öllu námsefni misserisins í míníatúr-skrift, kóðað með litum. Ekki veit ég hvar ég væri án þessa blaðs; ég stend mig að því að kunna nánast allt sem á því stendur en sálrænn stuðningur þess er óumdeilanlegur. Prik til miskunnsamra stærðfræðiprófessora.
Nú er bara að slappa af og ná sér í góðan nætursvefn. Leticia hugsar vel um mig og gaf mér rauðvínsglas, svo ætla ég í heita sturtu og skríða í bólið. Ef e og pí og annar ófögnuður fer að spýtast undan augnlokunum í nótt hef ég Atómstöðina við rúmstokkinn, og í versta falli klára ég rauðvínsflöskuna :) Allt er betra en að mæta ósofin í stærðfræðipróf eins og undirrituð gerði fyrir jól.
Af gleðilegum atburðum dagsins ber að nefna að lagaskólinn útskrifaði í dag. Meðal þeirra sem fengu ferhyrndan hatt á höfðið var Leticia. Kærastinn hennar kom í bæinn til að vera viðstaddur, þau eru að vonum kát en verða væntanlega, sérstaklega þó Leticia sjálf, enn kátari á morgun. Þá skilar hún neflilega inn síðustu ritgerð vetrarins. Útskrift er sem sagt ekkert garantí fyrir að vera búinn, a.m.k. ekki hjá henni!
Fleiri spennandi og kætandi atburðir eru í uppsiglingu. Eftir stærðfræðiprófið í fyrramálið á ég bara eftir eitt verkefni, módel-verkefnið marg-um-tuðaða. Prófessorinn (les. villubaninn) fór úr bænum í dag og kemur ekki aftur fyrr en á fimmtudaginn. Ég hef sem sagt vikuna til að gera verkefnið, skil á föstudag, og ég ligg á bæn að forritið hegði sér. Wenn nicht...
Annars er sumarið bara langleiðina komið og ekkert nema gott eitt um það að segja. Sánuferðir eru að mestu leyti orðnar óþarfar (oh... þetta minnti mig á Grímsfjall í fyrra um þetta leyti og salíbununa mína úr gufunni þar... íha!) en baðferðir í fossa og ár fara alveg að verða aktúellar. Ætla að skella mér á kayak á Bíbí-vatni á þriðjudaginn og njóta sumarsins!
mánudagur, maí 17, 2004
sunnudagur, maí 16, 2004
fimmtudagur, maí 13, 2004
FYI
langar undirritaðri að benda á að hún er ekki haldin bipolar disorder eða neinu svoleiðis. Hún er bara að reyna að vera optimístísk svona dags daglega en er innst inni orðin helvíti pirruð.
Leiðinleging??
Gasalega er ég að verða leiðinleg. Húki allan daginn yfir ljótu og skökku skrifborði í ofur-loftkældri skrifstofu þar sem ég les stærðfræði og hamast í biluðu líkan-forriti, án nokkurs sjáanlegs árangurs. Þetta er alveg fáránlegt. Eins gott ég verði ekki leyrð niður á morgun eða eitthvað, því þessa dagana er ekki verið að lifa lífinu eins og hver dagur væri sá síðasti. Nema þá í þeim skilningi að maður gæti hreinlega dáið úr leiðindum...
Virginity training
Eitt af því sem ég gerði mér ekki grein fyrir um Bandaríkin þegar ég flutti hingað var að stjórnvöld væru jafnofstækisfull í trúarmálum og raun ber vitni. Eftir smá vafr á Netinu fann ég þessa grein sem segir allt sem segja þarf um þá stefnu stjórnvalda hér að útrýma kynfræðslu fyrir unglinga og boða skírlífi fyrir hjónaband sem eina valkostinn. Mig langar að garga.
Þrumuveður
Sumarið er alveg greinilega tími þrumuveðranna hér í ofanverðu fylkinu. Dagurinn byrjar í hitasvækju, mollu og sól en þegar líða tekur að kaffileyti hrannast skýin upp, eldingarnar taka að leiftra og þrumurnar að dynja með þvílíkum látum að ég bíð bara eftir að sjá einhvern turnanna á kampus vera klofinn í herðar niður, eins og gerðist með Mattíasarborg í Ræningjaskógi (ef þið vitið ekki hvað ég er að tala um er kominn tími á ykkur að lesa aftur söguna af Ronju ræningjadóttur þar sem okkur er kennt hvernig við eigum að hætta að hata óvini okkar og gera þá í staðinn að vinum. Held ég sendi Rumsfeld og W eintak). Eins og þið kannski gátuð ímyndað ykkur finnst mér þrumuveður alveg hrikalega spennandi, sérstaklega eftir að vera búin að sjá Hringadróttinssögu og Mordor með sínu eldspúandi fjalli... ég ímynda mér bara að ég sé komin þangað þegar þrumurnar dynja svo undir tekur, og þarf þá ekki að vera fúl þá stundina yfir að komast ekki í spennandi vettvangsferðir.
Skrapp út í búð áðan með regnhlífina hennar Helen yfir höfði mér. Inni í búðinni kemur til mín frekar uppburðarlítil stúlka sem horfir löngunaraugum á regnhlífina og segir mér að hún þurfi að labba alla leiðina yfir á norðurenda háskólasvæðisins. So what?? Ég er svo aumingjagóð að ég bendi henni á að þessi ágæta verslun sem við erum í selji regnhlífar. Þá átti hún ekki nógan pening. Ekki kreditkort heldur. En hún átti hundsaugu sem reyndu að betla af mér regnhlífina mína. Hvað hélt konan? Að ég ætlaði að labba með henni yfir hálft háskólasvæðið, svo hún þyrfti ekki að verða blaut?!
Skrapp út í búð áðan með regnhlífina hennar Helen yfir höfði mér. Inni í búðinni kemur til mín frekar uppburðarlítil stúlka sem horfir löngunaraugum á regnhlífina og segir mér að hún þurfi að labba alla leiðina yfir á norðurenda háskólasvæðisins. So what?? Ég er svo aumingjagóð að ég bendi henni á að þessi ágæta verslun sem við erum í selji regnhlífar. Þá átti hún ekki nógan pening. Ekki kreditkort heldur. En hún átti hundsaugu sem reyndu að betla af mér regnhlífina mína. Hvað hélt konan? Að ég ætlaði að labba með henni yfir hálft háskólasvæðið, svo hún þyrfti ekki að verða blaut?!
Ha ha ha
You are Barbidur! I know it looks like you're a
detective from this picture, but you're
actually quite sporty! You love physical
action. Why don't you invite a few people to
touch your biceps right now?
Which Barbapapa Personality Are You?
brought to you by Quizilla en sótt til Gunnars Hrafns
miðvikudagur, maí 12, 2004
Mi hogar
Af gefnu tilefni set ég hér inn link á Fingravötnin. Akkuru? Jú, ég bý þessa stundina í Fingarvatnahéraði. Voða ídýllískt allt saman.
þriðjudagur, maí 11, 2004
Um hugarstríð pönkarans
Var að lesa blogg pönkarans og hnaut um þessi orð hans um daga sem fara í vaskinn:
"Það besta við svona daga er að vita afhverju þeir eru dæmdir til niðurrifs, það versta er að vita að þeir eru ónýtir vegna þess sem maður leggur á sig fyrir peninga".
Áttaði mig á því að ég hef næstum því ekki gert neitt bara fyrir peninga í marga mánuði því ég er á launum við að læra; fæ borgað fyrir að gera það sem margir þurfa að borga fúlgur fyrir. Jú, þetta eru lúsarlaun miðað við margt annað sem ég hef gert í lífinu, en ég lifi af og vel það og hef tækifæri til að læra hluti sem mig hefur alltaf langað til að læra. Best af öllu er náttúrulega að ég þarf aldrei að borga einhverjum fúlum Lánasjóði til baka peninginn sem ég fæ reglulega inn á reikninginn minn! Ég á nú svoldið gott, ik'?
"Það besta við svona daga er að vita afhverju þeir eru dæmdir til niðurrifs, það versta er að vita að þeir eru ónýtir vegna þess sem maður leggur á sig fyrir peninga".
Áttaði mig á því að ég hef næstum því ekki gert neitt bara fyrir peninga í marga mánuði því ég er á launum við að læra; fæ borgað fyrir að gera það sem margir þurfa að borga fúlgur fyrir. Jú, þetta eru lúsarlaun miðað við margt annað sem ég hef gert í lífinu, en ég lifi af og vel það og hef tækifæri til að læra hluti sem mig hefur alltaf langað til að læra. Best af öllu er náttúrulega að ég þarf aldrei að borga einhverjum fúlum Lánasjóði til baka peninginn sem ég fæ reglulega inn á reikninginn minn! Ég á nú svoldið gott, ik'?
Möttulstrókur
Er einhver þarna úti sem veit hvað íslenski möttulstrókurinn bætir miklu efni við Ísland á ári?? Svar óskast í kúbikkílómetrum á ári (i.e. km3/yr).
mánudagur, maí 10, 2004
Ég er gíneusvín
að prufukeyra og (ekki af ásettu ráði) villu-finna hugbúnaðinn sem prófessorinn í módel-kúrsinum hefureytt síðustu árunum í að skrifa. Afritið af hugbúnaðinum sem ég fæ hjá honum (nýtt á hverjum degi, svo að segja) höndlar bara það sem hægt er að gera án þess að forrita, svo í hvert sinn sem ég gef einhver fyrirmæli sem útheimta frekari útlistun í kóða (á ekki að vera til staðar en er mjög víða) þá bara slekkur forritið á sér. Það er alveg stórskemmtilegt að fást við svona lagað þegar tæpar tvær vikur eru í verkefnaskil. Mér finnst að ég ætti að fá A+ í kúrsinum og væna summu í vasann eftir að vinna baki brotnu fyrir karlinn við að villuleita forritið hans. Sérstaklega þegar það tekur svo langan tíma að ég get ekki gert sómasamlegt verkefni! AAAAARRRRRRGGGGGGGGHHHHHHH!!!!!!!
Útvarp Nepal
er hér. Þið klikkið á linkinn á þrjúfréttirnar og getið þannig verið með mér í anda. Mér heyrist þeir vera að tala um Írak og Azerbaidjan, og eitthvað gæti verið að það hafi verið minnst á vefsíðu... Er annars einhver þarna úti sem veit hvernig mál nepalska er??
Flottur!!
Nýja lúkkið hjá blogger er alveg svaka flott. Nú verð ég að skrifa miklu oftar, það er svo gaman að vera á þessari flottu síðu!!
Harðsperrur dauðans
Þarf að fara að dansa salsa oftar, þá fengi ég kannski ekki svona svaðalegar harðsperrur af öllum mjaðmahnykkjunum í kayaknum. Er alveg að drepast!
Annars var hún Helen skrifstofufélagi minn að stinga að mér grein um mútugreiðslur bandarísks námufyrirtækis til skæruliða/hryðjuverkamanna á Filippseyjum. Síst til þess fallið að auka trú manns á stjórnvöld í Brandararíkjunum. Ljóta helv. pakkið!
Annars var hún Helen skrifstofufélagi minn að stinga að mér grein um mútugreiðslur bandarísks námufyrirtækis til skæruliða/hryðjuverkamanna á Filippseyjum. Síst til þess fallið að auka trú manns á stjórnvöld í Brandararíkjunum. Ljóta helv. pakkið!
Fortíðin vakin upp
Á sínum tíma ætlaði ég að halda úti sérbloggi fyrir Svalbarða. Eitthvað var tæknin að stríða mér á þeim tíma og mér tókst aldrei að públísera blessaðan blogginn. Svo í kvöld kom þetta allt saman. Verst að ég er hætt að vinna fyrir mér sem vélsleðagæd.
sunnudagur, maí 09, 2004
Úr lauginni
Fara á hvolf, spyrna sér úr bátnum, fara í bátinn, róa, fara á hvolf, rétta sig við með hendur á öðrum kayak, fara aftur á hvolf, halda í sér andanum og gá hvað maður geti verið lengi í kafi (ekki lengi...), rétta sig við, róa á hliðinni, róa meira á hliðinni, róa á hinni hliðinni, velta um koll, rétta sig við, rétta sig við, rétta sig við...
Maístressið
Allamalla... allt að hellast yfir mann... ARG!!!!
Er búin að nota daginn í að gera fyrirlestur fyrir tíma á þriðjudaginn. Ég er ekki einu sinni að taka kúrsinn til eininga, sit bara í tímum og soga í mig vitneskju (og dotta öðru hvoru líka). Lofaði samt að halda fyrirlestur eins og hinir nemendurnir og sit núna uppi með það. En hei, það er bara gaman, og ég valdi mér efni sem krefst þess ekki að ég sökkvi mér oní efnafræði og dýnamík: Skoða greinar um púlsvirkni í möttulstróknum undir Íslandi og reyna að ákveða út frá þeim hvort að gamla hugmyndin um að Ísland hafi risið úr sæ (sem flestir jarðfræðingar eru löngu búnir að henda fyrir róða) eigi kannski við einhver rök að styðjast. Smá vísindasaga sem sagt hérna megin.
Fór í heillangan göngutúr í gær með Louise skólasystur minni. Við gengur til liðs við alveg hreint gígantískan gönguhóp hér í nágrenninu og ætlum í göngu með þeim einu sinni í mánuði. Gangan hófst í gær við Caroline (lítill bær rétt hjá Íþöku) og mun enda í október í Robert Teman State Park. Þetta er sem sagt svona serial hike, og við fáum viðurkenningu ef við löbbum alla leið! Alveg eins og hjá tannlækninum í gamla daga. Hornhimnurnar námu engan annan lit en grænan eftir labbið í gær því gengið var gegnum skóg alla leiðina. Það var gaman að komast út úr bænum og sjá fólk sem ekki lifir lífi sínu í og við og gegnum þennan blessaða háskóla sem ég er í, hins vegar töluðum við Louise svo mikið saman að við náðum ekki að kynnast neinu nýju fólki eins og meiningin var. Verðum að bæta okkur í næstu göngu!
Í kvöld, eftir smá sessjón í módelsmíðaforritinu sem er að gera mig gráhærða (ég get bara unnið í því stuttan tíma í einu, verð að passa blóðþrýstinginn sko :) , er stefnan sett á laugarsessjón í kayak. Mig langar svo svakalega að læra að kayaka og alveg sérstaklega að gera eskímóarúllu, svo ég geti farið "på padletur" á Vestfjörðum og til Grænlands og Svalbarða og á Cayuga-vatni án þess að eiga á hættu að drukkna.
