Alveg eyðilögð

því ég komst ekki með í prílið þessa helgi, var of sein að melda mig og ferðin orðin full. Hrikalegt, missti afsökunina mína fyrir að lesa ekki 10 greinar eða svo. Mu.

Er að hugsa um að reyna að setja upp heimasíðu á næstu dögum. Líst fólki ekki vel á það??

Olíujarðfræðingur?!?!

Á dauða mínum átti ég von en að ég færi að stúdera olíujarðfræði. Nú er hins vegar svo ótrúlega undarlega komið að greinarnar sem liggja hér á borðinu fyrir framan mig, albúnar þess að láta lesa sig fyrir tímann á morgun, eru um olíulindir í Alberta-fylki í Kanada. Hið alundarlegasta er svo sennilega það að mér finnst þetta bæði spennandi og skemmtilegt.

Ussufuss? Olíujarðfræði er verkfæri djöfulsins, ekki satt? Staðreyndin er nú reyndar sú að kúrsinn fjallar bara um flæði vökva í efri hluta jarðskorpunnar og þrátt fyrir að vera uppspretta ýmissa vandamála þá er olía nú einu sinni vökvi. Það er sem sagt ekki á dagskránni að fara að sérhæfa sig í því að finna olíu til að hita jörðina aðeins betur upp. Bara læra hvernig hún, og aðrir vökvar, flytjast um í jarðskorpunni. Sú kunnátta gæti komið sér vel fyrir verkefnið mitt ef við förum út í að skoða betur hvaða áhrif jarðhitavatn hefur á efnasamsetningu árvatns í Himalaya. Þá þarf ég neflilega að búa til alls konar líkön af flæði vatnsins um sprungur og berg og umræddur kúrs ætlar einmitt að kenna slíkt.

Annars langar mig að segja ykkur aðeins frá prófessornum sem kennir kúrsinn. Hann hefur mestan hluta starfsævi sinnar unnið í olíubransanum og að olíujarðfræði í akademíu. Við vorum eitthvað að diskútera orkupólitík og umhverfismál í haust og ég gagnrýndi Bush-stjórnina fyrir að vilja ekki samþykkja Kyoto-sáttmálann. Þá fórnaði minn maður höndum og átti ekki orð yfir heimsku umhverfisverndarsinna; hið eina rétta í stöðunni að hans mati var að halda áfram að pumpa eins miklum koltvísýringi út í loftið og hægt er og helst meira, til að koma nú áreiðanlega í veg fyrir næstu ísöld og sjá til þess að það verði hlýtt og notalegt á jörðinni í framtíðinni. Aðspurður um kenningar þess efnis að þegar jöklarnir bráðni hætti djúpsjávarmyndun í N-Atlantshafi sem aftur loki fyrir aðstreymi hlýs sjávar að sunnan sem aftur geti fætt af sér næstu ísöld (i.e. paradoxið hlýnun leiðir til kólnunar) yppti hann öxlum og svaraði: "Þetta er bara kenning". Sem sagt: Auka gróðurhúsaáhrif af ásettu ráði og "engineer climate". Allt í lagi þó NY og nokkrar fleiri borgir fari í kaf, það verður neflilega kannski hlýtt!!

Malt

Þessi orð hennar Stínu eru sem mælt úr mínum munni. Ég fjárfesti í þremur dósum af Egils malti í Fríhafnar-kaffiteríunni á leiðinni út eftir jólafríið, þrátt fyrir hinn óheyrilega prís 200 kall stykkið. Hvað gerir maður ekki til að geta notið viðlíka gvuðaveiga? Tvær dósir eru búnar nú þegar en sú þriðja felur sig nú innst inni í ísskápnum mínum og freistar mín dag og nótt. Ég held ég reyni að halda út að geyma hana kannski tæpar tvær vikur í viðbót og haldi svo upp á merkisdaginn 20. febrúar með vænum maltslurki. Ummm, hlakka til.

Nei!!!

Trompið er búið :(

Algjört æði

Djö... var ég rosalega heppin! Fann grafið lengst inni í eldhússkáp hjá mér eitt forláta Tromp. Nammi frá föðurlandinu! Mér vöknaði næstum um augun af þakklæti. Sérstaklega er ég þakklát silfurskottunum (þær áttu stutt kommbakk um daginn. Ég slátraði þeim) að vera ekki löngu búnar með þetta hnossgæti. Þær hafa greinilega ekki vandaðan smekk, að vilja þurrar baunir frekar en súkkulaðihjúpaðan lakkrís og gúmmolaði. Bjánar.

Sit núna með sælubros og maula Trompið mitt, mjög hægt og nautnalega, yfir greinum um veðrunarsögu Himalaya-fjalla og umdeild tengsl hennar við strontíum-samsætur í úthöfunum. Jújú, ég bað um þetta. Þetta er æði! Mætti bara vera meira Tromp.

Tinker rokkar!

Gærdagurinn var bara smá upphitun fyrir daginn í dag hvað útivist varðar, við vorum jú bara úti í 3 tíma í gærmorgun en í dag mættum við, fimm frækin frá Cornell Outing Club, við Tinkers um tíuleytið og fórum ekki fyrr en rúmlega fjögur. Það var alveg ógissla gaman og í þetta skiptið tók ég myndavélina með (til að hræða mömmu, eins og einhver sagði).

Það er svo gaman við þessa klifursenu hér að það er svo mikil samvinna í gangi. Flestir klifra á topprópi og þarna við Tinkers er nóg pláss fyrir marga, einar 7-10 leiðir undir einni fossbrún (fjöldinn fer bara eftir hvað maður er flinkur). Eftir því sem líður á morguninn bætast fleiri og fleiri toppróp við og allir fá lánuð topprópin hjá öllum. Þannig fá þeir sem vilja að prófa allar leiðirnar og fólk hvetur hvort annað óspart til dáða, sama þó fólk hafi aldrei áður sést. Eins eru stærri spámenn í bransanum alveg til í að kippa okkur sem lítið sem ekkert kunnum með og kenna okkur nokkur trix í viðbót. Það er mikið gaman að hafa kynnst svona frábæru fólki :)

Sifjar-blúsinn síendurtekinn

Ekkert búin að skrifa síðan á þriðjudaginn??? Hvurs lags leti er þetta eiginlega?

Fékk póst frá NSÍ (Náttúruverndarsamtökum Íslands, hvet alla sem ekki eru meðlimir nú þegar að ganga til liðs við samtökin sem fyrst) í gær og eins og venjulega voru ekki góðar fréttir þar á ferð af henni Sif Friðleifs. Hvar á þessi geðbilun að enda? Sorglegt að þurfa að segja að eftir að hafa búið í Brandararíkjunum í 7 mánuði er mér það deginum ljósara að það eru þrátt fyrir allt ekki Kanarnir sem eru vitlausastir í heimi hér, það eru Íslendingar. Af hverju látum við þetta yfir okkur ganga endlaust? Af hverju kaus þessi sauðheimska þjóð þessa vitfirringsstjórn aftur yfir sig sl. vor? Þessi leppur sem hún Sif er er hiklaust í hópi verstu óvina lands og þjóðar frá upphafi vega. Af hverju gat hún ekki bara haldið áfram að vera sjúkraliði? Hún var áreiðanlega drullugóð í því, kannski bara jafnflink og hún er ömurleg sem umhverfisráðherra.

Þessar ömurlegu fréttir voru mér efst í huga allan gærdag. Langaði heim að henda mér fyrir jarðýtur. Fór í staðinn í morgun í ísklifur og ætla aftur í fyrramálið. Eins gott að njóta náttúrunnar á meðan eitthvað er eftir af henni.

Ja hérna hér

Ætli þeir fái eitthvað lánað frá fellingafjalla-líkönum??? (ó, enn einn jarðfræðileimerinn)

Snúið á myrkrið

Ég hata að koma heim á veturna í aldimmt hús. Í kvöld fann ég, alveg óvart, upp á umhverfisvænni aðferð til að komast hjá kvöldhatrinu:

Kona opnar dyrnar (hurðina??) og smeygir sér inn í þetta stóra svarta. Fálmar eftir slökkvaranum og kveikir ljós, kannski bara á litlum borðlampa. Einhvern veginn langar hana samt ekkert mikið að vera inni í öllu þessu fyrrverandi myrkri, svo hún fer út aftur að taka eina eða tvær myndir af öllu þessu hvíta og mjúka á trjánum og í loftinu, og mokar líka snjóinn af tröppunum. Svo fer hún aftur heim og viti menn, í þetta skiptið er íbúðin upplýst og hlýleg!!

Svona geta konur nú verið snjallar, alveg ósjálfrátt ;)

Drollhænsn?

Af hverju get ég aldrei drullað mér í rúmið?

Krúttin!

Frændsystkinin mín eru komin með nýja heimasíðu. Gasalega eru þau falleg þessi börn og sniðug, enda eiga þau náttúrulega ættir að rekja til annars eins...

Oh my God, it´s her TIT!!!

Eins og aðrir Amríkanar stend ég náttúrulega á öndinni af hneyxlan yfir klámsýningunni á Súperskálar-leiknum í fyrradag. Hugsið ykkur, maðurinn hreinlega fletti hana Janet klæðum svo annað brjóstið rúllaði út! Vesalings börnin sem þurftu að horfa upp á þennan ósóma! Ætli þau beri þess nokkurn tímann bætur?

Nei, má ég þá frekar biðja um eins og eitt Íraksstríð, það er svo fjölskylduvænt með sína föðurlandsást og hetjuskap og fórnfýsi hermannanna. Miklu betra að senda unga fólkið í stríð en að sýna því ber brjóst. Já svei mér þá.

Þessi færsla er augljóslega rituð undir áhrifum frá Ernie, Nýja-Jórvíkingnum mínum :)

Ís í súperskál

Fórum í dag til Tinker-foss og spreyttum okkur á þessum ís og einum ís í viðbót í sex tíma. Komum aftur í bæinn sólbrunnin og sæl :)

Um kvöldið fór ég svo á amerískt menningarkvöld hjá skólafélaga mínum honum Adam. Úrslitaleikurinn í ameríska fótboltanum (er þetta ekki annars kallað amrískur fótbolti??) var í beinni og því efnt til samkomu. Það var setið á öllu sem hafði yfirborð í stofunni hjá strákunum, þeir höfðu eldað mat og pantað pizzur og gestirnir komu með snakk og drykki. Leikurinn var ótrúlega spennandi og þó leikreglurnar séu mestmegnis yfir minn evrópska skilning hafnar tókst Brian, Adam og Eric með samstilltu átaki að kenna mér grundvallaratriðin svo ég gat fylgst með og æpt á réttum stöðum. Af aumingjagæsku minni hélt ég með Karólínumönnum, sem svo enduðu á að tapa eftir að komast yfir einni mínútu fyrir leikslok. Geðveikt!!!

Afmæliskveðjur dagsins (kvöldsins...)

fara til frændsystkina minna þeirra Lilju Kolbrúnar og Tómasar Hlyns Schopka í Danmörku. Þau eru eins árs í dag, megi þau lengi lifa. Húrra húrra húrra!!

Nörd!!!

Oh, ég er svo mikill nörd: Í fyrirlestrinum/umræðutímanum áðan fannst mér svo gaman að ég get á köflum varla setið kyrr. Litla jarðfræðihjartað mitt alveg hamaðist af hamingju yfir að vera að diskútera JARÐFRÆÐI: lögun úthafsskorpunnar sem er að sökkva undir S-Ameríku og af hverju hún er flöt sums staðar en dýfir sér bratt niður annars staðar og hvaða áhrif þetta hefur á eldvirkni og og og. Tjúllað!!! Líf-jarðefnafræði er alveg 100% ekki fyrir mig, það er næsta augljóst. Leiðbeinandinn minn virðist ná þeim væbum frá mér og er ekkert að pressa á mig að fara út í þá sálma, enda þótt hann sjálfur sé einn sá færasti á því sviði. Næs náungi.