Er búin að nota daginn í að gera fyrirlestur fyrir tíma á þriðjudaginn. Ég er ekki einu sinni að taka kúrsinn til eininga, sit bara í tímum og soga í mig vitneskju (og dotta öðru hvoru líka). Lofaði samt að halda fyrirlestur eins og hinir nemendurnir og sit núna uppi með það. En hei, það er bara gaman, og ég valdi mér efni sem krefst þess ekki að ég sökkvi mér oní efnafræði og dýnamík: Skoða greinar um púlsvirkni í möttulstróknum undir Íslandi og reyna að ákveða út frá þeim hvort að gamla hugmyndin um að Ísland hafi risið úr sæ (sem flestir jarðfræðingar eru löngu búnir að henda fyrir róða) eigi kannski við einhver rök að styðjast. Smá vísindasaga sem sagt hérna megin.
Fór í heillangan göngutúr í gær með Louise skólasystur minni. Við gengur til liðs við alveg hreint gígantískan gönguhóp hér í nágrenninu og ætlum í göngu með þeim einu sinni í mánuði. Gangan hófst í gær við Caroline (lítill bær rétt hjá Íþöku) og mun enda í október í Robert Teman State Park. Þetta er sem sagt svona serial hike, og við fáum viðurkenningu ef við löbbum alla leið! Alveg eins og hjá tannlækninum í gamla daga. Hornhimnurnar námu engan annan lit en grænan eftir labbið í gær því gengið var gegnum skóg alla leiðina. Það var gaman að komast út úr bænum og sjá fólk sem ekki lifir lífi sínu í og við og gegnum þennan blessaða háskóla sem ég er í, hins vegar töluðum við Louise svo mikið saman að við náðum ekki að kynnast neinu nýju fólki eins og meiningin var. Verðum að bæta okkur í næstu göngu!
Í kvöld, eftir smá sessjón í módelsmíðaforritinu sem er að gera mig gráhærða (ég get bara unnið í því stuttan tíma í einu, verð að passa blóðþrýstinginn sko :) , er stefnan sett á laugarsessjón í kayak. Mig langar svo svakalega að læra að kayaka og alveg sérstaklega að gera eskímóarúllu, svo ég geti farið "på padletur" á Vestfjörðum og til Grænlands og Svalbarða og á Cayuga-vatni án þess að eiga á hættu að drukkna.
miðvikudagur, maí 05, 2004
Wasa
Fann hrökkbrauðið góða frá Wasa í súpermarkaðinum mínum í kvöld. Mikil hamingja. Næst vonast ég til að finna HobNobs vel falið einhvers staðar í p&c.
Hver er meiningin??
Andsk. djö. helv. heimadæmi!!! Er ekki að verða komið nóg af þessum pyntingum?!?!
Attendez!!
Gasalega eru konur að verða flinkar í frönskunni eftir að hlusta á belgíska útvarpið daginn út og inn. Allt dívunni að þakka! Ætli ég geti lært nepölsku með þessari aðferð líka??
Magnolíupartý
var haldið heima hjá honum Símoni í kvöld. Þetta er víst árlegur atburður, nema hvað þetta árið misfórst tímasetningin svona hroðalega og magnolíublómin lágu flest örend á jörðinni þegar loks var haldið upp á blómgunina. Hvað um það, fjöldi fólks mætti engu að síður í líkförina og skemmti sér hið besta. Allar veitingar voru hvítar (hvítt brauð, hvít pina colada, hvítir kleinuhringir og hvítar kókosstangir, svo eitthvað sé nefnt) og nokkrir gestanna sinntu m.a.s. tilmælum um að klæðast hvítu. Við Jason þurftum ekkert á hvítum fötum að halda, nóg að bretta upp ermarnar og sýna alabasturshvíta hand- og fótleggi.
Af vísindaiðkunum er það helst að frétta að ég leita þessa dagana logandi ljósi að augnháraplokkara (hef aldrei átt svoleiðis, sko). Svoleiðis græja er neflilega líklega hentugasta verkfærið til að plokka glimmer-flögur af kvarz-sýnum sem leiðbeinandinn minn á úr gömlu "steingervðu" jarðhitakerfi frá Trisuli-dal. Það er búið að gera alls konar galgra við þessi sýni sem segja okkur á hvaða dýpi og við hvaða hita þau (kvarzið) myndaðist og nú langar okkur að vita hvenær sýnin mynduðust. Við teljum sem sagt að glimmerið hafi myndast á sama tíma og ætlum að senda það til geislameðferðar. Brjálað gaman!!
Af vísindaiðkunum er það helst að frétta að ég leita þessa dagana logandi ljósi að augnháraplokkara (hef aldrei átt svoleiðis, sko). Svoleiðis græja er neflilega líklega hentugasta verkfærið til að plokka glimmer-flögur af kvarz-sýnum sem leiðbeinandinn minn á úr gömlu "steingervðu" jarðhitakerfi frá Trisuli-dal. Það er búið að gera alls konar galgra við þessi sýni sem segja okkur á hvaða dýpi og við hvaða hita þau (kvarzið) myndaðist og nú langar okkur að vita hvenær sýnin mynduðust. Við teljum sem sagt að glimmerið hafi myndast á sama tíma og ætlum að senda það til geislameðferðar. Brjálað gaman!!
mánudagur, maí 03, 2004
Í dag var þetta helst
Síðasta kennslustundin í verklegu hjá mér þetta misserið er í kvöld. Það verður lítið kennt, krakkarnir fá bara seinna prófið sitt og verða vonandi fljót að svara því mér liggur á að komast á Chapter House að kveðja hana Gabrielu, verðandi meðleigjanda minn. Hún er að fara heim til Argentínu en kemur aftur í lok ágúst.
Við erum búnar að finna hugsanlega framleigjendur, tvær stelpur frá Íþöku sem eru í námi í NYC en langar að vera hér í sumar. Það á bara eftir að skrifa undir framleigusamninginn... ég ligg á bæn að allt gangi upp því þá þurfum við engar áhyggjur að hafa meir af íbúðinni.
Hádegisverðurinn var ágætur. Bara pizza og allt mjög óformlegt (ekki einu sinni gullrönd á pappadiskunum... ). Shell-náunginn sýndi okkur smá sýnishorn af því sem Skeljungur er að fást við í Mexíkóflóa, t.d olíuborpalla á stærð við Kópavog í byggingu í Kóreu og fálmara-bora sem geta stungið sér ofan í jörðina við Ásbyrgi og sogað út olíu á Kópaskeri... ekki slæmt það. Nú, svo tíundaði hann ýmsa kosti þess að vinna fyrir Skeljung, t.d. ferðalög sem stundum yrðu svoldið tú mötsj (t.d. á morgnana þegar hann væri á hraðbrautinni á leið í vinnunna og gæti ekki munað hvort hann væri í NO á leið á flugvöllinn til að fara til Houston eða öfugt. Ekkert smá steikt!) Það var sem sagt mjög gaman að hitta manninn, ég spurði hann út úr um endurnýjanlegar orkulindir og stefnu fyrirtækisins í þeim málum og aðrir spurðu út í tæknilegar hliðar á olíuvinnslunni. Ef olía væri ekki svona ill þá gæti verið gaman að vinna í þessum bransa, það er a.m.k. nóg aksjón. En mikið SVAKALEGA eru borpallar ljótir, mein Gott!
Við erum búnar að finna hugsanlega framleigjendur, tvær stelpur frá Íþöku sem eru í námi í NYC en langar að vera hér í sumar. Það á bara eftir að skrifa undir framleigusamninginn... ég ligg á bæn að allt gangi upp því þá þurfum við engar áhyggjur að hafa meir af íbúðinni.
Hádegisverðurinn var ágætur. Bara pizza og allt mjög óformlegt (ekki einu sinni gullrönd á pappadiskunum... ). Shell-náunginn sýndi okkur smá sýnishorn af því sem Skeljungur er að fást við í Mexíkóflóa, t.d olíuborpalla á stærð við Kópavog í byggingu í Kóreu og fálmara-bora sem geta stungið sér ofan í jörðina við Ásbyrgi og sogað út olíu á Kópaskeri... ekki slæmt það. Nú, svo tíundaði hann ýmsa kosti þess að vinna fyrir Skeljung, t.d. ferðalög sem stundum yrðu svoldið tú mötsj (t.d. á morgnana þegar hann væri á hraðbrautinni á leið í vinnunna og gæti ekki munað hvort hann væri í NO á leið á flugvöllinn til að fara til Houston eða öfugt. Ekkert smá steikt!) Það var sem sagt mjög gaman að hitta manninn, ég spurði hann út úr um endurnýjanlegar orkulindir og stefnu fyrirtækisins í þeim málum og aðrir spurðu út í tæknilegar hliðar á olíuvinnslunni. Ef olía væri ekki svona ill þá gæti verið gaman að vinna í þessum bransa, það er a.m.k. nóg aksjón. En mikið SVAKALEGA eru borpallar ljótir, mein Gott!
sunnudagur, maí 02, 2004
Life takes you weird places
Á morgun er t.d. hádegisverðarboð fyrir nokkra framhaldsnema hér, þ.á.m. undirritaða, með aðstoðarforstjóra Shell. Deildin vill víst að hann viti hvað nemarnir hér eru að gera, ekki bara þeir sem eru að skoða olíuvæn jarðlög. "Ég var að læra að heilda tvöfalt!!" Ætli maður verði að passa geðveikt hvað maður segi til að stofna ekki í hættu fjárstuðningnum sem deildin fær frá kompaníinu??
laugardagur, maí 01, 2004
Vegajarðfræði
var stunduð í gær og dag. Ég laumaði mér með bergfræðibekknum í vettvangsferð að skoða myndbreytt berg (grjót sem hefur einhverra hluta vegna komist langt niður í jörðina og bakast þar) í Adirondack-fjöllunum, ekki langt frá þar sem við útiklúbbarar fórum í kuldabolaferðina í janúar. Þetta var bara ágætt, ég hlýddi kennaranum af mikilli röggsemi yfir jöklajarðfræði nágrenni Íþöku á leiðinni úteftir og barði grjót eins og vitlaus væri í vegarkantinum í dag og náði mér þannig í góð sýni af grjóti sem aldrei sést heima á Íslandi. Þema ferðarinnar var garnet, hún Sarah er mikill garnet-aðdáandi og reyndi allt hvað hún gat til að fá hann Bob, prófessor ferðarinnar, til að fara að heimsækja (lokaða) námu lengst inni í fjallabálkinum þar sem garnet-kristallar á stærð við fótbolta liggja fyrir hunda og manna fótum. Það tókst ekki hjá henni, og í staðinn keyrðum við milli bergstála við veginn og rétt skruppum út úr bílnum til að geta lamið smá grjót. Mér telst til að lengsti göngutúr ferðarinnar hafi verið einir 80 m, svo það er ekki hægt að kvarta yfir að verið sé að píska manni út.
Gærkvöldið var voða næs. Við gistum í húsi í fjöllunum sem deildin á, hinum margfræga Bender-kofa sem hefur staðið deildarfólki til afnota, bæði fyrir skólann og í einkaerindum, gegnum árin. Við kveiktum varðeld og kjöftuðum, svo þegar fór að rigna fóru allir inn að sofa nema ég sem setti upp tjaldið í snarhasti og sofnaði svo við undirleik regndropanna. Agalega notalegt!
Gærkvöldið var voða næs. Við gistum í húsi í fjöllunum sem deildin á, hinum margfræga Bender-kofa sem hefur staðið deildarfólki til afnota, bæði fyrir skólann og í einkaerindum, gegnum árin. Við kveiktum varðeld og kjöftuðum, svo þegar fór að rigna fóru allir inn að sofa nema ég sem setti upp tjaldið í snarhasti og sofnaði svo við undirleik regndropanna. Agalega notalegt!
föstudagur, apríl 30, 2004
Hallveig í Brussel
Hún Hallveig díva er þessa stundina (já, nákvæmlega NÚNA) að keppa í söng, og öllu er útvarpað beint í belgíska útvarpinu. Allir að hlusta!!
fimmtudagur, apríl 29, 2004
Maóistar og af hverju ég er ekki að fíla þá
Ekki það að ég sé svona daglig dags sérlega hrifin af maóista-skæruliðum, en þessa stundina er mér alveg sérstaklega í nöp við þá. Skærur þeirra í Nepal fara víst stigvaxandi með hverri vikunni og aðstæður til vettvangsvinnu eru því ekki mjög freistandi.
Sem er hið versta mál á margan hátt. Í fyrsta lagi er ég orðin nokkuð óþreyjufull að fara að byrja á einhverri vísindaiðkun hér og langar að komast í felt (ísl. á vettvang (bara fyrir Stínu:)) og ná í sýni og kynnast almennilega svæðinu sem ég les um alla daga. Í öðru lagi er sá möguleiki fyrir hendi að aðstæður lagist ekki og að allt verði bara endanlega vitlaust þarna og við komumst ekki þangað næstu árin. Það er reyndar nokkuð fjarlægur möguleiki ef á það er litið hvernig ástandið í Nepal hefur sveiflast undanfarin ár. Engu að síður væri það frekar ömurlegt og myndi þýða að ég hefði um tvo kosti að velja: Gera doktorsverkefni um svæði sem ég hef aldrei séð og nota eingöngu gömul sýni frá öðru fólki, eða skipta um verkefni og/eða vinnusvæði. Fyrri kosturinn kemur ekki til greina af minni hálfu. Hinn kosturinn, að skipta um verkefni/svæði, er ok ef við getum bara fært okkur um set í Himalaya, en önnur verkefni sem leiðbeinandinn minn er að vinna að eru mér ekki alveg að skapi. Það er því nokkuð ljóst að fyrir mína sálarheill (og líf og heilsu Nepalbúa) er eins gott að maóistarnir fari að slappa af.
Sem er hið versta mál á margan hátt. Í fyrsta lagi er ég orðin nokkuð óþreyjufull að fara að byrja á einhverri vísindaiðkun hér og langar að komast í felt (ísl. á vettvang (bara fyrir Stínu:)) og ná í sýni og kynnast almennilega svæðinu sem ég les um alla daga. Í öðru lagi er sá möguleiki fyrir hendi að aðstæður lagist ekki og að allt verði bara endanlega vitlaust þarna og við komumst ekki þangað næstu árin. Það er reyndar nokkuð fjarlægur möguleiki ef á það er litið hvernig ástandið í Nepal hefur sveiflast undanfarin ár. Engu að síður væri það frekar ömurlegt og myndi þýða að ég hefði um tvo kosti að velja: Gera doktorsverkefni um svæði sem ég hef aldrei séð og nota eingöngu gömul sýni frá öðru fólki, eða skipta um verkefni og/eða vinnusvæði. Fyrri kosturinn kemur ekki til greina af minni hálfu. Hinn kosturinn, að skipta um verkefni/svæði, er ok ef við getum bara fært okkur um set í Himalaya, en önnur verkefni sem leiðbeinandinn minn er að vinna að eru mér ekki alveg að skapi. Það er því nokkuð ljóst að fyrir mína sálarheill (og líf og heilsu Nepalbúa) er eins gott að maóistarnir fari að slappa af.