Hann er m.a.s. svo kúl að finnast allt í lagi og ekkert því til fyristöðu að ég taki vísindaheimspeki sem aukafag í doktornum. Mig langar alveg geðveikt til að gera það og er þegar búin að tala við hana Eyju, íslenska konu sem er að klára doktor í heimspeki hér, um hvaða kúrsar gætu verið sniðugir og hvaða prófessor/-um ég gæti unnið með. Fyrir þessu námsvali eru að því er flestir vita engin fordæmi hér við jarðvísindadeildina. Þess vegna er auðvitað löngu kominn tími á að veita smá ferskum anda hingað inn og auðga andann með heimspekilegum umræðum um eðli þekkingarleitar vísindamanna og önnur hræðilega heillandi viðfangsefni. Halelúja :)

Lífið

er alveg að dúndrast af stað á fullu hér í Amríggu. Er skráð í fjóra kúrsa (einn bara í áheyrn, ekki til einkunnar) og kenni verklegt í einum í viðbót, auk þess að ætla að byrja á smá rannsóknavinnu. Vá! Þetta verður ein geðveiki en áreiðanlega miklu skemmtilegri geðveiki en á haustmisserinu. Helstu ástæður: Skemmtilegir (hafa allavega the potential) kúrsar sem skipta máli. Rannsóknavinna, i.e. leita að heitum hverum í Nepal á kortum, í vísindagreinum og víðar og skoða kvarz úr gömlum jarðhitakerfum. Leiðbeinandinn minn er á svæðinu. TA í haffræði, sem var eitt af uppáhaldsfögunum mínum í HÍ. Síðast en ekki síst, útivistarklúbburinn. Gaman gaman!

Snilldin

Fyrir þá sem hafa takmarkaða reynslu af spænsku sykurpoppi læt ég fljóta hér með dulitla íslenska snörun á honum José. Amazon býður upp á diskinn "Hvernig þú getur sungið eins og JLP", mæli með honum fyrir verðandi giggalóa:

Es pronto para dar por un amor la vida - það er fullsnemmt að láta lífið fyrir ástina...

tu me miras no te preocupes no es nada mis pensamientos estaban junto a ti besame ya sabes q por ti daria hoy la vida mirame - þú horfir á mig, ekki hafa áhyggjur, það er allt í lagi, hugsanir mínar voru hjá þér, kysstu mig, þú veist að ég myndi deyja fyrir þig í dag, horfðu á mig...

Sin tu amor me muero. Morir de amor despacio y en silencio sin saber si todo lo q te he dado te llego a tiempo - án ástar þinnar dey ég. Dey hægt og hljóðlaust úr ást án þess að vita hvort allt sem ég gaf þér komst til þín í tæka tíð (hmmm... breyta erfðaskránni??)

tantas tardes de otono pensando en ti y este amor q parte mi universo en dos q llega del olvido hasta mi propia voz y arana mi pasado sin pedir perdon - svo margir haustdagarnir sem ég hugsaði um þig og ástina sem klífur heim minn í tvennt, brýst fram úr gleymskunni og að rödd minni, vefur sér óforskömmuð um fortíðina...

Það sem mér finnst mest sláandi hér er hvað textagerðin er vönduð og efnistök fjölbreytt. Njótið heil.

Bólivíu-nostalgían

Það sem er skemmtilegast við að búa með henni Letitiu er að við förum á S-Ameríkutripp öðru hvoru. Í kvöld erum við búnar að vera að leita að latínó gígalóum á Netinu, eins og t.d. keisinu honum Julio Iglesias. José Luis Perales er annað keis yfirdramatíseringar, en mér finnst hann FRÁBÆR af því hann minnir mig svo á þetta ótrúlega hamingjusama og skemmtilega ár sem ég átti í Bólivíu. Klikkið endilega á hann (linkurinn fer vonandi með ykkur beint á nokkur tóndæmi af plötunni sem var nýkomin út þegar ég fór til Bólivíu) og hlustið á smá sykurleðju í skammdeginu :)

Já, og haldiði ekki að hún Lára systir mín ætli líka sem skiptinemi, líklega til Nýja-Sjálands. Ég er svo stoooooolllllllllllttt af þér, elsku systir!!!!

Enn nýtt kommentakerfi

Prófum HaloScan í þetta skiptið.

Ameríka

Síðasta færslan hennar Ernu fór með mig til S-Ameríku. Tronador, Villarrica, Cerro Torre, Fitzroy, Torres del Paine, Paine Grande ... ég sit hér með sólskinsbros og prísa mig sæla fyrir að hafa fengið að sjá þetta allt saman á minni stuttu ævi. Meira af svona!!!

Já, og mikið eruð þið heppin að hafa séð Touching the Void. Hún kemur ekki til Íþöku fyrr en í lok febrúar.

Úr tjaldinu

Eins og áður segir var brjálæðislega kalt um helgina og ekki hlýrra í tjaldinu okkar, þar sem við þrjú lágum frekar eymdarleg í pokunum okkar og reyndum að vekja ekki hina með tannaglamri. Það var nú reyndar vitað mál að það yrði kalt þessa helgi og þeir sem spurðu hvað væri á dagskránni hjá mér um helgina urðu vægast sagt hissa þegar ég sagði þeim hvað stæði til. Ferðafélagar mínir tveir ítrekuðu oft og mörgum sinnum við mig hvað það yrði nú svaka kalt og því varð ég svolítið hissa þegar ég sá að ég var sú sem hafði mesta reynslu af að fást við svona veður (kannski ekki skrýtið þegar á það er litið að ég hef unnið í svalbörðskum vetri mánuðum saman?) og var best búin til að lifa af og hafa það sæmilega notalegt í -35°C.

Fyrir mína parta hófst ferðin strax á fimmtudeginum, þegar ég sprangaði eldsnemma niður í skóla með allt dótið. Eftir ráðstefnuna hitti ég neflilega strákana í klúbbhúsinu, við fórum í gegnum útbúnaðinn okkar og fundum til það dót sem upp á vantaði. Það er ekkert smá af dóti sem klúbburinn á og sem meðlimir geta notað í klúbbferðum, t.d. fengum við lánaða svefnpoka, tjald, prímusa, eldsneytisflöskur og potta, snjóþrúgur og áttavita og guð veit hvað meira; ef fólk vill kajaka er allt til til þess og eins til að fara á skíði eða í ísklifur eða hellasig eða bara gamaldags útilegu mð? A-tjald og exi til að höggva við í eldinn. Draumaland fátæks útivistarfólks :)

Eftir þessar tilfæringar var eftir litlu að bíða og við lögðum í'ann snemma á föstudagseftirmiðdaginn. Einhvern veginn tóku hlutirnir sinn tíma og við komum inn í Keene Valley um 10-leytið um kveldið. Það var alveg stafalogn í fjöllunum og nístandi kuldi, svo mikill að áður en við byrjuðum að ganga var búið að kasta fram þeirri hugmynd að það væri nú allt í fínasta að snúa við áður en tindinum á fjallinu okkar væri náð og bara bruna á næsta hótel strax næsta kvöld. Ákveðnin alveg að drepa viðstadda!

Nú, gangan inn að tjaldstæði gekk vel og snjóþrúgurnar fengu að hanga óáreittar á pokunum okkar því stígurinn var vel troðinn af fyrri göngufólki. Stjörnuhimininn lýsti yfir okkur og í fjarska heyrðum við vindinn næða um tindana, stöku sinnum tók hann dýfu og stakk sér ofan í dalinn og hristi snjóinn af greinum trjánna umhverfis okkur. Við gengum hratt og stoppuðum sama og ekkert og komum að tjaldstæðinu eftir tveggja og hálfs tíma göngu. Það gekk hratt fyrir sig að tjalda, sem betur fer höfðum við prófað að setja tjaldið upp inni í klúbbhúsi því það gerði okkur alveg snarrugluð og hélt okkur uppteknum í a.m.k. hálftíma, áuur en við föttuðum hvernig átti að fá það til að standa upp. Þrjár háskólamenntaðar manneskjur og eitt tjald, það er eitthvað bogið við þetta :)

Morguninn eftir vöknuðum við um kl. 8 og fannst mér það mjög miður, enda var ég í fyrsta lagi tiltölulega nýsofnuð og í öðru lagi er ég svona almennt séð alveg sérstaklega lítið hrifin af að vakna svona snemma. Í ljós kom, þegar við þrír "survivors-arnir" fórum að bera saman bækur okkar, að ekkert okkar hafði sofið vel um nóttina fyrir kulda. Kannski á maður ekki að búast við öðru þegar svefnpokarnir eru gerðir fyrir -20?C og kuldinn úti fer niður í ca. -35°C. Að auki var tjaldið stórt (hlýrra í litlu tjaldi) og við höfðum ekki verið nógu sniðug að fara úr öllum svitablautum fötum. Ok, verð að segja það sjálfri mér til málsbóta að einhvern tímann um nóttina fór ég úr sokkunum mínum og stakk þeim (táslunum) oní ullarsokka og vafði dúnúlpunni minni utan um, og viti menn, þegar ég vaknaði var mér raunverulega hlýtt! Verst að strákarnir áttuðu sig ekki á þessu og voru því frekar framlágir. Annar þeirra, hann Jason, sýndi væg einkenni fyrsta stigs kals á tveimur tám og fékk að hlýja þeim innan undir flísjakkanum mínum meðan ég sauð vatn handa okkur úti. Það er ekki hægt að láta manninn missa tær, eða hvað??

Eftir langan undirbúning komum við okkur loks af stað, enn í dásamlegu veðri með stafalogn og sólskin. Gangan sóttist vel lengst af; fyrst gengum við yfir tiltölulega breiðan dal og svo upp skógivaxna fjallshlíð sem varð brattari og brattari eftir því sem við nálguðumst skarðið milli Saddleback (Söðuls??) og Gothics, fjallsins sem við ætluðum upp á. Þegar þarna var komið sögu vorum við öll orðin þyrst og svöng og strákarnir kvörtuðu mikið undan kulda. Öðru hvoru stoppuðum við til að drekka en uppástungu um matarpásu var ekki vel tekið. Að auki var eitthvað um að gömul meiðsli væru að hrjá menn og því var ákveðið að fara ekki ofar en í lítið rjóður í hlíðum Gothics rétt ofan við skarðið góða, taka myndir og snúa svo við. Mér fannst þetta nú svoldið blóðugt enda ekki nema tæpir 100 metrar eftir á toppinn. Útsýnið þarna uppi var nú samt reglulega flott, lítil fjallavötn í fjarska og skógiklædd fjöll eins langt og augað eygir.

Við nánast hlupum til baka að tjaldinu og pökkuðum í snatri áður en myrkrið skall á. Þegar á bílastæðið kom var akkúrat kominn kvöldmatartími og við skelltum okkur til Lake Placid, bæjar ca. 20 mínútna akstur í burtu sem hefur tvisvar verið gestgjafi vetrarólympíuleika. Þar átum við pizzu hjá Mr. Martin og ég varð umsvifalaust ástfangin af bænum og ákvað að þangað yrði ég að fara aftur og aftur og aftur og ... Við yfirgáfum Lake Placid seint um kvöldið og þegar ég vaknaði um miðnætti úr aftursætisrotinu mínu vorum við komin hálfa leið til baka til Íþöku.

Á heildina litið var þetta sem sagt hin besta ferð. Það má alltaf læra eitthvað af svona ferðum og ég held að það sem ég hafi helst lært af þessari sé að þó ég sé enginn sérfræðingur þá kunni ég samt meira en nóg um ferðamennsku á vetrum til að taka að mér að mennta fólkið í klúbbnum í "kuldafræðum". Þess vegna ættuð þið ekki að vera hissa þó þið lesið einhvern tímann hér um kuldakvöldið mitt niðri í klúbbhúsi.