Tinktúrur rebba
Alveg er eldrebbinn merkilegur. Ég get opnað allar vefsíður í heimi með honum nema mína eigin. Í hvert skipti sem ég slæ "http://herdis2002.blogspot.com" inn í vafrarann fæ ég sömu villuboðin, þ.e. "The file / cannot be found. Please check the location and try again". Þetta gerist sama hvort ég slæ urlið beint inn, sæki það í uppáhaldalistann minn eða reyni að laumast inn á síðuna gegnum link hjá einhverjum öðrum bloggara. Ekkert virkar. Hann tekur ekki sönsum við að þurrka út net-söguna og ekki heldur við endurræsingu. Hnuff!
þriðjudagur, apríl 27, 2004
BÚIN!!
*heildunarsnúra* *heildunarsnúra* (**) 1/xy dA á D,
þar sem D afmarkast af 1 =< y =< e og y^2 =< x =< y^4
Þið getið dundað ykkur við þetta yfir kvöldmatnum, gullin mín. Rétt svar vel þegið, helst afturvirkt í tíma.
(**) orðskrípið *heildunarsnúra* er sett hér inn sem herdísun á teygða ess-inu sem táknar heildun, sem ég veit ekki hvað er kallað á íslensgu. Mér finnst heildunarsnúra afskaplega lýsandi og skemmtilegt orð í gráma hversdagsins...
Þá er Silfurskottan búin að fá innanhússlækninn í heimsókn og búið að henda úr henni alls konar njósnurum og óþjóðalýð og hyski. Pleierinn líka kominn í gagnið aftur. Mikið er ég fegin. Tölvunáunginn hér við deildina innti mig frétta af honum Geirfinni Jónssyni sem var hér við nám á níunda áratugnum (sennilega áður en ég byrjaði einu sinni í MR), þetta er lítill heimur. Við Geirfinnur (sem kenndi mér verklegt í eðlisfræði A í HÍ á sínum tíma) erum sem sagt næstum skólasystkini, bara sirka tuttugu ár skilja okkur að. So far erum við einu Íslendingarnir sem hafa stundað nám við þessa deild (þó sumir prófessorar hér kannist við stöku íslenska jarðfræðinga, t.d. Palla Einars og Sigurð Steinþórs, báðir gamlir lærifeður úr HÍ), þannig að það er eins gott að standa sig!
Nú, þriðja og síðasta skyndipróf vetrarins í stærðfræði er í kvöld, alltaf ákveðin tilhlökkun... not. Æi samt, ágætt að fá smá spark í rassinn til að setjast niður og læra. Maður á nú ekki að vera að kvarta yfir að þetta sé eitthvað ofurerfitt því þó það sé farið hratt yfir er ekki farið neitt djúpt í fræðin, stærðfræðikennslan í 3ja bekk í MR var fræðilegri en þetta sem við erum að gera hér.
Krúsið í gær var algjör schnilld, alveg blankalogn og næstum hlýtt og sólsetur og útsýni og í vatnssýnunum okkar var fullt af dýrum sem sprikluðu svo mikið að við urðum að gefa þeim róandi til að geta skoðað þau í smásjánni. Myndir koma á vefinn bráðum, ég set inn hlekk þegar þar að kemur.
Nú, þriðja og síðasta skyndipróf vetrarins í stærðfræði er í kvöld, alltaf ákveðin tilhlökkun... not. Æi samt, ágætt að fá smá spark í rassinn til að setjast niður og læra. Maður á nú ekki að vera að kvarta yfir að þetta sé eitthvað ofurerfitt því þó það sé farið hratt yfir er ekki farið neitt djúpt í fræðin, stærðfræðikennslan í 3ja bekk í MR var fræðilegri en þetta sem við erum að gera hér.
Krúsið í gær var algjör schnilld, alveg blankalogn og næstum hlýtt og sólsetur og útsýni og í vatnssýnunum okkar var fullt af dýrum sem sprikluðu svo mikið að við urðum að gefa þeim róandi til að geta skoðað þau í smásjánni. Myndir koma á vefinn bráðum, ég set inn hlekk þegar þar að kemur.
Perraskapur
Er ekki til nóg af frægum mönnum í heiminum? Þurfti að velja þann sama til að vera bróðir minn og kærasti?!? Helv. perrar alltaf, þetta fræga fólk!
mánudagur, apríl 26, 2004
Hættur, búinn, farinn??
Í ofanálag er Windows Media Playerinn hættur. Bara neitar að opnast, m.a.s. þegar ég er búin að henda út öllum keppinautum eins og Ríal pleier. Ljóta vitleysan.
Á það má þó benda, til að grynnka aðeins á þessu svartagallsrausi hér, að á eftir leggur bekkurinn minn í haffræðinni land undir fót og fer í fyrstu og einu feltferð misserisins. Hafið er svolítið langt í burtu en í klukkustundar akstursfjarlægð er Seneca-vatn og þar ætlum við að sigla um í tvo-þrjá tíma og þykjast vera haffræðingar.
Á það má þó benda, til að grynnka aðeins á þessu svartagallsrausi hér, að á eftir leggur bekkurinn minn í haffræðinni land undir fót og fer í fyrstu og einu feltferð misserisins. Hafið er svolítið langt í burtu en í klukkustundar akstursfjarlægð er Seneca-vatn og þar ætlum við að sigla um í tvo-þrjá tíma og þykjast vera haffræðingar.
Helv... ófögnuður
Nú virkar gúggl-gluggavörnin ekki lengur nema á hluta af gluggunum, og helvítis óværurnar því farnar að leika lausum hala í tölvunni á ný. Þetta er orðið svo slæmt að þegar ég opna Netið fæ ég BARA poppöpp-glugga og verð að fara bakdyramegin inn. Helvítis andskotans tölvunerðir og villimenn og markaðsátaksaumingjar.
sunnudagur, apríl 25, 2004
Helgar og hvernig maður lifir þær af
Alltaf gaman þegar helgarnar fara í ekki neitt, sérstaklega þegar mikið liggur fyrir. Stundum neitar heilabúið mitt bara algjörlega að eiga í nokkurs konar samvinnu við mig. Mig grunar að þetta gætu verið eftirstöðvar kastsins sem ég tók út í allt og alla á föstudaginn. Ég varð svo svakalega reið...
Ætla að reyna að komast út úr bænum næstu helgi. Jarðfræðideildin á kofa uppi í Adirondack-fjöllunum sem enginn notar, þó það kosti skít og kanil að vera þar. Spurning um að draga eitthvert fólk með sér uppeftir og njóta fjallanna og einfalda lífsins. Kannski lesa Arne Næss fyrir svefninn til að róa taugarnar.
Ætla að reyna að komast út úr bænum næstu helgi. Jarðfræðideildin á kofa uppi í Adirondack-fjöllunum sem enginn notar, þó það kosti skít og kanil að vera þar. Spurning um að draga eitthvert fólk með sér uppeftir og njóta fjallanna og einfalda lífsins. Kannski lesa Arne Næss fyrir svefninn til að róa taugarnar.
föstudagur, apríl 23, 2004
Ég er orðin svo amrísk...
... að ég segi bara: Gvööði sjé lof og dýrð fyrir góða vini. Þegar leiðbeinandinn manns stands you up í annað skipti á þremur dögum er þörf á svoleiðis lífgjöfum.
Og, btw: Niður með fúla leiðbeinendur. Niður! Skamm!!!
Og, btw: Niður með fúla leiðbeinendur. Niður! Skamm!!!
fimmtudagur, apríl 22, 2004
Slot, ekki kot
Loksins loksins, og mikið var! Við tryggðum okkur tjúllað sæta íbúð í dag og skrifum undir leiguna á mánudaginn kemur (leigusölukonan þarf að tékka meðmælin okkar fyrst...). Jibbí!!
Það var náttúrulega algjört slys að við skyldum finna þessa íbúð. Við vorum á leiðinni að skoða óspennandi kjallaraholu í sama húsi en ég vissi ekki að þetta var í kjallara svo ég gekk beint að aðalinnganginum og barði að dyrum. Konan sem kom þar til dyra var alveg á því að við værum að fara að skoða hjá henni en Gaby hélt nú ekki, íbúðin okkkar væri í kjallaranum. Ég sá bara parket í stofunni bak við konuna og dauðadæmdi þar með kjallarann á staðnum. Eftir skylduþramm um þá holu báðum við um að fá að sjá þessa forláta parketlögðu þriggja herbergja íbúð á jarðhæðinni og undirrituð varð gjörsamlega ástfangin.
Ákvörðunin var nú samt ekki auðveld. Leigusalinn á Tjarnarstræti er fyrir það fyrsta svo hrikalega indæll að það hálfa væri yfirdrifið. Við fengum að skoða íbúðina hans aftur í dag og hefðum svo sannarlega tekið hana ef við hefðum ekki slysast inn í þá þriggja herbergja. Hverfið þar er mjög fallegt... en slotið okkar á Seneca-stræti er 5 mínútna rölt frá miðbænum, með sérinngangi og verönd og garði og frönskum glugga-hurðum og baðkari og... bara algjört æði. Nú er bara að finna þriðja meðleigjandann og, þar sem að leigusamningurinn byrjar fyrsta júní, einhvern til að borga leiguna í sumar (helv... kellingarnar á stúdentagörðunum vilja ekki sleppa mér frá leigusamningum mínum þar sem endar um miðjan ágúst... djö.... andsk....).
Það var náttúrulega algjört slys að við skyldum finna þessa íbúð. Við vorum á leiðinni að skoða óspennandi kjallaraholu í sama húsi en ég vissi ekki að þetta var í kjallara svo ég gekk beint að aðalinnganginum og barði að dyrum. Konan sem kom þar til dyra var alveg á því að við værum að fara að skoða hjá henni en Gaby hélt nú ekki, íbúðin okkkar væri í kjallaranum. Ég sá bara parket í stofunni bak við konuna og dauðadæmdi þar með kjallarann á staðnum. Eftir skylduþramm um þá holu báðum við um að fá að sjá þessa forláta parketlögðu þriggja herbergja íbúð á jarðhæðinni og undirrituð varð gjörsamlega ástfangin.
Ákvörðunin var nú samt ekki auðveld. Leigusalinn á Tjarnarstræti er fyrir það fyrsta svo hrikalega indæll að það hálfa væri yfirdrifið. Við fengum að skoða íbúðina hans aftur í dag og hefðum svo sannarlega tekið hana ef við hefðum ekki slysast inn í þá þriggja herbergja. Hverfið þar er mjög fallegt... en slotið okkar á Seneca-stræti er 5 mínútna rölt frá miðbænum, með sérinngangi og verönd og garði og frönskum glugga-hurðum og baðkari og... bara algjört æði. Nú er bara að finna þriðja meðleigjandann og, þar sem að leigusamningurinn byrjar fyrsta júní, einhvern til að borga leiguna í sumar (helv... kellingarnar á stúdentagörðunum vilja ekki sleppa mér frá leigusamningum mínum þar sem endar um miðjan ágúst... djö.... andsk....).
miðvikudagur, apríl 21, 2004
mánudagur, apríl 19, 2004
Enn og aftur allt að verða vitlaust
Alfyrst: Óska minni yndislegustu systur til hamingju með afmælið. Hún er 17 í dag. TIL HAMINGJU, Lára mín!!!
1. Sjávarlindýr eru viðfangsefnið í verklegu í haffræðinni í dag. Ó mig auma. Var að vona að þau myndu öll drepast yfir helgina. Því var ekki að heilsa.
2. Skrá mig úr kúrsi sem ég skráði mig í á fimmtudaginn. Það tókst sem betur fer, annars væri ég komin á Klepp núna.
3. Smíða flæðislíkan fyrir jarðhitavatn á Main Central Thrust Fault í Nepal fyrir 21. maí. Larry, dream on.
4. Gera heimadæmi í stærðfræði.
5. Skoða íbúð og sannfæra tilvonandi meðleigjanda minn um að sú sem við skoðuðum á laugardaginn sé best. Kæfa allt frekara múður í fæðingu. Mig langar í parket!!!
6. Fara á þrenna fyrirlestra hjá gestafyrirlesaranum okkar á næstu þremur dögum. Sýna honum Helgafells-verkefnið mitt á morgun og þykjast vera klár og vita hvað ég er að tala um.
7. Halda fyrirlestur á fimmtudaginn um líkanið mitt af flæði jarðhitavatns í Nepal. Fyrirlesturinn er tilbúinn en fjallar um alla aðra vinkla á efnið en líkanið mitt - það er neflilega ekki til. Enn.
8. Blogga meira??
9. Óska Láru frábærustu systur aftur til hamingju. Hún lengi lifi, húrra!! húrra!! húrra!!
1. Sjávarlindýr eru viðfangsefnið í verklegu í haffræðinni í dag. Ó mig auma. Var að vona að þau myndu öll drepast yfir helgina. Því var ekki að heilsa.
2. Skrá mig úr kúrsi sem ég skráði mig í á fimmtudaginn. Það tókst sem betur fer, annars væri ég komin á Klepp núna.
3. Smíða flæðislíkan fyrir jarðhitavatn á Main Central Thrust Fault í Nepal fyrir 21. maí. Larry, dream on.
4. Gera heimadæmi í stærðfræði.
5. Skoða íbúð og sannfæra tilvonandi meðleigjanda minn um að sú sem við skoðuðum á laugardaginn sé best. Kæfa allt frekara múður í fæðingu. Mig langar í parket!!!
6. Fara á þrenna fyrirlestra hjá gestafyrirlesaranum okkar á næstu þremur dögum. Sýna honum Helgafells-verkefnið mitt á morgun og þykjast vera klár og vita hvað ég er að tala um.
7. Halda fyrirlestur á fimmtudaginn um líkanið mitt af flæði jarðhitavatns í Nepal. Fyrirlesturinn er tilbúinn en fjallar um alla aðra vinkla á efnið en líkanið mitt - það er neflilega ekki til. Enn.
8. Blogga meira??
9. Óska Láru frábærustu systur aftur til hamingju. Hún lengi lifi, húrra!! húrra!! húrra!!
miðvikudagur, apríl 14, 2004
Safnarinn
Á ekki eitthvert safnaraeðli að vera innbyggt í mannfólkið?
Ég safnaði einu sinni servíettum. Þetta mun hafa verið undir lok áttunda og í upphafi níunda áratugarins; við Hallveig fórum í mikla leiðangra á unga aldri um Flatirnar (ef þörfin var mikil, Lundina) í Garðahrepp hinum forna og sönkuðum að okkur munnþurrkum í kassavís. Einhvern tímann reyndi ég líka að safna frímerkjum (fannst það ekki nógu spennandi), plötum með U2 (týndi þeim öllum, líka sjaldgæfu 7 tommunum sem vinkona mín í Júgóslavíu sendi mér gegnum víglínurnar) og peningum (no comment). Ég er sem sagt frekar slappur safnari.