Þetta er orðið allt of langt. Skrifa um skólann og labbvinnu síðar :) Takk fyrir lesturinn!

Brrrr...

Það var rúmlega 30 stiga frost aðfaranótt laugardagsins í tjaldinu. Er komin heim að hlýja mér, skrifa á morgun.

Femínistinn inni í mér

You are bell hooks (no capital letters)! You were
one of the first black wymyn to discuss in
public spaces the differences between being a
black womyn and being a black man or a white
womyn. You are the mother of intersectionality
and you couldn't care less about identity
politics. Thanks for making feminism accessible
and calling the white, middle class wymyn on
their bullshit!


Which Western feminist icon are you?
brought to you by Quizilla

frá Stínu

Symposium

Í dag var sjöunda árlega nemendaráðstefna EAS hér við Cornell og þrettán framhaldsnemar tóku til máls og sögðu frá rannsóknum sínum. Ég lét mig að sjálfsögðu ekki vanta og auk þess að vera í undirbúningsnefndinni hélt ég minn alfyrsta "alvöru" fyrirlestur fyrir "alvöru" vísindafólk. Tími kominn til :)

Helgafell var umræðuefnið enda er ég ekki búin að gera neinar rannsóknir enn hér úti (leiðbeinandinn minn er loks kominn heim frá Fransí og Hawaii svo nú verður bara labbvinnan tekin með trukki). Svo hafa þessir eyðimerkurjarðfræðingar hér nú bara gott af að fá smá intró í jökla og gos undir þeim. Þörfin virðist hafa verið orðin nokkur, því eftir fyrirlesturinn fékk ég merkilega margar spurningar úr salnum, flest allt spurningar sem maður myndi seint heyra frá íslenskum jarðfræðingum. Flestir áttu í mestu erfiðleikum með að ímynda sér ðí sínaríó, kannski við sjóuðu íslensku jarðfræðingarnir séum bara búin að venjast því að gos undir jökli er einfaldlega ekki eitthvað sem maður gerir sér í hugarlund svo auðveldlega og erum þ.a.l. hætt að reyna? Hinar spurningarnar, þær sem maður myndi seint heyra varpað fram á ráðstefnu á Loftleiðum, voru nokkuð athyglisverðar. Glöggt er gests augað.

Helsti lærdómur dagsins fyrir mig er sá að það er gaman að tala á ráðstefnum. Mér hefur alltaf fundist það mjög skelfileg tilhugsun. Tilhugsunin um að tala frammi fyrir svona mörgum er ekki svo slæm, enda á ég nú að vera vön því, heldur að tala við svona klárt fólk og þar með ljóstra upp um meinta fávisku mína, í stað þess að tala við pakka af túristum sem taka öllum fróðleiksmolum sem af borðum manns hrjóta með mestu þökkum. Skemmst frá því að segja að það er alveg jafngaman ef ekki bara miklu skemmtilegra að tala við svona marga klára :)

Allt komið í pokann fyrir fjallaferðina um helgina. Tjaldið sem við fundum niðrí klúbbhúsi er RISAstórt og allavega nógu stórt fyrir okkur þrjú sem förum. Skemmtilegur þessi klúbbur að því leyti að allar "stéttir" innan háskólans mætast þarna á miðri; í ferðinni okkar um helgina verða fulltrúar þeirra helstu: Undergrad nemi, framhaldsnemi (moi) og kennari. Það á að vera svakakalt og heiðskírt og ferðinni er heitið hingað. Íha!

Úti alla nóttina

er sko á stefnuskránni næstu helgi. Í tjaldi í Adirondack-fjöllunum. Eins gott að kuldaboli bíti nú almennilega!! Þetta kompaní er ábyrgt fyrir ósköpunum.

Að yngja upp

Kominn tími á það í þessum herbúðum, ég er búin að vera að dröslast um með þessum sama í ein 7 ár núna, frá því áður en ég byrjaði einu sinni að læra jarðfræðina mína. Tók á mig rögg í gær og nældi mér í einn ónotaðan og sætan. Ætla út að viðra hann á eftir, jibbí!!

Masala movie

var dagskipunin á miðvikudagskveldið. Þá fórum við Deepti út í pakistönsku búðina á Eddygötu og leigðum mest sóttu indversku bíómynd allra tíma, Dilwale Dulhania Le Jayenge. Mig hafði þvílíkt langað að sjá þessa mynd í átta ár, alveg síðan Erna vinkona fór í Indlandsferðina sína og kom heim með ótrúlegar sögur af óendanlegum bíómyndum þar sem allir dönsuðu og sungu og ástin sigraði að lokum eftir æsilega baráttu við hið illa. Hún spilaði líka fyrir mig tónlistina úr myndinni, uppfulla af stórkostlegum skrækum kvenröddum og seiðandi mali í karlinum á bakvið. Heillandi? Algjörlega!

Og það er skemmst frá því að segja að myndin er frábær. Mæli með henni, hiklaust. Hér er stefnt að fleiri masala-kveldum, I´ll keep you posted.

Þetta er allt að gera sig,

Deepti og ég erum að fara út að fá okkur bjór og Natsjós. Á föstudagskvöldi. Vá mar!!

Heimskautakuldi

Má ég benda viðstöddum á að það er nítján stiga frost hér í Íþöku þessa stundina. Skafheiður himinn og blankalogn og lærin við það að detta undan mér á leiðinni niður í skóla. Húrra!!!

Komin heim í heiðardalinn!!

eða kallar maður ekki annars staðinn þar sem maður býr "heima"??

Mikið var nú gaman að skella sér til Evrópu svona yfir jól og áramót. Hitta fjölskylduna, skipta á nokkrum bleyjum á frændsystkinunum, fá lánuð föt hjá Láru systur... voðalega næs. Svo náttla skemmdi ekki fyrir að fara til tannsa í viðgerð og til hárgreiðslukonunnar minnar hennar Elínar í Arnarbakka sem er í mínum huga kona ársins að þessu sinni; þvílíkur snillingur að núna held ég að ég verði bara að fljúga heim á 6 vikna fresti í viðhald hjá henni því enginn getur klippt mig jafnvel og hún!! Ég lét sem sagt makkann fjúka enda kominn tími til!

Meira síðar, ætla út að útrétta áur en næsti "blizzard" skellur á *tíhí*

Gleðilegt ár!!

*Hræsn*

Alltaf koma Flugleiðir jafn"skemmtilega" á óvart.

Ég á 5000 Vildarpunkta sem renna út um áramótin. Hins vegar á ég ekki nógu marga punkta til að gera neitt af viti. Þess vegna ákvað ég að gefa þessa útrunnu punkta mína til Vildarbarna, sem er sjóður ætlaður til þess að bjóða langveikum börnum og fjölskyldum þeirra í frí. Flugleiðir í góðmennsku sinni stofnuðu sjóðinn fyrr á árinu og lögðu heilar 3 milljónir króna í púkkið. Afgangurinn á að koma frá góðhjörtuðum Vildarklúbbsmeðlimum á formi vildarpunkta eða beinna peningagjafa. Afskaplega stórmannlega gert af Flugleiðum.

Það er bara eitt: Hver og einn má aðeins gefa 1000 punkta á ári. Þó ég fegin vildi, þá MÁ ég ekki gefa langveikum börnum meira en vesæla 1000 punkta einu sinni á ári. Hvar er stórmennskan í því? Hvar er manngæskan í því? Ég sé aðallega bara hræsni í því; verum góð en alls ekki neitt betri en við nauðsynlega þurfum að vera upp á PR-ið. Oj.

Ferðin hálfnuð

Er á Kastrup að blogga hérna fyrir die-hard aðdáendur mína. Er búin að hafa það ótrúlega gott í Danmörku hjá Júlíusi bróður, Addýju og börnunum; aðallega bara borða, sofa og leika mér við frændsystkinin. Sem eru, needless to say, skemmtilegustu og frábærustu og fallegustu og klárustu börn í heimi. Kem til landsins klukkan hálffjögur að staðartíma, jibbí.

Meira síðar, lifið heil og gleðileg jól!!

Prófin búin!!!

Heh, búin að lifa fyrsta misserið af. Á bara eftir að fara yfir lokapróf í kúrsinum sem ég "kenndi", svo bara ahbú. Húrra!!!

Annars hafa fæst orð minnsta ábyrgð, svo ég sleppi því bara að tjá mig um einstök próf. Er samt að átta mig á því að ég er bara venjuleg dauðleg manneskja en ekki snillingurinn sem ég hélt ég væri ;) ... er það ekki hollur lærdómur hverjum mikilmennskubrjálæðingi???

Thank y'all

for responding so quickly to our little nickname contest. On a small meeting in Brian's office today the suggestions were evaluated, and opinions were, to say the least, divided!!

Personally, I like the Balli basalt idea a lot. However, Brian doesn´t really deal in basalt, he´s more of a carbonate guy (gee, I hope I´m not revealing any ignorance here...). At least his rock samples all look like carbonates to me, but that may be because I am a basalt girl :)

Bo is, as Hallveig pointed out, a perennial favorite and explaining who the original is earned me a crash-course in American popular culture of the 70'ies. Unfortunately, Brian doesn´t think Bo sounds Icelandic enough... but before I could really defend this classic, Stína's comment came in and I nearly pissed myself laughing. It took some explaining what was so funny since I´m obvoiously the only one who has a chance of understanding the joke in the first go, but eventually everyone agreed that Brjánn rúskinn would be a runner-up for the final. Brian himself didn´t seem to be too impressed, and actually fancied Kata's suggestions more than any other. How about Bubbi? That´s also a classic, and an artist's name (although Brian's music couldn't be farther removed, both conceptually and otherwise, from Bubbi's).

From now on, only time will tell.

An Icelandic nickname

for my friend Brian is being actively sought. Since Brian's Icelandic has seen its better days (or hasn't seen any days at all) he can't be very active in the search (although I have to admit that his treatment of "fatlafól" (can't remember if I taught him that or if he always knew. Next step is to have him singing Megas and Bubbi's song (its their song, right?)) and hopelandish "ússvæja" is adorable). I'm simply hopeless at nicknames (confirmed by the fact that in all my years, I´ve never answered to one myself) and so we need your help.

So, who's this Brian anyway? Well, seeing is believing. Check this out. Try the various links. Find out who he is!!! Then comment your suggestion here, or send it in the email. The search has begun. Reality blogging at its newest and best!!!!!

Sakn

Síðast þegar ég skoðaði þessa síðu (fyrir hálfri mínútu) var allt bara frábært: Rúmlega tuttugu stiga frost, næstum logn, háþrýstingur og væntanlega heiðskírt, sem þýðir að sjálfsögðu stjörnur og norðurljós. MIG LANGAR!!!

Gat ekki stillt mig

Eitt próf á dag kemur skapinu í lag. Þetta finnst mér alveg BRÁÐFYNDIÐ:

What Famous Leader Are You?

frá laggabloggi via hana Stínu

... sérstaklega að vera "mild mannered assasination victim" :Þ
Kannski einhver hafi gaman af að bera þetta saman við "Hvaða land ert þú?"-niðurstöðuna mína. Ég held ég verði að fara að verða aðeins meira hörkutól, svei mér þá. Eða lesa mér til um Gandhi.

Farin í hýðið

Hér er ástæða þess að ekki á eftir að heyrast mikið frá mér næstu dagana. Vonandi komumst við öll ósködduð frá þessu...