Ný tíð er í vændum. Í dag áskotnuðust mér neflilega einir 7 árgangar af því magnaða og merkilega tímariti Journal of Geophysical Research, sem Jarðeðlisfræðifélag Ameríku hefur gefið út í rúm hundrað ár. Árgangarnir sjö sem mér hlotnuðust eru miskomplett, frá árunum 1961-1976; þeir eru prýðisballast í bókaskápinn inni á skrifstofu og mikið augnayndi. Góssið kom frá prófessor Vilhjálmi Bassett (mér dettur fyrst í hug lakkrískonfekt) sem er kominn á eftirlaun og farinn að rýma til fyrir yngra fólki. Hann ákvað því að henda út öllum tímaritunum sínum og ég rétt náði í leifarnar af því sem einu sinni var komplett safn yfir tugi ára. Sumt fór til Ghana, annað fór í endurvinnslu, restin verður notuð í merkar vísindasögulegar rannsóknir af Herdísi nokkurri Schopka.
Reyndar telst mér svo til að lay-outslega séð hafi mér áskotnast mesta umbrotaskeiðið í sögu tímaritsins undanfarin 43 ár. Á heimasíðunni getiði séð núverandi layout (frekar sorrý og ókreatívt... að mínu mati). Þetta lúkk sást fyrst á því herrans ári 1974, án nokkurs vafa til að halda upp á hingaðkomu yðar einlægrar. Nýja lúkkið (#4) leysti af hólmi annað (#3) sem var eilítið smærra, með öðrum fonti og litaprentun á kilinum. Það lúkk (#3) hafði verið við lýði í ca. áratug sem litríkari módifíkasjón af lúkki (#2) sem var alveg jafnleiðinlegt og (#3), jafnvel leiðinlegra því það var alveg svart-hvítt (reyndar svart-gult eftir upplitun rúmra þrjátíu ára). Fyrsta lúkkið (#1) í safninu er kannski það skársta, bara svona plein fifties með krúsidúlluletri.
Sko, fyrstu rannsókninni lokið og birt!
Ég safnaði einu sinni servíettum. Þetta mun hafa verið undir lok áttunda og í upphafi níunda áratugarins; við Hallveig fórum í mikla leiðangra á unga aldri um Flatirnar (ef þörfin var mikil, Lundina) í Garðahrepp hinum forna og sönkuðum að okkur munnþurrkum í kassavís. Einhvern tímann reyndi ég líka að safna frímerkjum (fannst það ekki nógu spennandi), plötum með U2 (týndi þeim öllum, líka sjaldgæfu 7 tommunum sem vinkona mín í Júgóslavíu sendi mér gegnum víglínurnar) og peningum (no comment). Ég er sem sagt frekar slappur safnari.
Ný tíð er í vændum. Í dag áskotnuðust mér neflilega einir 7 árgangar af því magnaða og merkilega tímariti Journal of Geophysical Research, sem Jarðeðlisfræðifélag Ameríku hefur gefið út í rúm hundrað ár. Árgangarnir sjö sem mér hlotnuðust eru miskomplett, frá árunum 1961-1976; þeir eru prýðisballast í bókaskápinn inni á skrifstofu og mikið augnayndi. Góssið kom frá prófessor Vilhjálmi Bassett (mér dettur fyrst í hug lakkrískonfekt) sem er kominn á eftirlaun og farinn að rýma til fyrir yngra fólki. Hann ákvað því að henda út öllum tímaritunum sínum og ég rétt náði í leifarnar af því sem einu sinni var komplett safn yfir tugi ára. Sumt fór til Ghana, annað fór í endurvinnslu, restin verður notuð í merkar vísindasögulegar rannsóknir af Herdísi nokkurri Schopka.
Reyndar telst mér svo til að lay-outslega séð hafi mér áskotnast mesta umbrotaskeiðið í sögu tímaritsins undanfarin 43 ár. Á heimasíðunni getiði séð núverandi layout (frekar sorrý og ókreatívt... að mínu mati). Þetta lúkk sást fyrst á því herrans ári 1974, án nokkurs vafa til að halda upp á hingaðkomu yðar einlægrar. Nýja lúkkið (#4) leysti af hólmi annað (#3) sem var eilítið smærra, með öðrum fonti og litaprentun á kilinum. Það lúkk (#3) hafði verið við lýði í ca. áratug sem litríkari módifíkasjón af lúkki (#2) sem var alveg jafnleiðinlegt og (#3), jafnvel leiðinlegra því það var alveg svart-hvítt (reyndar svart-gult eftir upplitun rúmra þrjátíu ára). Fyrsta lúkkið (#1) í safninu er kannski það skársta, bara svona plein fifties með krúsidúlluletri.
Sko, fyrstu rannsókninni lokið og birt!
Skottan komin heim
og mér er nú létt. Nýr straumbreytir í höfn og þurr undanrennusletta á d-inu. Velkomin, gullið mitt :)
Nú. Héðan er það helst að frétta, umfram það sem að ofan greinir, að undirrituð er búin að vera hálflasin í nokkra daga og kvað svo rammt að að hún forðaði sér heim úr skólanum í gærmorgun og lagðist í bælið með stíbblað nef og eymingjagang. Í dag neyddist hún til að fara til læknisins sem tók af henni þrjá fæðingarbletti í sl. viku (eins og sumir vita þá þarf reglulega að taka nokkra, svo ég týnist nú ekki alveg undir þessu fargani) til að láta taka saumana. Hjúkkan sem gerði það var eitthvað sjóndöpur eða eitthvað, allavega potaði hún þessi líka lifandi ósköp og baðst svo mikið afsökunar á sjálfri sér að mér var farið að líða eins og hún væri að klippa mig í sundur. Nú, svo kom ég heim með fyrri skipum í dag og kíki á meiddið (maður verður alltaf að kíkja á meiddið, þó svo maður sé orðin þrítug kona...) og viti menn, meiddið á handleggnum var bara búið að opnast! Falleg hola í upphandleggnum, jömmíjömm. Við þessa sjón rifjuðust upp fyrir mér samræður milli mín og læknisins sl. mánudag:
L: Svo kemurðu í saumatöku eftir 12 daga.
É: Ok. Ha, 12 daga? Er það ekki svoldið langur tími?
L: Jæja þá, 9 daga.
É: Nei, ég meinti það ekki, ég bara...
L: Þetta þarf ekkert að vera neitt mál, við segjum bara 9 daga.
Finnst ykkur þetta jafnskringilegt og mér??
Nú, ég náttla hringi í lækninn:
É: Góðan daginn, ég þarf nauðsynlega að ná í T lækni.
Símastúlka: Er þetta ímergjensí?
É: Já.
S: Nafn?
S: Fæðingardagur og ár?
S: Símanúmer?
S: Ert þú sjúklingurinn?
S: Hvað er að?
Eins gott hún vinnur ekki á Neyðarlínunni því ef ég hefði verið að fá hjartaáfall, þá væri ég dauð núna.
Allevejne. Einu sinni næstum í björgunarsveit, alltaf næstum í björgunarsveit, svo ég átti klípiplástra og tjaslaði sárinu saman aftur. Læknirinn hringdi loks úr einhverri umferðarteppunni á leið heim og vill ekkert gera. Ég held ég láti saumana vera í tvær vikur næst og hlusti ekkert á hann.
Nú. Héðan er það helst að frétta, umfram það sem að ofan greinir, að undirrituð er búin að vera hálflasin í nokkra daga og kvað svo rammt að að hún forðaði sér heim úr skólanum í gærmorgun og lagðist í bælið með stíbblað nef og eymingjagang. Í dag neyddist hún til að fara til læknisins sem tók af henni þrjá fæðingarbletti í sl. viku (eins og sumir vita þá þarf reglulega að taka nokkra, svo ég týnist nú ekki alveg undir þessu fargani) til að láta taka saumana. Hjúkkan sem gerði það var eitthvað sjóndöpur eða eitthvað, allavega potaði hún þessi líka lifandi ósköp og baðst svo mikið afsökunar á sjálfri sér að mér var farið að líða eins og hún væri að klippa mig í sundur. Nú, svo kom ég heim með fyrri skipum í dag og kíki á meiddið (maður verður alltaf að kíkja á meiddið, þó svo maður sé orðin þrítug kona...) og viti menn, meiddið á handleggnum var bara búið að opnast! Falleg hola í upphandleggnum, jömmíjömm. Við þessa sjón rifjuðust upp fyrir mér samræður milli mín og læknisins sl. mánudag:
L: Svo kemurðu í saumatöku eftir 12 daga.
É: Ok. Ha, 12 daga? Er það ekki svoldið langur tími?
L: Jæja þá, 9 daga.
É: Nei, ég meinti það ekki, ég bara...
L: Þetta þarf ekkert að vera neitt mál, við segjum bara 9 daga.
Finnst ykkur þetta jafnskringilegt og mér??
Nú, ég náttla hringi í lækninn:
É: Góðan daginn, ég þarf nauðsynlega að ná í T lækni.
Símastúlka: Er þetta ímergjensí?
É: Já.
S: Nafn?
S: Fæðingardagur og ár?
S: Símanúmer?
S: Ert þú sjúklingurinn?
S: Hvað er að?
Eins gott hún vinnur ekki á Neyðarlínunni því ef ég hefði verið að fá hjartaáfall, þá væri ég dauð núna.
Allevejne. Einu sinni næstum í björgunarsveit, alltaf næstum í björgunarsveit, svo ég átti klípiplástra og tjaslaði sárinu saman aftur. Læknirinn hringdi loks úr einhverri umferðarteppunni á leið heim og vill ekkert gera. Ég held ég láti saumana vera í tvær vikur næst og hlusti ekkert á hann.
þriðjudagur, apríl 13, 2004
Eg bara trui thessu ekki!!
Sko, thegar eg las thennan pistil tha helt eg ad aprilgabb vaeri a ferd. En pistillinn er dagsettur 13. april, thad er vist fullseint i rassinn gripid med thau gobbin.
Bra mer thvi baejarleid a Netid og guggladi timaritid. Viti menn, greinin er tharna. Allt satt og rett. Eg verd ad haetta ad laera heima fyrir matmatikina, eg se thad alveg i hendi mer.
Bra mer thvi baejarleid a Netid og guggladi timaritid. Viti menn, greinin er tharna. Allt satt og rett. Eg verd ad haetta ad laera heima fyrir matmatikina, eg se thad alveg i hendi mer.
Beilad og ny leit
Jaeja, alltaf fjor i husnaedisleitinni. Hann Nicolas er buinn ad beila ut ur samyrkjubuskapnum, hann aetlar ad leita ad ibud handa bara ser og kaerustunni. Lai honum thad svo sem ekki en bra nu samt svoldid. Eins gott ad Gaby var komin inn i daemid, annars hefdu konur bara endad uppi aleinar i bala.
Nu, vid vendum okkar kvaedi i kross og leitum ad annadhvort tveggja herbergja ibud, eda thriggja herbergja og odrum medleigjanda. Undirritud for m.a.s. a fasteignavefi i dag ad leita ad sloti til kaups, her er einhverra hluta vegna ekki haegt ad kaupa ibud heldur verdur madur ad kaupa heilt hus. Thau eru nu adeins odyrari her en i Arnarnesinu... enda eins gott, vegna thess ad thau lita flest ekki mjog staedilega ut heldur. Ja, eins gott ad vidurkenna thad bara, mer finnst alltaf eins og hus her seu svona leikfangahus. Svona verda konur sem aldar eru upp i steinsteypu!
Annad i thessu er ad thegar madur leigir tha gerir madur leigusamning til akvedins tima, yfirleitt eins ars, og thad er ekki moguleiki i helviti ad losna undan theim samning. Enginn thriggja manada uppsagnarfrestur eins og sums stadar. Eg helt i haust sem leid ad studentagardarnir vaeru svona olidlegir, svo kemur i ljos ad thetta er landlaegur andskoti. Ef madur myndi sem sagt leigja og svo vinna i lotto og kaupa ser hus i desember tha bara vesgu tharf eg ad finna leigjanda til ad taka vid af mer, i stadinn fyrir ad lata vita med thriggja manada fyrirvara ad eg se ad fara. Thetta er nattla omurlegt.
Nog um thad. Hvada grad student in her right mind myndi svo sem nokkurn timann vilja kaupa ser hus i Ithoku?? Bara spyr...
Nu, vid vendum okkar kvaedi i kross og leitum ad annadhvort tveggja herbergja ibud, eda thriggja herbergja og odrum medleigjanda. Undirritud for m.a.s. a fasteignavefi i dag ad leita ad sloti til kaups, her er einhverra hluta vegna ekki haegt ad kaupa ibud heldur verdur madur ad kaupa heilt hus. Thau eru nu adeins odyrari her en i Arnarnesinu... enda eins gott, vegna thess ad thau lita flest ekki mjog staedilega ut heldur. Ja, eins gott ad vidurkenna thad bara, mer finnst alltaf eins og hus her seu svona leikfangahus. Svona verda konur sem aldar eru upp i steinsteypu!
Annad i thessu er ad thegar madur leigir tha gerir madur leigusamning til akvedins tima, yfirleitt eins ars, og thad er ekki moguleiki i helviti ad losna undan theim samning. Enginn thriggja manada uppsagnarfrestur eins og sums stadar. Eg helt i haust sem leid ad studentagardarnir vaeru svona olidlegir, svo kemur i ljos ad thetta er landlaegur andskoti. Ef madur myndi sem sagt leigja og svo vinna i lotto og kaupa ser hus i desember tha bara vesgu tharf eg ad finna leigjanda til ad taka vid af mer, i stadinn fyrir ad lata vita med thriggja manada fyrirvara ad eg se ad fara. Thetta er nattla omurlegt.
Nog um thad. Hvada grad student in her right mind myndi svo sem nokkurn timann vilja kaupa ser hus i Ithoku?? Bara spyr...
mánudagur, apríl 12, 2004
Hunangsgljad skinka
ohhh... vid erum svoddan snillingar her, vinirnir i jardfraedinni. Engu lagi likt. Vid vorum svo eydilogd yfir ad vera ekki bodin i paskasteik til einhverrar modurlegrar konu i gaer ad vid bara tokum okkur til og forum ut ad borda i sarabaetur. A finan stad, iklaedd okkar besta taui... eg fekk mer m.a.s. Margaritu i fordrykk og svo fin er eg aldrei a thvi!
Oll fengum vid okkur rett dagsins, hunangsglada skinku med ananassosu, gulrotum og hvitlaukskartoflumus. HRIKALEGA gott, nu mega paskasteikur komandi ara sko vara sig. Hid almerkilegasta er nu samt su stadreynd ad graenmetisaeturnar tvaer i hopnum, hverra nofn eg laet liggja milli hluta til ad vernda mannord theirra, brutu heitin og skofludu i sig skinkunni af bestu lyst. Go guys!
Oll fengum vid okkur rett dagsins, hunangsglada skinku med ananassosu, gulrotum og hvitlaukskartoflumus. HRIKALEGA gott, nu mega paskasteikur komandi ara sko vara sig. Hid almerkilegasta er nu samt su stadreynd ad graenmetisaeturnar tvaer i hopnum, hverra nofn eg laet liggja milli hluta til ad vernda mannord theirra, brutu heitin og skofludu i sig skinkunni af bestu lyst. Go guys!
Buskapurinn
Tha erum vid ordin fjogur i kotinu. Nikulas aetlar neflilega ad reyna ad fa vinnu fyrir kaersutuna sina her naesta vetur svo hun verdur her m.o.m. allan veturinn. Mer dettur ekki i hug ad thad se spennandi ad deila ibud ein med astfongnu pari, svo eg fekk hana Gabrielu med mer i lid. Hun er kaerastan hans Greg skolabrodur mins og verdur sjalf skolasystir okkar naesta vetur thegar hun byrjar i doktor her vid deildina.
Thad verda sem sagt thrir Argentinubuar og einn nafolur Islendingur i kotinu naesta vetur. Leitin ad ekki-teppalagdri thriggja herbergja ibud nidri i bae, med thvottavel, er komin a fullt. Wish us luck!
Thad verda sem sagt thrir Argentinubuar og einn nafolur Islendingur i kotinu naesta vetur. Leitin ad ekki-teppalagdri thriggja herbergja ibud nidri i bae, med thvottavel, er komin a fullt. Wish us luck!
sunnudagur, apríl 11, 2004
laugardagur, apríl 10, 2004
Statistikk
Teljarinn minn hefur ekki virkad i marga manudi. Thetta nattla gengur ekki, svo eg uppfaerdi hann nuna adan. Count away, baby!!
| Doctor Unheimlich has diagnosed me with Herdis' Syndrome | |
| Cause: | running too fast |
| Symptoms: | drooping eyelids, whistling, excessive toe pain, breathing difficulties |
| Cure: | expensive biofeedback devices |
Fra Laggabloggi gegnum Stinublogg
föstudagur, apríl 09, 2004
Skottan skottast
Allt i einu datt mer i hug ad thid seud kannski bara buin ad vera ad missa svefn af ahyggjum af henni Skottu minni og innstungunni. Thad vaeri nattla vodalegt. Oppdeit fylgir her ad nedan:
Eftir mikid fram og tilbaka og hullumhae vid ohaefa starfsmenn Dell a Netinu og tynd skilabod i talholfum o.fl. kom i ljos ad elsku besti skolinn minn er med tolvuna mina og allt sem henni vidkemur, lika innstungur (i.e. AC adapter, hvad svo sem thad heitir a islensku), i abyrgd og aetlar ad gera allt gott a ny mer ad kostnadarlausu. Hjukk!!
Eftir mikid fram og tilbaka og hullumhae vid ohaefa starfsmenn Dell a Netinu og tynd skilabod i talholfum o.fl. kom i ljos ad elsku besti skolinn minn er med tolvuna mina og allt sem henni vidkemur, lika innstungur (i.e. AC adapter, hvad svo sem thad heitir a islensku), i abyrgd og aetlar ad gera allt gott a ny mer ad kostnadarlausu. Hjukk!!
Keep your mouth shut until you've got something to say
Svei mer tha, eg hef bara ekkert ad blogga um. Ekki samt ad thad se ekkert um ad gerast her (thetta var serstaklega sett tharna inn til ad gledja malfarsfasistana i lesendahopnum), flest af thvi sem gerist her thessa dagana er bara frekar oprenthaeft. Hvern langar t.d. ad vita meira en hann/hun naudsynlega tharf um Kriging? Eda mekanisma sem opna reverse sprungur i larettu spennusvidi? Ad ekki se minnst a muninn a semivariogrammi og autocorrelogrammi. Sem hvorugt hafa neitt med kilogramm ad gera. Ja sei sei.
miðvikudagur, apríl 07, 2004
Sott til Gunnars Hrafns:
You're Canada!
People make fun of you a lot, but they're stupid because you've
got a much better life than they do. In fact, they're probably just jealous.
You believe in crazy things like human rights and health care and not
dying in the streets, and you end up securing these rights for yourself and
others. If it weren't for your weird affection for ice hockey, you'd be
the perfect person.
Take
the Country Quiz at the Blue Pyramid
þriðjudagur, apríl 06, 2004
Menntaskolaarin...
Hun Lara systir min er i 3-A i MR thetta arid og bekkurinn for til Danmerkur i sidustu viku. Her ma sja myndir af skvisunni og vinkonunum (smellid a "myndir"-linkinn). Eg fer i nett nostalgiukast vid ad skoda thessar myndir. Mo, thad var svo gaman i MR!!!
A surfinu
rakst eg a thessa grein: The Parable of the Sadhu. Ahugavert. Hvad aetli madur hefdi sjalfur gert??
mánudagur, apríl 05, 2004
Ammaelisgjof
Minar inndislegu indversku sambyliskonur gafu mer afmaelisgjof i gaer: Dilwale Dulhania Le Jayenge a DVD-disk. Nu eru allir bodnir i masala-movie-glap!!
goda spanid!
Djovulli fer thetta fyrirbaeri hratt. Bara komid yfir Ross-hafid thegar eg loks nae ad posta. Uff. Areidanlega komid til Astraliu nuna.
A sveimi yfir Sudurskautslandinu
I kvold verd eg ordin mini-serfraedingur i fjarkonnun, eda thad vona eg alla vega thvi verklegt i haffraedinni i kvold er um fjarkonnun a yfirbordi sjavar. Fyrir thau ykkar sem ekki vitid tha er fjarkonnun islenskun a ordunum "remote sensing". Gervitunglid sem naer i gognin sem vid verdum ad vinna med i kvold heitir SeaWiFS og er i thessum ordum ritudum ad skoda Vinson Massif a Antarktiku. Vid hins vegar aetlum ad lesa ur gognunum fra tunglinu styrk klorofils (hvad heitir thetta nu aftur a islensku??) i yfirbordssjo i Maine-floa.
sunnudagur, apríl 04, 2004
Þessi færsla er rituð á Silfurskottu... sem betur fer
Þessa stundina hanga jakkinn minn og bakpokinn upp á annan endann inni í sturtu eftir fyrstu umferð beggja í þvottavél. Undirrituð sá viðskiptavinum í TOPS-versluninni á College Avenue neflilega fyrir fyrsta flokks skemmtiatriði núna um kvöldmatarleytið: Ég var að ná í péníngana mína úr buddunni og leit eitt andartak af bakpokanum sem ég hafði tyllt á afgreiðsluborðið til að setja innkaupin mín ofan í. Sá gerði sér lítið fyrir og steyptist í afturábak kollhnís fram af afgreiðsluborðinu og beint niður á gólf. Mjólkurpotturinn opnaðist og úr honum allt svo tveir lítrar af undanrennu flæddu yfir Silfurskottu, greinarnar mínar, glósur vikunnar og allt hitt draslið og þaðan út á gólf. Með aðstoð samlokumannsins í horninu (mannsins sem stendur alltaf að smyrja samlokur ofan í kúnnana í einu horni búðarinnar) þurrkaði ég versta ósómann upp úr pokanum (les. hellti ofan í vask geisladiska-kremdollu-millistykkja-undanrennusúpunni) og tróð svo öllu draslinu oní pokann aftur, vandlega pökkuðu í plastpoka til að hindra frekari skaða. Svo rölti ég með undanrennuna á bakinu heim, sá göngutúr gaf jakkanum mínum ágætis tækifæri til að drekka í sig smá undanrennu líka. Núna lykta ég eins og Mjólkurbú Flóamanna og sé mér þann kost vænstan að setja sjálfa mig líka í þvott áður en lengra er haldið. Hasta la vista, beibí.
föstudagur, apríl 02, 2004
Tíðindalaust með öllu
Héðan er nú eitthvað afskaplega lítið að frétta. Engir jarðskjálftar nýlega, engir öndergraddar að kasta sér fram af brúm (sem er nú nokkuð "vinsælt" sport hér um slóðir, a.m.k. í lok missera) og engar ákvarðanir enn í sambandi við bústaði.
Hef það helst afrekað síðan síðast (sem var nú bara í gær, ég veit, svo þið verðið að muna að það eru takmörk fyrir því hvað konur geta afrekað mikið dag eftir dag eftir dag) er að... fara í veggjaklifur með henni Emilie. Emilie er undrabarn eitt mikið, hún er átján ára og er á fyrsta ári í doktorsnámi í eðlisfræði. Sei sei já.
Mikil afrek í gangi, sem sagt. Ég lofa að vera skemmtilegri þegar ég blogga næst, ég er neflilega að fara að velta mér upp úr drullu og gor í kalksteinshellum um helgina. Það hlýtur nú að verða eitthvað spennó.
Hef það helst afrekað síðan síðast (sem var nú bara í gær, ég veit, svo þið verðið að muna að það eru takmörk fyrir því hvað konur geta afrekað mikið dag eftir dag eftir dag) er að... fara í veggjaklifur með henni Emilie. Emilie er undrabarn eitt mikið, hún er átján ára og er á fyrsta ári í doktorsnámi í eðlisfræði. Sei sei já.
Mikil afrek í gangi, sem sagt. Ég lofa að vera skemmtilegri þegar ég blogga næst, ég er neflilega að fara að velta mér upp úr drullu og gor í kalksteinshellum um helgina. Það hlýtur nú að verða eitthvað spennó.
fimmtudagur, apríl 01, 2004
Vasaklút, takk
Heimalærdómurinn fór nú fyrir lítið í kvöld. Ég fór á leiguna, náði í mynd og ætlaði að glápa á hana í framhaldsflokksstíl (hér má maður hafa myndir í þrjá daga, eitthvað annað en spanið heima) og lesa smá líka, kannski jafnvel setja í eins og eina vél. Svo fór það náttla þannig að ég glápti á alla myndina og gleymdi m.a.s. að borða matinn minn. Síðasta korterið eða svo sá ég svo varla, ég bara skældi. Agalegt hvað maður verður mikið softí með aldrinum... eða ætli myndin hafi bara verið svona góð??
miðvikudagur, mars 31, 2004
Vont
Ef einhver vill vera vondur við mig, þá er bara að biðja mig um að taka ákvörðun. Á gjörvallri jörðinni fyrirfinnst ekkert verra en að þurfa að ákveða sig.
North campus eða miðbærinn? Leigja með fullt af fólki eða bara Nikulási? ARG!!!
North campus eða miðbærinn? Leigja með fullt af fólki eða bara Nikulási? ARG!!!
þriðjudagur, mars 30, 2004
Gat ekki thetta:
Finnid markgildi (x^4*y + y^2) / (2*x^8 + y^2) thegar (x,y) stefnir a (0,0).
Er haegt ad einfalda fallid, eda stefnir thetta a null? Eg valdi sidari kostinn eftir sma yfirlegu... aetlidi nokkud ad segja mer ad thad se vitlaust?
Er haegt ad einfalda fallid, eda stefnir thetta a null? Eg valdi sidari kostinn eftir sma yfirlegu... aetlidi nokkud ad segja mer ad thad se vitlaust?
mánudagur, mars 29, 2004
i bandi
Fekk mer gemsa i gaer. Gemsa, ekki thessa bjanalegu amrisku sima sem hvergi virka. Reyndar fekk eg mer gemsa sem virkar bara i Amriku, timdi ekki fullt af pening i multiband-sima sem virkar i Evropu lika thvi eg a nu liklega eftir ad fara eitthvad litid thangad yfir a naestunni, th.e. thangad til eg verd "eligible for upgrading". En gemsi er alltaf gemsi og thar sem mer er mikid i mun ad Kaninn komist ut ur sinu taeknilega stofufangelsi styrki eg ad sjalfsogdu thad framtak ad gemsa-vaeda landid. Svo thurfa their bara ad koma a sms-sambandi vid umheiminn, tha verd eg sko alsael!
Ein a labbi
Alveg eru nemendur minir storkostlegir snillingar. Thau eru bara buin med labbverkefnid sitt a innan vid halfum odrum tima. Vinirnir ur hotelskolanum eru her ein eftir, thau eru nu svo saet ad engu lagi likist. Mer fannst thetta alveg bradskemmtilegt labb, ekki sist thvi eg laerdi alveg heilmikid a thvi sjalf og get nuna utskyrt geostrofiska hafstrauma (finn enga thydingu a thessu ordi a Netinu) og Coriolis-ahrifin (sem eg gret yfir i edlisfraeditimunum i HI a sinum tima) alveg fram og til baka med bundid fyrir augun og a haus, an thess ad ruglast. Held ad IQ-id mitt hafi farid upp a vid i kvold, svei mer tha!
Btw, hann Coriolis var enginn sma gaei!! Ekki Frakki fyrir ekki neitt.
Btw, hann Coriolis var enginn sma gaei!! Ekki Frakki fyrir ekki neitt.
sunnudagur, mars 28, 2004
Sumar!!!
Það er algjör bongóblíða hér í Íþöku þessa stundina. Fólk á stuttbuxum að sleikja ís og sólina. Moi, fölari með hverjum degi sem líður, inni á skrifstofu að sinna vektorum og hlutdeildun. Ætli það sé kominn tími á að flytja sig með lærdóminn upp á þak aftur?
Alltaf gaman í bíó... og framan við tölvuskjáinn ef ekki gefst annað
Eilíft sólskin hins flekklausa huga... duldið erfiður titill en segir allt sem segja þarf (eftir að mér tókst að læra romsuna). Bæði Jim Carrey og Kate Winslet, svo og allir hinir, standa sig svo vel að í nostalgíunni eftir að sýningunni lauk sá ég eftir að hafa ekki orðið leikkona.
Það sama gerðist meðan ég horfði á Sean Penn leika í Ég er Sam. Maðurinn er algjör snillingur þó myndin sé helst til utarlega á jaðri vemmileikans.
Í kvöld var það svo Ómar Sjaríf sem Herra Ibrahim. Alveg ágæt mynd, barmafull af lífsvisku og sjarmerandi söguhetjum.
Það sama gerðist meðan ég horfði á Sean Penn leika í Ég er Sam. Maðurinn er algjör snillingur þó myndin sé helst til utarlega á jaðri vemmileikans.
Í kvöld var það svo Ómar Sjaríf sem Herra Ibrahim. Alveg ágæt mynd, barmafull af lífsvisku og sjarmerandi söguhetjum.
laugardagur, mars 27, 2004
Allt að gerast
Ég þakka mikil og skemmtileg viðbrögð við síðasta pósti. Greinilegt að þessi listamaður, eða "listamaður" eftir því hvernig á það er litið, hefur hrist upp í fólki. Nú bara bíð ég spennt eftir að sjá hvort hann svari póstinum mínum...