Stekkjastaur og ungfrú Bombay

Það hefur varla farið fram hjá nokkrum manni að jólasveinarnir eru farnir að týnast til byggða og einn þeirra, hann Stekkjastaur, lét svo lítið að kíkja hingað til Íþöku. Við gerðum nú ekkert endilega ráð fyrir honum og settum því enga skó í gluggann og kallanginn kom því engum sætindum af sér. Hún Deepti okkar skilur þó skóna sína eftir við útidyrahurðina (eins og flest venjulegt fólk) og Stekkjastaur notaði tækifærið og laumaði einni svaka kartöflu oní hjá henni. Hún hefur greinilega verið óþæg, stelpugarmurinn.

Hins vegar er ekki við því að búast að fólk alið upp á Indlandi þekki venjur íslenskra jólasveina. Þegar hún fann kartöfluna starði hún lengi ofan í skóinn sinn og var mjög hugsi á svipinn. Svo beygði hún sig hægt niður og náði í kartöfluna og gekk með hana til mín eins og loftsteinn hefði fallið af himnum. Hún var alveg gáttuð, alheimurinn hafði bókstaflega tekið dýfu. Hvað í ósköpunum var eiginlega í gangi? Höfðu samleigjendur hennar gengið af göflunum? Eða falla kartöflur virkilega af himnum ofan?

Eftir stuttan lestur upp úr þjóðháttapistli Herdísar um jólahald á Íslandi, sem undirrituð skrifaði fyrir Hlynskóga-sambýlið sitt, rann upp ljós fyrir Deepti. Hún lofaði að vera þæg það sem eftir lifir til jóla, í þeirri von að næsti jólasveinn sem heiðrar okkur með nærveru sinni setji eitthvað skemmtilegt í skóinn!

Að skilja hismið frá kjarnanum

Miðað við kommentaflóðið þá er annar hver Íslendingur nú þegar búinn að lesa um Stein. Hinn helmingur þjóðarinnar (sem er svo sem ekkert að flykkjast hingað endilega) drífi sig í að lesa um Stein sem fyrst.

Ógissla klár?

Svaf svo mikið sem einn tíma í nótt. Nicht gut. Vil kenna koffeini um, þetta er merkilegur andskoti sem maður drekkur í lítravís til að halda sér vakandi og svo er maður hissa á að geta ekki sofnað! Var svo rotin þegar ég vaknaði að ég þurfti að reyna í fimm mínútur áður en mér tókst að slökkva á vekjaraklukkunni. Geri aðrir betur.

Prófið fór eins og það fór, enginn stórsigur hér á ferð held ég. Verst hvað ég er obsessive með svona hluti, ég held áfram að velta mér upp úr spurningum sem ég gat ekki svarað og læt þær m.a.s. vekja mig af órólegum svefni. Var mikið að reyna að troða fólki inn í jöfnurnar mínar í nótt milli svefns og vöku, spáði t.d. mikið í hvernig bekkjarfélagar mínir myndu passa inn í hornafallasöbstitút. Ætli Kleppur sé næsti viðkomustaður? Já, og stundum fannst mér ég sjá tölur og tákn bókstaflega frussast út undan augnlokunum. Samt var ég bara búin að drekka kaffi og Orku, ég lofa!!

Sem betur fer dreymir Letitiu líka morðmál og lögbrot og Deepti dreymir línulega bestun. Tuliku dreymir held ég ekki neitt því hún er hætt að sofa. We don´t have a life.

Fjör í Bergen

Ætli Ottó nashyrningur sé kominn á stjá aftur??

I fyrramalid...

... verd eg ordin ogissla klar i thessu ollu... og tha er profid og svo um hadegid verdur allt lekid ut aftur... oder was, Herr Fritz??


d/dx sinhx = coshx

Og hana nu!

Algert disaster!!!!

Það eru víst enn tvær vikur í veturinn hér í BNA (??) en engu að síður kyngdi niður snjó á austurströndinni um helgina. Ég nýtti tækifærið og dreif mig út á gönguskíði í dag á nálægum göngustíg. Ætlaði fyrst að æfa mig í nálægum kirkjugarði en hann var rammlæstur í dag, kannski það gangi betur næst. Besta útivera helgarinnar var samt í gær þegar ég hjólaði niður í bæ í vetrarátfittinu mínu og fraus næstum í hel á leiðinni niður eftir - til að komast niður í bæ þarf ég bara að setjast á hjólið og láta mig renna og passa að fara ekki of langt yfir hámarkshraða! Vindkælingin er sem sagt allsvakaleg á niðurleiðinni, en svo hitnaði ég vel á leiðinni upp eftir aftur. Erindið niður í bæ (það þarf að vera aðkallandi til að ég leggi á mig viðlíka ferðalag) var að fjárfesta í hinum ágætu göngu- og skíðastöfum sem ég spókaði mig með í dag.

Annars á að heita að ég sé að byrja að læra fyrir próf; lestraráætlunin er tilbúin og lítur mjög pró út, svo er bara að sjá hverjar efndirnar verða. Fyrsta prófið er á fimmtudaginn, stærðfræði, það er náttla soldið præorití að láta það ganga ókei. Jarðefnafræðin verður með teikavei-próf, við fáum tvo sólarhringa til að leysa það. Ég segi nú bara úff fyrirfram, yfireitt er ég minnst tvo sólarhringa með hvert sett af heimadæmum, hvað þá með heilt lokapróf! Vonum það besta. Nú, svo er það lífjarðefnafræðin, ég er búin að skamma tíeiinn svo mikið fyrir að láta okkur ekki fá almennilegt lesefni að kannski þorir hún ekki annað en að gefa okkur góðar einkunnir í skaðabætur, hver veit!?!?

Ekki gleyma: Fór í alveg ágætt partý í gær, mjög sivilíserað allt saman og krúttlegt. Tilgangurinn með boðinu var tvíþættur: Ein átti afmæli og vildi halda upp á það, hin er vön því að fjölskyldan haldi boð með vinum og kunningjum þar sem allir búa til jólaskraut við undirleik Johnny Cash sálugs að syngja fyrir fanga í djeilinu. Boðið var upp á feik glögg og svo sátu allir voða þægir að troða poppkorni og rauðum berjum á tvinna, nú eða að mála jólakúlur. Amen.

"I thought I could organize freedom

how Scandinavian of me".

Alltaf sami snillingurinn, hún Björk.

Úti er alltaf að snjóa...

... sirka fimmtán sentimetrar af jafnföllnum snjó núna úti, og þá er nú gaman að vera til!! Meðleigjendur mínar eru nú ekki sammála mér, þeim finnst snjórinn HRÆÐILEGUR.

Í gær horfðum við á Gangs of New York á DVD, ég keypti diskana í haustfríinu í október en hafði ekki gefið mér tíma til að horfa á þá fyrr en nú. Enda myndin tæpir þrír tímar. Við vorum bara ágætlega sáttar, svoldið mikið blóð og gor og ofbeldi fyrir minn smekk (sérstaklega byrjunaratriðið þar sem blóðugum bardaga er breytt í e-ð sem helst líkist poppvídeói, aðeins og mikil dýrkun finnst mér). DiCaprio merkilega fullorðinslegur!

Annars minntu bardagasenurnar, með dramatísku undirspili og öskrum, mig á klausu úr einhverri afar fornri bók sem ég las e-n tímann fyrir löngu. Þar er bardaga lýst á mjög skilmerkilegan hátt, hvernig herjunum laust saman og þögninni sem brast á eftir stríðsöskrin í upphafi slátrunarinnar, allir voru þöglir og einbeittu sér að því að drepa. Þó einstaka vein heyrðist var sverðaglamur og hringl í brynjum og málmi næstum það eina sem rauf þögnina, auk dynsins frá hestunum. Þessi klausa hafði meiri áhrif á mig en nokkur bardagasena sem ég hef séð í bíómynd með tilheyrandi öskrum og látum. Verst að ég get ekki með nokkru móti munað úr hvaða bók þessi klausa er. Áreiðanlega eitthvað úr fornöld.

Enn einn allnighter í þágu matematíkinnar

Að draga heilnáttung (e. to pull an allnighter) var fyrsta nýja orðasambandið sem ég lærði hér í Íþöku. Eina ástæðan fyrir þessum skrifum mínum núna er sú að enn einn heilnáttungur er í uppsiglingu, ég fer bráðum að hlusta á morgunútvarpið á Rás 2 með fréttir af færð og stormviðvörunum og hversu margir voru drepnir í nótt. Síðasti heimadæmapakkinn í stærðfræði er neflilega í vinnslu, halelúja, og hvenær er sosum betra að uppfæra blogg og fylgjast með gangi mála í föðurlandinu en þegar maður á að vera að heilda grimmt!! Stærðfræðigrýlan hefur nú sem betur fer mildast heilmikið að undanförnu og ykkar einlæg er bara orðin nokkuð flink :)

Annars stendur fyrir dyrum að rita hér smá pistil um Þakkargjörðarhátíðarferðalagið okkar Greg, þið getið farið að láta ykkur hlakka til!!

Bis später,
Euer Liebling Herdís sperrdís

Leshring, takk

Hefur einhver ykkar þarna úti lesið "Life of Pi" sem ég talaði um fyrir ekki svo löngu síðan? Ég er alveg yfir mig hrifin af bókinni og vildi helst að ég væri enn í svona leshring eins og ég var í í MR í gamla daga, þegar við menningarvitarnir hittumst á Hressó til að ræða verk Laxness. Ótrúlega mikið að pæla í í þessari bók, táknmál og myndhverfingar og margræð orð. Mæli eindregið með lífi Pí fyrir alla, konur og kalla!

Ha ha, enn eitt próf!!

Threat rating: extremely low. You may think you can
subvert the government, but if you should try
you will be smited mightily because God likes
us best.


What threat to the Bush administration are you?
brought to you by Quizilla

Feðraorlof

Ég vona að ég sé að oftúlka það sem ég las á þessari síðu... eða eru menn látnir taka pokann sinn og fara fyrir að ætla sér að taka feðraorlof? Þetta veldur mér áhyggjum, ég verð bara að segja það.

Much ado about nothing

Fór í morgun og kvartaði yfir ofninum mínum óvirka í þjónustumiðstöðinni hér í Hlynskógum. Næstu 4 tímana bárust mér sex tölvupóstar: Beiðni móttekin, beiðni móttekin, beiðni móttekin, beiðni móttekin, verk falið starfsmanni, verk falið starfsmanni. Kom heim í frumskógarloftslag í herberginu mínu og slökkti á ofninum. Kveikti aftur þegar farið var að kólna og viti menn, í kompaníi við hitann kemur ca. helmingurinn af gasinu, óbrunninn. Merkilegt nokk slökkti ég á ofninum, enda kýs ég að deyja frekar úr kulda en gaseitrun... svona til að dramatísera aðeins ;) Enívei, gaman þegar hver bendir á annan (til að verða ekki lögsóttur??) og engin gerir svo neitt af viti...

Glamr glamr

Ofninn inni hjá mér er bilaður. Ég er með hann stilltan á hæsta og ekkert gerist annað en að ísköldu lofti er dælt inn í herbergið. Á meðan malar ofninn inni í stofu, og ofnarnir í öllum hinum herbergjunum þegar þannig stendur á, og dæla út trópísku loftslagi svo hjá vinum mínum gengur íbúðin undir nafninu Brasilía. Sérlega vel viðeigandi í ljósi þess að ég er eini heimilismeðlimurinn sem hefur mótmælt hitabeltisvæðingu íbúðarinnar.

Sem minnir mig á það sem ég hef ætlað að velta upp hér lengi: Sálfræði hita og kulda.

Allar meðleigjendur mínar eru frá heitum stöðum og eru ekki vanar löngum, köldum vetrum. A.m.k. ein þeirra hefur aldrei, les. ALDREI, upplifað vetur áður en hún kom hingað. Þegar við fluttum hingað nú síðsumars var enn mjög heitt hér í Íþöku og loftkælingin var alltaf á milljón innandyra, þannig að ég varð að vera vel klædd inni og afklæðast svo þegar ég fór út. Þetta voru meðleigjendur mínar mjög sáttar við, og ég lét mig hafa það. Svo kom haustið, laufin fóru að sölna og einhvern tímann snemma í október kom kuldakast með næturfrost. Þá, eiginlega frá einum degi til næsta, var hitinn skrúfaður í botn á öllum ofnum hér og honum hefur ekki verið breytt síðan þá. Þrátt fyrir að í millitíðinni hafi verið fínasta sumarveður, með hita utandyra upp í 16-20°C, hafa allir ofnar hér (nema minn, sá bilaði) verið á fullu og skapað hér ákjósanleg skilyrði fyrir Amazon-frumskóginn, ef hann er í plássvandræðum. Putting it mildly, þá gerir þetta mig geðveika!!! Sérstaklega frústrerandi er þegar ég kem heim seint um eftirmiðdag í íbúð sem er ca. 30°C og ofninn inni í Bombay á milljón, vitandi að íbúi Bombay fór í skólann á undan mér um morguninn og kemur sennilega ekki heim fyrr en undir miðnætti. Hvar er lógískin í því að steikja allt hér innandyra ef viðkomandi er ekki heima lengur en 8 tíma á dag, hvar af 7 og hálfur tími fara í að liggja meðvitundarlaus í bælinu?? ARG!!! Í ljósi þessa ætti ég bara að vera ánægð með að eiga bilaðan ofn og fá þannig ókeypis transport til Svalbarða.

Eina skýringin sem mér dettur í hug á þessu háttalagi er að stelpurnar upplifi veturinn / kuldann sem einhvers konar ógn og séu (líklega ómeðvitað) að reyna að banda honum frá sér með þessari hitunaráráttu. Þessi ótti, eða kvíði eða hvað þetta nú er, er auðvitað mjög órökréttur þegar það er ekki vetrarveður fyrir fimmeyring úti, og órökrétt ástæða hlýtur að vera eina skýringin á svona fjarstæðukenndri hegðun eins og ég hef verið að upplifa hér. Rök, eins og t.d. hitunarkostnaður (sem er, því miður liggur mér við að segja, innifalinn í leigunni) og sóun á orku og auðlindum, uppskera bara bros lituð af vorkunnsemi og óþolinmæði. Ég þori ekki einu sinni að segja þeim frá honum Henrik meðleigjanda mínum á Svalbarða vorið 2001; hann svaf við opinn glugga yfir háveturinn (sem er eiginlega stórvarasamt því heita vatnið getur frosið í leiðslunum) og var því morgunhressari eftir því sem hitamælirinn stóð lægra í herberginu. Ætli draumurinn hafi ekki verið að vakna með hrím á sænginni en hann náði því aldrei, ég held kuldametið hafi verið 3 eða 4°C!!

Enívei, það verður fróðlegt að sjá hvað gerist þegar kuldaboli kemur til Íþöku í alvöru.

Með stærðfræðidæmum um allan heim

Yfirleitt er hvert einasta stærðfræðidæmi heimur út af fyrir sig. Áfangastaðurinn sem hvert dæmi fer með mig á hlýtur að vera fall af því hvaða minningabrot er á ferð gegnum hugann þegar ég fyrst les dæmið. Í kvöld er ég m.a. búin að leysa dæmi um sendiboða Daríusar keisara, ömurlega hverfið hennar Lilyu og markað í Mið-Asíu þar sem tennur eru dregnar úr fólki meðan það er bundið við ljósastaura.

Opið inn í tímann

Þessa dagana er ég að berjast í gegnum alveg ótrúlega magnaða bók (sem kemur bráðum í bíó) sem heitir Touching the Void (ég yfirgaf Pí litla í björgunarbátnum á Kyrrahafi með Bengaltígrinum en ætla að snúa aftur til þeirra nú á næstu dögum). Sú fjallar um tvo fjallgöngukappa sem lenda í ómanneskjulegum hremmingum í Andesfjöllunum. Annar dettur og fótbrotnar illa og hinn þarf að láta félaga sinn síga niður óralanga leið af fjallinu, gegnum óveður og grimmilegan kulda og miklar kvalir á stórhættulegri leið. Svo kemur að því að sá slasaði hrapar fram af ískletti einum miklum og munar litlu að hann taki félaga sinn með sér í fallinu. Klukkustundum saman eru þeir þarna aðskildir en samt algjörlega upp á hvorn annan komnir, hver á sinn mjög svo ólíka hátt; sá slasaði veit að reipið milli þeirra er eina lífsvon sín meðan sá óskaddaði veit að reipið á milli þeirra mun líklegast drepa hann, þungi þess slasaða draga hann niður og fram af brúninni. Hann gerir það eina sem hægt er að gera í stöðunni: sker á reipið.

Og víkur þá sögunni ofan í sprunguna. Þar hangir sá slasaði, frávita af kvölum og hræðslu, dinglar í lausu lofti og sér ekki til botns í þessari hrikalegu sprungu sem hann hefur hafnað ofan í. Hann öskrar og grætur og veinar og biður og þegir og gefst upp, fær móðinn á ný og allan tímann vitum við að uppi er löngu búið að skera á reipið.

Ég var frá mér heilan dag í skólanum núna nýlega, vitandi af manninum hangandi svona á skornu reipi og ekki enn komið kvöld uppi í rúmi til að vita hvernig fallið yrði.

Merkileg frásagnarlist.

Eg vann!!!

Jibbi, eg vann kok i tappa i landi allsnaegtanna. Hurra!!

Viðbætur: Já, "kok i tappa" er ekki alveg auðþekkjanlegt sem kók í tappa, svona þegar maður þarf að blogga einhvers annars staðar en á Skottu.

Leti og ómennska með afbrigðum!!

Síðan í stærðfræðiprófinu á fimmtudagskvöldið var hef ég verið í einhverri gríðarlegri afslöppun, bara látið allt sem heitir skyldurækni og stress alveg eiga sig. Ég tók afskaplega meðvitaða ákvörðun um að slaufa stæ-tímanum í gærmorgun (enda verið að fara í l´Hopital, eitt af því afar fáa sem ég man úr öldunginum í MH) og svaf á mínu græna til rúmlega hálfellefu (reyndar fór ég ekki að sofa fyrr en um þrjú-leytið, enda skipið hans Pí litla að farast úti á miðju Kyrrahafi og maður skilur ekki við vini sína í miðjum slíkum hremmingum). Dagurinn varð einstakelga ópródúktívur, fór í spjall við skrifstofufélagana og göngutúr á the Plantations með henni Meghan og hundinum hennar, honum Ripley, og innkaupaferð til að kaupa sushi-dót fyrir roll-your-own sushi-boðið sem jarðfræðingarnir héldu um kvöldið. Dagurinn í dag hefur ekki verið hótinu "betri" að þessu leyti, ég svaf frekar lengi og fór í skólann bara til að draga Greg (Brian nennti ekki) út á bóndamarkaðinn sem ég hafði aldrei heimsótt, nú svo var það kaffihúsaferð og bíógláp (fór að sjá Lilya 4-ever sem er búið að vera á stefnuskránni lengi). Massív leti!!!

Merkilegur andskoti þessar tölvur

og það skal sko enginn reyna að segja mér að þær hafi ekki sjálfstæðan vilja!! Nú er hún Skotta mín t.d. búin að hafa mig að kjána í heila viku með því að opna bara gamlar netsíður fyrir mig. Síðan á fimmtudaginn var hefur neflilega enginn bloggur í mínum bloggkreðsi verið uppdeitaður, og eins og þið eflaust skiljið er það ekki norMalt, endurtek, EKKI norMalt, að m.a. Stína fína, Erna, Væla vein og Siggi pönk fari öll í bloggfall samdægurs. Enda gerðu þau það ekkert, nehei. Skottan hefur bara geymt síðurnar þeirra í minni sér og ekkert séð ástæðu til að trufla sítenginguna okkar til að ná í ferskar birgðir af bloggi handa mér, ég á hvort sem er bara að vera að læra og reikna diffurjöfnur og á bara að HÆTTA þessu Internet-vappi. Takk mamma Skotta. Ferskar birgðir kosta klikk á refresh-hnappinn, og hvernig í ósköpunum blessaðri kellingunni minni datt þetta í hug er mér hulin ráðgáta. Ætli það hafi eitthvað með geimveruleitina mína að gera??

Annars allt svona lala að frétta, gæti bitsast alveg massívt út í próf og heimaverkefni en nenni því eitthvað takmarkað svona seint að kveldi. Get þó deilt því með ykkur að síðasta heimaverkefni í jarðefnafræði tók mig ca. 25 tíma í vinnslu (ó en SPENNANDI!!!) og í kvöld var hið þriðja og síðasta og sívinsæla hlutapróf í stærðfræði. Fyrstu 60% voru ok og síðustu 40% voru ógissla þung. Gaman að svona jafnvægi og samræmi í hlutunum :) Kannski við fáum prófið til baka fyrir Þakkargjörð??

En toppurinn á vikunni var óumdeilanlega pósturinn frá Ernu vinkonu þar sem hún segist ætla að koma í heimsókn í öppsteitið í janúar. Húrra!!!

Alvöru veður, loksins!!

Þegar ég fór í skólann í morgun var komið hálfgert vetrarveður, með blautu hagli og þyril-roki, ef svo má segja, um frekar hvassan vind sem ekki getur alveg ákveðið í hvaða átt hann á að blása. Þetta fannst mér að vonum æðislegt. Á leið heim úr skólanum eftir langan og strangan og leiðinlegan dag var mér til mikillar hugarhægðar enn þetta veður, rok úr öllum áttum og smá snjóflyksur á stangli í vindinum. Ég gekk meðfram gilinu eins langt og stígurinn nær í stað þess að ganga eftir götunum, til að reyna að hreinsa hugann af pirringi og neikvæðum hugsunum, og það var virkilega gott að heyra í rokinu í sölnuðum laufum trjánna, sjá trjástofnana svigna undan vindinum og snjóinn þyrlast í loftinu. Nú sit ég við skrifborðið mitt að læra og hlusta á vindinn, við undirspil Sigurðar Flosa og Gunnars Gunnarssonar á Sálmum jólanna... algjör snilldardiskur sem má spila á hvaða árstíma sem er.

Annars hefur veðrið hér verið alveg stórfurðulegt að undanförnu, í gær og fyrradag var t.d. svo hlýtt að maður gat verið úti bara á þunnum bol, og sumir (engar sumar) sprönguðu m.a.s. um í stuttbuxum. Reyndar er ég alveg sérstaklega óhrifin af þessari stuttbuxnamenningu hér, það er eins og karlmenn hér geri sér ekki grein fyrir því að kafloðnar spírur undan alltof víðum pokandi hnésíðum brókum er ekki sérlega sjarmerandi sjón og því nóg að þurfa að umbera hana yfir heitustu sumarmánuðina. Ég vona bara að þeir haldi ekki að þeir séu að gera okkur kvenþjóðinni einhvern greiða með þessum klæðnaði!!