Allevejne. Í dag fór ég bæði í bílaleit og húsaleit og fann a.m.k. bílinn. Vinur minn hann Nicolas (sem ætlar líka að verða meðleigjandi minn næsta vetur) á vin sem er að fara úr landi í eitt til tvö ár og þarf endilega að lána einhverjum þurfandi bílinn sinn á meðan. Ekki selja einhverjum bílinn, heldur lána. Þar sem ég er nokkuð bílþurfandi, og þekki Nicolas, stakk Nicolas því að vini sínum að ég væri kjörin til að hafa bílinn í láni. Því fórum við Nicolas í heimsókn til vinarins, og bílsins, núna áðan. Eftir smá rúnt um hverfið á Eiríki rauða, sem er við hestaheilsu þó aldurhniginn sé, taldist okkur öllum til að bíllinn og ég ættum einstaklega vel saman og ekkert því til fyrirstöðu að ég fari með forræði yfir honum þar til réttur eigandi kemur aftur frá Perú að ári eða tveimur liðnum. Bíllinn verður skráður á mitt nafn og ég fæ full afnot af honum, gegn því að skutla eigendunum út á flugvöll (JFK í NYC) einhvern tímann í júlí og vera svo góð við bílinn þar til þau koma til baka. Ég held ég hafi gert verri díla á ævinni.
Húsaleitin gekk eilítið hægar fyrir sig. Kunningjakona mín úr útiklúbbnum leigir þessa dagana íbúð niðri í bæ fyrir spottprís; við Nicolas vorum að hugsa um að leigja hana enda staðsetningin góð og verðið enn betra. Íbúðin er samt ekki alveg nógu æðisleg og við ætlum að skoða einhverjar fleiri áður en við ákveðum okkur. Mér stendur líka til boða að leigja herbergi í stóru húsi á norðurenda háskólasvæðisins, ekki alveg í miðbænum en allt í lagi staður samt; því húsi myndi ég deila með 3 eða fjórum öðrum. Það er aðeins dýrara en íbúð í bænum en á móti kemur að húsið er miklu stærra og maður verður aldrei einmana með svona marga meðleigjendur. Ég er svolítið tvístígandi um hvað ég á að gera í húsnæðismálum... læt ykkur vita hvernig þetta fer. Ég gæti svo sem bara alveg eins leigt mér sveitabæ eða eitthvað, komin með bíl og alles!
Allevejne. Í dag fór ég bæði í bílaleit og húsaleit og fann a.m.k. bílinn. Vinur minn hann Nicolas (sem ætlar líka að verða meðleigjandi minn næsta vetur) á vin sem er að fara úr landi í eitt til tvö ár og þarf endilega að lána einhverjum þurfandi bílinn sinn á meðan. Ekki selja einhverjum bílinn, heldur lána. Þar sem ég er nokkuð bílþurfandi, og þekki Nicolas, stakk Nicolas því að vini sínum að ég væri kjörin til að hafa bílinn í láni. Því fórum við Nicolas í heimsókn til vinarins, og bílsins, núna áðan. Eftir smá rúnt um hverfið á Eiríki rauða, sem er við hestaheilsu þó aldurhniginn sé, taldist okkur öllum til að bíllinn og ég ættum einstaklega vel saman og ekkert því til fyrirstöðu að ég fari með forræði yfir honum þar til réttur eigandi kemur aftur frá Perú að ári eða tveimur liðnum. Bíllinn verður skráður á mitt nafn og ég fæ full afnot af honum, gegn því að skutla eigendunum út á flugvöll (JFK í NYC) einhvern tímann í júlí og vera svo góð við bílinn þar til þau koma til baka. Ég held ég hafi gert verri díla á ævinni.
Húsaleitin gekk eilítið hægar fyrir sig. Kunningjakona mín úr útiklúbbnum leigir þessa dagana íbúð niðri í bæ fyrir spottprís; við Nicolas vorum að hugsa um að leigja hana enda staðsetningin góð og verðið enn betra. Íbúðin er samt ekki alveg nógu æðisleg og við ætlum að skoða einhverjar fleiri áður en við ákveðum okkur. Mér stendur líka til boða að leigja herbergi í stóru húsi á norðurenda háskólasvæðisins, ekki alveg í miðbænum en allt í lagi staður samt; því húsi myndi ég deila með 3 eða fjórum öðrum. Það er aðeins dýrara en íbúð í bænum en á móti kemur að húsið er miklu stærra og maður verður aldrei einmana með svona marga meðleigjendur. Ég er svolítið tvístígandi um hvað ég á að gera í húsnæðismálum... læt ykkur vita hvernig þetta fer. Ég gæti svo sem bara alveg eins leigt mér sveitabæ eða eitthvað, komin með bíl og alles!
föstudagur, mars 26, 2004
List, my ass!
Hans eina afsökun er að hann er Dani.
Ég gat ekki á mér setið og skrifaði honum nokkur vel valin orð í tilefni þessa "snilldarverks". Ekki einu sinni listamenn geta stillt sig um að menga náttúruna nú til dags.
Sú er nú mín skoðun.
Ég gat ekki á mér setið og skrifaði honum nokkur vel valin orð í tilefni þessa "snilldarverks". Ekki einu sinni listamenn geta stillt sig um að menga náttúruna nú til dags.
Sú er nú mín skoðun.
fimmtudagur, mars 25, 2004
Meira írskt
Fólk hefur ítrekað spurt mig að því að undanförnu hvort ég sé írsk. Kannski öll írska tónlistin sem ég hlusta á hafi þessi áhrif... bara komin með írskan hreim og alles!
Nýjasti írski músíkantinn sem ég hef verið að hlýða á er hann Damien Rice. Ég keypti diskinn hans í New York eftir ábendingu frá henni Ernu. Maðurinn er snillingur.
Nýjasti írski músíkantinn sem ég hef verið að hlýða á er hann Damien Rice. Ég keypti diskinn hans í New York eftir ábendingu frá henni Ernu. Maðurinn er snillingur.
miðvikudagur, mars 24, 2004
Bloggdagur dauðans
Ég er svo mikið að pæla í dag að eitthvað varð að verða skjáfest. Deili því hér með með ykkur, því ég veit þið eruð skynsamt fólk sem þolir að heyra svona lagað.
Alveg síðan ég kom hingað hef ég átt í dulitlum og mismiklum erfiðleikum með að aðlagast þjóðfélaginu hér og hugsunarhættinum sem hér ríkir. Yfirleitt er ég mjög, held ég, aðlögunarhæf manneskja og mér finnst alveg ósegjanlega gaman að fara á nýja staði og koma mér í nýjar aðstæður til að víkka út þægileikasvið mitt. Það hefur hins vegar reynst mér erfitt hér. Í morgun fór ég og talaði við ráðgjafa hjá skólanum, því ég sá að ráðleggingar annarra og nýr vinkill á vandann gætu komið að gagni. Ráðgjafinn var alveg frábær og velti upp mörgum flötum á málinu sem ég hafði ekki gert mér grein fyrir. Eftir á hef ég verið að hugsa meira, hér eru smá brot:
"Prófessorarnir sýna manni engan áhuga – fyrir þeim er maður bara enn einn grad stúdentinn sem kann ekkert, getur ekkert og veit ekkert.
Undarlegt, því umsóknin byggir svo mikið á personal statement og þannig fær maður á tilfinninguna að þeir velji inn nemendur eftir persónuleika, þ.e. að svo miklu leyti sem hægt er að dæma um persónuleika út frá stuttri ritgerð. Þegar nemandinn svo mætir á svæðið er lítið sem ekkert gert til að koma á kontakt milli prófessora og nemandans, allra síst persónulegum kontakt. Maður er aldrei spurður álits á neinu, aldrei neinar umræður um neitt utan classroom, enginn sýnir viðhorfum manns eða reynslu áhuga.
Á þennan hátt er maður á vissan hátt sviptur identity. Sem nýr nemandi á ég að vera opin og spennt fyrir því sem prófessorarnir eru að gera. Þeim ber hins vegar engin skylda til að sýna nemendunum áhuga og gera það líka almennt séð ekki.
Það e mjög frústrerandi að detta svona niður í þjóðfélagsstöðu. Ég er ekki vön að vera í stéttskiptu samfélagi, nú er ég komin í samfélag sem er gróflega stéttskipt. Nemendur eru í lægri stétt en prófessorarnir, almennt séð, og þeir líta ekki á mann sem neins konar resource. Samt fjárfesta þeir brjálað í manni. Undarlegt."
Þetta er án efa aðalmálið hjá mér. Að verða allt í einu nóboddí dauðans. Það er helvíti ömurlegt, sérstaklega þegar ég veit að ég get stjórnað heilu skemmtiferðaskipi án þess að blikna. Og öllum er sama. Þau gera þær kröfur á mann að maður sé ógissla frábær og helst aðeins betri en það, og er svo drullusama.
Alveg síðan ég kom hingað hef ég átt í dulitlum og mismiklum erfiðleikum með að aðlagast þjóðfélaginu hér og hugsunarhættinum sem hér ríkir. Yfirleitt er ég mjög, held ég, aðlögunarhæf manneskja og mér finnst alveg ósegjanlega gaman að fara á nýja staði og koma mér í nýjar aðstæður til að víkka út þægileikasvið mitt. Það hefur hins vegar reynst mér erfitt hér. Í morgun fór ég og talaði við ráðgjafa hjá skólanum, því ég sá að ráðleggingar annarra og nýr vinkill á vandann gætu komið að gagni. Ráðgjafinn var alveg frábær og velti upp mörgum flötum á málinu sem ég hafði ekki gert mér grein fyrir. Eftir á hef ég verið að hugsa meira, hér eru smá brot:
"Prófessorarnir sýna manni engan áhuga – fyrir þeim er maður bara enn einn grad stúdentinn sem kann ekkert, getur ekkert og veit ekkert.
Undarlegt, því umsóknin byggir svo mikið á personal statement og þannig fær maður á tilfinninguna að þeir velji inn nemendur eftir persónuleika, þ.e. að svo miklu leyti sem hægt er að dæma um persónuleika út frá stuttri ritgerð. Þegar nemandinn svo mætir á svæðið er lítið sem ekkert gert til að koma á kontakt milli prófessora og nemandans, allra síst persónulegum kontakt. Maður er aldrei spurður álits á neinu, aldrei neinar umræður um neitt utan classroom, enginn sýnir viðhorfum manns eða reynslu áhuga.
Á þennan hátt er maður á vissan hátt sviptur identity. Sem nýr nemandi á ég að vera opin og spennt fyrir því sem prófessorarnir eru að gera. Þeim ber hins vegar engin skylda til að sýna nemendunum áhuga og gera það líka almennt séð ekki.
Það e mjög frústrerandi að detta svona niður í þjóðfélagsstöðu. Ég er ekki vön að vera í stéttskiptu samfélagi, nú er ég komin í samfélag sem er gróflega stéttskipt. Nemendur eru í lægri stétt en prófessorarnir, almennt séð, og þeir líta ekki á mann sem neins konar resource. Samt fjárfesta þeir brjálað í manni. Undarlegt."
Þetta er án efa aðalmálið hjá mér. Að verða allt í einu nóboddí dauðans. Það er helvíti ömurlegt, sérstaklega þegar ég veit að ég get stjórnað heilu skemmtiferðaskipi án þess að blikna. Og öllum er sama. Þau gera þær kröfur á mann að maður sé ógissla frábær og helst aðeins betri en það, og er svo drullusama.
Talandi um dót
þá rann það upp fyrir mér um daginn að mig vantar eiginlega ekkert meira útivsitardót.
Þetta var meiriháttar uppgötvun. Síðan ég byrjaði að hafa áhuga á útivist hefur mig alltaf vantað eitthvað - bakpoka eða svafnpoka eða tjald eða prímus eða legghlífar... bara að nefna það. Nú á ég allt þetta og meira til. Ætli ég verði ekki að byrja á nýju sporti bráðum til að halda áfram að geta stundað listina að versla??
Nei annars. Ég á engar ísskrúfur enn. Ég get næstum speglað mig í sólanum á gönguskónum mínum. Svo væri gott að eiga léttan dúnpoka til að nota innan í aðalsvefnpokann minn á vetrum. Eða bara almennilegan vetrarpoka. Auk þess þarf ég áreiðanlega einhvern tímann að kaupa mér púlku, þ.e. sleða til að draga farangurinn sinn á í gönguskíðaferðum. Að ekki sé minnst á skíðasegl.
Hjúkk!
Þetta var meiriháttar uppgötvun. Síðan ég byrjaði að hafa áhuga á útivist hefur mig alltaf vantað eitthvað - bakpoka eða svafnpoka eða tjald eða prímus eða legghlífar... bara að nefna það. Nú á ég allt þetta og meira til. Ætli ég verði ekki að byrja á nýju sporti bráðum til að halda áfram að geta stundað listina að versla??
Nei annars. Ég á engar ísskrúfur enn. Ég get næstum speglað mig í sólanum á gönguskónum mínum. Svo væri gott að eiga léttan dúnpoka til að nota innan í aðalsvefnpokann minn á vetrum. Eða bara almennilegan vetrarpoka. Auk þess þarf ég áreiðanlega einhvern tímann að kaupa mér púlku, þ.e. sleða til að draga farangurinn sinn á í gönguskíðaferðum. Að ekki sé minnst á skíðasegl.
Hjúkk!
Spurt er:
Hvað er North-Face búð?
The North Face er draumur alls útivistarfólks - merki með óendanlegt úrval af alls konar hrikalega flottum (og dýrum, needless to say) fötum og dóti. Í Bandaríkjunum eru sjö verslanir með dót bara frá þeim. Ég fann þá í Chicago fyrir algjöra tilviljun. Keypti mér svona húfu og svona buxur. Botnlaus hamingja.
The North Face er draumur alls útivistarfólks - merki með óendanlegt úrval af alls konar hrikalega flottum (og dýrum, needless to say) fötum og dóti. Í Bandaríkjunum eru sjö verslanir með dót bara frá þeim. Ég fann þá í Chicago fyrir algjöra tilviljun. Keypti mér svona húfu og svona buxur. Botnlaus hamingja.
þriðjudagur, mars 23, 2004
Happaferðin mikla
Makalaust alveg hvað ég get verið heppin. Allt fer þetta einhvern veginn að lokum, eins og einhver sagði svo spaklega, og stundum fer þetta alveg ótrúlega vel.
Ferðin mín til Chicago og New York var sem sagt mjög ánægjuleg. Reyndar var sjálf ráðstefnan ekki par spennandi, þó svo vissulega hafi ég brennandi áhuga á málefnum Latinos og svertingja í úthverfum Chicago, að ekki sé minnst á félagslega aðstoð við konur í fangelsum. Hið alltumlykjandi suð loftræstingarinnar slævði og deyfði uns það eina sem ég heyrði voru hroturnar í sessunautum mínum. Ég forðaði mér út í borgina áður en mínar hrotur færu að óma um salinn líka.