Ljota vesenid

Mikid er eg ordin ogissla threytt a thessum kursi sem eg er ad kenna i. Nu er eg buin ad eyda kveldinu i ad kenna labb i e-u sem eg hef ekki mikid vit a (en skil tho), hluti af thessu er ad undirbua labbid. Ok, thad gerdi eg i gaer og for svo med gognin til professorsins i dag og syndi honum (var nattla ekki buin ad fullvinna gognin eins og nemendurnir eiga ad gera) og honum leist bara vel a, allt i himnalagi. Svo kem eg hingad i labbid og byrja ad kenna, tha kemur i ljos ad i verklysingunum hans stendur ekki steinn yfir steini og allt fer i fokk. Svo eru thessi krakkagrey ad vinna af ser rassinn og fa endalaust rettar en samt vitlausar nidurstodur thvi gognin eru vitlaus - eda rettara sagt verklysingarnar. OTHOLANDI!! Fyrir tilviljun (professorinn var ekkert ad segja mer fra thessu, enda liklega ekki vitad af thvi thar sem hann hefur ekki lyft litla fingri fyrir kursinn undanfarin 15 ar) fann eg i tolvunum her skyrslur fra thessu labbi fra tvhi i fyrra, og thar var urvinnslan a gognunum allt odruvisi, endurtek, ALLT ODRUVISI en hann hafdi gefid fyrirmaeli um.

Eg held eg neydist bara hreinlega til ad drifa mig i verkfall.

Uforskammet, for helvete!!

Hún Deepti meðleigjandi minn á ammæli í dag og við hér búnar að baka köku und alles, svo kemur Deepti bara ekkert heim! Uss og fuss, við erum sármóðgaðar...

... eða bara uggandi um heilsu hennar. Hún er ALLTAF að læra. Svo þurfti hún að fara í próf í kvöld og við vorum nú bara nokkuð vissar um að hún kæmi heim strax eftir það og fengi þá, sér að miklum óvörum, heita brání beint úr ofninum með ís og namminamm. Hingað komu m.a.s. þrír vinir hennar sem öll eru samt að skila e-um verkefnum eða fara í próf á morgun. En afmælisbarnið? Týnt og tröllum gefið, meðan bráníin kólnar frammi á borði. Mu.

Hinsta kveðja

Ég er svo meyr í mér að þegar ég las kveðjubréfið hennar Sinead á síðunni hennar komst ég bara við. Synd og skömm að hafa aldrei séð hana á tónleikum. Fór neflilega áðan inn í plötubúðina við skólann og keypti kveðjualbúmið hennar (á útsölu, búðin að hætta... bö) og er að hlusta á þá núna. Hef alltaf verið sérlega hrifin af þessu lagi, ekki síst því textinn er svo magnaður, alveg eins og textinn við titillag annarrar plötu hennar (sem ég komst yfir, alla vega),þetta kunni ég náttla utan að bæði aftur á bak og áfram í gamla daga. Og auðvitað þetta, varla hægt að eiga betra lag í sarpinum til að setja sem síðasta lagið á síðasta diskinn sinn.

Bíódagar

Cornell-bíóið er alveg ágætt. Svona artí-fartí bíó sem sýnir líka "venjulegar" myndir inn á milli, svona Karíbahafs-sjóræningjamyndir innan um Fassbinder-festivala og mis-obscure myndir frá fjarlægum heimshornum. Við Nicolas skelltum okkur einmitt á "Die Ehe von Maria Braun" í gærkvöldi og vorum mjög hrifin, stefnan sett á að fara að sjá Fox og vini hans í næstu viku og hin bitru tár Petru von Kant í þarnæstu. Dagurinn í dag er einmitt kjörinn fyrir bíógláp, rok og rigning á la Reykjavík!

Kommentakerfið komið

Mig langar bara að vekja athygli ykkar á því að ég hef fórnað tíu mínútum af lífi mínu í að setja upp kommentakerfi á síðuna mína, ykkur er meira en velkomið að notast við þetta kerfi til að segja mér hvað bloggurinn minn er frábær og hvað þið hlakkið ógúrlega til að sjá mig um jólin... eða eitthvað.

Frí og aftur frí

Tjah, núna rúlla fríin bara inn eitt af öðru. Eftir rúma viku (eða rúmar tvær vikur, ekki alveg viss og nenni ekki að gá) er Þakkargjörðarhátið sú sem landar mínir eru alveg að verða búnir að ná að apa eftir stóra bróður í vestri, og svo eftir nokkrar vikur (langar ekki að vita eftir alveg hve margar, nóg að vita að einhvern tímann verða þær allar liðnar) byrjar svo hæstvirt jólafríið. Stefnt er á ferðalög í báðum þessum fríum, skal þeim plönum nú lýst:

Þakkargjörðarhátíðin verður haldin hátíðleg með the quintessential American family (að sögn snargeðbilaðri, það er ágætt því ég er svo vön svoleiðis löguðu heiman frá ;), þ.e. fjölskyldunni hans Gregorís skólafélaga míns. Hann er góðhjartaður maður og bauð litla Íslendingnum í geimið svo hún fengi nú áreiðanlega að upplifa alvöru bandaríska þakkargjörðarhátíð. Fjölskyldan býr í Maryland og þangað ætlum við að aka á skrjóðnum hans Greg á miðvikudegi, belgja okkur út af mat og fara í sjómann við afa gamla, fara svo e-ð að flakka um austrið og koma til baka til Íþöku á sunnudegi. Gaman gaman. Það er vonandi bara að fjölskyldan fari ekki að gruna drenginn um græsku þegar hann svo kemur í jólafríinu heim með argentínsku kærustuna!!

Nú, og flugmiðinn til Gamla heimsins kom í póstinum á föstudaginn. Ég flýg heim 21. des eftir undisslegum krókaleiðum verðlagningarkerfis Flugleiða, ber skerið mitt (quoting jákvæðan kvenkyns bandarískan túrhest fyrir mörgum árum síðan: "Who would EVER want to live on this piece of shit??") augum í ca. hálfan annan tíma og svo áfram til Köben. Eftir vikudvöl hjá bróður mínum og fjölskyldunni hans (og á djamminu með Gunnari Hrafni, ja, mein Name ist Gisela) fer ég svo heim til Íslands og þar er sko margt á döfinni, m.a. heilt brúðkaup hjá honum Teiti bróður mínum (stjúpbróður, to be precise) og Ingunni kærustunni hans. Iiii, hvað það verður gaman. Svo eru náttla fjölskyldan og vinirnir sem verður að hitta... ég hlakka bara alveg massívt til!

Dýravernd...

Vá hvað ég á erfitt með að skilja fólk sem ekki borðar dýr af samviskuástæðum, allra síst dýr sem veidd eru úti í náttúrunni, og fær hroll yfir myndum af Grænlendingum eða Japönum að veiða hvali í flæðarmálinu og "oj allt vatnið var bara RAUTT"... og vill að Eskimóar drullist bara út úr íglúunum og éti Kókó Pöffs og annan nútíma og hendi selskinnsstígvélunum sínum á bálköst Grænfriðunganna sem komnir eru í heimsókn með rétttrúnað og Varðturna. Er ekkert sérlega æst í að skilja þessi firrtu attitúd, þó það gæti nú eflaust verið áhugavert, sérstaklega ef í boði væri harðfiskur, sviðakjammar og svartfugl að japla á meðan á umræðum stæði!!

Prílipríl

Dreif mig í kvöld með Hlynskóga-sambýlinu að klirra í stærsta innanhússklifruvegg N-Amríku sem er einmitt hér á kampus. Ooo, það var ógissla gaman og ég er svo þreytt í handleggjunum að ég get varla slegið á lyklaborðið. Agaleg leti og ómennska að hafa ekki drifið sig fyrr. Nú er bara stefnt á að fjárfesta í kalkpoka (svo ég renni ekki af veggnum jafnoft) og draga e-a af félögunum með í klirrið. Æi, þetta er svo ágætt.

Verum meðvituð!!

Hún Kidda vinkona sendi mér þetta, mæli með þessu sem ágætis upplyftingu og hugsanavaka í skammdeginu.

Aldrei fullorðin!!

My inner child is ten years old!

The adult world is pretty irrelevant to me. Whether
I'm off on my bicycle (or pony) exploring, lost
in a good book, or giggling with my best
friend, I live in a world apart, one full of
adventure and wonder and other stuff adults
don't understand.


How Old is Your Inner Child?
brought to you by Quizilla

Frá henni Stínu fínu í Strumpalandi

Endurfundir

Fór í bókabúðina á kampus í dag og gleymdi að kaupa blý í blýantinn minn (sem var erindið) en týndist þess í stað í general science- og stærðfræði-hillunum. Gekk út með Guns, Germs and Steel sem var stolið af hostelinu sem ég gisti á í Bariloche, sælla minninga eða hitt þó, þegar ég var búin með 4 kafla, og bleika stærðfræðibók sem heitir How to Solve It. Afar aðlaðandi nafn, ekki satt?? Og nú hlakka ég bara til jólafrísins!!!!

Láttu mig vera...

... helv. stærðfræði!!!

Ég sver það, stærðfræðiguðinn situr þarna uppi í sínum fílabeinsturni og hlær að mér. Það var próf í stærðfræðinni núna á fimmtudaginn og ég sat og lærði eins og berserkur alla vikuna. Mér gekk bara vel að læra og skildi allt og var bara sátt, með skothelt formúlublað og ca. 95% skilning á efninu að eigin mati. Hvað gerist??

Jú, klukkutíma fyrir prófið tek ég loks eftir því að formúlublöð eru ekki leyfð á prófinu. Á síðasta prófi sem ég tók (í öðrum kúrsi, nb.) mátti hafa svoleiðis björgunarhring á sér og ég hafði aldrei gert ráð fyrir öðru en að það mætti líka í þessum kúrsi. PANIKK!!! Hver getur lært allar formúlurnar á klukkutíma??? Heilinn fór algjörlega í baklás og prófið var eftir því. M.a.s. dæmi sem ég hefði átt að geta án helv. blaðsins fóru í vaskinn út af hreinræktaðri panikk minni. Um helgina reiknaði ég prófið aftur, og af samanburði við það sem ég sá þegar ég fékk prófið til baka í morgun sýnist mér að ég hafi tapað 25 stigum í baklásnum. ARG!!!

Ég sem hélt ég væri moll!!!

Eb major - you are warm and kind, always there for
your friends, who are in turn there for you.
You are content with your confortable life and
what you are currently achieving; if you keep
in this state you will go far.


what key signature are you?
brought to you by Quizilla

Halló-vín

Það var nú alveg á mörkunum að stuðboltinn hún ég ætlaði að nenna í eitthvað helv. hallærislegt grímubúningapartý á Hallóvín-kveldi. Ég lét mig nú samt hafa það, eins og sönnum fyrrverandi mannfræðinema sæmir, og viti menn, það var ÓGISSLEGA gaman.

Fyrsta mál á dagskrá var náttla búningur. Hvar á maður að finna svoleiðis seint um eftirmiðdag samdægurs? Hmmm... var að hugsa um að stela búningnum hennar Ernu vinkonu og vera hillbillí en eftir stutt rölt niðrí bæ var ég farin að spá hvort allir í Íþöku ætluðu að vera hillbillí líka - þar til ég loks fattaði að hér ERU allir hillbillí. Ekki sniðugt að dressa sig upp sem mock hillbillí. Kútvelti, og ákvað að vera bara glamúrus svona for en gangs skyld. Minnug þess hvad hún Dóró kærastan hans Markúsar hafði verið hrikalega flott e-n tímann fyrir löngu í e-u partýi með svona pallíettu- og fjaðragrímu ákvað ég að vera bara í því lúkki, og keypti alveg guðdómlega flotta grímu úr vínrauðu flaueli með gylltum pallíettum og fjöðrum, og vínrauða fjaðra"slöngu" (sem Letitia kallar bóuna) til að vefja um hálsinn. Geðveik pæja!!!

Partýið var haldið í kommúnu rétt við kampus, þar sem stúdentar með (væntanlega stórhættulegar) samvinnuhugsjónir búa saman í stóru húsi og skiptast á að elda matinn og þrífa klóið og halda huges partý. Öll jarðhæðin hafði verið strípuð af húsgögnum, og eiginlega bara strípuð almennt, og fyllt af fólki í ótrúlegustu múnderingum. Þegar ég segi fyllt meina ég fyllt, það voru áreiðanlega 200 manns þarna þegar mest var, og það finnst mér mikið fyrir eitt hús. Ég varð alveg fimm ára aftur þarna, hoppaði næstum af kátínu yfir öllu þessu skrýtna og skemmtilega sem fyrir augu bar og þegar Lína Langsokkur birtist var ég hálfhissa á að hún skyldi ekki halda á hestinum sínum í annarri hendi.

Í gærkveldi hélt svo Halló-vín áfram (án víns þó í þetta skiptið) þegar við skólafélagarnir tókum okkur frí frá bókunum til að sjá uppáhaldið mitt hann Johnny Depp í Pirates of the Caribbean. Oh, mér finnst hún æði, ég elska að geta slökkt á raunveruleikanum í smástund og bara horfið inn í annan heim, alveg eins og í partýinu. Er hallóvín ekki til þess gert???

Timing is everything

Ég verð bara að sýna ykkur byrjunina á ritstjórapistli nýjasta tölublaðs Nature:

"Timing is everything

If you're a morning person, you know how hard it is to function properly late at night. And don't even think of getting a night owl to talk sense at daybreak. Yet our society largely ignores these important differences. "

Svo heldur hann áfram og leggur til að samfélagið aðlagi sig að mismunandi dagsryþma fólks og að peningum verði veitt í rannsóknir á honum.

Sem mjög afgerandi B-manneskja, sem fer í gang upp úr kvöldmatarleytinu og vinnur best á nóttunni vil ég taka heilshugar undir með greinarhöfundi og lýsi mig stútfulla gleði yfir að sjá loks fyrirbærið tekið fyrir á virðulegum vísindalegum vettvangi. Ég hef ekki tölu á því hve oft ég hef verið kölluð letibykkja og drollhænsn etc. fyrir að geta ekki með nokkru móti komist á fætur á morgnana; hvernig má annað vera þegar ég er glaðvakandi á nóttunni?? Hvers á ég að gjalda, og öll hin B-in, að lifa í heimi kengruglaðra morgunhana?? Við viljum uppreisn æru! Aldrei aftur fyrirlestrar klukkan 8!!!

Small is beautiful...

... eða það finnst mér. Á sama tíma og risabankarnir Bank of America og FleetBoston ganga í eina sæng til að ráða 10% af markaðinum hér í BNA yfirgef ég skipið og geng til liðs við litla Fingravatna-sparisjóðinn. Ég er næstum nógu mikill kommi til að ganga í Valkostinn, en of löt til að nenna að fara niðrí bæ í hvert sinn sem ég þarf að komast í banka. So much fyrir hugsjónir...

Jólahjól

Úps, gleymdi því almerkilegasta: Fer líklega til Danmerkur að heimsækja bróður minn og fjölskylduna hans um jólin, hann og Addý konan hans eiga þessi tvö sjarmatröll og ég má ekki láta uppvöxt þeirra alveg framhjá mér fara!! Svo verð ég í ca. viku á Fróni eftir Danmerkurdvölina, jibbí!!! En allt veltur þetta á því að ég fái miða á viðráðanlegu verði, eftir því sem ég best veit er verið að vinna í málinu...

Með svona skemmtun í vændum er ekki laust við að ég hlakki til jólafrísins!!!

skemmdir

Djö... er maður fljótur að skemmast. Ég var að kíkja á pappíra sem ég tók með að heiman og A4-brotið virkar bara eins og e-r geðveik lengja. Alveg eins og letter-brotið virkaði svo kubbslegt fyrstu dagana hér. Já já.

Helgin var fín. Fór í leikhús á föstudaginn að sjá stúdenta setja upp stykki um morðið á ungum homma í Laramie, Wyoming, fyrir 5 árum; alveg ágætt stykki og mjög metnaðarfullt af svona áhugamannaleikhúsi að setja upp sýningu þar sem sviðið er alltaf fullt af fólki og allir leika minnst 5 hlutverk. Á laugardagskveldið fór ég svo að borða sushi á japönskum veitingastað rétt hjá skólanum, sushi er svo GOTT!!!

Nú, og svo hefur bara rignt eins og helllt sé úr tveimur fötum samtímis í allan dag og gær líka. Fór af því tilefni og fjárfesti í regnhlíf, hún er kolsvört og agalega smart og mér finnst ég vera algjör pæja með hana. Svo er dropahljóðið svo þægilegt...

Einelti

Hún Stína vinkona er einn af aðalskipuleggjendum ráðstefnu um einelti sem var haldin fyrr í dag. Ég ætlaði að lesa um afrek vinkonu minnar og fór á mbl.is, en þar var nákvæmlega ekkert að finna nema í gagnasafni sem maður þarf að greiða fyrir aðgang að. BÖÖÖÖ á Moggann!!! Og Stína, ég er ekkert smá stolt af þér. Áfram stelpa!!

Úff

Gasalega er þetta nojuð administration í Hvíta húsinu. Er ekki bara hægt að gefa þeim kvíðastillandi, senda þá í Laser-Tag og gefa okkur hinum frið til að vera til??? Og segja þeim á hverju kvöldi fyrir svefninn að það sem maður vill ekki að aðrir geri sér, það skuli maður ekki öðrum gera.

ánægð með...

... þetta!

Morgunvaktin...

Mikið er nú skemmtilega súrrealískt að hlusta á Morgunvaktina og umræður um tjúttið á Raufarhöfn með heimalærdómnum um miðja nótt. Æ lov ðí Innternett.

Og blogginn hennar Vælu Veinólínó, hún fornvinkona mín er algjör schnillingur á bloggfrontinum, eins og á öllum öðrum :)

Raufarhafnarbúar eru víst duglegir í sjálfboðavinnu. Og listrænir með afbrigðum, og "þetta hefur verið alveg bara ferlega skemmtilegt". Húrra!!!

"Once upon a time not so long ago":

The test of our progress is not whether we add more to the abundance of those who have much; it is whether we provide enough for those who have too little.
- Franklin D. Roosevelt

Það er ég viss um að núverandi forseti forðast spakmæli dagsins hjá Cornell eins og heitan eldinn!!!

Jibbí!!!

Mér gekk heilum betur í jarðefnafræðiprófinu en ég hafði reiknað með. Húrra!!!

Callas rúlar

Vá hvað hún Callas er mögnuð. Svona snilld nær langt út yfir gröf og dauða!!

Sidasta vigid fallid?

QUOTATION OF THE DAY

"Consumerism as a term is no longer seen as a bad word and the acquisition of material things is no longer seen as going against Indian traits."
YOGESH SAMAT, the chief executive of Barista, a chain of 125 coffee bars in India.




Ur NYTimes.com

Stiklur

Nú verð ég að bregða mér í gervi Ómars kallsins og stikla á stóru yfir undangengna "stórviðburði" svo ykkur fari nú ekki að leiðast þófið og hættið að kíkja á síðuna mína.

Akkúrat núna er mér efst í huga próf sem ég er að fara í á þriðjudaginn, enda er ég búin að neita mér um þrjár bíóferðir þess vegna og vera iðin sem því nemur við lestur. Eða þannig. Ég á ekki von á að þessar þrjár bíóferða-afneitanir skili sér í stjarnfræðilegum einkunnum, en þær verða vonandi til þess að ég nái prófinu með aðeins meiri sæmd en að slefa. Ég er rétt að byrja að sjá samhengið í hlutunum en ekkert mikið meira en það; ég finn samt að aukinn skilningur er rétt handan við hornið. Æi, það er alltaf svo gaman þegar maður loks skilur eitthvað, mómentið þegar vitrunin kemur er algjörlega gulls ígildi :) Vonandi að hún komi á morgun... þetta er nú meira syndrómið í mér, að draga alltaf lestur og undirbúning fram á síðustu mínútu. Verð að fara að venja mig af þessu.

Hélt fyrirlestur og slædssjóv fyrir Hlynskóga-samfélagið (þetta hljómar eins og ég búi á e-u sambýli... sem ég náttla geri í vissum skilningi, verður maður ekki eitthvað skrýtinn af langskólanámi??) á föstudaginn, það gekk bara svakalega vel. Ég týndi fram smá sýnishorn af myndasafninu mínu og blaðraði eitthvað með um Íslendinga fyrr og nú, eldgos, virkjanir og önnur tröll sem dagað hefur uppi, og notaði flugkortið frá Landmælingum (sem ég fékk lánað hjá honum Helga sem var að byrja hér í doktor eins og ég) til að fljúga með viðstadda á þá staði sem við vorum að fræðast um. Eða, til að gefa viðeigandi kredit eins og tíðkast í akademíunni, þá sá Helgi sjálfur um að fljúga með okkur, var nk. einkapílót samkundunnar. Mér fannst alveg hrikalega gaman að standa þarna og blaðra og hefði alveg getað eytt kveldinu í þetta, en það var búið að lofa skrílnum "Myrkradansaranum" með henni Björku (sem var endurskírð Bjorn á flæernum *tíhí*) svo ég varð að hemja málæðið. Mér til ótamdrar ánægju og jafnmikillar furðu h.u.b. tæmdist salurinn þegar ég var búin, það segir mér það eitt að ég hafi trekkt betur en Björk!! Eða kannski var það ókeypis pizzan... nei, höfum það frekar hinsegin, betra fyrir egóið ;)

Svo gerði leiðbeinandinn minn sér lítið fyrir og skrapp til Íþöku um helgina og gaf sér tíma til að hitta okkur nýju stúdentana sína. Ég rakst á hann í mýflugumynd á föstudeginum, bara svona til að taka í höndina á honum og segja hóvdjúdú??, en á laugardagsmorgninum hittumst við svona formlega til að spjalla. Þetta er mikill indælismaður, alveg bráðskemmtilegur og það sem mestu máli skiptir, a) með heilan helling af spennandi rannsóknahugmyndum sem mig alveg klæjar í puttana að fara að vinna að og b) finnst að fólk eigi að fá bæði jóla- og sumarfrí (ekki sjálfgefið í Amríggu). Hann talar mjög mikið og við Chris, hinn nýi stúdentinn hans, vorum bæði orðin dehýdreruð, vannærð og komin með sigg á rasskinnarnar þegar spjallinu lauk, næstum fimm klukkutímum eftir að það byrjaði!!!

Sem sagt, allt í furðanlega góðu ástandi miðað við aldur minn og fyrri störf. Nú bíð ég bara hentugs tækifæris til að slökkva á heilanum eins og eitt kveld og glugga í bókina sem ég fann niðri í íslenska kjallaranum hér; "Í biðsal hjónabandsins". Ha???

Annað asnalegt próf...

sem segir mér að ég sé...


January


Which month are you?
brought to you by Quizilla

Einhverf?

Tók einhverfuprófið að fordæmi Múzaks. Er alveg ótrúlega lítið einhverf, skoraði bara 3 stig meðan meðalkvenmaðurinn skorar 15 eða eitthvað. Váts mar!

"99 Red Balloons" (by Nena)
99 Decision Street.
99 ministers meet.
To worry, worry, super-scurry.
Call the troops out in a hurry.
This is what we've waited for.
This is it boys, this is war.
The president is on the line
As 99 red balloons go by.


Which 80's Song Fits You?
brought to you by Quizilla

Haustfrí..

... and the livin´ is easy...

Gasalega gott að fá smá frí, svei mér þá. Það er reyndar bara löng helgi, frí mánudag og þriðjudag, en það munar svei mér um minna. Sat fyrri partinn í dag og fór yfir próf og heimaverkefni, fór svo um þrjúleytið heim og náði í hana Deepti til að fara í búðir. Við ætluðum bara í ódýru tölvubúðina í mollinu en enduðum í alvöru innkaupaleiðangri og svaka skemmtilegum kvöldmat á pizzustað í bænum. Agalega gaman. Á morgun er svo planaður göngutúr í e-m nálægum state park með kunningja okkar frá Argentínu. Kannski við verðum heppin og fáum jafngott veður og var í dag, algjör rjómablíða sem í mínum huga á helst við í júlí. Samt fer svona sólskin alveg sérstaklega vel við haustlitina á laufunum, og ég tek sko myndavélina með í gönguna á morgun!!!