Chicago er flott. Vá, hún er algjört æði. The Magnificent Mile, Hancock Tower, Sears Tower, áin, Lake Michigan... það er nóg að sjá og allt er hreint og fallegt. Eitthvað annað en New York, sem minnir mig alltaf á þriðja heims borg. Hamingja mín óx upp í annað veldi þegar ég fann North Face-búð og útsýnið frá barnum á 96. hæð Hancock Tower var fyllilega biðraðarinnar virði.
Fulbrightarnir eru líka æðislegir! Konan sem ég deildi herbergi með, stelpuleg Kenýukona í mastersnámi í umhverfisfræði við Yale, reyndist vera fimm barna móðir og fyrrverandi þingmaður. Það var ekkert smá gaman að spjalla við hana um kvenréttindi og náttúruvernd í þriðja heiminum. Þarna var fólk frá sennilega rúmlega fimmtíu þjóðum, m.a. spengileg stelpa frá Bergen og herramaður frá La Paz sem varð alveg óendanlega hissa þegar ég, ljóskan frá Íslandi, heilsaði honum á spænsku og kynnti mig sem samlanda hans.
Erna og Möddi eru líka æðisleg! Eftir villur í subway og ráf um Harlem alein á mjög myrku sunnudagskveldi álpaðist ég á rétta götu og að réttu húsi, mikið óskaplega varð ég fegin! Mánudeginum eyddi ég í Central Park og á American Museum of Natural History, sem hér með útnefnist besta náttúrugripasafn sem undirrituð hefur komið á. Þegar Erna var búin í vinnunni hittumst við til að skoða neðri hluta Manhattan betur. Við fórum í Battery Park og á pöbb sem George Washington fannst víst gaman að hanga á; hann hefði áreiðanlega verið liðtækur í billjarð hefði borðið verið komið þegar hann var upp á sitt besta, að ekki sé minnst á hvað hann hefði fílað sig að horfa á Superbowl-ið á risasjónvarpsskjánum. Ekkert verið að taka fornminjar og gömul hús of hátíðlega þarna. Áfram örkuðum við, alla leið upp í Greenwich Village undir leiðsögn Ernu sem veit alveg ótrúlega mikið um borgina og sögu hennar. Kvöldinu var svo slúttað með eþíópskum mat á Macdougal-stræti.
Í morgun hafði ég það svo af að sofa yfir mig og næstum missa af vélinni til baka til Íþöku. Sem betur fer vakti Erna mig, annars væri ég sennilega enn sofandi. Leigubílstjórinn gerði sitt besta til að koma mér á völlinn á réttum tíma og það hafðist, ég held tipsið sem ég gaf honum dugi honum í gott fyllerí! Flugferðirnar til Chicago gengu mjög vel fyrir sig en þegar ég mætti út á o'Hare á sunnudaginn til að fara til baka til New York var mér tilkynnt að farinu mínu hefði verið kansellerað. Ég mótmælti öll, hafði enda staðfest flugið og allt, en konan stóð föst á sínu, nafnið mitt var hvergi sýnilegt á neinum farþegalista og ekkert sem hún gæti gert í því. Eftir japl og jaml og fuður aumkaði hún sig yfir mig og 1100 dollara reikninginn fyrir fluginu sem ég veifaði viðstöðulaust framan í hana og lét mig á standby. Þá var vélin alveg að fara í loftið og ég hentist í gegnum óryggisgæsluna, vildi sko ekki missa af fluginu og vera strand í Chicago. Sem betur fer komst ég með og deginum var þar með bjargað.
Upphaflega planið var að fara af vellinum í NYC og taka rútuna til baka til Íþöku á þriðjudeginum, þ.e. í dag. Þegar ég var sest inn í vél og farin að jafna mig eftir stressið á vellinum datt mér í hug að kannski væri þetta vesen einmitt það sem ég þyrfti til að losna við að hjakkast í rútu í sex tíma til baka til Íþöku og komast í staðinn með flugi til baka, án þess að missa af heimsókninni til Ernu og Mödda. Fulbright-starfsmaðurinn sem keypti miðann fyrir mig sagði að það væri svo dýrt að stoppa í New York að þeir vildu ekki borga það fyrir mig; nú allt í einu sá ég fram á að vera kannski strandaglópur í NYC fyrir mistök ferðaskrifstofunnar. Allt flugið æfði ég mig í aumingjasvipnum mínum og viti menn, hann virkaði! Ég var bókuð í flugið til Íþöku og átti sæti í vélinni og allt; ég setti upp eymdarsvipinn og sagðist hafa verið svo freaked out by this whole mess að ég hafi hringt í vinkonu mína í New York, sagt henni að ég væri strandaglópur í borginni út af incompetent airline personell og ég gæti ekki bara ekki mætt! Konan skildi mig afskaplega vel og kinkaði róandi kolli og spurði hvernig miða ég væri með; ég sagðist ekki vita það, bara að hann hefði kostað mig 1100 dollara. I see, sagði hún, I´m sure we can change your flight. When do you want to go back then?? Sem sagt, ég er ótrúlega heppin manneskja!
Ferðin mín til Chicago og New York var sem sagt mjög ánægjuleg. Reyndar var sjálf ráðstefnan ekki par spennandi, þó svo vissulega hafi ég brennandi áhuga á málefnum Latinos og svertingja í úthverfum Chicago, að ekki sé minnst á félagslega aðstoð við konur í fangelsum. Hið alltumlykjandi suð loftræstingarinnar slævði og deyfði uns það eina sem ég heyrði voru hroturnar í sessunautum mínum. Ég forðaði mér út í borgina áður en mínar hrotur færu að óma um salinn líka.
Chicago er flott. Vá, hún er algjört æði. The Magnificent Mile, Hancock Tower, Sears Tower, áin, Lake Michigan... það er nóg að sjá og allt er hreint og fallegt. Eitthvað annað en New York, sem minnir mig alltaf á þriðja heims borg. Hamingja mín óx upp í annað veldi þegar ég fann North Face-búð og útsýnið frá barnum á 96. hæð Hancock Tower var fyllilega biðraðarinnar virði.
Fulbrightarnir eru líka æðislegir! Konan sem ég deildi herbergi með, stelpuleg Kenýukona í mastersnámi í umhverfisfræði við Yale, reyndist vera fimm barna móðir og fyrrverandi þingmaður. Það var ekkert smá gaman að spjalla við hana um kvenréttindi og náttúruvernd í þriðja heiminum. Þarna var fólk frá sennilega rúmlega fimmtíu þjóðum, m.a. spengileg stelpa frá Bergen og herramaður frá La Paz sem varð alveg óendanlega hissa þegar ég, ljóskan frá Íslandi, heilsaði honum á spænsku og kynnti mig sem samlanda hans.
Erna og Möddi eru líka æðisleg! Eftir villur í subway og ráf um Harlem alein á mjög myrku sunnudagskveldi álpaðist ég á rétta götu og að réttu húsi, mikið óskaplega varð ég fegin! Mánudeginum eyddi ég í Central Park og á American Museum of Natural History, sem hér með útnefnist besta náttúrugripasafn sem undirrituð hefur komið á. Þegar Erna var búin í vinnunni hittumst við til að skoða neðri hluta Manhattan betur. Við fórum í Battery Park og á pöbb sem George Washington fannst víst gaman að hanga á; hann hefði áreiðanlega verið liðtækur í billjarð hefði borðið verið komið þegar hann var upp á sitt besta, að ekki sé minnst á hvað hann hefði fílað sig að horfa á Superbowl-ið á risasjónvarpsskjánum. Ekkert verið að taka fornminjar og gömul hús of hátíðlega þarna. Áfram örkuðum við, alla leið upp í Greenwich Village undir leiðsögn Ernu sem veit alveg ótrúlega mikið um borgina og sögu hennar. Kvöldinu var svo slúttað með eþíópskum mat á Macdougal-stræti.
Í morgun hafði ég það svo af að sofa yfir mig og næstum missa af vélinni til baka til Íþöku. Sem betur fer vakti Erna mig, annars væri ég sennilega enn sofandi. Leigubílstjórinn gerði sitt besta til að koma mér á völlinn á réttum tíma og það hafðist, ég held tipsið sem ég gaf honum dugi honum í gott fyllerí! Flugferðirnar til Chicago gengu mjög vel fyrir sig en þegar ég mætti út á o'Hare á sunnudaginn til að fara til baka til New York var mér tilkynnt að farinu mínu hefði verið kansellerað. Ég mótmælti öll, hafði enda staðfest flugið og allt, en konan stóð föst á sínu, nafnið mitt var hvergi sýnilegt á neinum farþegalista og ekkert sem hún gæti gert í því. Eftir japl og jaml og fuður aumkaði hún sig yfir mig og 1100 dollara reikninginn fyrir fluginu sem ég veifaði viðstöðulaust framan í hana og lét mig á standby. Þá var vélin alveg að fara í loftið og ég hentist í gegnum óryggisgæsluna, vildi sko ekki missa af fluginu og vera strand í Chicago. Sem betur fer komst ég með og deginum var þar með bjargað.
Upphaflega planið var að fara af vellinum í NYC og taka rútuna til baka til Íþöku á þriðjudeginum, þ.e. í dag. Þegar ég var sest inn í vél og farin að jafna mig eftir stressið á vellinum datt mér í hug að kannski væri þetta vesen einmitt það sem ég þyrfti til að losna við að hjakkast í rútu í sex tíma til baka til Íþöku og komast í staðinn með flugi til baka, án þess að missa af heimsókninni til Ernu og Mödda. Fulbright-starfsmaðurinn sem keypti miðann fyrir mig sagði að það væri svo dýrt að stoppa í New York að þeir vildu ekki borga það fyrir mig; nú allt í einu sá ég fram á að vera kannski strandaglópur í NYC fyrir mistök ferðaskrifstofunnar. Allt flugið æfði ég mig í aumingjasvipnum mínum og viti menn, hann virkaði! Ég var bókuð í flugið til Íþöku og átti sæti í vélinni og allt; ég setti upp eymdarsvipinn og sagðist hafa verið svo freaked out by this whole mess að ég hafi hringt í vinkonu mína í New York, sagt henni að ég væri strandaglópur í borginni út af incompetent airline personell og ég gæti ekki bara ekki mætt! Konan skildi mig afskaplega vel og kinkaði róandi kolli og spurði hvernig miða ég væri með; ég sagðist ekki vita það, bara að hann hefði kostað mig 1100 dollara. I see, sagði hún, I´m sure we can change your flight. When do you want to go back then?? Sem sagt, ég er ótrúlega heppin manneskja!
miðvikudagur, mars 17, 2004
Kafíristan
Leitin að heitum laugum á Indlandi og í Nepal heldur áfram. Nýjasta öflun mín er ljósrit úr 29. bindi Minninga indversku jarðfræðiþjónustunnar, útgefið af hans ágæti landstjóra Indlands í Kalkútta á því Herrans ári 1883. Með því bindi fylgir landakort af Indlandsskaga sem á eru merktar heitar laugar. Kortið nær inn á það svæði sem í dag heitir Pakistan og Afganistan og er stútfullt af örnefnum á borð við Yarkand, Shibarghan, Umarkot og Kafiristan. Ekki laust við að að mér setji útþrá og ævintýrafíkn...
þriðjudagur, mars 16, 2004
Chicago
Undirrituð er á leið til Chicago um helgina. Það er IIE og Fulbright sem bjóða til ráðstefnu, um málefni sem gæti varla staðið mínu náttúruelskandi hjarta nær: The role of minorities (i.e. náttúruverndarsinnar??) in the political process. Þetta gætu orðið spennandi og lærdómsríkar umræður!
Veit einhver um eitthvað spennandi að sjá og gera í Chicago? Ég man bara eftir Sears Tower, sem ég heimsótti með pabba og Júlíusi bróður þegar ég var 11 ára; en mér sýnist að ég muni hafa tíma til að skoða meira en bara einn skýjakljúf. Tillögur velkomnar og vel þegnar.
Ef allt bregst má svo líka bara benda mér á e-t sæmilegt kaffihús, ég fór í greinasöfnunarferð til leiðbeinandans míns áðan og kom út með 10 cm þykkan bunka undir hendinni. Sæmilegur slatti það, ég á áreiðanlega eftir að sötra í mig nokkuð marga lítra af kaffi með allri þessari visku.
Veit einhver um eitthvað spennandi að sjá og gera í Chicago? Ég man bara eftir Sears Tower, sem ég heimsótti með pabba og Júlíusi bróður þegar ég var 11 ára; en mér sýnist að ég muni hafa tíma til að skoða meira en bara einn skýjakljúf. Tillögur velkomnar og vel þegnar.
Ef allt bregst má svo líka bara benda mér á e-t sæmilegt kaffihús, ég fór í greinasöfnunarferð til leiðbeinandans míns áðan og kom út með 10 cm þykkan bunka undir hendinni. Sæmilegur slatti það, ég á áreiðanlega eftir að sötra í mig nokkuð marga lítra af kaffi með allri þessari visku.
Frekja eda hroki eda hvad?
Hvad er haegt ad vera mikill professor? Milli klukkan fimm og halfsex i gaerdag fengu eg, og allir samnemendur minir i vidkomandi kursum, sex greinar i tolvuposti fra kennurunum. Allar greinarnar eru lesefni fyrir tima i dag. Thad er vika sidan sidasti timi var. Hvad halda thessir menn ad vid seum?!?!?!
sunnudagur, mars 14, 2004
laugardagur, mars 13, 2004
Reduce, reuse, recycle
Stundum á ég mjög erfitt með að sætta mig við að ég verði að henda einhverju sem ekki virkar lengur. Stundum leiðir það svo aftur til þess að ég læri eitthvað nýtt og verð flinkari (og ákveðnari) en áður. Kláraði í dag margra vikna hreinsiferli á keðjunni á hjólinu mínu. Hún var orðin mjög ryðguð eftir saltaustur Íþökubúa á vegi og gangstéttir í vetur og satt best að segja ekki hugað frekara líf af starfsmönnum hjólabúða, enda orðin svo pinnstíf að ekki einn einasti hlekkur hreyfðist. Ég setti hana hins vegar í uppþvottalögsbað og gleymdi henni þar ofan í í líklega tvær vikur, tók hana svo uppúr og alla í sundur og skrúbbaði hátt og lágt, endurnýjaði svo baðið og lét hana malla í nokkrar vikur í viðbót. Aftur var keðjan skrúbbuð og burstuð í bak og fyrir og var þá orðin svo fín að ekki þótti ástæða til að baða hana frekar. Næst þurfti að lemja gripinn einhvern veginn saman. Áðurnefndir starfsmenn hjólabúða höfðu sagt mér að keðjupinnarnir væru einnota og vonlaust að nota þá aftur, mér tókst að troða 6 af 9 aftur inn í keðjuna og var nokkuð ánægð með sjálfa mig. Hinir þrír voru keyptir daginn eftir og loks í dag tók ég mig til og setti keðjuna aftur á hjólið og brunaði í eftirmiðdagssólinni niður í skóla. Lifi þrjóskan, og endurnýtingin!!
Smá raus um dag og veg
Það er alltaf gaman að blogga þegar heimadæmi í stærðfræði liggja fyrir...
Þessa dagana er hér í heimsókn stelpa sem er búið að hleypa inn í jarðfræðina, n.t.t. í líf-jarðefnafræðiprógrammið hjá leiðbeinandanum mínum. Hún kom hingað á fimmtudaginn, er búin að vera í stífu prógrammi að hitta fólk og kynna sig, og fer svo aftur heim á morgun. Í gær þvældist hún um allan kampus í fylgd framhaldsnema, fór á fyrirlestra og lauk deginum á skemmtistað í bænum í boði deildarinnar. Allir eru að sýna sitt besta andlit og vera sem almennilegastir til að hún ákveði nú að taka tilboðinu héðan; það er sennilega jafnmikil samkeppni milli skóla um góða nemendur eins og það er mikil samkeppni meðal nemenda um skóla.
Eftir að fylgjast með, mest til utan frá, hvernig svona kynnisheimsókn fer fram er ég alveg rosalega fegin að ég fór ekki í heimsóknir sem þessar þegar ég var að sækja um í fyrra!! Ekki það að ég sé svona ósósíal, ég bara hefði snappað á einhverjum tímapunkti yfir allri kurteisinni og innihaldslausa hjalinu. Á barnum í gær slysaðist ég til að spyrja hana hvað hún væri að vinna við þar sem hún er núna. Til baka fékk ég þvílíkan þjáningarsvip, svo afsökunarbros og eitthvað muldur. Allt í einu þagnaði hún í miðju kafi og baðst afsökunar, hún væri bara búin að fara með þessa rullu svo oft þennan daginn að hún gæti það ekki aftur. Grey stelpan. Hún er mjög indæl og væri kærkomin viðbót við labbið okkar, nú er bara að vona að hún velji okkur fram yfir Kaliforníu! Ég vona líka að hún hafi átt aðeins afslappaðri dag í dag.
Hjá mér byrjaði dagurinn snemma, allt of snemma miðað við hvað ég var lengi úti í gær. Fór á skíði með nokkrum félögum mínum, í þetta skipti að telemarka í brekkunum í Greek Peak (öfunda aðra félaga mína, sem nú eru á Telemark-hátíð í Vermont, svo mikið :)). Ég fékk lánuð "alvöru" telemark-skíði og það er svona milljón sinnum viðráðanlegra en að telemarka á gönguskíðum. Íhá, ekkert smá gaman!
Þessa dagana er hér í heimsókn stelpa sem er búið að hleypa inn í jarðfræðina, n.t.t. í líf-jarðefnafræðiprógrammið hjá leiðbeinandanum mínum. Hún kom hingað á fimmtudaginn, er búin að vera í stífu prógrammi að hitta fólk og kynna sig, og fer svo aftur heim á morgun. Í gær þvældist hún um allan kampus í fylgd framhaldsnema, fór á fyrirlestra og lauk deginum á skemmtistað í bænum í boði deildarinnar. Allir eru að sýna sitt besta andlit og vera sem almennilegastir til að hún ákveði nú að taka tilboðinu héðan; það er sennilega jafnmikil samkeppni milli skóla um góða nemendur eins og það er mikil samkeppni meðal nemenda um skóla.
Eftir að fylgjast með, mest til utan frá, hvernig svona kynnisheimsókn fer fram er ég alveg rosalega fegin að ég fór ekki í heimsóknir sem þessar þegar ég var að sækja um í fyrra!! Ekki það að ég sé svona ósósíal, ég bara hefði snappað á einhverjum tímapunkti yfir allri kurteisinni og innihaldslausa hjalinu. Á barnum í gær slysaðist ég til að spyrja hana hvað hún væri að vinna við þar sem hún er núna. Til baka fékk ég þvílíkan þjáningarsvip, svo afsökunarbros og eitthvað muldur. Allt í einu þagnaði hún í miðju kafi og baðst afsökunar, hún væri bara búin að fara með þessa rullu svo oft þennan daginn að hún gæti það ekki aftur. Grey stelpan. Hún er mjög indæl og væri kærkomin viðbót við labbið okkar, nú er bara að vona að hún velji okkur fram yfir Kaliforníu! Ég vona líka að hún hafi átt aðeins afslappaðri dag í dag.
Hjá mér byrjaði dagurinn snemma, allt of snemma miðað við hvað ég var lengi úti í gær. Fór á skíði með nokkrum félögum mínum, í þetta skipti að telemarka í brekkunum í Greek Peak (öfunda aðra félaga mína, sem nú eru á Telemark-hátíð í Vermont, svo mikið :)). Ég fékk lánuð "alvöru" telemark-skíði og það er svona milljón sinnum viðráðanlegra en að telemarka á gönguskíðum. Íhá, ekkert smá gaman!
fimmtudagur, mars 11, 2004
miðvikudagur, mars 10, 2004
Kósí á þriðjudagskvöldum í vor
Hann Don í útiklúbbnum á heitan pott. Ekkert smá notalegt að fara í pottinn eftir jógatíma og klúbbfund og kjafta sig inn í nóttina!
þriðjudagur, mars 09, 2004
Spínatípínat
Á einhver idjótprúf uppskrift að einhverju spínatípínatírínatí? Það er víst indverskt í matinn á morgun og fólk beðið að koma með í púkkið. Ábendingar vel þegnar!
Skemmtilegt líf aðstoðarkennara
Ein af mínum helstu skyldum hér þetta árið er að kenna verklegt í inngangskúrsi í haffræði og haf-jarðfræði. Í Bandaríkjunum byrjar fólk háskólanám þegar það er 18 ára, ekki tvítugt eins og heima, og því líður mér yfirleitt frekar eins og ég sé að tala við bekk af menntskælingum en háskólanemum. Þar að auki þurfa krakkarnir að taka heilan haug af kúrsum sem hafa ekkert með aðalfagið þeirra að gera, svona svipað og þegar máladeildarfók heima þurfti að taka jarðfræði og eðlisfræðikrakkar að taka þýsku út í það óendanlega. Þetta veldur því að inngangskúrsarnir eru þéttsetnir fólki sem hefur engan áhuga á efninu en verður að taka kúrsinn.
Þetta var skemmtilega augljóst í labbinu í gær. Við vorum að skoða set og grjót af hafsbotni og vinna verkefni um það hvernig setmyndun í hafinu á sér stað. Þar sem ég er skrýtinn jarðfræðingur sem elskar allt grjót og alla drullu finnst mér þetta alveg massa spennandi. Yfirleitt tekst mér ágætlega að fá fólk til að fá smá áhuga á viðfangsefninu þegar ég er með hóp af túristum úti í náttúrunni og get útskýrt hlutina í sínu rétta samhengi. Með míníatúr sýnishorn af grjóti á borði inni í skólastofu verður þetta hins vegar meiriháttar áskorun, sérstaklega þegar áheyrendahópurinn samanstendur af 18 ára krökkum sem hreinlega gæti ekki staðið meira á sama.
Það er svo sannarlega gaman að vera aðstoðarkennari...
Þetta var skemmtilega augljóst í labbinu í gær. Við vorum að skoða set og grjót af hafsbotni og vinna verkefni um það hvernig setmyndun í hafinu á sér stað. Þar sem ég er skrýtinn jarðfræðingur sem elskar allt grjót og alla drullu finnst mér þetta alveg massa spennandi. Yfirleitt tekst mér ágætlega að fá fólk til að fá smá áhuga á viðfangsefninu þegar ég er með hóp af túristum úti í náttúrunni og get útskýrt hlutina í sínu rétta samhengi. Með míníatúr sýnishorn af grjóti á borði inni í skólastofu verður þetta hins vegar meiriháttar áskorun, sérstaklega þegar áheyrendahópurinn samanstendur af 18 ára krökkum sem hreinlega gæti ekki staðið meira á sama.
Það er svo sannarlega gaman að vera aðstoðarkennari...
sunnudagur, mars 07, 2004
Þjóðlegt tjútt
Írsk þjóðlagatónlist setti endapunktinn aftan við ágæta helgi. Ótrúlega flinkt tónlistarfólk, allir mussuhipparnir í Íþöku og nágrenni og dansandi börn og gamalmenni og allt þar á milli upp um alla veggi; gott mál. Takk fyrir mig.
laugardagur, mars 06, 2004
Ísí on ðe pepsí, görl!!
Fight Club!
What movie Do you Belong in?(many different outcomes!)
brought to you by Quizilla
Svei mér þá, ég er alveg til í að vera svona hræðileg ef ég fæ á móti að vera í eins og einni mynd með ofurhönkinu honum Brad Pitt!!
Bó
Það er Íslendingapartý í kvöld í Íþöku. Allir að halda sér fast! Sit heima að fara yfir próf og reyni að hita upp fyrir tjúttið með því að hlusta á Bó og Röggu Gísla. Íha!! "Þú ert einn á leið sem enginn maður fer, aleinn á ferð og óljóst hvert á endanum þig ber. Bara akstur á undarlegum vegi óræðri nóttinni í, akstur í áttina að degi ef hann þá kemur á ný..." já, það er magnað hvað maður leggur á sig til að vera Íslendingur á erlendri grund ;)
Horfði annars á snilldarverkið "Brazil" í gær. Myndin fær bestu meðmæli, samt kannski aðallega fyrir þau sýrðari af ykkur.
Horfði annars á snilldarverkið "Brazil" í gær. Myndin fær bestu meðmæli, samt kannski aðallega fyrir þau sýrðari af ykkur.
Óperusaungkona eða stórskáld?
Í Íþöku um hæð og hól
hún Herdís litla skoppar,
þrjátíu ára' og enn í skól-
a er og aldrei stoppar!
Sérleg ammælisvísa frá frú Veinólínu
hún Herdís litla skoppar,
þrjátíu ára' og enn í skól-
a er og aldrei stoppar!
Sérleg ammælisvísa frá frú Veinólínu
Fíbbl, bjánar og fæðingarhálfvitar
Sótti slædsmyndir úr framköllun í gær. Þessir andskotans eymingjar og aular höfðu það af að eyðileggja hálfa filmuna með því að klippa myndirnar í tvennt og setja tvo mismunandi helminga in í hvern ramma. AAARRRRRGGGGGGHHHHHHH!!!!! Ætla aldrei aftur að biðja um innrammaðar slædsmyndir. Djövulsins asnar.
P.S. Ekki fara að segja mér hvað digital sé miklu betra, ok? Verð bara að fá að vera sérvitur eins og alltaf :)
P.S. Ekki fara að segja mér hvað digital sé miklu betra, ok? Verð bara að fá að vera sérvitur eins og alltaf :)
Vel þegið á laugardagsmorgni
Nokkrar þýðingar á íslenskum málvenjum:
Stolið frá fyndnu víólustelpunni
The raisin at the end of the hot-dog = Rúsínan í pylsuendanum.
I measure one-pulled with it = Ég mæli eindregið með því.
Now there won't do any mitten-takes = Nú duga engin vettlingatök.
I come completely from mountains = Ég kem alveg af fjöllum.
Thank you for the warm words into my garden = Þakka þér fyrir hlý orð í
minn garð.
Everything goes on the back-legs = Það gengur allt á afturfótunum.
He's comepletely out driving = Hann er alveg úti að aka.
It lies in the eyes upstairs = Það liggur í augum uppi.
She gave me under the leg = Hún gaf mér undir fótinn.
He stood on the duck = Hann stóð á öndinni.
I teach in breast of him = Ég kenni í brjósti um hann.
On with the butter!!! = Áfram með smjörið.
Hahahahahaha = Hehehehehe
Stolið frá fyndnu víólustelpunni
föstudagur, mars 05, 2004
Geturðu gert mér greiða?
Er einhver til í að fara á þessa tónleika fyrir mig á morgun?
Ég hef aldrei heyrt neitt eftir hana svo ég viti og ég hef aldrei heyrt yngri systur hennar (hún var fyrsta vinkona mín!!) syngja neitt síðan við vorum 7 ára eða eitthvað álíka. Nú eru þær systur orðnar meiri snillingar en nokkru sinni fyrr. Bein útsending á morgun vel þegin!
Á laugardaginn kemur kl. 15:15 á Nýja sviði Borgarleikhússins mun CAPUT
flytja 5 verk eftir Alfred Schnittke og frumflytja nýtt verk eftir
Hildigunni Rúnarsdóttur. Verk Hildigunnar, sem er fyrir sópran og 10
hljóðfæri, heitir "Kemur kvöld" og er við ljóð Guðmundar Böðvarssonar.
Einsöngvari í verkinu er Hallveig Rúnarsdóttir og stjórnandi er Daníel
Bjarnason, en þetta er frumraun þeirra beggja með CAPUT hópnum.
Verk Schnittkes efnisskránni á laugardaginn verða Hymn I fyrir selló, hörpu
og pákur (1974), Hymn II fyrir selló og kontrabassa (1974), Hymn III fyrir
selló, fagott, sembal og rörklukkur (1975), Hymn IV fyrir selló,
kontrabassa, fagott, hörpu, sembal, rörklukkur og pákur (1977) og Kanon
fyrir strengjakvartett, tileinkaður minningu Stravinskys (1977).
Ég hef aldrei heyrt neitt eftir hana svo ég viti og ég hef aldrei heyrt yngri systur hennar (hún var fyrsta vinkona mín!!) syngja neitt síðan við vorum 7 ára eða eitthvað álíka. Nú eru þær systur orðnar meiri snillingar en nokkru sinni fyrr. Bein útsending á morgun vel þegin!
This monkey´s gone to heaven
fimmtudagur, mars 04, 2004
Dísa rokkar!
Djövullrégglár!! Fékk 77 stigum hærra á stærðfræðiprófinu en á sama prófi í fyrra. Það eru tæp 4 staðalfrávik. Vei!!!!
miðvikudagur, mars 03, 2004
Andlitslyfting
Meðan ég er of upptekin/framtakslaus til að fullgera heimasíðuna mína læt ég þessa smá andlitslyftingu á blogginum mínum duga. Núna eru gömlu linkarnir, auk nokkurra nýrra, komnir aftur upp, og mynd af undirritaðri við uppáhaldsiðju sína þessa dagana. Meira síðar.
mánudagur, mars 01, 2004
Nýjasta útgáfan
af leiðarvísinum er komin, með mynd af leiðinni okkar og allt! Sjá hlekk í megafærslu gærdagsins.
A sandolum i ermalausum bol...
Ja uff, thad er bara ad koma vor. For ut a CTB adan berfaett i sandolum, reyndar ekki a ermalausum bol en thad er nu sennilega ekki langt i thad. Rett kominn mars, thetta er alveg hrikalegt!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