Spakmæli dagsins í boði Cornell:

To err is human but to really foul things up requires a computer.
- Paul Ehrlich, in "The Farmers Almanac, 1978"

Til að forðast allan misskilning verð ég að taka fram að þessu er á engan hátt beint gegn Skottunni...

...og meiri póstur

Fékk í dag bréf frá konu sem var á Nordstjernen í sumar. Hún átti 73 ára afmæli í ferðinni og vildi ekki fyrir nokkra muni að eitthvað húllumhæ yrði gert úr því, frábað sér að fá þjónana með köku og kerti og afmælissöng í miðjum kvöldverðinum. Það var alveg sjálfsagt mál að hlífa henni við afmælissöngnum en við vildum samt gera eitthvað fyrir hana. Hún er neflilega ein af þeim fáu farþegum sem hafa náð að komast inn fyrir skelina sem ég bý mér til utan um mig í vinnunni, og ég held að hinir gædarnir hafi upplifað hana á svipaðan hátt.

Doreen datt í hug að bjóða Juttu í kvöldmat á gædaborðinu (þar sem þreyttir gædar eru ósósíal... ;)); fram að því hafði hún borðað ein við borð með bók að félagsskap. Jutta varð svo glöð þegar ég spurði hvort hún vildi borða með okkur um kvöldið að ég vissi ekki hvert hún ætlaði, hana grunaði síst að unga fólkið gæti mögulega haft áhuga á að umgangast e-a gamla skruggu eins og hún sagði. Hún er rithöfundur og heimshornaflakkari að atvinnu og virðist ekki á leiðinni að setjast í helgan stein, alveg bráðskemmtileg og spræk og fær sér alltaf sína sígó úti á dekki fyrir svefninn. Undanfarin 50 ár eða svo hefur hún reynt að vera ekki á sama stað tvo afmælisdaga í röð og þar sem hún er rithöfundur hefur hún að sjálfsögðu skrifað um afmælin sín. Það fannst mér frábært og hún virðist hafa munað eftir þessari hrifningu minni á afmælisdagahugmyndinni, því í bréfinu sem ég fékk frá henni í dag var lósritað hefti sem inniheldur frásagnir hennar af öllum útlendu afmælunum hennar. Hún er snillingur!! Nú er haustfríið sem betur fer á næsta leiti og ég þarf ekki að hafa slæma samvisku yfir að líta aðeins upp úr vísdómsskruddunum og fara í ammælis-heimsreisu með henni Juttu pæju.

Sorrý Palli,

en pósturinn frá Alex kom í dag, og það eru ekki nema tíu dagar síðan hitt bréfið var sent af stað. Svona er að bíða óþreyjufullur, mér finnst vera orðið óralangt síðan ég frétti að póstur væri á leiðinni!

Nemendurnar mínar í 201 fara í próf á morgun og ég líka. Ekki í sama kúrsi náttla, heldur í lífjarðefnafræðinni. Sumir samnemendur mínir í LJE (kaninn talar bara í skammstöfunum, ekki seinna vænna að byrja að apa það upp eftir honum) eru nemendur mínar í 201 og eru því að fara í tvö próf sama daginn. I sure don´t envy them!!!

Jæja, jarðefnafræðin bíður. Heimadæmi, heimadæmi...

Pósturinn Páll...

... lætur bíða eftir sér. Ég er búin að bíða eftir pósti bæði frá pabba og Alex vinkonu í a.m.k. rúmar þrjár vikur. Skamm Palli!!

Mr. Darcy

Í gærkvöldi bættist enn við í aðdáendaklúbbi hans Colin Firth; við hér í E5 leigðum okkur nebbla Bridget Jones´s Diary sem undirrituð hafði enn ekki séð. Og viti menn, hann Mark er miklu meira æði í myndinni en í bókinni, aldrei grunaði mig að ég væri að lesa um svona svakalegt sjarmetroll eins og norsarinn segir. Einn svona, takk! Snee Hall er náttla beint á móti Myron Taylor Law School, spurning um að fara að kíkja yfir aðeins oftar ;)

Hlynskóga-gengið

Ég gleymdi náttla að segja frá því að þrjár af fjórum íbúum Hlynskóga E5 eru hér, umkringdar karlmönnum á krúsi. Sú vinstra megin við mig á myndinni var eitthvað að reyna að fela sig bak við hann Martin; hún heitir Tulika og er indversk, hefur búið alls staðar þar sem hægt er að drepa niður fæti á plánetunni og stúderar tölvugrafík. Letitia, eða kætin eins og nafnið hennar þýðir, er sú með síða krudlaða hárið hægra megin við mig. Hún er frá Argentínu, er í master í lögfræði og finnst svo gaman að læra að hún ætlar að sækja um í doktor. Þessa dagana öfundum við hana allar mjög mikið því fall-breikið hennar er 10 dagar meðan við hinar fáum bara fjóra. Hún fer til NYC, við förum á skrifstofuna.

Botox og hulduhús

Er ekki kominn tími áa smá úppfærslu, ha? Mig dreymdi hana Alexöndru vinkonu í nótt; ég var á skrifstofunni minni að læra og allt í einu birtist hún í dyragættinni, kát og glöð. Þú mátt endilega koma oftar í heimsókn, Alex mín!!

Sem minnir mig á að það er ekki laust við að maður sakni vina og vandamanna heima, þó það fari nú lítið fyrir saknimannapósti í hólfunum þeirra. Það er svona að binda trúss sitt við doktors-vonnabí, við göngum hér inn í sjálfskipað Gúlag akademíunnar í nokkur ár og erum varla viðræðuhæf meðan á ósköpunum stendur. En hvað, þetta eru ekki nema 6 ár eða svo...

Já, klippingin. Það var ágætt. Ég hafði tekið jarðefnafræðina með trukki nóttina áður og ekki verið að hafa fyrir því að sofa mikið, enda hafa heimadæmi sem eru komin fram yfir síðasta skiladag eðlilega forgang fram yfir svefn. Því var ég nokkuð mygluð þegar ég mætti í skólann en reyndi að tjasla upp á sjálfið með fína flauelispilsinu og rauðu skónum og gylltum eyeliner. Sem gerði útslagið, lyfti baugunum undir augunum alveg upp í hæstu hæðir. Ég segi nú samt ekki að ég hafi verið eins og e-r glamúrdrottning í stólnum hjá henni Lynette, með bleikröndótta plasthettu á hausnum bundna undir hökunni... Enívei, hún vinnur hjá tvíburabræðrunum sem voru báðir þarna viðstaddir, að blása hárið á þreyttum amrískum úthverfahúsmæðrum og spjalla við þær og alla sem nenntu að hlusta um nýjustu fegrunaraðgerðirnar og innanríkispólitík Bush. Þeir verða víst næstum fertugir núna alveg á næstunni og sögðu viðstöddum frá því að þeir hefðu í sameiningu ákveðið að afpanta ferðina sem þeir höfðu ætlað að gefa sjálfum sér í ammælisgjöf og fara í staðinn í "age management treatment", i.e. lýtaaðgerð; tjasla aðeins upp í hrukkurnar á enninu og kringum augum áður en þær koma. Hva, segir íslenska verðandi ljóskan með bleikinguna í hárstrýjunum utan yfir bleikröndóttu plasthettunni, ætliði að fá ykkur Botox?? OH my God NO! *hneyxl* og þeir ranghvolfa augunum og hrista hausinn í takt; það endist bara í MESTA lagi þrjá mánuði!!

Eyddi gærdeginum í a) einkakennslu á einn af nemendunum í kúrsinum "mínum" (þessum skemmtilega eðlisfræðimettaða kúrsi sem ég er aðstoðarkennari í... moi??) sem heldur að helsta hlutverk TíEi-a sé að gefa nemendum svör við öllum heimadæmum áður en þeim er skilað inn, og b) heimadæmin í líf-jarðefnafræðinni, sem ég átti að skila á fimmtudaginn. Þetta var nú óttalegt pís off keik þegar til kom og m.a.s. alveg bara mjög gaman!! Nú, ég þorði ekki annað en að koma lausnunum heim til TíEi-sins, sem er nú reyndar labbfélagi minn, svo ég settist upp í bílinn sem ég er með í láni þessa dagana og brunaði af stað. Ég kann nákvæmlega tvær leiðir hér í Íþöku og nágrenni; leiðina í mollið og leiðina til Meghan (TíEiinn). Sénsinn að ég hitti átómatískt á þá réttu var sem sagt 50:50 og viti menn, ég valdi vitlausa leið. Var allt í einu komin í Grafarvog þegar ég ætlaði í Hafnarfjörðinn!! Sneri við og leitaði uppi réttu leiðina. Bíllinn á heima í sama húsi og Meghan, er í eigu meðleigjanda hennar sem er í Argentínu um þessar mundir. Ekki hjálpaði það mikið, greinilegt að bílar eru skynlausar skepnur sem ekki geta munað hvar þeir eiga í bílskúr höfði að halla. Skemmst frá því að segja að ég keyrði götuna fram og til baka 3var án þess að finna húsið þó ég hefði komið þangað tvisvar áður, fór heim í fússi og fletti upp korti á Netinu, fór út aftur og fann þá húsið eftir að hafa bara keyrt framhjá tvisvar!! Já, það er óhætt að segja að líf mitt sé stútfullt af spennandi atburðum.

Bremsufar...

Vá, talandi um að skíta á sig! Prófið í gærkveldi var nú bara kómískt, eða ég í þessu prófi. Mér fannst ég bara vera að taka próf í öðrum kúrsi en þeim sem ég hef verið að sækja tíma í, sat bara og skrifaði ritgerðir í prófbókina um af hverju ég teldi mig vera að fá e-ð bull út úr dæmunum, og fannst þetta bara svo sorglegt að það fór hringinn og varð óstjórnlega fyndið! Svo beið TAinn okkar við útganginn og lét okkur fá snyrtilega útprentaða lausn á prófinu; það er skemmst frá því að segja að þegar ég kom upp á skrifstofu til Meghan spurði ég hvort það væri til líkkista í húsinu :) Hrmff!!! enívei, ég held ég sé nú farin að skilja aðalatriðin í efninu, mig vantar hins vegar sárlega æfingu í að reikna. Æfa æfa æfa.

Er á leið í klippingu og litun, með tvenn heimadæmi due í gær á bakinu. Tek bara Skottu með mér og teikna línurit undir hárpurrkubelgnum. Það eru víst tvíburabræður sem báðir eru hommar sem eiga stofuna sem ég ere að fara á, eftir ráðleggingar frá Meghan. Gæti orðið gaman!!!

Sökka feitt

Djö... sökkar helvíts sólúsjonmanjúalinn feitt. Einhvers staðar stendur í honum að "we have worked every solution to ensure that it includes all of the steps necessary so you can follow the logical argument and algebra". Hver er þessi "you" eiginlega?? Ekki ég, það er alveg klárt mál; ég sit yfir þessu og bara fæ svo hjálp-ég-er-að-fljúga-út-úr-rússíbanan(-an-??)um-fíling yfir þessum stiklum á stóru. Úff. Kannski mér gengi betur ef ég færi ekki á bloggsíðuna mína á tíu mínútna fresti.... ehemm....

Eymd í öðru...

... eða kvaðratrótin af eymd... e fyrir eymd... á hvað stefnir eymdin? Þegar t (fram að prófi) stefnir á núll stefnir eymdin á óendanlegt...